Linki:
Étienne de Condillac,
16 października,
André Le Breton,
Anne Robert Turgot,
Claude Adrien Helvétius,
Cyclopaedia,
Denis Diderot,
Encyklopedia,
Encyklopedia Britannica,
Encyklopedyści,
Ephraim Chambers,
Faksymile,
Filozofia,
François Quesnay,
Francis Bacon (filozof),
Francja,
Jan Jakub Rousseau,
Jean Le Rond d'Alembert,
Jean le Rond d'Alembert,
John Locke,
Kompendium,
Kultura,
Louis Jean Daubenton,
Louis de Jaucourt,
Masoneria,
Monteskiusz,
Nauka,
Oświecenie (okres),
Paryż,
Paul d'Holbach,
Polityka,
Redakcja,
Rewolucja francuska,
Rzemiosło,
Słownik,
Społeczeństwo,
Sztuka,
Voltaire,
"Wielka Encyklopedia Francuska" (oryginalny tytuł Encyclopédie, ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers - encyklopedia albo słownik rozumowany nauk, sztuk i rzemiosł) –
encyklopedia wydawana we
Francji w latach
1751-
1766, a z późniejszymi suplementami i wydaniami poprawionymi - w
1772,
1777 i
1780. Encyklopedia ta w późniejszych latach doczekała się wielu wydań w tłumaczeniu na inne języki i wydawnictw wzorujących się na niej i z niej korzystających.
Francisco Guillermo de Lacy y White (ur.
1731, zm.
1792) –
hiszpański wojskowy i dyplomata pochodzenia irlandzkiego. W latach
1763-
1777 poseł nadzwyczajny w
Szwecji, jednocześnie (
1772–
1780) także minister pełnomocny w
Rosji.
Musée des Arts et Métiers jest to muzeum w
Paryżu. Muzeum jest częścią wchodzącą w skład
Conservatoire National des Arts et Métiers które zostało założone w
1794 roku. Musée des Arts et Métiers specjalizuje się pracach technicznych oraz wystawach naukowych (m.in liczne ekspozycje instrumentów naukowych).
Aimé Laussedat (
1819-
1907) - francuski
geodeta i
fotogrametra. Uważany jest on za twórcę
fotogrametrii. Konstruował przyrządy fotogrametryczne i geodezyjne. Między innymi skonstruował on kamerę fotogrametryczną, za pomocą której wykonał pierwsze zdjęcia fotogrametryczne. Był profesorem
Conservatoire des Arts et Métiers w Paryżu i członkiem
Francuskiej Akademii Nauk.
Józef Moszczeński herbu
Nałęcz (zm. po
1800 roku) – kasztelan lędzki w latach
1780-
1793, cześnik poznański w latach
1778-1780, szambelan królewski w
1777 roku, konsyliarz
województwa kaliskiego w
konfederacji targowickiej w
1792 roku.
Cenzura prasy, druków i wydawnictw została zniesiona w Szwecji na mocy ustawy (Akt o Wolności Prasy - Tryckfrihetsförordningen) z
1766 roku (z wyjątkiem cenzury religijnej). Była to pierwsza tego rodzaju ustawa na świecie. Nawet w Wielkiej Brytanii, gdzie prasa cieszyła się dość znaczną swobodą, podobnie w Holandii nie zdecydowano się na formalne wykluczenie cenzury. W samej Szwecji była ona tylko czasowo przywracana, jak za panowania
Gustawa III (
monarchia absolutna została przywrócona w
1772 roku) wieku, i podczas II wojny światowej. W
1949 odnowiono Tryckfrihetsförordningen.
Kajetan Aleksander Jan Miączyński herbu
Suchekomnaty hrabia (ur.
5 stycznia 1754; inne źródło podaje
1751, zm.
1801) – syn
Antoniego Miączyńskiego oraz ks. Doroty Woronieckiej. Generał inspektor wojsk koronnych, rotmistrz kawalerii narodowej, po rozbiorach marszałek szlachty guberni wołyńskiej. Jego brat
Józef Miączyński (1743-1793) generał wojsk francuskich. W
1774 zostaje starostą borzechowskim tego samego roku 23 lutego zostaje mianowany generałem adiutantem JK.Mci. Trzy lata później w
1777 roku 3 października zostaje rotmistrzem kawalerii narodowej, a 11 listopada
1778 dowódca pułku przedniej straży kawalerii narodowej. W roku
1780 zostaje odznaczony
Orderem Świętego Stanisława. Rok później zostaje generałem inspektorem, jednak kilka lat później rzeka się tego urzędu (1789). W tym samym czasie otrzymuje stopień generała-majora, zostaje szefem
7 regimentu pieszego koronnego.
Ekinci, (
azer.: Siewca) to wydawana w latach
1875 -
1878 gazeta wydawana w
języku azerskim. Była to pierwsza gazeta wydawana w języku azerskim (nazywanym ówcześnie turki). Wydawana była przez Hasana bej Zardabiego. Publikował w niej m.in. Nadżafbek Wazirow czy Ahmed Agajew. Wydawanie gazety zostało wstrzymane w roku 1878 podczas wojny
rosyjsko-
tureckiej. "Ekinczi" podejrzewane było o sympatie protureckie i propagowanie idei
panturkizmu. Pomimo tego, że tytuł ten istniał tylko przez trzy lata odegrał wielką rolę w budzeniu się
azerskiej świadomości narodowej.
Sztuka latania – składanka utworów różnych wykonawców. Znalazły się na niej utwory nie wydane na płytach długogrających poszczególnych wykonawców. Tytuł składanki pochodzi od tytułu utworu „Sztuka latania” zespołu
Lady Pank.
Języki woltyjskie albo gur - podgrupa
języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji
Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki woltyjskie do
wolta-kongijskich w obrębie podgrupy
atlantycko-kongijskiej.
École nationale supérieure des beaux-arts de Paris, w skrócie ENSBA, – najważniejsza z szkół wyższych sztuk plastycznych Francji. Jej główna siedziba znajduje się w Paryżu przy Rue Bonaparte 14.
Język perski (nowoperski, farsi albo parsi, per. فارسی albo پارسی) –
język z
grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie
Iran (40 mln),
Afganistan (7 mln) i
Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie
lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców
Środkowego Wschodu.
Galicja (
niem. Galizien,
węg. Gácsország,
cz. Halič,
jid. גאַליציע - Golicje,
tur. Haliç,
rum. Galiţia,
ros. Галиция - Galicija,
ukr. Галичина - Hałyczyna) – potoczna nazwa narzucona przez zaborców i stosowana na określenie południowo-wschodnich ziem
I Rzeczpospolitej znajdujących się obecnie w
Polsce i
Ukrainie, dawniej wchodzących w skład
zaboru austriackiego. Z tego tytułu również nazwa austriackiego
kraju koronnego (dokładniej
Królestwo Galicji i Lodomerii), istniejącego w latach
1772-
1918. Zalicza się do niej ziemie południowej
Małopolski po
Wisłę, ziemię
Grodów Czerwieńskich oraz zachodnią część
Podola do linii
Zbrucza. Jest to stosunkowo nowe pojęcie o charakterze kulturowym i historyczno-administracyjnym. Granice Galicji nie pokrywają się z granicami dawniejszych krain historycznych ani regionów geograficznych takich jak
Małopolska czy
ziemia halicka.
Seksizm (z
ang. sexism, sex – "płeć") to pogląd, że kobiety i mężczyźni nie są sobie równi, lub że nie powinni posiadać równych praw. Zazwyczaj sprowadza się do "wiary w wyższość mężczyzn i wynikających z niej dyskryminujących zachowań wobec kobiet".
Jesień Średniowiecza (tytuł oryginalny Herfsttij der Middeleeuwen) - dzieło holenderskiego historyka
Johana Huizingi opublikowane w
1919 roku. W Polsce ukazało się dotychczas sześć wydań tej książki, ostatnie w
2005 roku, w tłumaczeniu Tadeusza Brzostowskiego.