Długopis

Długopis – narzędzie do pisania, wynalezione w 1938 roku przez węgierskiego artystę i dziennikarza László Bíró. Po wybuchu wojny uciekł on z ojczyzny i dotarł do Argentyny, gdzie ze swoim bratem Georgiem (chemikiem) udoskonalali wynalazek. Pierwsza produkcja zaczęła się podczas wojny w Buenos Aires. W roku 1944 László Bíró sprzedał swoje udziały jednemu z akcjonariuszy, który zajął się produkcją na masową skalę, realizowaną na potrzeby pilotów alianckich podczas drugiej wojny światowej, ponieważ można nim pisać bez względu na zmiany ciśnienia atmosferycznego.


Mistrzem Argentyny w roku 1927 został klub San Lorenzo de Almagro Buenos Aires, natomiast tytuł wicemistrza Argentyny zdobył klub Boca Juniors Buenos Aires. Do drugiej ligi nikt nie spadł. Z drugiej ligi awansowały dwa kluby - El Porvenir Buenos Aires i Argentino de Banfield Buenos Aires. Liga została zwiększona z 34 do 36 klubów.

Przeciąganie - obróbka skrawaniem, w której cały naddatek na obróbkę skrawany jest podczas jednego przejścia narzędzia, zwanego przeciągaczem, przeprowadzana na obrabiarkach zwanych przeciągarkami. Przeciąganie stosuje się do obróbki dokładnych otworów wielobocznych, wielowypustowych, rowków wpustowych oraz do obróbki powierzchni kwadratowych zewnętrznych, np. w korbowodach, kluczach. Ze względu na znaczne koszty narzędzi przeciąganie znajduje zastosowanie wyłącznie w produkcji wieloseryjnej lub masowej.

Messerschmitt Me 262 Schwalbe – (niem. jaskółka), pierwszy użyty bojowo samolot myśliwski o napędzie odrzutowym. Produkowany masowo podczas II wojny światowej przez Niemcy wszedł do służby w 1944 roku jako samolot bombowy (A-2a) i rozpoznawczy (A-1a/U3 oraz A-4a), a także jako myśliwiec przechwytujący (A-1a) i nocny (B-1a/U1). Przez pilotów niemieckich został nazwany Sturmvögel (niem. burzyk), a wśród aliantów zachodnich znany jako Turbo. Ze względu na późne wprowadzenie tego samolotu do uzbrojenia, jego wpływ na działania wojenne był nieznaczny. Messerschmitty Me 262 uzyskały jedynie 900 zestrzeleń przy stratach własnych 100 maszyn.

Bitwa o Cherbourg była częścią Operacji Overlord, która rozgrywała się podczas II wojny światowej. Bitwa została rozegrana natychmiast po zakończonym powodzeniem lądowaniem aliantów 6 czerwca 1944. Amerykańskie wojska w pierw odizolowały, a następnie zajęły ten umocniony port, (który uważany był za bardzo ważny w kampanii w Europie zachodniej) po trzech tygodniach ciężkich walk.

Wielka czwórka I wojny światowej – przywódcy czterech spośród zwycięskich państw sprzymierzonych przeciw państwom centralnym podczas I wojny światowej, którzy wzięli udział w konferencji pokojowej w Paryżu w styczniu 1919.

122 mm haubica wz. 1938 (M-30) – radziecka haubica opracowana w 1938, której masowa produkcja ruszyła w 1940. Była jednym z podstawowych dział Armii Czerwonej podczas II wojny światowej. W latach 1940-1955 wyprodukowano ponad 19 tys. egzemplarzy tej broni (z tego 17,5 tys. w latach 1940-1945). Używana była przez wiele lat po wojnie w wielu armiach świata, w tym w Wojsku Polskim, gdzie służy do dziś jako 122 mm ciągniona haubica wz. 1938/1985). Stanowiła również uzbrojenie dział samobieżnych SU-122 i SG-122.

10 cm Kanone 14 – niemiecka armata polowa o kalibrze 105 mm używana podczas I wojny światowej. Produkcja armat przez firmę Krupp ruszyła w 1914, a pierwsza bateria otrzymała je w maju 1915. Podczas wojny wyprodukowano 724 egzemplarzy armaty. W 1917 została zastąpiona w produkcji przez ulepszoną armatę 10 cm Kanone 17.

Strażnicy wybrzeża (ang. Coastwatchers) – przedstawiciele alianckiego wywiadu wojskowego operujący podczas II wojny światowej na wyspach Pacyfiku, gdzie śledzili ruchy nieprzyjaciela i ratowali alianckich rozbitków lub uciekinierów z obozów jenieckich. Odgrywali znaczną rolę na południowo-zachodnim teatrze działań szczególnie podczas walk o Guadalcanal.

Niszczyciele typu I to dziewięć okrętów Royal Navy zamówionych w ramach programu rozbudowy floty z roku 1935, których budowę rozpoczęto w 1936, a ukończono w latach 1937-1938. Cztery okręty tego typu zamówiła Turecka Marynarka Wojenna, z czego dwa zostały, po wybuchu II wojny światowej, zakupione przez Royal Navy, zwiększając liczbę okrętów tego typu do 11, aczkolwiek trzy z nich utracono nim HMS Inconstant i HMS Ithuriel weszły do służby. Brały udział w działania podczas wojny, podczas której sześć z nich stracono, a siódmy został skreślony z ewidencji na skutek wad konstrukcyjnych.

Niszczyciele typu E/F – 18 okrętów Royal Navy, które służyły podczas drugiej wojny światowej. Niszczyciele typu E zostały zamówione przez Royal Navy w roku 1931, podczas gdy niszczyciele typu F w roku następnym. Trzy z nich zostały w trakcie trwania działań przekazane Royal Canadian Navy, jeden Marynarce Wojennej Grecji, a jeden Marynarce Wojennej Dominikany. Zwodowane w większości w roku 1933 weszły do służby w latach 1934-1935 i brały udział w działaniach na wielu teatrach wojny. Dziewięć z nich stracono.


Mistrzem Argentyny w roku 1939 został klub Independiente Buenos Aires, natomiast tytuł wicemistrza Argentyny zdobyły dwa kluby - River Plate Buenos Aires i Huracán Buenos Aires (przyczyną tego była równa ilość zdobytych punktów oraz nierozstrzygnięty mecz barażowy).

Wszechpolak – pismo Młodzieży Wszechpolskiej założone w 1937 roku. Do wybuchu II wojny światowej ukazywało się jako tygodnik. W 1944 roku pismo zostało wskrzeszone przez ówczesnego prezesa MW Tadeusza Łabędzkiego. Do wybuchu powstania warszawskiego ukazało się 6 numerów. Po zakończeniu wojny Łabędzki ponownie wskrzesił "Wszechpolaka". Do czasu rozbicia struktur MW przez władze komunistyczne ukazały się 3 numery.


Mistrzem Argentyny w roku 1928 został klub Huracán Buenos Aires, natomiast tytuł wicemistrza Argentyny zdobył klub Boca Juniors Buenos Aires. Do drugiej ligi spadły dwa kluby - Liberal Argentino i Porteńo. Z drugiej ligi awansował jeden klub - Colegiales Buenos Aires. Liga została zmniejszona z 36 do 35 klubów.

USS Thomas (DD-182) – amerykański niszczyciel typu Wickes z okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Nazwany imieniem Clarensa Thomasa, który był pierwszą śmiertelną ofiarą wśród oficerów United States Navy podczas I wojny światowej. W 1940 został przekazany Royal Navy, gdzie służył jako HMS "St Albans" (I15). W kwietniu 1941 przekazano go norweskiej Marynarce Wojennej, a w lipcu 1944 Radzieckiej Marynarce Wojennej, gdzie służył jako "Dostojnyj".

Konwój PQ-7 – ósmy konwój arktyczny z okresu II wojny światowej wysłany przez aliantów ze sprzętem wojennym i surowcami do ZSRR, które były niezbędne do prowadzenia dalszej walki przeciwko III Rzeszy. Konwój został wysłany w dwóch partiach: PQ-7a wypłynął z Hvalfjörður, na Islandii 26 grudnia 1941 r. i dotarł do Murmańska 12 stycznia 1942 r. PQ-7b wypłynął z Hvalfjörður 31 grudnia 1941 r. a do Murmańska dotarł 11 stycznia 1942 r.

USS Thomas (DD-182) – amerykański niszczyciel typu Wickes z okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Nazwany imieniem Clarensa Thomasa, który był pierwszą śmiertelną ofiarą wśród oficerów United States Navy podczas I wojny światowej. W 1940 został przekazany Royal Navy, gdzie służył jako HMS "St Albans" (I15). W kwietniu 1941 przekazano go norweskiej Marynarce Wojennej, a w lipcu 1944 Radzieckiej Marynarce Wojennej, gdzie służył jako "Dostojnyj".

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja