Linki:
213 p.n.e.,
478 p.n.e.,
479 p.n.e.,
551 p.n.e.,
722 p.n.e.,
Arystoteles,
Bodhidharma,
Budda,
Chen Liang,
Cheng Hao,
Cheng Yi,
Chengguan,
Chińska Republika Ludowa,
Cztery Szlachetne Prawdy,
Dai Zhen,
Dao,
Dao'an,
Daodejing,
Daosheng,
Daoxuan,
Dialogi konfucjańskie,
Doktryna,
Doktryna Środka,
Dong Zhongshu,
Etyka,
Fatalizm,
Fazang,
Feng Youlan,
Filozofia buddyjska,
Filozofia języka,
Filozofia japońska,
Filozofia koreańska,
Gongsun Long,
Han Fei,
Han Yu,
Hongren,
Huike,
Huineng,
Huiyuan,
III wiek p.n.e.,
IV wiek p.n.e.,
Ideologia,
Kang Youwei,
Konfucjanizm,
Konfucjusz,
Kronika Wiosen i Jesieni,
Księga dokumentów,
Księga pieśni,
Księga przemian,
Kumaradżiwa,
Laozi,
Legizm,
Li Ao,
Liang Qichao,
Liji,
Lu,
Lu Jiuyuan,
Mencjusz,
Mo Di,
Motizm,
Neokonfucjanizm,
Nirwana,
Pańcasila,
Pacyfizm,
Paradoksy Zenona z Elei,
Polityka,
Qin Shi Huangdi,
Qingyuan,
Reinkarnacja,
Sengzhao,
Shao Yong,
Shenxiu,
Shun,
Szkoła nazw,
Taiji,
Tan Sitong,
Taoizm,
Utylitaryzm,
V wiek p.n.e.,
Wang Yangming,
Wielka Nauka,
Wu xing,
XIII wiek,
XIV wiek,
XVIII wiek,
XVI wiek,
XV wiek,
Xuanzang,
Xunzi,
Yang Xiong,
Yang Zhu,
Yao (władca),
Yijing,
Yin i yang,
Yu,
Zhang Zai,
Zhiyi,
Zhou,
Zhou Dunyi,
Zhu Xi,
Zhuang Zhou,
Zhuangzi,
Filozofia chińska –
doktryny powstałe w starożytnych
Chinach, których głównym tematem były zagadnienia
etyczne i
polityczne. W klasycznej filozofii chińskiej dominowały dwie szkoły:
konfucjanizm i
taoizm. Ważne znaczenie miały także inne prądy:
legizm,
motizm, sofizm chiński oraz nauka o
Yin i yang.
Dao lub tao – podstawowe pojęcie
filozofii chińskiej, kluczowe dla
taoizmu, ale używane również przez inne kierunki m.in.
konfucjanizm. W zależności od autora i szkoły terminowi Dao przypisywane są bardzo różne znaczenia, od „uniwersalnej zasady kierującej wszechświatem” po „metodę postępowania [danej osoby]”.
Motizm (lub Moizm) - jeden z głównych kierunków w
filozofii chińskiej (obok
konfucjanizmu,
taoizmu i
legizmu). Zapoczątkował go
Mozi w
V wieku p.n.e. Doktryna motizmu zaprezentowana jest w książce Mozi, napisanej przez uczniów Moziego, stanowiącej główne źródło wiedzy o tymże prądzie filozoficznym.
Yijing (inne warianty pisowni I Cing, I Ching I Ging, I Jing, Yi Ching, Yi King, przybliżona wymowa: I-dźing), Księga Przemian jest jednym z najstarszych chińskich tekstów klasycznych, reprezentujących rdzennie chińską
kosmologię i
filozofię. Jest księgą kanoniczną
taoizmu i
konfucjanizmu.
Motizm (lub Moizm) - jeden z głównych kierunków w
filozofii chińskiej (obok
konfucjanizmu,
taoizmu i
legizmu). Zapoczątkował go
Mozi w
V wieku p.n.e. Doktryna motizmu zaprezentowana jest w książce Mozi, napisanej przez uczniów Moziego, stanowiącej główne źródło wiedzy o tymże prądzie filozoficznym.
Qi (w transkrypcji japońskiej i koreańskiej "ki") to w
filozofii chińskiej hipotetyczna energia życiowa, której manifestacją miałyby być zjawiska i procesy natury. W szczególności energia owa miałaby być silnie związana z siłami życiowymi natury i człowieka.
Shang Yang (znany też jako 公孫鞅 Gongsun Yang, 商君 Shang Jun lub 卫鞅 Wei Yang; ur. ok.
390 p.n.e., zm.
338 p.n.e.) – starożytny
chiński polityk i filozof, przedstawiciel szkoły
legistów.
Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej – istniejąca od
1957 roku organizacja pozarządowa stawiająca sobie za cel wszechstronne rozwijanie stosunków polsko-chińskich oraz promocję
Chin w Polsce i Polski w Chinach. W tym celu organizuje konferencje, spotkania, wystawy, prelekcje. TPPCh współpracuje z Chińskim Ludowym Stowarzyszeniem Przyjaźni z Krajami Zagranicznymi i Ambasadą Chińskiej Republiki Ludowej w Rzeczypospolitej Polskiej.
Fu Lu Shou (
chin. upr. 福禄寿,
chin. trad. 福祿壽,
pinyin Fú Lù Shòu), znani także jako Sanxing (三星, Sānxīng) – w ludowych wierzeniach chińskich trójca bóstw gwiezdnych. Czczeni także w religijnej wersji
taoizmu jako jedni z
nieśmiertelnych. W tradycyjnej astronomii chińskiej często identyfikowani z trzema gwiazdami
Pasa Oriona.
Nabożność synowska (
chiń. 孝, wym. śiao, kant. haau, jap. hyo) – jedna z najważniejszych cnót w
konfucjanizmie oraz innych dalekowschodnich systemach
etycznych. Jej chińskiej nazwy, xiao, często się nie tłumaczy, bo oznacza ona: miłość, szacunek i posłuszeństwo wobec rodziców, przodków i krewnych. Mimo ogromnych przemian społecznych w
XX wieku, nabożność synowska jest jedną z wartości wysoko cenionych w
Chinach, obu
Koreach,
Japonii,
Wietnamie, a także na
Tajwanie i w
Singapurze.
Xuan Nü (
chiń:玄女) lub Jiu Tian Xuan Nü (
chiń.: 九天玄女 "Tajemnicza pani dziewięciu niebios") – w
taoizmie bogini nieśmiertelności, długowieczności i szczęścia, a także gojących się ran.
Władze
Chińskiej Republiki Ludowej uznają oficjalnie 56 narodowości (chiń. minzu), spośród których największą są Hanowie (
Chińczycy Han, 汉族 , Hàn Zú), stanowiący ok. 91 proc. populacji (1,2 mld), a pozostałe 55 to mniejszości narodowe (chiń. shaoshu minzu - dosł. "nieliczne narodowości").
Chifa –
peruwiańska odmiana
kuchni chińskiej. Powstała za sprawą chińskich imigrantów, którzy dostosowywali przepisy rodzimej kuchni do dostępnych w Peru składników. Słowo chifa jest także w Peru używane na określenie restauracji chińskiej.
Szkoła Lingbao (
chin. upr.: 灵宝派;
chin. trad.: 靈寶派;
pinyin: Língbǎo pài; dosł. „Szkoła Świętego Klejnotu”) – szkoła
taoistyczna, powstała na przełomie
IV i
V wieku.
Dao lub tao – podstawowe pojęcie
filozofii chińskiej, kluczowe dla
taoizmu, ale używane również przez inne kierunki m.in.
konfucjanizm. W zależności od autora i szkoły terminowi Dao przypisywane są bardzo różne znaczenia, od „uniwersalnej zasady kierującej wszechświatem” po „metodę postępowania [danej osoby]”.
Wushu sportowe (
chiń. xiandai wushu 现代武术 lub jingsai wushu 竞赛武术) dzielimy na: formy (chiń. taolu 套路) i walkę (chiń. sanda 散打）. Formy sportowe to połączenie tradydyjnego wushu z układem gimnastycznym. Walka sportowa wushu to sport podobny do kickboxingu lub boksu tajskiego, jednak z wykorzystaniem rzutów, podcięć, przechwytów, oraz zepchnięć z platformy,a na której toczą się walki. Wushu sportowe powstało Chinach w latach 50-tych XX wieku na fali zainteresowania ówczesnego reżimu kulturą fizyczną. Choć pierwsze formy wushu sportowego zaczęły pojawiać się w Chinach na początku lat 50-tych, za datę narodzin wushu sportowego można uznać utworzenie Chińskiego Związku Wushu (1958).
Pierwsze Ministerstwo Przemysłu Maszynowego Chińskiej Republiki Ludowej (First Ministry of Machine-Building), jeden z urzędów centralnych w
Chińskiej Republice Ludowej.
Xǔ Shèn (wym. śü szen;
58-
147) – Chiński uczony,
konfucjanista, autor pierwszego
etymologicznego słownika
chińskiego pisma pt.
Shuōwén Jiězì (說文解字).