Linki:
Émile François Loubet,
10 listopada,
17 czerwca,
18 czerwca,
19 czerwca,
19 maja,
20 czerwca,
20 maja,
26 maja,
2 listopada,
4 listopada,
5 września,
8 września,
9 września,
Alain Poher,
Albert Lebrun,
Alexandre Millerand,
Armand Fallières,
Burbonowie,
Charles de Gaulle,
Dyrektoriat (Ukraina),
Dyrektoriat (ujednoznacznienie),
Emmanuel-Joseph Sieyès,
Félix François Faure,
Félix Gouin,
François Hollande,
François Mitterrand,
Francja,
Francja średniowieczna,
Francja Vichy,
Francja w XIX wieku,
Francja w XVIII wieku,
Francja wczesnośredniowieczna,
Gaston Doumergue,
Georges Bidault,
Georges Pompidou,
Historia Francji,
III Republika Francuska,
II Cesarstwo Francuskie,
II Republika Francuska,
IV Republika Francuska,
I Cesarstwo Francuskie,
I Republika Francuska,
Imperium Karolińskie,
Jacques Chirac,
Jakobini,
Jean Casimir-Périer,
Jules Grévy,
Kapetyngowie,
Karolingowie,
Komisja Wykonawcza (Francja),
Konsulat (Francja),
Konwent Narodowy,
Królestwo Francji (987-1791),
Léon Blum,
Lazare Nicolas Marguerite Carnot,
Louis-Eugène Cavaignac,
Louis Adolphe Thiers,
Louis Jules Trochu,
Marie François Sadi Carnot,
Maximilien de Robespierre,
Merowingowie,
Monarchia lipcowa,
Napoleon Bonaparte,
Napoleon III Bonaparte,
Nicolas Sarkozy,
Ogólnorosyjski Rząd Tymczasowy,
Państwo frankijskie,
Państwo zachodniofrankijskie,
Patrice Mac-Mahon,
Paul Deschanel,
Paul Doumer,
Paul François Jean Nicolas, wicehrabia de Barras,
Philippe Pétain,
Prezydenci Francji,
Ród Bonapartów,
Rada Pięciuset (Francja),
Raymond Poincaré,
René Coty,
Restauracja Burbonów,
Rewolucja francuska,
V Republika Francuska,
Valéry Giscard d'Estaing,
Vincent Auriol,
Walezjusze,
XIX wiek
Francja rozpoczęła jako
republika na skutek
rewolucji francuskiej, która obaliła dotychczasową
monarchię absolutną. W ciągu całego wieku ustrój Francji ulegał zmianom, od hegemonii Napoleona, przywrócenia
monarchii, następnie
rewolucja lipcowa, ponowne obalenie monarchy i proklamowanie w
1852 roku
II Cesarstwa Francuskiego na czele z
Napoleonem III. W
1870 roku zdetronizowano Napoleona III z związku z przegraną
wojną z
Prusami i ustanowiono
III Republikę Francuską, która przetrwała do 1940 roku. Francja, zwłaszcza w drugiej połowie wieku, przeżywała rozkwit przemysłu.
Wybory prezydenckie we
Francji w roku
1965 były pierwszymi od czasu
II Republiki (w
1848) powszechnymi wyborami głowy państwa. Urzędujący prezydent
Charles de Gaulle zwyciężył w drugiej turze, pokonując ostatecznie przyszłego prezydenta
François Mitterranda.
Jean-François Xavier de Ménard (ur.
9 września 1756 w
Sumène, zm.
19 czerwca 1831 w
Villiers-le-Bel –
francuski generał w okresie od
Rewolucji po
wojny napoleońskie. Kawaler Orderu Wojskowego Wielkiego Księstwa
Badenii (
29 lutego 1808, a po skazaniu
Cesarza na służbie króla: kawaler
Orderu św. Ludwika (
29 lipca 1814) oraz Wielki Oficer
Legii Honorowej (
1 maja 1831).
Danielle Mitterrand (z domu Gouze-Rénal) (ur.
29 października 1924 w
Verdun, zm.
22 listopada 2011 w
Paryżu) – francuska polityk, żona
François Mitterranda,
prezydenta Francji w latach
1981-
1995.
Nathalie Geneviève Marie Kosciusko-Morizet (ur.
14 maja 1973 w
Paryżu) –
francuska polityk, parlamentarzystka, była sekretarz stanu, od 2010 do 2012 minister w rządzie
François Fillona.
Louis-Édouard-François-Desiré Pie (ur.
26 września 1815 w
Pontgouin, zm.
18 maja 1880 w
Angoulême) -
francuski duchowny katolicki, kardynał, biskup
Poitiers.
Françoise Marie Émilie de Veyrinas (ur.
4 września 1943 w
Alzonne, zm.
16 sierpnia 2008 tamże) –
francuska polityk,
eurodeputowana V kadencji, wieloletnia zastępca mera
Tuluzy, sekretarz stanu w rządzie centroprawicy.
Francuski Senat jest wyższą izbą
francuskiego parlamentu. Po każdych wyborach parlamentarnych wybierany jest przewodniczący Senatu, który funkcją odpowiada naszemu
Marszałkowi Senatu. Senat we Francji powstał pierwszy raz za czasów
dyrektoriatu kiedy to między
1794 a
1799 istniała Rada Starszych działająca jako izba wyższa ówczesnego parlamentu. Wraz z
restauracją Burbonów w
1814 roku powstała
Izba Parów, która modelem miała przypominać
Izbę Lordów. Senat w formie podobnej do obecnej powstał za czasów
II Cesarstwa w
1852 roku, stan ten trwał aż do roku
1946, kiedy to za czasów
IV republiki Senat został przemianowany na Radę Republiki. Wraz nową konstytucją
V Republiki z
1959 roku stara nazwa Senat została przywrócona i w obecnej formie istnieje do dziś.
Henri Joseph Fenet (ur.
11 lipca 1919 r. w Ceyzerat we
Francji, zm.
14 września 2002 r. w
Paryżu) – francuski wojskowy (
porucznik), członek
Milice Français, dowódca 3 kompanii 1 batalionu 8 Brygady Szturmowej SS "Frankreich", a następnie 1 batalionu 57 Pułku Grenadierów SS
33 Dywizji Grenadierów SS "Charlemagne".
Benoist Apparu (ur.
24 listopada 1969 w
Tuluzie) –
francuski polityk, parlamentarzysta, od 2009 sekretarz stanu w drugim i trzecim rządzie
François Fillona.
Jean-François Domergue (ur.
23 czerwca 1957 roku w
Bordeaux), były
francuski piłkarz, występujący na pozycji defensywnego
pomocnika. Z
reprezentacją Francji, w barwach której rozegrał 9 meczów i strzelił 2 gole (oba w meczu z Portugalią), w
1984 roku zdobył mistrzostwo Europy. Po zakończeniu kariery został trenerem i prowadził
Le Havre AC oraz
Montpellier HSC.
Patrick Louis (ur.
22 października 1955 w
Vitry-le-François) –
francuski polityk, wykładowca akademicki,
poseł do
Parlamentu Europejskiego VI kadencji.
Rewolucja francuska odrzuciła heraldykę monarchii, a Republika nie przyjęła żadnego oficjalnego godła, stąd
Francja posiada jedynie szereg symboli państwowych, używanych w zależności od okoliczności.
Jean Clément Marie Gérard Joseph Françoise Georges Laffitte (ur.
5 maja 1952 w
Oloron-Sainte-Marie) –
francuski duchowny
katolicki,
arcybiskup, sekretarz
Papieskiej Rady ds. Rodziny.
Wybory prezydenckie odbyły się na terytorium
Francji,
Gujany Francuskiej i innych zamorskich terytoriów francuskich w dwóch turach. Do drugiej tury przeszli urzędujący
prezydent republiki Jacques Chirac z
Zgromadzenia dla Republiki oraz
Jean-Marie Le Pen z
Frontu Narodowego. Ostatecznie, w drugiej turze wygrał
Jacques Chirac, uzyskując 82.21% wszystkich głosów.
Referendum we Francji w 1802 roku zostało przeprowadzone w celu poddania pod głosowanie nowej konstytucji wprowadzającej
Konsulat i czyniącej
Napoleona Bonaparte I Konsulem. W głosowaniu wzięło udział ponad 50,55% uprawnionych do głosowania.