Czynsz

Stadion – miara długości używana w starożytnej Grecji równa 600 stopom. Odpowiada długości od 174 do 210 metrów. Najczęściej przyjmuje się 192 m.

Miara tendencji centralnej rozkładu - taka miara rozkładu, która określa położenie wartości centralnych rozkładu (wartości przeciętnych, średnich). Istnieje wiele definicji co tak naprawdę określić jako wartości przeciętne i każda z tych definicji to dana miara tendencji centralnej.

Łokieć (niem. Elle, franc. Aune, ang. Ell) – jednostka długości o różnej wartości w zależności od państwa, regionu i epoki historycznej. Tradycyjna miara nawiązująca do średniej długości ręki od stawu łokciowego do dłoni. Dzielił się najczęściej na 2 stopy albo 24 cale.

Loch Arkaig - zbiornik wodny w Lochaber w Szkocji, leżący na zachód od Great Glen, o długości około 12 km. Leży 140 stóp n.p.m. Maksymalna głębokość wynosi 300 stóp.

Miara położenia rozkładu to taka miara rozkładu, która określa relację między dwoma identycznymi rozkładami, ale przesuniętymi względem osi odciętych układu współrzędnych.

Świadczenie pieniężne – jeden ze środków karnych wymieniony w art. 39 Kodeksu karnego. Orzekać go może sąd w przypadku, gdy odstępuje od wymierzenia kary. Świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

Miara trywialna – w matematyce, a dokładniej teorii miary, miara przyporządkowująca każdemu zbiorowi mierzalnemu miarę zerową (zob. zbiór miary zero); równoważnie: miara jest trywialna wtedy i tylko wtedy, gdy miara całej przestrzeni jest równa zeru. Innymi słowy jest ona niezmiennicza (a więc quasi-niezmiennicza) dla dowolnej funkcji danej przestrzeni mierzalnej w siebie.

Świadczenie pieniężne – jeden ze środków karnych wymieniony w art. 39 Kodeksu karnego. Orzekać go może sąd w przypadku, gdy odstępuje od wymierzenia kary. Świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

Miara położenia rozkładu to taka miara rozkładu, która określa relację między dwoma identycznymi rozkładami, ale przesuniętymi względem osi odciętych układu współrzędnych.

Stadion – miara długości używana w starożytnej Grecji równa 600 stopom. Odpowiada długości od 174 do 210 metrów. Najczęściej przyjmuje się 192 m.

Alen lub aln jest tradycyjną miarą długości stosowaną dawniej w Skandynawii, podobną do łokcia -- ok. 60 cm. Duński alen wynosił 2 fod, czyli ok. 62,77 cm. Norweski – 62,75 cm od 1824 roku, 62,75 cm od 1683 roku, 63,26 cm od roku 1541. Szwedzki aln był równy 59,38 cm.

Pole powierzchni (potocznie po prostu powierzchnia figury lub pole figury) - miara, przyporządkowująca danej figurze nieujemną liczbę w pewnym sensie charakteryzującą jej rozmiar.

Miara Radona – w teorii miary lokalnie skończona i wewnętrznie regularna miara określona na σ-ciele zbiorów borelowskich topologicznej przestrzeni Hausdorffa.

Miara σ-skończona (półskończona) – miara, za pomocą której da się przedstawić daną przestrzeń w postaci sumy przeliczalnej rodziny zbiorów miary skończonej.

Digitus (daktylos) – starożytna grecka i rzymska miara długości równa ok. 2 cm. Słowo digitus oznacza po łacinie palec – wymiar jednostki oznacza szerokość jednego palca.

Miara σ-skończona (półskończona) – miara, za pomocą której da się przedstawić daną przestrzeń w postaci sumy przeliczalnej rodziny zbiorów miary skończonej.

Niwa "to, co styka się (z) polem, co przylega do pola"; hebr. nawe; niem. die Au(e) od wyrazu Aue łąka, w niemieckich nazwach dzierżawczych np. Raspenau - niwa Raspego, także Flur ("ager, Ackerland"); poł. naiwa, dłuż. niwa, pomor. niva, cz. niva - w systemie wiejskiej gospodarki feudalnej jednostka służąca celom obrachunkowym i ewidencyjnym. Podział gruntu na niwy mógł np. wynikać z typu łanowego pomiarów powierzchni, tzn. że niwa złożona była z parcel o wymiarach łanu.

Gęstość zaludnienia – miara przyporządkowująca populację do powierzchni. W przypadku zaludnienia poszczególnych regionów świata najczęściej stosuje się liczbę osób w przeliczeniu na km².

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja