Etyka

Etyka (z stgr. ἦθος ethos – "zwyczaj") – dział filozofii, zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne. Etyka bywa też nazywana filozofią moralną.

Etyka (z gr. ἦθος ethos – "zwyczaj") – dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne.

Dobro – jedno z podstawowych (pierwotnych) pojęć etycznych, utożsamiane z pojęciem bytu. W moralności dobro określa poprawność (zgodność z normami moralnymi) czynów i zachowań człowieka.

Etyka zarządzania – specjalistyczna dziedzina etyki. Jej przedmiotem jest, najogólniej rzecz biorąc, moralność w biznesie. Jest to nauka interdyscyplinarna, czyli korzysta z dorobku wielu dziedzin nauki, przede wszystkim nauk zarządzania, etyki, filozofii.

Etyka informacji to dziedzina zajmująca sie badaniem kwestii etycznych, wynikających z rozwoju i zastosowania technik informacyjnych. Dostarcza ona podstaw do krytycznego rozważania kwestii moralnych dotyczących tworzenia, przechowywania, zbierania i przetwarzania informacji. Etyka informacji jest ściśle związana z etyką komputerową, filozofią informacji oraz etyką mediów.

Naturalizm etyczny - pogląd filozoficzny wprowadzony przez sceptyków, wywodzący normy moralne z właściwości natury ludzkiej, uznający czyny zgodne z naturalnymi popędami ludzkimi za dobre. Wg naturalizmu etycznego pewne zasady moralne wynikają ze wspólnych dla większości osobników homo sapiens cech psychiki, jednocześnie racjonalnie tłumacząc potrzebę ich zachowania w życiu.

Partykularyzm moralny jest poglądem, wedle którego nie istnieją zasady moralne i osąd moralny może być wydany tylko w oparciu o określone sytuacje, realne bądź wyobrażone. Teoria ta stoi w całkowitej sprzeczności do innych prominentnych teorii moralności takich jak deontologia czy utylitaryzm.

Logos i Ethos – półrocznik poświęcony współczesnym zagadnieniom z dziedziny filozofii, wydawany od 1991 roku przez Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie. Pismo publikuje prace z dziedziny filozofii człowieka, aksjologii i etyki oraz filozofii Boga i religii. W większości są to teksty autorów z krakowskiego środowiska filozoficznego, związanego głównie z UPJP2, ale pismo jest otwarte dla wszystkich, którzy zajmują się problemami. Obok rozpraw na łamach "Logosu i Ethosu" pojawiają się przekłady tekstów oraz komentarze do nich, a także recenzje nowości polskich i zagranicznych i zapisy referatów wygłaszanych podczas konferencji organizowanych przez Wydział Filozoficzny UPJP2. Redaktorem naczelnym pisma jest s. dr Tereza Obolevich, a sekretarzem redakcji mgr Hanna Michalczyk.

Bernard Arthur Owen Williams (21 września 1929 – 10 czerwca 2003) - angielski filozof moralności, określony przez The Times jako najbardziej błyskotliwy i najważniejszy brytyjski filozof moralności swoich czasów. Do jego dorobku należą: Problems of the Self (1973), Moral Luck (1981), Ethics and the Limits of Philosophy (1985), Truth And Truthfulness (2002), a dzieła przetłumaczone na język polski to Ile wolności powinna mieć wola? (1999) i Moralność. Wprowadzenie do etyki (2001). W 1999 roku otrzymał tytuł szlachecki.

Oficjalni kochankowie - zwyczaj praktykowany w wielu kulturach świata, kochanek oficjalny (lub odpowiednio kochanka oficjalna) jest kochankiem kogoś kto ma męża bądź żonę. Jest on akceptowany przez żonę bądź męża, a w szerszym zakresie przez społeczność lokalną lub w ogóle przez opinie społeczną i dominujące normy moralne.

Etykę poselską, od szeroko rozumianej etyki wyróżnia to, że jej zasady (czyli ogólny zbiór norm i zachowań) są odgórnie ustalone. Etyka poselska w świetle ustawy obowiązuje jedynie posłów na Sejm.

Absolutyzm moralny to pogląd z dziedziny etyki, według którego istnieją normy moralne obowiązujące niezależnie od konsekwencji czynów. Absolutyzm moralny jest przeciwieństwem konsekwencjonalizmu, poglądu, mówiącego o wyłącznej zależności wartości moralnej uczynków od ich konsekwencji. W związku z tym absolutyzm moralny wydaje się implikować moralny uniwersalizm: normy moralne nie są wytworem własnym społeczności ludzkich ani jednostek, ale wynikają bezpośrednio z przyjętych prawd religijnych, filozoficznych lub naukowych i obowiązują zawsze i wszędzie.

Kodeks wędrowniczy - obok przyrzeczenia i prawa harcerskiego podstawowe zasady etyczne, moralne i honorowe którymi mają się kierować wędrownicy w ZHP, czyli najstarsza grupa metodyczna w ZHP. Wędrownicy w ZHP to młodzież w wieku 16-25 lat.

Teleca – prywatna spółka działająca w branży informatycznej i telekomunikacyjnej. Firma zajmuje się głównie tworzeniem oprogramowania, integrowaniem systemów, outsourcingiem i konsultingiem. W roku 2010 zatrudniała około 1800 pracowników w 11 krajach.

Amoralizm (inaczej immoralizm, moralny nihilizm) – pogląd, który odrzuca normy moralne i etyczne. Istnieje rozróżnienie na dwie zasadnicze gałęzie amoralizmu - społeczny i absolutny. Pierwszy z nich nie jest amoralizmem w ścisłym znaczeniu. Amoralistami społecznymi byli filozofowie, których etyka zaprzeczała obowiązującym w danym czasie normom (np. można amoralistą społecznym nazwać Sokratesa czy Jezusa Chrystusa). Amoraliści absolutni nie odrzucają norm obowiązujących w danej społeczności - odrzucają już samą możliwość istnienia i tworzenia zasad etycznych. Głównymi przedstawicielami amoralizmu w takim wydaniu byli m.in. Max Stirner i Friedrich Nietzsche. Zalążki nurtu pojawiły się już w starożytności - u Sofistów i Cyrenaików. Na przestrzeni dziejów motywy amoralistyczne wciąż pojawiały się u reprezentantów różnych szkół i poglądów. Np. w renesansie u Machiavellego, w XIX w. m.in. u Schopenhauera czy Nietzschego, a w XX w. u egzystencjalistów. Najpełniej w dziejach amoralizm rozwinął się u wspomnianego już wcześniej, dziewiętnastowiecznego filozofa, Maksa Stirnera.

Mirosław Żelazny (ur. 30 sierpnia 1954 r. w Radomiu) – polski etyk i estetyk, filozof i historyk filozofii specjalizujący się w filozofii niemieckiej (Kant, Nietzsche), profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (kierownik Zakładu Estetyki w Instytucie Filozofii UMK).

Prawo talionu, kara talionu, lex talionis, talion (łac. talio odwet, od talis taki sam) - prawo karne oparte na zasadzie odpłaty w myśl zasady "oko za oko, ząb za ząb". Kara naśladowała skutek przestępstwa. Zabójcę karano śmiercią, temu kto wybił oko wybijano oko również, postępowano tak bez względu na intencję czynu. Prawo talionu stało się podstawą Kodeksu Hammurabiego. Jest to prawo dość prymitywne, powszechnie stosowane w społeczeństwach pierwotnych, klanowych lub takich gdzie prawo nie funkcjonowało należycie. W Polsce jeszcze w XIX wieku stosowano zajazd który często, mimo podstawy prawnej, był bardziej formą rewanżu i powetowania swoich strat (krzywd). Dziś zachowań zgodnych z zasadami talionu nie nazywa się prawem a raczej zemstą. Rewanż stoi też u podstaw obyczaju zwanego wendetą oraz linczu.

Pojęcie etyki zawodowej odnosi się przede wszystkim do norm postępowania danej grupy zawodowej (np. nauczycieli). W tym sensie etyka zawodowa jest etyką normatywną, starającą się opisać wzór osobowy pedagoga, cele etyczne zawodu, normy postępowania w praktyce pedagogicznej i typowe konflikty etyczne mogące się pojawić w praktyce zawodowej.

Prawo talionu, kara talionu, lex talionis, talion (łac. talio odwet, od talis taki sam) - prawo karne oparte na zasadzie odpłaty w myśl zasady "oko za oko, ząb za ząb". Kara naśladowała skutek przestępstwa. Zabójcę karano śmiercią, temu kto wybił oko wybijano oko również, postępowano tak bez względu na intencję czynu. Prawo talionu stało się podstawą Kodeksu Hammurabiego. Jest to prawo dość prymitywne, powszechnie stosowane w społeczeństwach pierwotnych, klanowych lub takich gdzie prawo nie funkcjonowało należycie. W Polsce jeszcze w XIX wieku stosowano zajazd który często, mimo podstawy prawnej, był bardziej formą rewanżu i powetowania swoich strat (krzywd). Dziś zachowań zgodnych z zasadami talionu nie nazywa się prawem a raczej zemstą. Rewanż stoi też u podstaw obyczaju zwanego wendetą oraz linczu.

Realpolitik (niem. polityka realna) - polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja