Ewangeliści

Linki:
Łazarz (postać biblijna), Łukasz Ewangelista, Święty, Święty Barnaba, Święty Dyzma, Święty Joachim, Święty Szczepan, Święty Tychik, Abaddon (postać biblijna), Agabos, Akwila i Pryska, Alfeusz, Ananiasz z Damaszku, Andronik (postać biblijna), Andrzej Apostoł, Anglikanizm, Anioł, Anna (postać biblijna), Annasz syn Setiego, Antoniusz Feliks, Antypas z Pergamonu, Apokalipsa świętego Jana, Apokryf, Apollos, Apostoł, Apostolski Kościół Ormiański, Archanioł Gabriel, Archanioł Michał, Aretas IV, Arystarch (postać biblijna), Atrybut (sztuka), Barabasz, Bartłomiej Apostoł, Bartymeusz, Cerkiew prawosławna, Chrześcijaństwo, Cuda Jezusa, Czterej Jeźdźcy Apokalipsy, Data narodzin Jezusa Chrystusa, Dionizy Areopagita, Diotrefes, Dzieje Apostolskie, Elżbieta (postać biblijna), Elimas Bar-Jezus, Epafras, Epafrodyt, Erast z Koryntu, Ewangelia, Ewangelia Łukasza, Ewangelia Jana, Ewangelia Judasza, Ewangelia Marka, Ewangelia Mateusza, Ewangelia Tomasza, Ewangelikalizm, Ewodia i Syntacha, Faryzeusze, Febe (postać biblijna), Filemon (postać biblijna), Filip (diakon), Filip Apostoł, Filip Tetrarcha, Gamaliel, Gazela (postać), Herod Agryppa I, Herod Agryppa II, Herod Antypas, Herod Archelaos, Herod Wielki, Herodiada, Hipolit Rzymski, III wiek, Józef Kajfasz, Józef z Arymatei, Józef z Nazaretu, Jakub Mniejszy Apostoł, Jakub Sprawiedliwy, Jakub Większy Apostoł, Jan Chrzciciel, Jan Ewangelista, Jezus Chrystus, Jezus Justus, Joanna (postać biblijna), Juda Galilejczyk, Juda Tadeusz Apostoł, Judasz Iskariota, Junia (postać biblijna), Junniusz Anneusz Gallio, Klaudiusz Lizjasz, Kleofas (postać biblijna), Kościół katolicki, Koptyjski Kościół Ortodoksyjny, Krescens, Kwiryniusz, Legion (postać biblijna), Lidia (postać biblijna), Listy Pawła, Listy powszechne, Lizaniasz, Longin z Cezarei Kapadockiej, Lucjusz Cyrenejczyk, Maciej Apostoł, Malchus (postać biblijna), Marek Ewangelista, Maria Kleofasowa, Maria Magdalena, Maria z Betanii, Maria z Nazaretu, Marta z Betanii, Mateusz Ewangelista, Nierządnica z Babilonu, Niewiasta obleczona w słońce, Nikodem (postać biblijna), Nowy Testament, Obywatele rzymscy, Onezym (postać biblijna), Paweł z Tarsu, Piotr Apostoł, Poncjusz Piłat, Porcjusz Festus, Problem synoptyczny, Prokula, Prozelityzm, Publiusz (namiestnik Malty), Saduceusze, Salome III, Samarytanie, Sanhedryn, Siedemdziesięciu dwóch, Sofer, Starzec Symeon, Sylwan (uczeń apostolski), Syrofenicjanka, Szatan, Szymon Apostoł, Szymon Cyrenejczyk, Szymon Mag, Tertulian, Tomasz Apostoł, Trofim (postać biblijna), Trzej Królowie, Tyberiusz, Tymoteusz (postać biblijna), Tytus z Krety, Zachariasz (nowotestamentowy kapłan), Zacheusz (postać biblijna), Zebedeusz, Zeloci,
Ewangeliści – autorzy czterech ewangelii kanonicznych zawartych w Nowym Testamencie: Mateusz, Marek, Łukasz, Jan. Przez Kościół katolicki uznani za świętych.

Ewangelia wg św. Mateusza [Mt lub Mat] – jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się Mateuszowi Ewangeliście. Ewangelia Mateusza należy do ewangelii synoptycznych.

Błogosławieństwo - w Biblii oznacza życzenie lub powinszowanie z powodu otrzymanych darów, cnót czy korzystnej sytuacji. Najbardziej znanymi błogosławieństwami są te ogłoszone przez Jezusa, z których osiem odnotował św. Mateusz (Mt 5,3n), a cztery św. Łukasz (Łk 6,20n). Wiążą się one głównie z proroctwami mesjańskimi. Po błogosławieństwach u św. Łukasza następuje lista czterech gróźb. Nie odnosi się on do cnót czy zachowań, ale do sytuacji. Mateusz natomiast obejmuje Jezusowym błogosławieństwem głównie postawy religijne.

"Ewangelia" Judasza - potoczna nazwa apokryficznego tekstu gnostyckiego w języku koptyjskim z zapisami dialogów apostoła Judasza Iskarioty z Jezusem Chrystusem. W przeciwieństwie do czterech ewangelii kanonicznych, tekst ten jest w formie dialogu (nie narracji) i nie jest przedstawiony jako napisany przez apostoła.

Ewangelia według Marka [Mk lub Mar] – druga, najkrótsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek pisze Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego.

Ewangelia wg św. Jana [J, Jn lub Jan] – jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi lub Janowi prezbiterowi, tradycyjnie umieszczana jako czwarta. Jest to ewangelia chronologicznie najpóźniejsza ze wszystkich ewangelii nowotestamentowych. Jako jedyna z nich nie jest ewangelią synoptyczną.

Ewangelia według Marka [Mk lub Mar] – druga, najkrótsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek pisze Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego oraz zwyczajów żydowskich. Terminy aramejskie są tłumaczone, zwyczaje żydowskie wyjaśniane.

Diatessaron (z gr. "To Dia Tessaron Euangelion" - "Ewangelia według czterech") jest najsłynniejszym zestawieniem czterech ewangelii, tzw. harmonią ewangelijną (łac. harmonia evangelica). Oparty jest głównie na Ewangelii Jana, której materiał przekazuje w ponad 90%. Nie zawiera Pericope adulterae, opuszcza obie genealogie Jezusa Mateuszową i Łukaszową, Józef nigdy nie jest nazywany mężem Marii. Stworzył go Tacjan Syryjczyk około roku 170 n.e. w Rzymie, w języku greckim. Przełożył go też na język syryjski. W XI wieku Abul Faraj Al Tayyeb przełożył Diatessaron z syryjskiego na arabski.

Źródło Q (od niemieckiego Quelle - źródło) - hipotetyczny i rekonstruowany przez biblistykę dokument wczesnochrześcijański stanowiący zbiór wypowiedzi (tzw. logiów) Jezusa Chrystusa, spisany w języku greckim przed spisaniem Ewangelii Nowego Testamentu, być może w Galilei latach 50. n.e. Ze źródła Q korzystali autorzy Ewangelii Mateusza i Łukasza pisząc swoje Ewangelie i to na ich podstawie uczeni mogą zrekonstruować tekst źródła Q.

Źródło Q (od niemieckiego Quelle - źródło) - hipotetyczny i rekonstruowany przez biblistykę dokument wczesnochrześcijański stanowiący zbiór wypowiedzi (tzw. logiów) Jezusa Chrystusa, spisany w języku greckim przed spisaniem Ewangelii Nowego Testamentu, być może w Galilei w latach 50. Ze źródła Q korzystali autorzy Ewangelii Mateusza i Łukasza pisząc swoje Ewangelie i to na ich podstawie uczeni mogą zrekonstruować tekst źródła Q.

Sekcje Ammoniusza – podział tekstu czterech Ewangelii na około 1165 perykop umieszczanych na marginesie wielu rękopisów greckich i łacińskich. Dla Ewangelii Mateusza jest to zazwyczaj 355 perykop, 233 lub 236 dla Ewangelii Marka, 342 dla Ewangelii Łukasza i 232 dla Ewangelii Jana. Liczby te jednak nieznacznie się różnią w poszczególnych rękopisach. W greckich rękopisach numery Sekcji Ammoniusza oddawane były przy pomocy liter alfabetu greckiego, a pod nimi podawano zwykle numery odpowiadających im Kanonów Euzebiusza. We współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu numery sekcji podawane są cyframi arabskimi, odniesienia do kanonów Euzebiusza – cyframi rzymskimi.

Osiem (lub dziewięć) błogosławieństw - pierwsze słowa słynnego Kazania na górze wygłoszonego przez Jezusa Chrystusa podczas jego działalności publicznej w Galilei, a zapisane w Ewangelii Mateusza (Mt 5,3-10). Cztery z tych "błogosławieństw" powtarza Ewangelia Łukasza (Łk 6,20-21) łącząc je z czterema "napomnieniami" (Biada wam...), których nie umieszcza Mateusz. Fragment ten nazywany jest czasem podnoszeniem nizin[potrzebne źródło].



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja