Linki:
Śarada,
Ё (cyrylica),
Ђ,
Ѓ,
Є,
Ѕ,
І,
І (cyrylica),
Ї,
Ї (cyrylica),
Ј,
Ј (cyrylica),
Љ,
Њ,
Ћ,
Ќ,
Ў,
Џ,
А (cyrylica),
Б,
В,
Г,
Д,
Е (cyrylica),
Ж,
З,
И,
Й,
К,
Кхъ,
Л,
М (cyrylica),
Н (cyrylica),
О (cyrylica),
П,
РхӀ,
Р (cyrylica),
С (cyrylica),
Т (cyrylica),
У,
Ф,
Х (cyrylica),
Ц,
Ч,
Ш,
Щ,
Ъ,
Ы,
Ь,
Э,
Ю,
Я,
Ѡ,
Ѣ,
Ѥ,
Ѧ,
Ѩ,
Ѫ,
Ѭ,
Ѯ,
Ѱ,
Ѳ,
Ѵ,
Ѷ,
Ѹ,
Ѿ,
҂,
Ҋ,
Ҍ,
Ґ,
Ғ,
Җ,
Ҝ,
Ҟ,
Ҧ,
Ҩ,
Ҫ,
Ҵ,
Ҹ,
Ҽ,
Ҿ,
Ӏ,
Ӏ (pałeczka),
Ӂ,
Ӑ (cyrylica),
Ӕ (cyrylica),
Ӗ,
Ӝ,
Ӡ (abchaskie dz),
Ӣ,
Ӧ (cyrylica),
Ӯ,
Ӳ,
Ԓ,
ԓ,
Ꙓ,
Ꙟ,
ꙮ,
1 lutego,
4 kwietnia,
5 lipca,
Abdżad,
Abugidy kanadyjskie,
Afaka,
Aleksander Puszkin,
Alfabet,
Alfabet łaciński,
Alfabet Braille'a,
Alfabet Moona,
Alfabet arabski,
Alfabet aramejski,
Alfabet białoruski (cyrylicki),
Alfabet bułgarski,
Alfabet etruski,
Alfabet fenicki,
Alfabet fonetyczny ICAO,
Alfabet gocki,
Alfabet grecki,
Alfabet gruziński,
Alfabet macedoński,
Alfabet ormiański,
Alfabet rosyjski,
Alfabet semaforowy,
Alfabet syryjski,
Alfabet ugarycki,
Alfabet ukraiński,
Asterysk,
Aurebesh,
Azerbejdżan,
Bliss (język),
Bopomofo,
Brahmi,
Bułgaria,
Chữ nôm,
Cirth,
Cyryl i Metody,
Cyrylica (system liczbowy),
Cyrylica na klawiaturze,
Demotyka,
Dobrudża,
Dwuznak,
Głagolica,
Grażdanka,
Grantha,
Hangul,
Hieratyka,
Hieroglify,
Hiragana,
ISO 8859-5,
ISO 9,
Indyjskie alfabety sylabiczne,
Inskrypcja,
Język łotewski,
Język abchaski,
Język aleucki,
Język białoruski,
Język bułgarski,
Język cerkiewnosłowiański,
Język czuwaski,
Język estoński,
Język gruziński,
Język klingoński,
Język koptyjski,
Język kurdyjski,
Język litewski,
Język macedoński,
Język mołdawski,
Język mongolski,
Język ormiański,
Język polski,
Język rosyjski,
Język serbski,
Język serbsko-chorwacki,
Język staro-cerkiewno-słowiański,
Język ukraiński,
Języki południowosłowiańskie,
Języki słowiańskie,
Języki wschodniosłowiańskie,
Językoznawstwo,
Jus,
Kanji,
Katakana,
Kharoszthi,
Klemens z Ochrydy,
Kod Morse'a,
Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego,
Konstantyn Presławski,
Królestwo Kongresowe,
Kursywa,
Lata 40. XIX wieku,
Liturgia,
Majuskuła,
Man'yōgana,
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna,
Międzynarodowy Kod Sygnałowy,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
Mikołaj I Romanow,
Mołdawia,
Mongolia,
Néosigne,
Nüshu,
Naddniestrze,
Ortografia,
Piotr I (car Bułgarii),
Piotr I Wielki,
Pisma egipskie,
Pismo,
Pismo Majów,
Pismo alfabetyczno-sylabiczne,
Pismo bamum,
Pismo bengalskie,
Pismo birmańskie,
Pismo chińskie,
Pismo dżurdżeńskie,
Pismo dewanagari,
Pismo dongba,
Pismo etiopskie,
Pismo geba,
Pismo gudżarati,
Pismo gurmukhi,
Pismo hebrajskie,
Pismo jawajskie,
Pismo kadamba,
Pismo kannada,
Pismo khmerskie,
Pismo kitańskie,
Pismo klinowe,
Pismo laotańskie,
Pismo linearne A,
Pismo linearne B,
Pismo logograficzne,
Pismo malajalam,
Pismo mandżurskie,
Pismo mongolskie,
Pismo ogamiczne,
Pismo orchońskie,
Pismo orija,
Pismo piktograficzne,
Pismo południowoarabskie,
Pismo sogdyjskie,
Pismo syngaleskie,
Pismo tajskie,
Pismo tamilskie,
Pismo tanguckie,
Pismo telugu,
Pismo tybetańskie,
Pismo ujgurskie,
Pismo yi,
Polska Norma,
Rewolucja lutowa 1917,
Rowasz,
Ruś Kijowska,
Runy,
Rusyfikacja,
Słowianie,
Serbia,
SignWriting,
Slawistyczny alfabet fonetyczny,
Sojombo,
Spółgłoska,
Sylabariusz,
Sylabariusz cypryjski,
Sylabariusz czirokeski,
Sylabariusz mende,
Sylabariusz vai,
Szwa,
Tengwar,
Tifinagh,
Transkrypcja (językoznawstwo),
Transliteracja,
Trigraf,
Turkmenistan,
Tytło,
Unicode,
Uzbekistan,
Varang kshiti,
Vatteluttu,
Vuk Karadžić,
Władcy Rosji,
Wczesna cyrylica,
Wydawnictwo Naukowe PWN,
X-SAMPA,
XII wiek,
XIX wiek,
XVIII wiek,
X wiek,
Znaki diakrytyczne,
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich,
Cyrylica –
pismo alfabetyczne służące do zapisu
języków wschodniosłowiańskich, większości
południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do apostoła Słowian –
św. Cyryla, który wspólnie ze
św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród
Słowian zapisał i wprowadził do
liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety –
głagolica i później cyrylica (pismo uproszczone na bazie dużego alfabetu greckiego –
majuskuły oraz
głagolicy, z której zostały przeniesione niektóre litery).
Języki słowiańskie –
grupa języków w obrębie rodziny
języków indoeuropejskich (podrodzina
bałtosłowiańska). Składa się z trzech zespołów językowych:
zachodnio-,
wschodnio- i
południowosłowiańskiego. Najstarsze zachowane
manuskrypty z tekstami słowiańskimi pochodzą z
X wieku. Do zapisu języków słowiańskich używane są lub były
alfabety:
głagolicki,
cyrylicki i
łaciński (w niewielkim zakresie również
arabski). Wywodzą się z
języka prasłowiańskiego używanego przez dawnych
Słowian, który uległ ostatecznemu rozbiciu na dialekty regionalne w wyniku ekspansji Słowian na
Bałkany w
VI wieku naszej ery.
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska - podgrupa
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język słoweński i języki powstałe na bazie
języka serbsko-chorwackiego. Stoi w opozycji do
grupy wschodniej, którą tworzą języki
bułgarski i
macedoński.
Grupa wschodnia języków południowosłowiańskich lub grupa bułgarsko-macedońska - grupa dwóch blisko spokrewnionych ze sobą
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język bułgarski i
macedońskiego. Stoi ona w opozycji do
grupy zachodniej, którą stanowią
języki diasystemu serbsko-chorwackiego i
język słoweński. Grupa ta posiada nie tylko swoiste cechy słowiańskie, ale też takie, które powstały pod wpływem języków niesłowiańskich, co tłumaczone jest sąsiedztwem tych języków również z niesłowiańskimi językami
Bałkanów, należą zatem do tzw.
bałkańskiej ligi językowej.
Omówione w tym artykule języki to języki sztuczne, których twórcy oparli się na
językach słowiańskich. Języki te łączy w zasadzie jedynie określenie ich przez autorów jako należących do języków północnosłowiańskich, fikcyjnej grupy języków słowiańskich. Tej fikcyjnej grupy języków północnosłowiańskich nie należy mylić z rzeczywiście istniejącą grupą
języków północnosłowiańskich.
Język macedoński (słowiański) – należy do tzw.
grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej)
języków południowosłowiańskich. Nie należy go mylić z
helleńskim językiem
staromacedońskim używanym w starożytności.
Zachodniosłowiański Związek Wyznaniowy "Słowiańska Wiara" –
rodzimowierczy związek wyznaniowy, nawiązujący do etnicznych, przedchrześcijańskich
wierzeń Słowian (wyznający
rodzimowierstwo słowiańskie). Decyzją Ministra Spraw Wewnętrzych i Administracji z dnia
9 października 2009 roku, związek został wpisany do Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych pod numerem 172. Siedzibą związku jest miasto
Opole. Pod obecną nazwą wymieniony po raz pierwszy w
2006 r. we
Wrocławiu, w głównej mierze w wyniku wyodrębnienia się części członków z lokalnej grupy
Rodzimej Wiary oraz scalenia się kilku innych miejscowych, niezależnych, nieformalnych grup rodzimowierczych.
Psi (Ѱ, ѱ) – litera
wczesnej cyrylicy,pochodzi wprost od greckiej
litery psi (Ψ, ψ). Reprezentuje dźwięk /ps/, wymawiany tak jak w polskim wyrazie psalm. Używana była niegdyś do zapisu niektórych słów ukraińskich, np. ѱы (psy,
psy). Obecnie jest używana jedynie w
języku cerkiewnosłowiańskim.
Ꙓ, ꙓꙒ, ꙓ (robocza nazwa: jotowana jać) – rzadko używana litera dawnej
cyrylicy (np. w «Изборник» Святослава 1073 года, фрагмент л. 156 об.). Utworzona jako
ligatura liter
I i
Ѣ. Nie ma odpowiednika w
głagolicy ani nie posiada wartości liczbowej. Używana była na początku wyrazów i po
samogłoskach, np.: ꙓди, наꙓдъся. Prawdopodobna wymowa to [jæ:] lub [jest:].
Język chorwacki –
język słowiański należący do podgrupy
języków południowosłowiańskich. Używany jest głównie w
Chorwacji, przez
Chorwatów w
Bośni i Hercegowinie, w sąsiednich krajach gdzie Chorwaci są
rdzenną ludnością oraz przez część Chorwatów na całym świecie.
System liczbowy głagolicy to
system liczbowy języka cerkiewnosłowiańskiego. Jest to system addywny. W odróżnieniu od
systemu liczbowego cyrylicy znane są również niektóre wartości dla rzędu tysięcy.
Alfabet arabski – alfabetyczne
pismo używane do zapisu
języka arabskiego. Powstało z nabatejskiej odmiany pisma
aramejskiego. Pismo arabskie rozpowszechnione jest w krajach muzułmańskich.
Język molizańsko-chorwacki - język z rodziny zachodniej
języków południowosłowiańskich lub odmiana
języka chorwackiego, używana we
włoskim regionie
Molise, w prowincji
Campobasso oraz w australijskim regionie
Perth i w
Argentynie.
Sławolub, (Slavoljub) — imię słowiańskie utworzone z członów: "sława" (sława) i "lub" (kochać, lubić). W Polsce nienotowane w dawnych dokumentach ani obecnie. Popularne głównie w
krajach południowosłowiańskich.
Święty Cyryl, właśc. Konstantyn,
cs. Rawnoapostolnyj Kiriłł, uczitiel Słowienskij (ur. ok.
827, zm.
14 lutego 869) i Święty Metody, właśc. Michał,
cs. Rawnoapostolnyj Miefodij, uczitiel Słowienskij (ur. ok.
815, zm.
6 kwietnia 885) , Bracia Sołuńscy,
misjonarze. Prowadzili w
IX wieku misje
chrystianizacyjne, m.in. na ziemiach zamieszkanych przez
Słowian. Twórcy
rytu słowiańskiego,
święci Kościoła katolickiego i
prawosławnego nazywani
apostołami Słowian (
gr. Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ιεραπόστολοι των Σλάβων) i apostołami
Bułgarii.