Dramat

Dramat (z gr. δρᾶμα - dráma czyli działanie, akcja) – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i epiki). Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury.

Wyzwolenie - dramat w trzech aktach Stanisława Wyspiańskiego. Akcja utworu od początku do końca rozgrywa się na scenie teatru krakowskiego, a więc przedstawia teatr w teatrze.

Liryka pośrednia - jeden z trzech rodzajów liryki (obok liryki bezpośredniej oraz liryki inwokacyjnej) w której uczucia oraz przeżycia są wyrażane pośrednio, na przykład poprzez opis pejzażu. Przykładem może tutaj być utwór Kazimierza Przerwy-Tetmajera - Widok ze Świnicy do doliny Wierchcichej. Dominuje tam opis pejzażu, przez co utwór ten reprezentuje jednocześnie lirykę opisową.

Maciej Świerkocki - ur. 1961 w Łodzi. Pisarz, scenarzysta, krytyk i tłumacz literatury anglojęzycznej. Ukończył filologię angielską (1985) i filozofię (absolutorium 1988) na Uniwersytecie Łódzkim. Od roku 1987 asystent w Zakładzie Teorii Literatury Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Filmu na UŁ. Doktorat w roku 1995. Współpracownik takich pism, jak: "Literatura na świecie", "Bestseller", "ExLibris", "Playboy", "Film", "Film na świecie", "Odra", "Kalejdoskop", "Zagadnienia Rodzajów Literackich". Stały współpracownik, jako tłumacz na język angielski, Muzeum Sztuki w Łodzi, łódzkiej Galerii FF oraz innych muzeów i galerii sztuki w Polsce. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiej Akademii Filmowej.

Współdziałanie - uzgodnione ześrodkowanie wysiłków i działań różnych rodzajów wojsk i sił zbrojnych co do zadań, czasu, miejsca, przestrzeni i ich taktyczno-operacyjnych możliwości w myśl ogólnego zamiaru osiągnięcia celu operacji czy walki.

Gatunek mieszany – gatunek, w którym na równych prawach występują cechy dwóch lub trzech rodzajów literackich. Pojawił się w romantyzmie, który odrzucił konwencję klasycystyczną. W dramacie romantycznym obok elementów dramatycznych istnieją epizody liryczne i epickie. W balladzie także występują cechy różnych rodzajów literackich: epicka opisowość, podział tekstu na role, obecność podmiotu lirycznego itp. Liryzm i nastrojowość w połączeniu z epickością charakteryzują poemat dygresyjny oraz powieść poetycką. W literaturze XX w. gatunkami mieszanymi były młodopolskie poematy pisane prozą poetycką, np. "Duma o hetmanie" Stefana Żeromskiego.

Działanie jednoargumentowe – w algebrze ogólnej działanie algebraiczne przyjmujące jeden argument, czyli funkcja danego zbioru w siebie, tzn. przyporządkowująca każdemu elementowi danego zbioru element tego samego zbioru. Niekiedy wyraz „działanie” zastępuje się słowem „operacja”, czy „operator”, z kolei synonimem słowa „jednoargumentowy” są wyrazy „jednoczłonowy” i „unarny”.

Grzegorz Gazda (ur. 13 października 1943) - historyk i teoretyk literatury, komparatysta, profesor zwyczajny w Uniwersytecie Łódzkim; dyrektor Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych; członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN oraz Komitetu Nauk o Kulturze PAN, członek Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN. Autor rozpraw i książek na temat awangard literackich XX w. m.in. "Futuryzm w Polsce" (1974), "Awangarda - nowoczesność i tradycja" (1987), "Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku" (2000);II wydanie poprawione i zaktualizowane (2009) oraz "Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej" (2008). Redaktor i współredaktor sześciu tomów zbiorowych "W kręgu zagadnień awangardy" (1985-1995), książek o neogotycyzmie (dwa tomy,2002, 2003), o realizmie magicznym (2007), problemach tolerancji w literaturze (dwa tomy, 2008) oraz "Słownika rodzajów i gatunków literackich" (2006), a także tomu studiów "Space of a Garden - Space of Culture" (Cambridge 2008; polska wersja "Przestrzeń ogrodu - przestrzeń kultury", Kraków 2008). Redaktor naczelny międzynarodowego półrocznika "Zagadnienia Rodzajów Literackich/Les problemes des genres litteraires".

Dramat współczesny - jest to jeden z rodzajów dramatu, który jest oparty na życiowych i współczesnych doświadczeniach. Jest najnowszym typem dramatu.

Hernani, czyli honor kastylijski – dramat Wiktora Hugo napisany w sierpniu i wrześniu 1829. Stanowi on przełomowy moment w historii literatury francuskiej, praktyczną realizację zasad dramatu romantycznego wyłożoną teoretycznie przez Wiktora Hugo w przedmowie do dramatu Cromwell. Premiera dramatu odbyła się 25 lutego 1830 i wywołała tak żywe emocje między starszym i młodszym pokoleniem krytyków literackich oraz autorów, jak również tak wyraźny oddźwięk społeczny, że przeszła do historii jako "bitwa o Hernaniego".

Działanie dwuargumentowe a. binarne – w algebrze działanie algebraiczne o argumentowości równej 2, czyli funkcja przypisująca dwóm elementom inny; wszystkie elementy mogą pochodzić z innych zbiorów.

Historia literatury to jeden z podstawowych działów literaturoznawstwa zajmujący się przekształceniami w literaturze określonego kręgu językowego dokonywanymi na tle historycznym. Historia literatury zajmuje się periodyzacją procesu historyczno-literackiego, badaniem rozwoju ewolucji i różnych zjawisk w dziedzinie literatury, komparatystyką, ewolucją postaw czytelniczych, form literackich, związkami literatury z życiem danej społeczności a także ewolucją idei, problemów i motywów, będących pożywką dla literatury poszczególnych okresów literackich.

Teatralne przedstawienie telewizyjne – rodzaj sztuki wizualnej polegającej na inscenizacji i emisji w telewizji przedstawienia teatralnego "na żywo". W odróżnieniu od teatru, akcja jest widoczna jedynie w ujęciu kamery, w tym poprzez zbliżenia. W odróżnieniu od telenoweli, akcja nie jest filmowana w wymiennej kolejności scen.

Artyleria II RP - jeden z trzech, obok piechoty i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).

Teatr Mały – teatr w Tychach, z siedzibą przy ulicy ks. kard. Hlonda 1. Nie posiada własnego zespołu aktorskiego, funkcjonuje jako teatr impresaryjny. W budynku teatru znajduje się galeria sztuki "Obok" (I piętro). Siedziba teatru jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych.

Działanie dwuargumentowe a. binarne – w algebrze działanie algebraiczne o argumentowości równej 2, czyli funkcja przypisująca dwóm elementom inny; wszystkie elementy mogą pochodzić z innych zbiorów.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja