Linki:
Łuk (broń),
Abbasydzi,
Afganistan,
Aksum,
Ambra,
Amu-daria,
An Lushan,
Arabia,
Arabowie,
Architektura chińska,
Azja Środkowa,
Badian właściwy,
Berbera,
Bitwa nad rzeką Tałas,
Bliski Wschód,
Borneo,
Budda Maitreja,
Buddyzm,
Cejlon,
Cesarze Chin,
Changsha,
Chińska Republika Ludowa,
Chiny,
Chorasan,
Cieśnina Gaspar,
Cieśnina Malakka,
Cymbały,
Czamowie,
Czampa,
Dżokhang,
Dżonka,
Dżungaria,
Datowanie radiowęglowe,
Dau,
Deflacja (ekonomia),
Du Fu,
Dunhuang,
Dynastia Han,
Dynastia Jin (1115-1234),
Dynastia Jin (265-420),
Dynastia Liao,
Dynastia Ming,
Dynastia Qin,
Dynastia Qing,
Dynastia Shang,
Dynastia Song,
Dynastia Sui,
Dynastia Xia,
Dynastia Yuan,
Dynastia Zhou,
Dynastie Południowe i Północne,
Egzaminy urzędnicze w Chinach,
Epoka Trzech Królestw,
Etiopia,
Eufrat,
Fatymidzi,
Fergana,
Flet,
Fubing,
Fujian,
Fujiwara-kyō,
Fustat,
Fuzhou,
Gansu,
Gilgit,
Glazura (budownictwo),
Han Wudi,
Hangzhou,
Haniwa,
Hanoi,
Hanyu pinyin,
Hebei,
Henan,
Herat (prowincja),
Hindusi,
Historia Żydów w Chinach,
Historia Chin,
Historia Tybetu,
Hoten,
Huai He,
International Standard Serial Number,
Irak,
Iran,
Irygacja (rolnictwo),
Islam w Chinach,
Issyk-kul,
Język średniochiński,
Język angielski,
Język chiński,
Języki tureckie,
Japonia,
Jaskinie Mogao,
Jawa,
Jedwab,
Jedwabny szlak,
Jian,
Kagan,
Kair,
Kanał Zhengguo,
Kanchipuram,
Kanton (Chiny),
Kaszgar,
Kaszmir (region),
Khmerzy,
Kitanowie,
Kość słoniowa,
Kodeks (zbiór praw),
Kofun,
Koguryŏ,
Kompas magnetyczny,
Konfucjanizm,
Koran,
Korea,
Kotlina Kaszgarska,
Kotlina Tarymska,
Kurajszyci,
Laka,
Laozi,
Li Bai,
Lonely Planet,
Ludy tureckie,
Luoyang,
Mahomet,
Malajowie,
Mandżuria,
Mandat Niebios,
Mauzoleum Qianling,
Mechanizm różnicowy,
Mezopotamia,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
Michizane Sugawara,
Mongolia Wewnętrzna,
Morze Żółte,
Morze Arabskie,
Morze Czerwone,
Nabożność synowska,
Neolit w Chinach,
Nestorianizm,
Niewolnictwo,
Nihon-shoki,
Nikobary,
Nizina Chińska,
Nomada,
Oaza (geografia),
Obój,
Okres Walczących Królestw,
Okres Wiosen i Jesieni,
Ordos,
Oxford University Press,
Północna dynastia Wei,
Późniejsza dynastia Liang,
Paekche,
Palhae,
Pamir,
Patriarcha Antiochii,
Persowie,
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw,
Pięcioksiąg konfucjański,
Pipa,
Pirat,
Pozłotnictwo,
Prefektura Nagasaki,
Primogenitura,
Protektorat,
Qinghai,
Reinkarnacja,
Relief,
Republika Chińska,
Retoryka,
Ruchliwość społeczna,
Sancai,
Sanskryt,
Sasanidzi,
Shanxi,
Shu Han,
Silla,
Sinciang,
Siodło,
Sogdiana,
Somalia,
Songcen Gampo,
Starożytny Iran,
Step,
Strzemię,
Suzhou,
Syczuan,
Syngalezi,
Syr-daria,
Szantung,
Szarwark,
Sześć ministerstw,
Szesnaście Królestw,
Szkoła Czystej Krainy,
Sztuka chińska,
Tadżykistan,
Taiyuan,
Taizhou (Zhejiang),
Tang Gaozong,
Tang Taizong,
Tang Xuanzong (Li Longji),
Tang Zhongzong,
Temmu,
Tenji,
Terakota,
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy,
Turfan,
Turkuci,
Tybet (region),
Tybetańczycy,
Uda (cesarz Japonii),
Ujgurzy,
Usman ibn Affan,
Włócznia,
Wadżrajana,
Wang Mang,
Wang Wei,
Wei (Okres Trzech Królestw),
Wencheng,
Wielka Pagoda Dzikich Gęsi,
Wielki Budda z Leshan,
Wielki Kanał (Chiny),
Wietnam,
Wino ryżowe,
Wu (Okres Trzech Królestw),
Wu Daozi,
Wu Zetian,
Wutai Shan,
Xi'an,
Xiongnu,
Xixia,
Xiyu,
Xuanzang,
Yangzhou,
Zarandż,
Zatoka Perska,
Zatoka Pohaj,
Zhejiang,
Zhou Fang,
Dynastia Tang (
chin.: 唐朝;
pinyin: Táng Cháo;
tʰɑ̌ŋ tʂʰɑ̌ʊ;
język średniochiński: dhɑng) (18 czerwca 618 – 1 czerwca 907) – dynasta cesarska w
Chinach, następczyni
dynastii Sui i poprzedniczka
Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw. Została założona przez ród Li (李), który przechwycił władzę w czasie upadku dynastii Sui. Rządy dynastii zostały na krótko przerwane przez tzw. drugą dynastię Zhou (8 października 690 – 3 marca 705), kiedy to tron objęła cesarzowa
Wu Zetian, pierwsza i jedyna kobieta bezpośrednio (a nie np. jako regentka) rządząca Chinami.
Późniejsza dynastia Liang (
chin. upr.: 后梁;
chin. trad.: 後梁;
pinyin: Hòu Liáng) – krótkotrwałe państwo powstałe w północnych Chinach po upadku
dynastii Tang, jedna z
Pięciu Dynastii.
Król Nan z
dynastii Zhou (
chiński: 周赧王;
pinyin: zhaō năn wáng) – trzydziesty siódmy władca tej dynastii i dwudziesty szósty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
314-
256 p.n.e. Jego śmierć wyznaczyła koniec panowania
dynastii Zhou w
Chinach.
Późniejsza dynastia Tang to nazwa krótko istniejącej dynastii rządzącej częścią
Chin w tak zwanym
Okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw. Późniejsza Tang rządziła od
923 do
937 roku. Była pierwszą z trzech dynastii rządzonych przez Turków Shatuo. U szczytu potęgi kontrolowała większość północnych terytoriów chińskich.
Cesarz Gaozong z
dynastii Tang – trzeci władca tej dynastii, panujący w latach 649-683 (pod koniec jego życia faktyczną władzę sprawowała jego żona, cesarzowa Wu Zetian). Jego imię osobiste to Li Zhi (chiń. 李治), Gaozong to imię świątynne (chiń: 唐高宗;
pinyin: Táng Gāozōng). Dokończył podboje ojca, cesarza
Taizonga, podporządkowując koreańskie królestwa Baekje, Goguryeo i zachodnie Tujue; później Chiny miały utracić znaczną część tych terytoriów na rzecz Silli, Parhae i Kitanów. Uznawany za słabego władcę; jego następczynią była cesarzowa
Wu Zetian, jedyna kobieta-cesarz Chin. Pochowany wraz z nią w
Mauzoleum Qianling.
Król Zhending z
dynastii Zhou (
chiński: 周貞定王;
pinyin: zhōu zhēn dìng wáng) – dwudziesty ósmy władca tej dynastii i szesnasty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
468-
441 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Aiwang. Po
Aiwangu, władzę objęło jeszcze dwóch synów króla Zhendinga,
Kaowang i
Siwang.
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw (
907-
960) - burzliwy okres w historii
Chin, pomiędzy upadkiem
Dynastii Tang, a powstaniem
Dynastii Song. W północnej części Chin nastało wówczas po kolei pięć
dynastii, w południowej - powstało kilka niezależnych państewek, która tradycyjnie nazywa się Dziesięcioma Królestwami (według niektórych historyków było ich 11).
Król Si z
dynastii Zhou (
chiński: 周思王;
pinyin: zhōu sī wáng), był trzydzistym władcą tej dynastii i osiemnastym ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
441 p.n.e. Jego następcą został jego brat,
Kaowang.
Król An z
dynastii Zhou (
chiński: 周安王;
pinyin: zhōu ān wáng) – trzydziesty trzeci władca tej dynastii i dwudziesty pierwszy ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
401-
376 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Liewang.
Król Shenjing z
dynastii Zhou (
chiński: 周慎靚王;
pinyin: zhaō shèn jìng wáng) – trzydziesty szósty władca tej dynastii i dwudziesty piąty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
320-
315 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Nanwang.
Król Lie z
dynastii Zhou (
chiński: 周烈王;
pinyin: zhōu lìe wáng) – trzydziesty czwarty władca tej dynastii i dwudziesty drugi ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
375-
369 p.n.e. Jego następcą został jego brat,
Xianwang.
Komanderia (
chiń.: 郡;
pinyin: jùn) – historyczna jednostka administracyjna w Chinach. W czasach
dynastii Zhou komanderie były jednostkami poniżej powiatów (縣 / 县).
Qin Shi Huang odwrócił hierarchię i w jego cesarstwie komanderie były powyżej powiatów. Za dynastii
Sui i
Tang komanderie zostały zastąpione prefekturami zhou (州) i znikły z administracyjnego języka Chin.
Król Weilie z
dynastii Zhou (
chiński: 周威烈王;
pinyin: zhōu wēi lìe wáng) – trzydzisty drugi władca tej dynastii i dwudziesty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
425-
402 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Anwang.
Król Zhuang z
dynastii Zhou (
chiński: 周莊王;
pinyin: zhōu zhuāng wáng), był piętnastym władcą tej dynastii i trzecim ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
696-
682 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Xiwang.
Król Ding z
dynastii Zhou (
chiński: 周定王;
pinyin: zhōu dìng wáng), był dwudziestym pierwszym władcą tej dynastii i dziewiątym ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
606-
586 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Jianwang.
Król Ping z
dynastii Zhou (
chiński: 周平王;
pinyin: zhōu píng wáng), był trzynastym władcą tej dynastii i pierwszym ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
770-
720 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Huanwang.
Król Xi z
dynastii Zhou (
chiński: 周釐王;
pinyin: zhōu xī wáng) – szesnasty władca tej dynastii i czwarty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w latach
681-
677 p.n.e. Jego następcą został jego syn,
Huiwang.
Dynastia Zhou lub Czou (
chiń.: 周;
pinyin: zhōu;
pol.: czou) – dynastia rządząca
Chinami w latach od ok. 1045 do 256 r. p.n.e., po okresie
Shang, a przed powstaniem cesarstwa
Qin. Była to najdłużej panująca dynastia w historii Chin, aczkolwiek realną władzę sprawowała tylko w pierwszym okresie tzw. Zachodniej Dynastii Zhou, tj. do 770 r. p.n.e.. W drugim okresie, tzw. Wschodniej dynastii Zhou, jej rządy cechowała rosnąca rola feudałów, którzy w
Okresie Wiosen i Jesieni doprowadzili do rozbicia dzielnicowego na ponad 100 małych państewek. W końcowych latach panowania Zhou nasiliły się tendencje unifikacyjne, które doprowadziły do zjednoczenia Chin na drodze podboju przez
państwo Qin.
Król Mu z
dynastii Zhou (
chiński: 周穆王;
pinyin: zhōu mò wáng) – piąty władca z tej dynastii. Rządził w latach
1023-
983 p.n.e. Otrzymał władzę po śmierci swojego ojca w trakcie jego wyprawy na południe. Lubił podróżować. W ciągu swoich rządów, szczególnie odwiedzał kilkakrotnie
Góry Kunlun. Za jego czasów dynastia była w swoim szczytowym okresie, a władca próbował poszerzyć wpływ państwa na wschód. Jego liczne podróże pozwoliły mu na kontakty z wieloma plemionami i włączenie ich pod władzę Zhou. Uważa się, że dożył on aż 105 lat. Jego następcą został jego syn,
Gongwang.
Król Dao z
dynastii Zhou (
chiński: 周悼王;
pinyin: zhōu dào wáng) – dwudziesty piąty władca tej dynastii i trzynasty ze
wschodniej linii dynastii Zhou. Rządził w roku
520. Jego następcą został jego brat,
Jingwang.
Dynastia Shang lub Yin – pierwsza historycznie potwierdzona dynastia panująca w
Chinach, która panowała na północnym wschodzie Chin właściwych w dolinie
Rzeki Żółtej od 1600 p.n.e. do
1046 p.n.e.. Była następczynią na wpół legendarnej dynastii
Xia i poprzedzała dynastię
Zhou.