Linki:
Łacina,
Łysiczka lancetowata,
Średniowiecze,
Amazonki (mitologia),
Ameryka,
Anatolia,
Ara Pacis,
Argentyna,
Attis,
Banknot,
Czapka frygijska (ujednoznacznienie),
Frygia,
Hełm,
Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki,
Język grecki,
Kolumbia,
Kostaryka,
Marianne,
Mitra (mitologia),
Moneta,
Niewolnictwo,
Nowy Jork (stan),
Peyo,
Pilos,
Polska,
Rewolucja francuska,
Roma,
Salwador,
Sankiuloci,
Smerfy,
Stany Zjednoczone,
Starożytna Grecja,
Starożytny Rzym,
Substancja psychoaktywna,
Szlafmyca,
Tracja,
Troja,
Wegetacja,
Wirginia,
XII wiek,
XI wiek,
XVIII wiek,
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. piloj,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. pilos,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. piloj,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Kaszkiet (z
fr. casquette) to rodzaj nakrycia głowy,
czapka męska z daszkiem z przodu i okrągłym denkiem, ale także czapka z podwiniętym daszkiem z przodu i z tyłu.
Czapka Kazańska – ozdobne nakrycie głowy w stylu orientalnym,
kołpak należący do
cara Iwana IV Groźnego. Przechowywana jest w kremlowskim Arsenale (Orużejnaja Pałata) w Moskwie.
Bejsbolówka — sportowe
nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem. Daszek ma chronić oczy przed słońcem. Z tyłu ma z reguły plastikowy pasek.
Giwer (kiwer), to rodzaj wojskowego nakrycia głowy, rodzaj
czapki w kształcie ściętego, lekko zwężającego się ku górze
stożka, z
daszkiem opuszczanym z przodu lub w starszej odmianie z przodu i z tyłu, wykonane z czarnego
filcu.
Pieczęć stanowa Idaho przedstawia kobietę symbolizującą emancypację. Jej atrybuty
czapka frygijska i waga – sprawiedliwość. Górnik reprezentuje główny zawód w tym stanie. Rolnik przy orce, rolnictwo,
sosna – leśnictwo, a rogi obfitości reprezentują sadownictwo. Głowa
wapiti – faunę. Dewiza stanu Esto perpetua (pol. Niech trwa wiecznie).
Kolory oznaczają
Unię (niebieski) i klarowność instytucji stanowych (biały). Tarczę herbową podtrzymują rolnik i górnik, symbolizujący dwa główne zawody. Skała oznacza trwałość i ciągłość. Wyryto na niej datę utworzenia tego
stanu (
20 czerwca 1863 roku).
Czapka frygijska i karabiny przypominają, że stan zdobył wolność i będzie jej bronić.
Pieczęć stanowa
Wirginii Zachodniej przedstawia tarczę herbową, na której jest data
20 czerwca 1863. Tego dnia powstał ten stan poprzez oderwanie się od należącej do
Skonfederowanych Stanów Ameryki Wirginii i przyłączył się do
Unii. Herb podtrzymywany przez przedstawicieli najważniejszych zawodów w tym regionie – rolnika i górnika.
Czapka frygijska i karabiny przypominają, że stan zdobył wolność i będzie jej bronić. W otoku pieczęci nazwa stanu i dewiza (pol.) "Mieszkańcy gór zawsze wolni".
Bustina - włoska
czapka wojskowa, zaprojektowana u progu lat 30. przez Federico Caproniego. Charakteryzował ją podniesiony do góry daszek oraz nauszniki zapinane na
guzik lub klamerkę po lewej stronie. Stosowano ją powszechnie w siłach lądowych faszystowskich Włoch (bersalierzy, piechota, alpini, spadochroniarze, jednostki milicji faszystowskiej oraz "arditi"). Z przodu zazwyczaj naszywano godło danej formacji lub liść wawrzynu (Alpini). Po wojnie kontunuowano jej użycie w armii włoskiej aż do połowy lat 50.
Flaga stanowa Idaho została wprowadzona w
1907. Błękit oznacza przynależność do
Unii, a przedstawiona na niej kobieta symbolizuje
emancypację. Jej atrybuty
czapka frygijska i waga są symbolami sprawiedliwości. Górnik reprezentuje główny zawód w tym stanie. Rolnik przy orce, rolnictwo,
sosna - leśnictwa, a rogi obfitości reprezentują sadownictwo. Głowa
wapiti - faunę.
Pęcherzyk w kształcie czapki frygijskiej (czapka frygijska,
ang. phrygian cap deformity) – rzadki wariant anatomiczny budowy
pęcherzyka żółciowego, polegający na obecności przegrody w świetle narządu. Nazwa pochodzi od podobieństwa wyglądu pęcherzyka, którego dno ulega sfałdowaniu, do
czapki frygijskiej. Zmiana wymaga różnicowania w
USG z
kamicą pęcherzyka.
Magierka – zwana też "żarnami", "batorówką", "madziarką". Tzw. "czapka węgierska". Była to okrągła lub czworokątna
czapka pozbawiona daszka, o główce płaskiej, okrągłej bądź kwadratowej wykonana z grubego
sukna i obszyta tzw. "barankiem". Magierkę robiono także na drutach z kremowej wełny. Magierki różniły się wyglądem oraz kolorem w zależności od regionu Polski. Zazwyczaj ozdabiano ją kitą, piórkiem, barwnymi sznurkami i pomponami. Magierki stały się składnikiem polskich strojów ludowych w różnych regionach Polski.
Jednotarczowce, jednopłytkowce (Monoplacophora) –
gromada morskich,
reliktowych mięczaków charakteryzujących się pojedynczą, tarczowatą
muszlą w kształcie stożka lub symetrycznej
czapeczki frygijskiej – oraz seryjną powtarzalnością narządów.
Czapka – nakrycie głowy, wykonane przeważnie z miękkiego materiału (czasami z twardymi wstawkami takimi jak denko lub daszek), noszone przez ludzi (czasami także przez zwierzęta), którego głównym zadaniem jest ochrona
głowy przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi: zimnem, gorącem,
deszczem,
śniegiem,
wiatrem, promieniami
słonecznymi itp. Czapka różni się od innych nakryć głowy tym, że zwykle posiada daszek (choć nie zawsze jest to element wymagany).
Magierka – zwana też "żarnami", "batorówką", "madziarką". Tzw. "czapka węgierska". Była to okrągła lub czworokątna
czapka pozbawiona daszka, o główce płaskiej, okrągłej bądź kwadratowej wykonana z grubego
sukna i obszyta tzw. "barankiem". Magierkę robiono także na drutach z kremowej wełny. Magierki różniły się wyglądem oraz kolorem w zależności od regionu Polski. Zazwyczaj ozdabiano ją kitą, piórkiem, barwnymi sznurkami i pomponami. Magierki stały się składnikiem polskich strojów ludowych w różnych regionach Polski.
Rogatywka – rodzaj nakrycia głowy z kwadratowym denkiem, spotykana u ludów
Azji, południowo-wschodniej
Europy oraz
Lapończyków, charakterystyczna polska
czapka narodowa.
Kołpak (
tur. kalpak), kłobuk – nakrycie głowy pochodzenia
tureckiego, popularne w
XIV-
XVII wieku w
Europie wschodniej. Była to czapka bez daszka, obrzeżona futrem wilczym, rysim lub lisim z aksamitną główką, niekiedy przybierała kształt cylindryczny, zakończony spiczasto.