Linki:
Aliasing,
DVCAM,
FireWire,
Język angielski,
Kamera cyfrowa,
Magnetowid,
Media cyfrowe,
MiniDV,
Płyta kompaktowa,
Peripheral Component Interconnect,
S-Video,
Sony,
VHS,
DV, MiniDV (
ang. Digital Video) – format cyfrowego zapisu wizji stosowany głównie w
kamerach cyfrowych DVC (ang. Digital Video Camcorder) oraz
magnetowidach cyfrowych DVCR (ang. Digital Video Cassette Recorder).
DV (
ang. Digital Video) – format
cyfrowego zapisu wizji stosowany głównie w
kamerach cyfrowych DVC (ang. Digital Video Camcorder) oraz
magnetowidach cyfrowych DVCR (ang. Digital Video Cassette Recorder).
Kamera cyfrowa (
ang. DVC – Digital Video Camcorder) –
urządzenie rejestrujące
obraz oraz
dźwięk i zapisujące sygnał audiowizualny w postaci cyfrowej, najczęściej na taśmie
Digital Video w kasetach
DV albo
MiniDV, na płycie
DVD,
karcie pamięci, czy
dysku twardym.
DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym
nośniku danych, podobnym do
CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.
CVC (
ang. Compact Video Cassette) pierwszy rozpowszechniony mikro format
video, opracowany przez firmy
Technicolor i
Funai pod koniec
lat 70. XX wieku. CVC oferował lepszą jakość zapisu od
VHS.
MiniDV – standard
kaset wideo i obsługujących je urządzeń:
kamer wideo i studyjnych
magnetowidów. Standard został wprowadzony na rynek w
1995 roku przez firmę
Sony pod nazwą Digital Video Casette (DVC) , nazwa ta wkrótce została zmieniona na nazwę MiniDV, dla podkreślenia jej zgodności z systemem zapisu
DV. Rozmiar kasety w tym standardzie wynosi 66x48x12,2 mm, zaś szerokość taśmy magnetycznej wynosi 6,5 mm. MiniDV jest rodzajem
nośnika danych zapisu magnetycznego, natomiast nie jest oznaczeniem samego systemu zapisu wizji. Na kasetach MiniDV można rejestrować i przechowywać nagrania wideo w trzech różnych formatach:
DV,
DVCAM i
HDV.
PVR (
ang. Personal Video Recorder), zwany także DVR (Digital Video Recorder), jest elektronicznym urządzeniem powszechnego użytku służącym do nagrywania
programów telewizyjnych na
dysk twardy w formacie cyfrowym. PVR został po raz pierwszy zaprezentowany przez firmę TiVo w
1999 roku. Od tego czasu dodano do PVR wiele nowych funkcji, jak na przykład możliwość nagrywania programów na płytach
DVD.
Advanced Video Codec High Definition - AVCHD - format zapisu sygnału o wysokiej rozdzielczości
HDTV zaprojektowany dla
kamer cyfrowych i pozwalajacy na zapis informacji na 8cm i 12cm
płytach kompaktowych (zarówno w standardzie
CD jak i
DVD oraz
BD DVD),
dyskach HDD lub na
kartach pamięci, takich jak:
Memory Stick oraz
SD lub
SDHC. Specyfikacja formatu AVCHD została ogłoszona przez firmy
Sony i
Panasonic.
Radio cyfrowe – technologia pozwalająca przenosić dźwięk sygnałem cyfrowym za pomocą modulacji. Tego typu radia odbierać można m.in. poprzez:
DAB (Digital Audio Broadcasting), Internet, transmisje telewizyjne
DVB, a także satelitarne. W Polsce oficjalnie nie ma jeszcze żadnego radia nadającego naziemny sygnał cyfrowy, trwają jednak testy.
Digital Negative (DNG) – otwarty format zapisu obrazów cyfrowych w postaci surowej (
RAW) stworzony przez
Adobe Systems. Pierwsza wersja specyfikacji została wydana 27 sierpnia 2004.
S-Video (
ang. Separated Video), oddzielny sygnał wizyjny – standard przesyłania sygnału wizyjnego umożliwiający uzyskanie lepszej jakości niż w najczęściej spotykanym standardzie
Composite video, dzięki oddzieleniu sygnału luminancji (informacje o jasności obrazu) od sygnału chrominancji (informacje o nasyceniu barw). Standard S-Video nazywany jest czasami Super Video lub Y/C, a także błędnie
S-VHS. Złącze standardu S-Video przenosi tylko sygnał wizyjny, a sygnały fonii przesyłane są oddzielnymi przewodami.