Linki:
12 stycznia,
9 lipca,
Adam Wielomski,
Benjamin Franklin,
Brytyjska Partia Wigów,
Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham,
Dublin,
Ewolucjonizm (myśl polityczna),
Filozof,
Holbach,
Irlandia,
Jakobini,
Joseph de Maistre,
Konserwatyzm,
Konserwatyzm tradycjonalistyczny,
Londyn,
Oświecenie (okres),
Polityk,
Rewolucja francuska,
Rousseau,
Rozważania o rewolucji we Francji,
Samuel Johnson,
The Annual Register,
Thomas Paine,
Wigowie,
Drugi rząd partii
wigów pod przewodnictwem
Charlesa Watsona-Wentwortha, 2. markiza Rockingham, powstał w marcu
1782 r. i przetrwał do śmierci Rockinghama w lipcu tego roku.
Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham
KG (ur.
13 maja 1730, zm.
1 sierpnia 1782 w
Londynie), do
1733 r. pisany jako Czcigodny Charles Watson-Wentworth, od
1733 od
1746 wicehrabia Higham, od
1746 hrabia Malton - był
wigowskim politykiem brytyjskim i dwukrotnym
premierem Wielkiej Brytanii. Zgromadził się wokół niego tak zwany "Stary Kadłub Wigów", w którym znaczną rolę odgrywał
Edmund Burke.
Charles Pelham Villiers (ur.
3 stycznia 1802, zm.
16 stycznia 1898), brytyjski polityk, członek stronnictwa
wigów,
Partii Liberalnej i Partii Liberalno-Unionistycznej, minister w rządach
lorda Palmerstona i
lorda Russella.
George Frederick Samuel Robinson, 1. markiz Ripon
KG, GCSI,
CIE (ur.
24 października 1827 w
Londynie, zm.
9 lipca 1909),
brytyjski polityk i administrator kolonialny związany ze stronnictwiem
Wigów, a potem
Partią Liberalną. Pełnił szereg wysokich stanowisk państwowych, m.in.
ministra wojny, ministra kolonii oraz
wicekróla Indii.
Richard Bethell, 1. baron Westbury (ur.
30 czerwca 1800 w
Bradford on Avon, zm.
20 lipca 1873), brytyjski prawnik i polityk, członek stronnictwa
wigów i
Partii Liberalnej, minister w drugim rządzie
lorda Palmerstona.
Pierwszy od
1783 r. rząd partii
wigów powstał
22 listopada 1830 r. Premierem został
Charles Grey, 2. hrabia Grey. Rząd ten przeprowadził reformę wyborczą w
1832 r. i zniósł niewolnictwo w Imperium Brytyjskim w
1833 r.
9 lipca 1834 r. Grey zrezygnował ze stanowiska premiera i wycofał się z życia publicznego.
William Petty, 2. hrabia Shelburne
KG (ur.
2 maja 1737 w
Dublinie,
Irlandia, zm.
7 maja 1805 w
Londynie) –
brytyjski wojskowy i polityk stronnictwa
Wigów.
Oligarchia Wigów (Whig Supremacy) - 45-letni okres historii Wielkiej Brytanii (1715-1762), w czasie którego władzę dzierżyli
Wigowie (Whig Party) - partia, z której wywodzili się potem XIX-wieczni
liberałowie brytyjscy.
Partia Wigów (ang. Whig Party) - założona w
1834 roku przez polityków, którzy sprzeciwiali się polityce
Andrew Jacksona. Jej twórcy nazwę partii zapożyczyli od
brytyjskiej Partii Wigów, która w tym czasie optowała za demokratycznymi reformami w
Izbie Gmin.
Sir George Cornewall Lewis, 2. baronet (ur.
21 kwietnia 1806 w
Londynie, zm.
13 kwietnia 1863), brytyjski polityk i pisarz, członek stronnictwa
wigów i
Partii Liberalnej, minister w rządach
lorda Palmerstona.
Dudley Ryder, 2. hrabia Harrowby
KG (ur.
19 maja 1798 w
Londynie, zm.
19 listopada 1882 w Sandon), brytyjski arysokrata i polityk, członek stronnictwa
wigów i
Partii Konserwatywnej, minister w pierwszym rządzie
lorda Palmerstona.
Edward Adolphus Seymour, 12. książę Somerset
KG (ur.
20 grudnia 1805, zm.
28 listopada 1885), brytyjski arystokrata i polityk, członek stronnictwa
wigów i
Partii Liberalnej, minister w rządach
lorda Russella i
lorda Palmerstona.
Sir Charles Philips Trevelyan, 3. baronet (ur.
28 października 1870, zm.
24 stycznia 1958), brytyjski polityk, członek
Partii Liberalnej i
Partii Pracy, minister w rządach
Ramsaya MacDonalda.
George Cholmondeley, 3. hrabia Cholmondeley
KB (ur.
2 stycznia 1703, zm.
10 czerwca 1770 w Malpas w hrabstwie Cheshire) -
brytyjski arystokrata i polityk związany ze stronnictwem
wigów.
Charles Pratt, 1. hrabia Camden (ochrzczony
21 marca 1714 w
Kensington, zm.
18 kwietnia 1794) -
brytyjski prawnik, sędzia i polityk, członek stronnictwa
wigów, prokurator generalny, Lord Kanclerz i przewodniczący Sądu Spraw Pospolitych.
Sir James Robert George Graham, 2. baronet
GCB (ur.
1 czerwca 1792 w Naworth w hrabstwie
Cumberland, zm.
25 października 1861 w Netherby w hrabstwie Cumberland), brytyjski polityk, członek stronnictwa
wigów, a następnie
Partii Konserwatywnej i stronnictwa Peelites, minister w rządach
lorda Greya,
Roberta Peela,
lorda Aberdeena i
lorda Palmerstona. Na jego cześć nazwano
Ziemię Grahama na
Antarktydzie.
Ulick John de Burgh, 1. markiz Clanricarde KP (ur.
20 grudnia 1802 w
Belmont, zm.
10 kwietnia 1874 w
Londynie), brytyjski arystokrata i polityk, członek stronnictwa
wigów, minister w rządach
lorda Johna Russella i
lorda Palmerstona.
Reginald Ernest Prentice, baron Prentice (ur.
16 lipca 1923, zm.
18 stycznia 2001), brytyjski polityk, minister w rządach
Harolda Wilsona i
Jamesa Callaghana, początkowo członek
Partii Pracy, później
Partii Konserwatywnej, jednyny czołowy polityk laburzystowski, który przeszedł do konserwatystów.
Patriot Boys - pogardliwa nazwa opozycji antyrządowej dążącej do wojny z
Francją i
Hiszpanią w
Wielkiej Brytanii lat trzydziestych
XVIII wieku. Nazwę taką nadał jej przedstawicielom ówczesny szef rządu
Wig Robert Walpole. nazwa miała sugerować ich niedojrzałość do prowadzenia skomplikowanych sprawa zagranicznych i rozgorączkowanie chłopców. Sami mówili na siebie czasem Patriot Whigs - "
Wigowie Patriotyczni".
David Anthony Llewellyn Owen, baron Owen,
CH (ur.
2 lipca 1938 w Plympton w hrabstwie
Devon), brytyjski polityk, początkowo członek
Partii Pracy, następnie jeden z założycieli
Partii Socjaldemokratycznej, a po jej fuzji z
liberałami założyciel kolejnej
Partii Socjaldemokratycznej. Minister spraw zagranicznych w rządzie
Jamesa Callaghana.
Konferencja w Casablance odbyła się w hotelu "Anfa" w
Casablance. Trwała od
14 stycznia do
24 stycznia 1943. Miała na celu zaplanowanie alianckiej strategii dotyczącej
II wojny światowej w Europie. Obecni byli
Franklin D. Roosevelt,
Winston Churchill, oraz
Charles de Gaulle.
Okręty
US Navy o nazwie USS "Franklin" (nazwa pierwszych czterech pochodzi od
Benjamina Franklina, piątego,
lotniskowca CV-13, od bitwy pod Franklin, zgodnie z ówczesną praktyką nazewnictwa lotniskowców od słynnych bitew).