Linki:
Blu-ray,
CD-R,
CD-RW,
DVD,
DVD+R,
DVD+RW,
DVD-ROM,
DVD-RW,
DVD Forum,
Dane,
Dysk optyczny,
Gigabajt,
Glin,
Informacje,
Laser,
Mastering,
Nośnik danych,
Płyta kompaktowa,
Pioneer Corporation,
Poliwęglan,
Prawo autorskie,
Verbatim,
DVD-R to jeden ze standardów jednokrotnego zapisu
informacji na
nośniku danych jakim jest
dysk optyczny DVD. Umożliwia zapis 4,7
GB (4.38 GiB)
danych na jedną stronę nośnika, co w wypadku dysków dwustronnych daje pojemność 9 GB. Kompatybilny z DVD-R standard wielokrotnego zapisu informacji to
DVD-RW.
Dysk optyczny to jeden z rodzajów nośników informacji używany w
systemach komputerowych do zapisu danych. Dysk optyczny jest płaskim, plastikowym krążkiem pokrytym materiałem, na którym mogą być zapisywane
bity informacji w postaci fragmentów dobrze i słabo odbijających wiązkę
światła. Odczyt danych następuje poprzez oświetlenie promieniem
lasera. Dane są zapisane sekwencyjnie na ciągłej, spiralnej ścieżce od środka dysku na zewnątrz.
Dysk magnetooptyczny (z
ang. magneto-optical disk, skrót M.O.). Rodzaj
dysku wymiennego w postaci krążka z tworzywa sztucznego pokrytego warstwą materiału magnetycznego, zabezpieczony ochronną powloką z plastiku lub szkła umieszczony w kasecie chroniącej nośnik przed uszkodzeniem mechanicznym. Wymiary dysków magnetooptycznych są typowymi wymiarami nośników (i napędów) stosowanych w urządzeniach komputerowych. Dyski magnetooptyczne 3,5 cala mają pojemności od 128 MB do 2,3 GB, dyski magnetooptyczne 5,25 cala maja pojemność od 650 MB do 9,1 GB. Wykonywane są w dwóch wersjach. Dyski magnetooptyczne "write-once" przeznaczone są wyłącznie do jednokrotnego zapisu danych na dysku. Raz zapisanych danych nie można potem skasować, na takim dysku nie można nic ponownie zapisać. Dyski "rewritable" są dyskami do wielokrotnego zapisu. Technologia zapisu magnetooptycznego to najbezpieczniejszy sposób przechowywania danych. Największą jego zaleta jest odporność na działanie sił pola elektromagnetycznego a gwarancja dostępu do danych określana jest na kilkadziesiąt lat.
Super-WriteMaster - opcja nagrywania
dysków optycznych, która umożliwia szybki zapis także na wolniejszych nośnikach. Dzięki temu użytkownicy mogą dokonywać zapisu z prędkością 22x na nośnikach o prędkości 16x, oraz zapisu z prędkością 12x na nośnikach o prędkości 8x.
VCDHD (
ang. Versatile Compact Disc High Density – ogólnego przeznaczenia dysk kompaktowy dużej gęstości) - standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do
CD-ROM czy dysku
DVD. Płytki tego formatu zachowują kompatybilność z odtwarzaczami standardu DVD. Pojemność dysku wynosi do 4,7 GB.
Obraz ISO to
format zapisu
danych dysków optycznych. Korzysta on z międzynarodowych standardów
ISO. Najpopularniejszym typem obrazów są pliki .iso (
Windows) lub .cdr (
Mac OS X). Nazwa ISO została zaczerpnięta z
ISO 9660 – standardu zapisu danych na płytach
CD.
Standard zapisu zasięgu geograficznego roślin TDWG (Plant Taxonomic Database Standard No. 2: World Geographical Scheme for Recording Plant Distributions) –
standard kodyfikacji podziału geograficznego świata, opracowany w 2001 roku przez Biodiversity Information Standards (TDWG) (d. International Working Group on Taxonomic Databases For Plant Sciences) w ramach projektu standaryzacji
botanicznych baz danych, mający na celu zapewnienie porównywalności informacji oraz wymiany danych o występowaniu roślin bez straty informacji związanej z niezgodnością postrzegania granic geograficznych.
Księgowanie lub kronikowanie (
ang. journaling) to w informatyce termin związany z konstrukcją
baz danych oraz
systemów plików. Przy użyciu księgowania
dane nie są od razu zapisywane na
dysk, tylko zapisywane w swoistym dzienniku/kronice (ang. journal). Dzięki takiemu mechanizmowi działania zmniejsza się prawdopodobieństwo utraty danych: jeśli utrata zasilania nastąpiła w trakcie zapisu - zapis zostanie dokończony po przywróceniu zasilania, jeśli przed - stracimy tylko ostatnio naniesione poprawki, a oryginalny plik pozostanie nietknięty. Specjalnym przypadkiem systemu plików z księgowaniem jest księgowanie
metadanych - nie księguje się w tym wypadku właściwego zapisu danych pliku. De facto księgowanie jest formą realizacji zapisu transakcyjnego - jaki zwykle oferowały transakcyjne bazy danych (DB2, IMS, Oracle, RDB i inne), czy serwery transakcyjne (TTS, CICS).
SWING (Standard Wymiany INformacji Geodezyjnych) - format danych geodezyjnych służący do wymiany danych pomiędzy bazami danych systemów informatycznych
SIT. Pozwala na reprezentację w pliku tekstowym obiektów przestrzennych i opisowych.
Gęstość zapisu (
ang. computer storage density) jest miarą ilości informacji (wyrażonej w liczbie
bitów), którą można zapisać na określonej długości ścieżki, jednostce powierzchni lub objętości
nośnika danych. Generalnie, większa gęstość jest bardziej pożądana, gdyż umożliwia zapisanie większej ilości informacji w ramach tej samej dostępnej fizycznej przestrzeni. Wpływa ona bezpośrednio na pojemność nośnika danych a także pośrednio na jego wydajność oraz cenę.
Fluorescencyjny Dysk Wielowarstwowy (FDW), jest
optycznym nośnikiem danych wyprodukowanym przez Constellation 3D. Technologia nośnika opiera się na użyciu fluorescencyjnych materiałów do jego produkcji. Produkowane starszymi technologiami np.
CD i
DVD mogły mieć jedną lub dwie warstwy (Double Layer -
DL). Użycie technologii fluorescencyjnej pozwala tym nośnikom posiadać nawet 100 warstw. Możliwości pojemnościowe takiego nośnika liczone są do 1
terabajta, z zachowaniem wielkości nośnika zbliżonego do popularnych CD czy DVD.
DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym
nośniku danych, podobnym do
CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.
Track-at-once, TAO – metoda zapisu
dysków optycznych polegająca na zapisaniu jednej ścieżki (jednego nagrania) na płycie
CD-R i wygaszaniu
lasera przed rozpoczęciem zapisu kolejnej.
Dyskietka, inaczej dysk miękki – dysk wymienny, przenośny
nośnik magnetyczny o niewielkiej
pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych. Polska nazwa dyskietka została prawdopodobnie zaproponowana przez
Jana Bieleckiego.