Linki:
Dobra (ekonomia),
Dystrybucja (ekonomia),
Ekonomia (ujednoznacznienie),
Ekonomia normatywna,
Ekonomia pozytywna,
Gospodarka,
Gospodarka światowa,
Konsumpcja,
Ksenofont,
Makroekonomia,
Międzynarodowe stosunki gospodarcze,
Mikroekonomia,
Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii,
Nauki społeczne,
Open Directory Project,
Produkcja,
Rynek (ekonomia),
Rzadkość,
Społeczeństwo,
Wikiźródła,
Wikibooks,
Wikicytaty,
Wikimedia Commons,
Wikinews,
Wikisłownik,
Dobra podstawowe to w
ekonomii dobra, które nie mają swoich
substytutów; zmiana
ceny nie spowoduje spadku
popytu, bądź obniży go w nieznacznym stopniu. Dobra podstawowe zwane są też dobrami względnie poślednimi.
Dobra prywatne – w
ekonomii każde
dobro, które nie jest
dobrem publicznym, tzn. które nie może być konsumowane przez wielu
konsumentów bez uszczerbku dla któregokolwiek z nich. Przykładem dobra prywatnego może być np.
odzież,
żywność.
Numéraire -
dobro za pomocą którego wyznacza się
ceny innych dóbr. W praktyce cenie jednego dobra przypisujemy wartość=1, wtedy
cena numeraire wyznacza cenę względna, która mierzy wartość pierwszego dobra.
Popyt spekulacyjny jest to zjawisko występujące w
ekonomii polegające na tym, że w momencie wzrostu
ceny danego dobra popyt na to
dobro również rośnie, gdyż konsumenci przewidują w najbliższym czasie znaczny wzrost ceny tego dobra.
Dystrybucja intensywna - oferowanie
produktów we wszystkich możliwych punktach sprzedaży na odpowiednim szczeblu kanału
dystrybucji, w granicach
rynku, który został geograficznie wyodrębniony.
Efekt akcyzowy - podwyższenie
ceny danego
produktu w stosunku do innych
dóbr, spowodowane zmianą relacji podatkowych między
dobrami (wprowadzeniem lub podwyższeniem stawki opodatkowania jednego z dóbr).
Prawo malejącej użyteczności krańcowej – prawo
ekonomiczne, w myśl którego
korzyść krańcowa każdej kolejnej konsumowanej jednostki
dobra jest mniejsza od korzyści krańcowej poprzedniej jednostki dobra. Tym samym
konsument zwiększając konsumpcję o kolejne jednostki powoduje zwiększenie odnoszonych korzyści, ale przyrost tych korzyści z każdą jednostką dobra jest coraz mniejszy.
Dobra luksusowe - w
ekonomii: takie
dobra, na które
popyt rośnie szybciej niż liniowo w stosunku do wzrostu
dochodów. W przypadku spadku dochodów spadek popytu jest procentowo większy. Innymi słowy, na te dobra większą część swoich dochodów przeznaczają statystycznie ludzie bogatsi.
Dobra konsumpcyjne -
dobra wytworzone w celu niezwłocznego ich wykorzystania (zużycia) przez
konsumenta. W przeciwieństwie do
dóbr inwestycyjnych przy nabywaniu dóbr konsumpcyjnych nie zakłada się, że wydatek za jakiś czas może się zwrócić - stanowi on czysty
koszt.
Popyt (
ang. demand) – funkcja przedstawiająca kształtowanie się relacji pomiędzy
ceną dobra (
towary i
usługi), a ilością (liczbą sztuk) jaką
konsumenci chcą i mogą nabyć w określonym czasie, przy założeniu niezmienności innych elementów charakteryzujących sytuację
rynkową (
ceteris paribus).
Krzywa popytu - jedna z podstawowych krzywych, używanych w
mikroekonomii, pokazująca ilość
dobra, które
konsumenci będą chcieli i mogli nabyć przy różnych
cenach rynkowych i przy zachowaniu zasady
ceteris paribus.
Dobra podstawowe to w
ekonomii dobra, które nie mają swoich
substytutów; zmiana
ceny nie spowoduje spadku
popytu, bądź obniży go w nieznacznym stopniu. Dobra podstawowe zwane są też dobrami względnie poślednimi.
Dobra substytucyjne - w
ekonomii, znane również jako
dobra substytutywne, to
towary i
usługi spełniające podobne bądź zupełnie pokrywające się funkcje. Mają podobne zastosowanie i podobne właściwości np. masło i margaryna, kredyt i pożyczenie pieniędzy od znajomego.
Dobra klubowe to
dobra, które mogą być konsumowane przez wiele osób bez wzajemnego uszczerbku, ale są stosunkowo ograniczone i zwykle odpłatne. Sa czasami zaliczane do
dóbr publicznych.
Sektor - w
ekonomii jest to grupa
przedsiębiorstw wytwarzających
dobra (
towary lub
usługi) o podobnym przeznaczeniu. Przedsiębiorstwa należące do tego samego sektora nie zawsze oferują swoje produkty tym samym
segmentom rynku (tzn. tym samym grupom nabywców).
Katalaktyka (catallactics) jest to nauka o wymianie, część
ekonomii politycznej, wyjaśniająca, na drodze
prakseologicznej analizy, w jaki sposób działania uczestników
rynku powodują ustalenie się proporcji wymiany oraz
cen poszczególnych
dóbr i
usług.
Użyteczność - zdolność
dobra do zaspokajania
potrzeb. Określa
subiektywną przyjemność, pożytek lub
zadowolenie płynące z konsumowanych (ew. posiadanych)
dóbr. W szerszym ujęciu jest to satysfakcja i przyjemność wobec
korzyści jaką osiągają
konsumenci w wyniku użycia (
konsumpcji) jakiegoś dobra. Kategoria użyteczności jest
abstrakcją i ma charakter subiektywny.
W
ekonomii koszt alternatywny danego dobra to ilość innego dobra, z której trzeba zrezygnować, aby możliwe stało się wytworzenie dodatkowej jednostki tego pierwszego.
Katalaktyka (catallactics) jest to nauka o wymianie, część
ekonomii politycznej, wyjaśniająca, na drodze
prakseologicznej analizy, w jaki sposób działania uczestników
rynku powodują ustalenie się proporcji wymiany oraz
cen poszczególnych
dóbr i
usług.
Grupa korporacyjna – jest to zespół osób podlegający kontynuacji w czasie, niezależnie od indywidualnego życia członków, posiadający wspólne
dobra oraz umiejscowiony terytorialnie.
Dobra podrzędne to w
ekonomii wszystkie
dobra, na które
popyt rośnie pod wpływem spadku
dochodów nabywców. Zaś, jeżeli dochód nabywców rośnie (
ceteris paribus), wówczas popyt spada. Są to zatem zwykle dobra gorsze jakościowo, tańsze
substytuty. Dobra podrzędne zwane są też dobrami bezwzględnie pośrednimi oraz dobrami niższego rzędu. Przykładem dobra niższego rzędu może być np. używana, niskogatunkowa odzież.