Drewno okrągłe

Drewno okrągłe – to pień lub element korony drzewa bez wierzchołka i gałęzi, nieprzetarty wzdłużnie, okorowany lub nie, pozyskany w stanie okrągłym. Drewno takie może być zastosowane jako słupy, pale, stemple itp. albo jako drewno tartaczne.

Twardzica, drewno kompresyjne, drewno naciskowe - wada drewna z grupy wad budowy, określana również jako drewno reakcyjne. Tworzy się w drewnie drzew iglastych. Widoczna na przekroju poprzecznym drewna okrągłego jako czerwonobrunatna strefa słoja rocznego. Przypomina drewno późne, zajmuje znaczną lub całą szerokość słoja rocznego, może obejmować pojedynczy słój, wycinek przekroju bądź też tworzyć nieregularny pierścień.

Drewno rozpierzchłonaczyniowe – drewno, w którym brak jest wyraźnego podziału słoja na drewno wczesne i drewno późne. Naczynia drobne, widoczne dopiero pod lupą, rozsiane równomiernie na całej powierzchni słoja. Granica między drewnem wczesnym a późnym słabo widoczna lub niewidoczna.

Drewno ciągliwe, drewno tensyjne - wada drewna z grupy wad budowy, określana również jako drewno reakcyjne. Tworzy się w drewnie drzew liściastych. Widoczne jest na przekroju poprzecznym, jako strefa drewna wczesnego o barwie brunatnej. W wyrobach drzewnych, drewno cięgliwe ma zwiększoną skłonność paczenia. Po przetarciu na tarcicy widoczna jest "mechowata" powierzchnia.

Tablice miąższości drewna okrągłego – tablice służące do określenia masy sortymentów drzewnych (drewno okrągłe) drewna leżącego. Najczęściej stosowanymi są tablice do określenia masy na podstawie średnicy środkowej i długości drewna. W pozostałych przypadkach może to być: średnica górna, średnica znamionowa, szerokość i wysokość stosu i liczba sztuk.

Drewno ciągliwe, drewno tensyjne - wada drewna z grupy wad budowy, określana również jako drewno reakcyjne. Tworzy się w drewnie drzew liściastych. Widoczne jest na przekroju poprzecznym, jako strefa drewna wczesnego o barwie brunatnej. W wyrobach drzewnych, drewno cięgliwe ma zwiększoną skłonność paczenia. Po przetarciu na tarcicy widoczna jest "mechowata" powierzchnia.

Drewno pierścieniowonaczyniowe - drewno, w którym słój roczny jest wyraźnie widoczny. Wyróżnia się w nim dość porowate drewno wczesne, z licznymi naczyniami o znacznej średnicy i drewno późne, twarde i zbite, z nielicznymi małymi naczyniami. Naczynia w drewnie wczesnym ułożone są w kształcie pierścienia, a w późnym - zwykle w postaci plamek, punkcików i linii falistych, przebiegających najczęściej zgodnie ze słojem rocznym.

Drewno wielkowymiarowe – zgodnie z Polskimi Normami PN-92/D-95008 oraz PN-92/D-95017 jest to drewno okrągłe o średnicy górnej mierzonej bez kory od 14 cm wzwyż. W zależności od jakości i wymiarów, drewno wielkowymiarowe dzieli się na cztery klasy: A, B, C, D.

Drewno bielaste, biel - strefa fizjologicznie czynna w pniu drzewa - przewodzi wodę z solami mineralnymi oraz gromadzi substancje zapasowe. W przeciwieństwie do niej drewno twardzielowe, wskutek zaimpregnowania ścian komórkowych substancjami twardzielowymi (żywicami, gumami, garbnikami) i zamknięcia dróg przewodzenia, jest wyłączone z aktywnego udziału w procesach życiowych drzewa.

Zgodnie z Polską Normą PN-92/D-95018 to drewno okrągłe o średnicach mierzonych bez kory: górnej od 5cm wzwyż i dolnej do 24cm. W zależności od jakości i wymiarów drewno dzieli się na 4 grupy:

Drewno darte, drewno smykane - wąskie i długie pasy drewna złuszczane, zdzierane lub ścinane specjalnymi narzędziami (ośnikami), zgodnie z przebiegiem włókien drzewnych.

Sęk niezarośnięty, sęk otwarty - grupa wad drewna z grupy sęków. Sęki te powstają po odcięciu lub niezarośnięciu odpadłych gałęzi (tylców) przez słoje roczne.
Na powierzchni żyjącego drzewa są nimi gałęzie: żywe (gałęzie górnej części korony oraz martwe (o różnej wielkości i stopniu rozkładu drewna) najczęściej dolne gałęzie korony. Na powierzchni drewna okrągłego - po odcięciu gałęzi lub ich pozostałości widoczne są w postaci owalnych (eliptycznych) blizn. Sęki otwarte dzielą się:

Proces twardzielowania – proces zachodzący w drewnie drzew twardzielowych. Każde drzewo twardzielowe (wytwarzające twardziel) ma w okresie młodości wyłącznie drewno bielaste. Dopiero w miarę dojrzewania następują w nim takie przemiany fizjologiczne, które doprowadzają do wyłączenia wewnętrznej części pnia i gałęzi z czynnego udziału w procesach życiowych rośliny. Okres rozpoczęcia się procesu twardzielowania zależny jest od gatunku drzewa: u sosny przypada średnio na 20 rok życia, gdy tymczasem w drewnie jesionu rozpoczyna się w wieku około 70 lat.

Drewno kominkowe – szczególny rodzaj drewna opałowego, przeznaczony do palenia w kominkach. Preferowane jest drewno gatunków liściastych w postaci szczap oraz klocków. Drewno kominkowe to starannie wyselekcjonowany opał z wybranych gatunków liściastych. Gatunki iglaste nie są polecane z powodu mniejszej gęstości drewna, ale również ze względu na zawartości żywicy, która powoduje większe zanieczyszczenie kominka. Drewno żywiczne posiada też większą zapalność i spala się zbyt szybko i intensywnie. Drewno kominkowe to kilkanaście rodzimych gatunków drzew liściastych, z których najlepsze są grab, buk, jesion oraz inne.

Cieśla – zawód związany z obróbką drewna. Polega na wykonywaniu elementów konstrukcji, części wyposażenia oraz detali z drewna, trwale związanych z obiektem działania (budynek, okręt).

Wcistki - wrośnięte w komórki naczyń komórki miękiszowe. Powstają w miejscach, gdzie biel przechodzi w twardziel. Wrastają poprzez jamki do wnętrza naczyń i niekiedy całkowicie je zatykają.

Cieśla – zawód związany z obróbką drewna. Polega na wykonywaniu elementów konstrukcji, części wyposażenia oraz detali z drewna, trwale związanych z obiektem działania (budynek, okręt).

Dłużyca – drewno okrągłe, wielkowymiarowe o minimalnej średnicy 20 cm i długości minimum 9,0 m dla gatunków iglastych i 6,0 m dla gatunków liściastych (wg PN - 93 D - 02002 - PODZIAŁ, TERMINOLOGIA I SYMBOLE).

Sęki - grupa wad drewna określająca wrośnięte w drewno pnia części gałęzi o węższych przyrostach rocznych i barwie zazwyczaj ciemniejszej niż otaczające drewno.

Drewno w lutnictwie - drewno, pomimo prób wykorzystania w lutnictwie różnych substancji niewystępujących w przyrodzie (np. PCV) pozostaje podstawowym materiałem wykorzystywanym w produkcji instrumentów.

Tablice miąższości drewna okrągłego – tablice służące do określenia masy sortymentów drzewnych (drewno okrągłe) drewna leżącego. Najczęściej stosowanymi są tablice do określenia masy na podstawie średnicy środkowej i długości drewna. W pozostałych przypadkach może to być: średnica górna, średnica znamionowa, szerokość i wysokość stosu i liczba sztuk.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja