Linki:
Łacina,
11 czerwca,
14 lutego,
16 października,
17 października,
1 kwietnia,
23 lutego,
27 września,
Dzieje imion w Polsce,
Florent Balmont,
Florent Brard,
Florent Malouda,
Florent Mothe,
Florent Rouamba,
Florent Serra,
Florent Sinama-Pongolle,
Florentino Ameghino,
Florenty Orzeszko,
Florentyna,
Imię,
Imię literackie,
Imieniny,
Imiona łacińskie,
Imiona arabskie,
Imiona bałtyckie,
Imiona celtyckie,
Imiona chińskie,
Imiona germańskie,
Imiona greckie,
Imiona hinduskie,
Imiona japońskie,
Imiona perskie,
Imiona słowiańskie,
Imiona semickie,
Jezuici,
Louis Marie Florent du Chatelet,
Marie-Gabriel-Florent-Auguste de Choiseul-Gouffier,
Najpopularniejsze imiona na świecie,
Wydawnictwo WAM,
Zygmunt Wróblewski,
Florentyn, Florenty —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen Florentinus, utworzone od pierwotnego Florentius Istnieją liczni święci patroni tego imienia, m.in. św. Florentyn (+357), męczennik burgundzki wspominany
27 września.
Montan –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, genetycznie
cognomen oznaczające "pochodzący z gór". Istnieje siedmiu patronów tego imienia w Kościele katolickim.
Florentyna – żeński odpowiednik
imienia Florentyn. Patronką tego imienia jest
św. Florentyna z Kartageny, siostra św.
Izydora i św.
Leandra z Sewilli.
Florencjusz, Florenty —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, wystęoujące w Polsce już w
XII wieku (
1175 r.). Powstało ono od
łac. przydomka Florentius, utworzonego poprzez dodanie
przyrostka -ius od innego przydomka, Florens (łac. florens, -ntis — "kwitnący"). Istnieją liczni święci patroni tego imienia (nawet dwudziestu), m.in. św.
Florencjusz z Populonii, biskup (
IV wiek).
Nemezjan -
imię męskie pochodzenia
łacińskiego od łac. Nemezjanus, wtórny
cognomen od pierwotnego Némesis.
Némesis oznacza "przydzielenie tego, co się komu należy", które stało się w mitologii nazwą uosobienia sprawiedliwości (
Nemezis).
Illuminata (od łacińskiego cognomen Illuminatus – oświecony) – żeńskie imię pochodzące z języka
łacińskiego. Męska forma imienia to Illuminat. Imię to występuje również w formie: Iluminata. Greckim odpowiednikiem jest
Fotyna, a w językach słowiańskich
Świetlana. Podaje się dwie święte tego imienia, w tym
Świętą Illuminatę z IV wieku.
Smaragd, Szmaragd –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, oznaczające "szmaragd". Patronem tego imienia jest św. Smaragd (Szmaragd), wspominany razem ze
św. Cyriakiem i
Largusem.
Gaudenty —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa gaudentius oznaczającego "człowiek o radosnym usposobieniu". Patronem imienia jest m.in.
św. Gaudencjusz z Brescii (biskup) wspominany 25 października.
Leoncjusz -
imię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego leo, czyli "lew". Wśród patronów - liczni święci i męczennicy z pierwszych wieków naszej ery (m.in. św. Leoncjusz, zm.
IV wiek,
biskup w
Cezarei Kapadockiej) czy Leoncjusz z Rostowa, zm.
1071, biskup i
męczennik (wspomnienie
23 maja).
Żeński odpowiednik:
Leoncja.
Alban –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego genetycznie
cognomen Albanus oznaczające "pochodzący z Alby", tj. np. z miasta
Alba Longa albo Alba Fucentia; istniała tez góra
Albanus mons. Maria Malec jednoznacznie wskazuje na odniesienie pochodzenia Albana do miasta Alba Longa.
Florencjusz, Florenty —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, wystęoujące w Polsce już w
XII wieku (
1175 r.). Powstało ono od
łac. przydomka Florentius, utworzonego poprzez dodanie
przyrostka -ius od innego przydomka, Florens (łac. florens, -ntis — "kwitnący"). Istnieją liczni święci patroni tego imienia (nawet dwudziestu), m.in. św.
Florencjusz z Populonii, biskup (
IV wiek).
Gaudencjusz -
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa gaudentius oznaczającego "człowiek o radosnym usposobieniu". Patronem imienia jest m.in.
św. Gaudencjusz z Brescii (biskup) wspominany
25 października.
Benigny, Benignus –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa "uprzejmy", "przyjazny". Patronem imienia jest m.in.
św. Benigny z Dijon, męczennik z II wieku.
Matrona –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa matrona oznaczającego "pani". Istnieją przynajmniej dwie święte katolickie o tym imieniu. Imię to było jednak popularniejsze we wschodniosłowiańskich krajach prawosławnych.
Herbert —
imię męskie pochodzenia
germańskiego, Herbert. Wywodzi się od słowa oznaczającego "błyszczący", "jaśniejący". Patronem tego imienia jest św. Herbert, pustelnik z
Cumberland wspominany
20 marca.
Nazariusz, Nazary –
imię pochodzenia
łacińskiego, oznaczające "pochodzący z
Nazaretu". Wśród patronów tego imienia,
św. Nazariusz, męczennik z I lub III wieku.
Furzeusz -
imię męskie, pochodzenia
łacińskiego, Furseus, o etymologii nieznanej. Patronem tego imienia jest irlandzki misjonarz,
św. Furzeusz (Fursa), zm. w 650 roku w Ponthieu.
Abundancja –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego, żeński odpowiednik imienia
Abundancjusz, od łac. Abundiantus, co oznacza "bujny, obfity, liczny". Patronem tego imienia jest św. Abundancjusz, zm. w
Rignano przy
Via Flaminia około
304 roku.
Furzeusz -
imię męskie, pochodzenia
łacińskiego, Furseus, o etymologii nieznanej. Patronem tego imienia jest irlandzki misjonarz,
św. Furzeusz (Fursa), zm. w 650 roku w Ponthieu.
Teobald —
imię męskie pochodzenia germańskiego; utworzone od słów: þeudo (germ.), diet (
śrwniem.) — "lud" i bald — „odważny, śmiały”. Pierwszy człon tego imienia notował liczne odmiany, w tym w dawnej Polsce zapisywano takie warianty tego imienia, jak Tybald (tę formę imienia przyjęto w tłumaczeniu dla jednej z postaci "
Romea i Julii"
Szekspira), Dypołt, Dziepołt. Forma z początkowym Teo– jest
zhellenizowana z odniesieniem do gr. θεος (theos) — "bóg".
Ekspedyt, Wierzyn –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, od czasownika expedio - "uwolnić, wyzwolić z więzów". Expeditus zaś oznacza "wolny, lekko ubrany, lekkozbrojny, szybki, zwinny". Imię to zostało w Polsce przetłumaczone jako Wierzyn ("człowiek, któremu można wierzyć"). Patronem tego imienia jest
św. Ekspedyt.