Metryka – potoczna nazwa szczególnego rodzaju
dokumentu urzędowego będącego odpisem (wyciągiem)
aktu stanu cywilnego, tj.
urodzenia,
zgonu lub
małżeństwa. To także nazwa dla odpisu dokonywanego z
wyznaniowej księgi metrykalnej, np.
metryka chrztu.
Zmiana imienia i nazwiska – zapisanie w
akcie urodzenia lub
metryce chrztu zamiast dotychczas używanego
imienia (imion) lub
nazwiska (w tym
rodowego) bądź obu z nich — nowego imienia lub nazwiska, wybranego przez zainteresowanego i dopuszczalnego przez prawo. Zmiana odbywa się wyłącznie na wniosek własny osoby. Jej skutkiem jest możliwość ale i obowiązek stosowania imienia i nazwiska w nowym brzmieniu, zwłaszcza w
postępowaniach przed organami władzy czy np. w dowodzie osobistym.
Nazwisko rodowe – odnotowane w
akcie urodzenia lub
chrztu nazwisko
rodu (
rodziny), z którego pochodzi dana osoba. Najczęściej jest nim nazwisko
ojca. Zazwyczaj
dzieci płci męskiej noszą nazwisko rodowe jako swoje nazwisko do końca życia, natomiast
dzieci płci żeńskiej do momentu zawarcia
związku małżeńskiego.
Metryka chrztu – aktualny
dokument poświadczający przyjęcie
chrztu. Wystawiany jest na bieżąco na potrzebę zainteresowanego w
parafii, w której został ochrzczony. Obejmuje adnotacje z
ksiąg metrykalnych, np. o zawarciu
małżeństwa, co zapobiega choćby przed
bigamią.
Metryka książki – informacje dotyczące wydawniczych i technicznych aspektów wydania
książki, leżące na czwartej stronie (czyli na kolumnie redakcyjnej) tzw.
czwórki tytułowej czyli pierwszych czterech stron książki. Strona ta składa się z dwóch części: na górze jest metryka wydawnicza, a na dole metryka drukarska. W wydawnictwach bibliofilskich, oraz o najwyższym poziomie edytorskim, spotykana jest również metryka typograficzna.
Data urodzenia - w
prawie i
genealogii data przyjścia na świat (tj. zakończenia drugiego etapu
porodu danej osoby), tj.
dzień,
miesiąc i
rok w
kalendarzu gregoriańskim. Obecnie jedynym prawnym dowodem i źródłem daty urodzenia osoby jest jej
akt urodzenia wystawiony przez właściwy dla
miejsca urodzenia urząd stanu cywilnego. W akcie urodzenia oprócz dokładnego dnia podaje się obecnie także dokładną
godzinę urodzenia.
Jełowiccy – polski ród szlachecki pochodzenia ruskiego o tradycjach kniaziowskich . Nazwisko wzięli od dóbr Jełowicze na Wołyniu, gdzie wzmiankowani w 1528 (
Metryka Litewska). Wyznanie prawosławne (do 2 poł. XVII w.) i katolickie.
Linia kodu (ang. line of code, LOC) – podstawowa
metryka rozmiaru
programu komputerowego. Może też określać, ile czasu lub ilu ludzi potrzeba, by ten program napisać.
Chrzest krwi (baptismus flaminis) - specyficzna forma
chrztu uznawana przez
Kościół katolicki, w którym umierający bez chrztu z wody dostępuje oczyszczenia z
grzechu (warunkiem jest brak możliwości dostania chrztu wody i szczera chęć jego przyjęcia połączona ze skruchą). Przynosi owoce sakramentu takowym nie będąc.
Spójność oprogramowania –
metryka kodu wskazująca, na ile jest on łatwy do utrzymywania (rozwoju), testowania, powtórnego użycia, a nawet do zrozumienia. Jako przeciwstawna jest zestawiana ze
zależnością oprogramowania. Obie te metryki zaproponował Larry Constantine na podstawie dobrych praktyk programowania.
Zależność oprogramowania –
metryka kodu wskazująca stopień powiązania danego modułu z innymi. Jako przeciwstawna jest zestawiana ze
spójnością oprogramowania. Niska zależność zwykle oznacza wysoką spójność i vice versa. Obie te metryki zaproponował Larry Constantine na podstawie dobrych praktyk programowania.
Lipometria (gr. leípō – opuszczam i métron – miara) – zabieg z dziedziny
literatury polegający na skróceniu metrum
wersu o jedną sylabę lub
stopę, a tym samym odejście od wzoru rytmicznego danego utworu. Takie skrócenie stanowi przeciwieństwo hipermetrii.
Daktyl (
gr. δάκτυλος dáktylos, dosł. "palec") – w metryce
iloczasowej stopa metryczna składająca się z trzech
sylab: jednej długiej i dwóch krótkich. Bierze swą nazwę stąd, że grecki
wyraz dáktylos ma właśnie taki układ sylab.
Punkt funkcyjny –
metryka złożoności
oprogramowania podawana jako liczba bezwymiarowa określająca efektywną względną miarę wartości funkcji oferowanej przez program użytkownikowi. Najczęściej jest podstawą do oszacowania m.in. pracochłonności wytworzenia danego oprogramowania. Pojęcie to zaproponował w 1979 r. A. J. Albrecht z firmy
IBM.