Linki:
Addytywność (fizyka),
Ciało (fizyka),
Ciepło,
Cząstka,
Czasoprzestrzeń,
Czteropęd,
Dżul,
Deficyt masy,
Dyssypacja,
Elektronowolt,
Energia elektryczna,
Energia jądrowa,
Energia kinetyczna,
Energia mechaniczna,
Energia potencjalna,
Energia sprężystości,
Energia termiczna,
Energia wiązania chemicznego,
Erg (jednostka),
Funkcja stanu,
Gęstość energii,
Grawitacja,
Język grecki,
Kaloria,
Kilogramometr,
Kilowatogodzina,
Kula plazmowa,
Kwant energii,
Masa spoczynkowa,
Materia (fizyka),
Mnożenie,
Nagasaki,
Ośrodek ciągły,
Objętość,
Oddziaływanie,
Ogólna teoria względności,
Pęd (fizyka),
Piorun,
Pole (fizyka),
Potencjały termodynamiczne,
Prędkość,
Praca (fizyka),
Przedmiot fizyczny,
Przemiana fizyczna,
Równoważność masy i energii,
Reakcja chemiczna,
Skalar (fizyka),
Stan,
Szczególna teoria względności,
Termodynamika,
Twierdzenie Noether,
Układ środka masy,
Układ SI,
Układ fizyczny,
Układ odniesienia,
Układ odosobniony,
Układ termodynamicznie izolowany,
Wektor,
Wielkość fizyczna,
Wyładowanie elektryczne,
Zasada zachowania energii,
Energia
gr. ενεργεια (energeia) –
skalarna wielkość fizyczna charakteryzująca pod względem ilościowym
stan układu fizycznego (
materii) (z punktu widzenia
termodynamiki niektóre formy energii są
funkcjami stanu i
potencjałami termodynamicznymi), stan i wzajemne
oddziaływania obiektów fizycznych (
ciał,
pól,
cząstek, układów fizycznych),
przemiany fizyczne i
chemiczne oraz wszelkiego rodzaju
procesy występujące w przyrodzie.
Masa – jedna z podstawowych
wielkości fizycznych określająca
bezwładność (
masa bezwładna) i
oddziaływanie grawitacyjne (
masa grawitacyjna)
obiektów fizycznych. Jest
wielkością skalarną. Potocznie rozumiana jako miara ilości
materii obiektu fizycznego. W
szczególnej teorii względności związana z ilością
energii zawartej w obiekcie fizycznym. Najczęściej
oznaczana literą m.
kT (energia) - iloczyn
stałej Boltzmanna k i
temperatury T, ma wymiar
energii. Ma bardzo duże znaczenie ze względu na to, że procesy chemiczne oraz wiele zjawisk fizycznych zależy od stosunku zmian energii związanych z tym zjawiskiem, ε, oraz średniej energii termicznej (cieplnej), która jest rzędu kT na 1
cząsteczkę (zob.
równowaga chemiczna), czyli od wielkości (ε/kT). Przez fizyków i chemików wielkość kT jest traktowana jako swoista (zależna od temperatury) pseudojednostka energii.
Studnia
potencjału - rejon otaczający
minimum lokalne energii potencjalnej. Energia uwięziona w studni potencjału nie może przekształcić się w inną postać energii (
energię kinetyczną w przypadku
grawitacyjnej studni potencjału), ponieważ jest uwięziona w lokalnym minimum studni. Z tego względu,
ciało nie może podążyć do globalnego minimum energii potencjalnej tak, jak miałoby to miejsce z powodu
entropii w naturalnych warunkach.
RT (energia) - iloczyn
stałej gazowej R i
temperatury T, ma wymiar
energii/
mol. Ma bardzo duże znaczenie ze względu na to, że procesy chemiczne oraz wiele zjawisk fizycznych zależy od stosunku zmian energii związanych z tym zjawiskiem, E, oraz średniej energii termicznej (cieplnej), która dla 1 mola cząsteczek jest rzędu RT (zob.
równowaga chemiczna), czyli zależy od wartości (E/RT). Fizycy i chemicy używają RT jako swoistej (zależnej od temperatury) pseudojednostki energii.
Układ fizyczny -
układ (wyodrębniony, realnie lub jedynie
myślowo, fragment
rzeczywistości), w postaci
obiektu fizycznego lub
zbioru takich obiektów. Może on być oddzielony od otoczenia wyraźnymi granicami, które są powierzchniami nieciągłości określonych
wielkości fizycznych, charakteryzujących układ. W znaczeniu używanym w
mechanice klasycznej to przede wszystkim zbiór
ciał.
Fizyka (z
gr. φύσις physis - "natura") –
nauka o
przyrodzie w najszerszym znaczeniu tego słowa. Fizycy badają właściwości i
przemiany materii i
energii oraz
oddziaływanie między nimi. Do opisu
zjawisk fizycznych używają
wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą
pojęć matematycznych, takich jak
liczba,
wektor,
tensor. Tworząc
hipotezy i
teorie fizyki, budują
relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi.
Brakująca energia – wielkość fizyczna używana w eksperymentalnej
fizyce wysokich energii, określająca energię, która nie jest rejestrowana przez
detektor cząstek elementarnych, ale oczekuje się, że była ona obecna w zarejestrowanym przypadku, ze względu na pogwałcenie pewnych zasad zachowania, takich jak
zasada zachowania energii lub
zasada zachowania pędu.
Brakująca energia – wielkość fizyczna używana w eksperymentalnej
fizyce wysokich energii, określająca energię, która nie jest rejestrowana przez
detektor cząstek elementarnych, ale oczekuje się, że była ona obecna w zarejestrowanym przypadku, ze względu na pogwałcenie pewnych zasad zachowania, takich jak
zasada zachowania energii lub
zasada zachowania pędu.
Energia wewnętrzna (oznaczana zwykle jako U lub Ew) w
termodynamice – całkowita
energia układu będącą sumą energii
oddziaływań międzycząsteczkowych i wewnątrzcząsteczkowych układu, a także energii ruchu cieplnego cząsteczek oraz wszystkich innych rodzajów energii występujących w układzie.
Masa – jedna z podstawowych
wielkości fizycznych określająca
bezwładność (
masa bezwładna) i
oddziaływanie grawitacyjne (
masa grawitacyjna)
obiektów fizycznych. Jest
wielkością skalarną. Potocznie rozumiana jako miara ilości
materii obiektu fizycznego. W
szczególnej teorii względności związana z ilością
energii zawartej w obiekcie fizycznym. Najczęściej
oznaczana literą m.
Przemiana fizyczna (proces fizyczny) – proces, w którym możemy wyróżnić co najmniej dwa istotnie różniące się stany materii, tzw. początkowy i końcowy. Przemiana fizyczna zmienia
właściwości fizyczne obiektu (ciała, substancji lub systemu fizycznego) lub jego stan, np. położenie, prędkość.
Energia zredukowana to wielkość bezwymiarowa, iloraz
energii dla jakiegoś procesu albo
zjawiska oraz innej wielkości wzorcowej o wymiarze energii, np.
kT (w skali mikroskopowej) lub
RT (w skali makroskopowej). W przypadku niektórych zjawisk, np. związanych z
przemianami fazowymi, stosuje się wielkości zredukowane wyrażone poprzez parametry
stanu krytycznego, np. temperatura zredukowana jako T = T/Tkryt.
Stan splątany — rodzaj skorelowanego
stanu kwantowego dwóch lub więcej cząstek lub innych układów kwantowych. Posiada on niemożliwą w
fizyce klasycznej cechę polegającą na tym, że stan całego układu jest lepiej określony niż stan jego części.
Tarcie (pojęcie fizyczne) (opory ruchu) to całość
zjawisk fizycznych towarzyszących przemieszczaniu się względem siebie dwóch
ciał fizycznych (tarcie zewnętrzne) lub elementów tego samego ciała (tarcie wewnętrzne) i powodujących rozpraszanie energii podczas ruchu.
Bryła sztywna (inaczej: ciało sztywne, ciało rozciągłe) - pojęcie używane w fizyce oznaczające
ciało fizyczne, którego elementy (części,
punkty materialne) nie mogą się względem siebie przemieszczać. Jest to idealizacja ciał fizycznych, obiekty w których uwzględnia się możliwe zmiany położeń ich punktów względem siebie, określa się mianem
ośrodków ciągłych. Bryła sztywna w ogólnym przypadku posiada sześć
stopni swobody.