Erik von Kuehnelt-Leddihn

Erik Maria Ritter von Kuehnelt-Leddihn (ur. 31 lipca 1909, zm. 26 maja 1999) – austriacki konserwatywny i katolicki myśliciel, pisarz i dziennikarz. Był zdecydowanym krytykiem demokracji oraz totalitaryzmu. Sam nazywał siebie "skrajnie konserwatywnym arcyliberałem". Opowiadał się za monarchią absolutną.

Deklaracja Portlandzka - manifest współczesnego konserwatyzmu zredagowany przez Eryka Kuehnelt-Leddihna i przyjęty w drodze uchwały na konferencji zorganizowanej przez Western Humanities Institute w Portland (stan Oregon, USA) w 1981 roku. Deklaracja w dobitny sposób krytykuje ateizm, kolektywizm, egalitaryzm, socjalizm, pozytywizm prawniczy, nacjonalizm, omnipotencję państwa, hierokrację i cezaropapizm. Dokument afirmuje takie wartości jak rodzina, wiara religijna, ojczyzna, własność prywatna, wolność osobista, tradycja, autorytet władzy, hierarchia społeczna. Leddihn w Deklaracji postuluje m.in. decentralizację państwa, dobór kadry urzędniczej na podstawie kryterium kompetencji i profesjonalizację sił zbrojnych.

Marian Czuchnowski (ur. 22 maja 1909 w Polnej koło Grybowa - zm. w Londynie 9 stycznia 1991) , polski poeta, pisarz, dziennikarz nazywany "polskim Arthurem Rimbaudem".

Królestwo Francji utworzyło w Danii swoją placówkę dyplomatyczną, dopiero gdy we Francji ustabilizowała się monarchia absolutna w połowie XVI wieku. Poniżej znajduje się lista francuskich przedstawicieli dyplomatycznych w Danii.

Monarchia absolutna, absolutyzm – forma rządów występująca przede wszystkim we wczesnonowożytnej oraz starożytnej monarchii (przykładem starożytnej monarchii absolutnej może być ustrój Cesarstwa Rzymskiego) oraz mające ją uzasadnić doktryny polityczne.

Królestwo Francji utworzyło w Danii swą placówkę dyplomatyczna dopiero gdy we Francji ustabilizowała się monarchia absolutna w połowie XVIw wieku. Poniżej znajduje się lista francuskich przedstawicieli dyplomatycznych w Danii.

Robert Christgau (ur. 18 kwietnia 1942) – amerykański dziennikarz, krytyk muzyczny; który sam siebie obwołał "naczelnym amerykańskim krytykiem rockowym" (Dean of American Rock Critics).

Renta pieniężna - historyczne pojęcie określające rodzaj podatku wprowadzonego zamiast zanikającej pańszczyzny w okresie kształtowania się ustroju znanego jako monarchia absolutna. Jedna z trzech obok naturalnej i odrobkowej(pańszczyźnianej), którą świadczył chłop panu w średniowieczu.

Czesław Wincenty Ryszka (ur. 3 lipca 1946 w Goławcu) – polski dziennikarz, pisarz katolicki, polityk, poseł na Sejm III kadencji, senator VI i VII kadencji.

Wincenty Kosiakiewicz (ur. 21 stycznia 1863 lub według niektórych źródeł w 1860 w Warszawie, zm. 16 listopada 1918 w Warszawie) – dziennikarz, pisarz i publicysta katolicko-konserwatywny.

Władysław Lech Terlecki (ur. 18 maja 1933 w Częstochowie, zm. 3 maja 1999 w Warszawie), pisarz, scenarzysta, autor powieści i opowiadań, w tym historycznych, związanych tematycznie z powstaniem styczniowym (Spisek, Dwie głowy ptaka,Powrót z carskiego sioła, Rośnie las, Lament), słuchowisk, utworów dramatycznych i filmowych oraz scenariuszy.

Jerzy Ciechanowicz (ur. 9 października 1955 w Warszawie – zm. 14 stycznia 1999 w Warszawie) - polski humanista, pisarz, archeolog śródziemnomorski, filolog klasyczny, dziennikarz, tłumacz, podróżnik, działacz społeczny.

Erich Hackl (ur. 26 maja 1954 roku w Steyr, w Górnej Austrii) – austriacki pisarz i tłumacz literatury, twórca powieści i opowiadań. Jego prace zostały przetłumaczone na angielski, hiszpański, francuski i czeski.

Tomasz Gabiś (ur. w 1955) – publicysta i myśliciel konserwatywny. Przez kilka lat identyfikował siebie jako postkonserwatystę; w czerwcu 2011 r., uznawszy określenie „postkonserwatysta” za zbyt mało radykalne, zaproponował nowe, „manarchista”, i za manarchistę od tego czasu się uważa.

Demokracja społeczna, jak napisał Józef Maria Bocheński, jest to ustrój społeczny, w którym nie istnieją zapory psychiczne między poszczególnymi warstwami społecznymi. Wobec tego demokracja ustrojowa, a demokracja społeczna, są to dwie różne rzeczy, niezależne od siebie, to znaczy w demokracji ustrojowej, np. w demokracji parlamentarnej mogą wyodrębnić się izolowane grupy lub warstwy społeczne.

Stanisław Maria Jankowski (ur. 9 grudnia 1945 w Krakowie) – polski publicysta, dziennikarz i pisarz, jeden ze współzałożycieli Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej.

Stanisław Machorski (ur. 8 maja 1807 w Czystem, powiat Chełmno, zm. 21 lipca 1909 w Lisewie), polski duchowny katolicki, proboszcz w Lisewie, działacz społeczno-narodowy w ziemi chełmińskiej.

Muhammad Asad, urodzony jako Leopold Weiss (ur. 2 lipca 1900 we Lwowie, zm. 20 lutego 1992 w Mijas) – Austriak żydowskiego pochodzenia, dziennikarz, podróżnik, pisarz, językoznawca, myśliciel, reformator, dyplomata i politolog.

Jacques-Bénigne Bossuet fr: ʒak beniɳ bosyɛ, (ur. 27 września 1627 w Dijon, zm. 12 kwietnia 1704 w Paryżu) – francuski duchowny katolicki, biskup, teolog, wychowawca i nadworny kaznodzieja Ludwika XIV a także wpływowy myśliciel polityczny, według którego najlepszym i najbardziej naturalnym ustrojem miała być monarchia absolutna; członek Akademii Francuskiej.

Cenzura prasy, druków i wydawnictw została zniesiona w Szwecji na mocy ustawy (Akt o Wolności Prasy - Tryckfrihetsförordningen) z 1766 roku (z wyjątkiem cenzury religijnej). Była to pierwsza tego rodzaju ustawa na świecie. Nawet w Wielkiej Brytanii, gdzie prasa cieszyła się dość znaczną swobodą, podobnie w Holandii nie zdecydowano się na formalne wykluczenie cenzury. W samej Szwecji była ona tylko czasowo przywracana, jak za panowania Gustawa III (monarchia absolutna została przywrócona w 1772 roku) wieku, i podczas II wojny światowej. W 1949 odnowiono Tryckfrihetsförordningen.

Artur Górski (ur. 1964) – polski dziennikarz, reporter oraz pisarz, którego twórczość oscyluje na granicach reportażu literackiego (zob. niżej: 1993), pastiszu gatunków literackich (nieopublikowany Najstarszy z głupich, zrealizowany jako słuchowisko w 1995 r.), oraz powieści kryminalnej.

Gustavianerna - stronnictwo polityczne w XVIII - wiecznej Szwecji, składające się ze zwolenników księcia Gustawa (potem król Gustaw III), dążące do tego by w Szwecji została przywrócona monarchia absolutna. Gdy się to juz udało (zamach stanu z sierpnia 1772 roku) zwolennicy Gustawa III dążyli do pogodzenia dwóch stronnictw, które dotychczas walczyły ze sobą o wpływy w kraju ("partia kapeluszy" i "partia czapek").



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja