Linki:
1. List Jana,
1. List Piotra,
1. List do Koryntian,
1. List do Tesaloniczan,
1. List do Tymoteusza,
2. List Jana,
2. List Piotra,
2. List do Koryntian,
2. List do Tesaloniczan,
2. List do Tymoteusza,
3. List Jana,
Albert Schweitzer,
Aleksandria,
Antiochia (Turcja),
Apokalipsa świętego Jana,
Apostoł,
Bóg Ojciec,
Biblioteka z Nag Hammadi,
Cerynt,
Chrystologia,
Cud w Kanie Galilejskiej,
Cuda Jezusa,
David Friedrich Strauss,
Dogmat,
Doketyzm,
Dzieje Apostolskie,
Efez,
El Greco,
Euzebiusz z Cezarei,
Ewangelia,
Ewangelia Łukasza,
Ewangelia Marka,
Ewangelia Mateusza,
Ewangeliarz Ostromira,
Ewangelie synoptyczne,
Frederick Henry Ambrose Scrivener,
Gnostycyzm,
Hermetyzm,
II wiek,
I wiek,
Ignacy Antiocheński,
Internet Archive,
Ireneusz z Lyonu,
Język angielski,
Język aramejski,
Jan Chrzciciel,
Jan Ewangelista,
Jezus Chrystus,
Justyn Męczennik,
Kana Galilejska,
Kanon Muratoriego,
Klemens Aleksandryjski,
Królestwo Boże,
Księga Rodzaju,
List Jakuba,
List Judy,
List do Efezjan,
List do Filemona,
List do Filipian,
List do Galatów,
List do Hebrajczyków,
List do Kolosan,
List do Rzymian,
List do Tytusa,
Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu,
Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu,
Listy Pawła,
Listy powszechne,
Logos (filozofia),
Mandaizm,
Manfred Uglorz,
Metoda historii redakcji,
Montanizm,
Nikodem (postać biblijna),
Nisan,
Nowy Testament,
Ojcowie Kościoła,
Orygenes,
Oscar Cullmann,
Papiasz z Hierapolis,
Papirus Rylandsa 457,
Paraklet,
Patmos,
Pericope adulterae,
Pesach,
Piotr Apostoł,
Prochor (diakon),
Qumrān,
Rękopisy z Qumran,
Rudolf Schnackenburg,
Saduceusze,
Sadzawka Owcza,
Sanhedryn,
Sanskryt,
Siedem (symbol),
Tekst zachodni,
Teofil Antiocheński,
Tomasz Apostoł,
Trójca Święta,
Walentyn Egipcjanin,
Ewangelia wg św. Jana [J, Jn lub Jan] – jedna z czterech
Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się
Janowi Apostołowi lub Janowi prezbiterowi, tradycyjnie umieszczana jako czwarta. Jest to ewangelia chronologicznie najpóźniejsza ze wszystkich ewangelii nowotestamentowych. Jako jedyna z nich nie jest
ewangelią synoptyczną.
Ewangelia wg św. Mateusza [Mt lub Mat] – jedna z czterech
Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się
Mateuszowi Ewangeliście. Ewangelia Mateusza należy do
ewangelii synoptycznych.
Pierwszy List św. Jana [1 J lub 1 Jan] – księga
Nowego Testamentu. Już od II wieku
Tradycja przypisuje autorstwo listu
Janowi Apostołowi, synowi Zebedeusza, a autorowi
jednej z Ewangelii. Potwierdza to porównanie Listu z Ewangelią, bowiem istnieje szereg podobieństw między oboma dziełami, tak pod względem gramatycznym, stylistycznym (np. zastosowanie
antytez) czy łączenie zdań za pomocą inkluzji (czyli zamknięcia pewnego fragmentu między dwoma takimi samymi słowami),
rytmika. Zarówno Ewangelia, jak i List posiadają te same semityzmy (np. "czynić prawdę") czy wyrazy (np. "Słowo" na określenie Jezusa). Również podobieństwo tematów wskazuje na tego samego Autora, ponieważ oba dzieła mówią o tym, że:
Sekcje Ammoniusza – podział tekstu czterech Ewangelii na około 1165
perykop umieszczanych na marginesie wielu rękopisów greckich i łacińskich. Dla
Ewangelii Mateusza jest to zazwyczaj 355 perykop, 233 lub 236 dla
Ewangelii Marka, 342 dla
Ewangelii Łukasza i 232 dla
Ewangelii Jana. Liczby te jednak nieznacznie się różnią w poszczególnych rękopisach. W greckich rękopisach numery Sekcji Ammoniusza oddawane były przy pomocy liter alfabetu greckiego, a pod nimi podawano zwykle numery odpowiadających im Kanonów Euzebiusza. We współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu numery sekcji podawane są cyframi arabskimi, odniesienia do kanonów Euzebiusza – cyframi rzymskimi.
Diatessaron (z gr. "To Dia Tessaron Euangelion" - "Ewangelia według czterech") jest najsłynniejszym zestawieniem czterech
ewangelii, tzw. harmonią ewangelijną (łac. harmonia evangelica). Oparty jest głównie na
Ewangelii Jana, której materiał przekazuje w ponad 90%. Nie zawiera
Pericope adulterae, opuszcza obie genealogie Jezusa
Mateuszową i
Łukaszową, Józef nigdy nie jest nazywany mężem Marii. Stworzył go
Tacjan Syryjczyk około roku
170 n.e. w Rzymie, w języku greckim. Przełożył go też na język syryjski. W XI wieku Abul Faraj Al Tayyeb przełożył Diatessaron z syryjskiego na arabski.
Trzeci List św. Jana [3 J lub 3 Jan] - księga
Nowego Testamentu przypisywana
św. Janowi Apostołowi, autorowi
Ewangelii Jana, autor nazywa siebie
prezbiterem.
Ewangelia według św. Łukasza [Łk lub Łuk] –
Ewangelia (z
gr. ευαγγελιον dobra nowina) tradycyjnie umieszczana w
kanonie Nowego Testamentu jako trzecia. Jej prawdopodobny autor,
Łukasz Ewangelista – według tradycji lekarz i towarzysz
św. Pawła – jest także autorem
Dziejów Apostolskich, a jako
święty jest w
Kościele rzymskokatolickim patronem lekarzy. Jest jedną z
ewangelii synoptycznych. Św. Łukasz poświęca tę Ewangelię
św. Teofilowi kierując ją głównie do tych, którzy nawrócili się z pogaństwa.
Drugi List św. Jana [2 J lub 2 Jan] - księga
Nowego Testamentu przypisywana
św. Janowi Apostołowi, autorowi
Ewangelii Jana, autor podobnie jak w
3. Liście św. Jana nazywa siebie prezbiterem. List skierowany do "Wybranej Pani" - co zapewne oznacza nieznaną nam gminę chrześcijańską. Z 13 wersów 7 znajduje się w
1. Liście św. Jana. List zaleca miłość braterską i przestrzega przed "zwodzicielami" "którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim" (wers 7).
Pierwszy List św. Jana [1 J lub 1 Jan] – księga
Nowego Testamentu. Już od II wieku
Tradycja przypisuje autorstwo listu
Janowi Apostołowi, synowi Zebedeusza, a autorowi
jednej z Ewangelii. Potwierdza to porównanie Listu z Ewangelią, bowiem istnieje szereg podobieństw między oboma dziełami, tak pod względem gramatycznym, stylistycznym (np. zastosowanie
antytez) czy łączenie zdań za pomocą inkluzji (czyli zamknięcia pewnego fragmentu między dwoma takimi samymi słowami),
rytmika. Zarówno Ewangelia, jak i List posiadają te same semityzmy (np. "czynić prawdę") czy wyrazy (np. "Słowo" na określenie Jezusa). Również podobieństwo tematów wskazuje na tego samego Autora, ponieważ oba dzieła mówią o tym, że:
Ewangelia Marcjona (również Ewangelia Pana) - utwór przygotowany przez
Marcjona, chrześcijańskiego herezjarchę z II w, jako alternatywę dla wszystkich innych ewangelii.
Listy powszechne albo Listy katolickie, obok
Ewangelii,
Dziejów Apostolskich,
Listów Pawła i
Apokalipsy jedna z sekcji
Nowego Testamentu. Większość greckich rękopisów umieszczała Listy powszechne po Dziejach, a przed Listami Pawła. Kościoły wschodnie po dziś dzień stosują taki porządek ksiąg nowotestamentowych.