Focjusz

Focjusz I Wielki (urodził się ok. 810 roku w Konstantynopolu, zmarł 6 lutego 891 roku tamże) - patriarcha Konstantynopola w latach 858 - 867 oraz 877 - 886, święty Kościoła prawosławnego.

Grzegorz V (ur. 1746 w Dimitsanie, zm. 22 kwietnia 1821 w Konstantynopolu) – patriarcha Konstantynopola w latach 1797-1798, 1806-1808, 1818-1821, święty kościoła prawosławnego.

Kallinik I, również Kalinik I, gr. Καλλίνικος [Kallinikos] (zm. 705 w Rzymie) - patriarcha Konstantynopola w latach 693-705, święty Kościoła prawosławnego.

Sobór Konstantynopolitański IV- sobór biskupów chrześcijańskich, zwołany na przełomie 869 i 870 roku w Konstantynopolu przez cesarza Bazylego I Macedończyka. Sobór, odbywający się za zgodą papieża Hadriana II, zajął się rozsądzeniem sporu między papieżem a patriarchą Konstantynopola Focjuszem. Focjusz został potępiony i pozbawiony godności patriarszej.

German I, gr. Γερμανός [Germanus], (ur. ok. 634, zm. 733) - pisarz, teolog, biskup i patriarcha Konstantynopola w latach 715-730, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego oraz prawosławnego.

German I, gr. Γερμανός [Germanus], (ur. ok. 634, zm. 733) – pisarz, teolog, biskup i patriarcha Konstantynopola w latach 715–730, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego oraz prawosławnego.

Sobór Konstantynopolitański IV- sobór biskupów chrześcijańskich, zwołany na przełomie 869 i 870 roku w Konstantynopolu przez cesarza Bazylego I Macedończyka. Sobór, odbywający się za zgodą papieża Hadriana II, zajął się rozsądzeniem sporu między papieżem a patriarchą Konstantynopola Focjuszem. Focjusz został potępiony i pozbawiony godności patriarszej.

Olimpiodor z Teb w Egipcie (V w. n.e.) – pisarz, poeta i historyk grecki. Autor Opowiadań historycznych w 22 księgach obejmujących lata 407–425, zadedykowanych cesarzowi bizantyjskiemu Teodozjuszowi II. Znamy ich treść jedynie z wyciągów u Zosimosa i Hermiasza Sozomena oraz obszernego streszczenia, jakiego w IX w. dokonał patriarcha Konstantynopola Focjusz.

Cyryl Lukaris (ur. 1572, zm. 28 czerwca 1638) – grecki duchowny prawosławny, teolog, patriarcha Aleksandrii w latach 1601–1620 (jako Cyryl III), patriarcha ekumeniczny Konstantynopola w latach 1612 i 1620–1623, 1623–1633, 1633–1634, 1634–1635, 1637–1638 (jako Cyryl I).

Bartłomiej (właśc. Δημήτριος Αρχοντώνης, Dimitrios Archondonis; ur. 29 lutego 1940, wyspa Imvros/Imroz na Morzu Egejskim), grecki duchowny prawosławny, patriarcha Konstantynopola.

Eparchia dalmacka – jedna z eparchii Serbskiego Kościoła Prawosławnego działających na terytorium Chorwacji. Jej obecnym (2011) ordynariuszem jest biskup Focjusz (Sladojević), rezydujący w Szybeniku.

Prawosławny patriarchat Aleksandryjski – jeden z patriarchatów w Kościele prawosławnym, historycznie trzeci po Rzymie i Konstantynopolu. Przed ustanowieniem patriarchatu w Konstantynopolu zajmował drugie miejsce, po Rzymie, a przed Antiochią. Historia Kościoła w Aleksandrii sięga czasów apostoła i ewangelisty Marka, który ewangelizował w Egipcie, zakładając pierwsze w Afryce biskupstwo.

Prawosławny patriarchat aleksandryjski – jeden z patriarchatów w Kościele prawosławnym, historycznie trzeci po Rzymie i Konstantynopolu. Przed ustanowieniem patriarchatu w Konstantynopolu zajmował drugie miejsce, po Rzymie, a przed Antiochią. Historia Kościoła w Aleksandrii sięga czasów apostoła i ewangelisty Marka, który ewangelizował w Egipcie, zakładając pierwsze w Afryce biskupstwo.

Antoni, imię świeckie: Teimuraz Bagrationi (ur. 8 stycznia 1762 w Tbilisi – 21 grudnia 1827 w Niżnym Nowogrodzie) – Katolikos-Patriarcha Gruzji w latach 1788–1811. Ostatni zwierzchnik Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego przed likwidacją jego autokefalii i powołaniem Egzarchatu Gruzińskiego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Reforma liturgiczna patriarchy Nikona – szereg zmian wprowadzonych do praktyki liturgicznej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1654–1657, z inicjatywy patriarchy Nikona. Ich celem było usunięcie zniekształceń i naleciałości w tekstach modlitw i w obrzędach, powstałych w toku wielowiekowego przepisywania ręcznego ksiąg cerkiewnych, w rezultacie których liturgia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zaczęła odróżniać się od oryginalnej bizantyńskiej. Reforma została przeprowadzona w oparciu o analizę tekstów liturgicznych greckich sprowadzonych z Athosu i starożytnych patriarchatów prawosławnych. Jej kolejne etapy sankcjonowały sobory biskupów. Całość zmian wywołała jednak sprzeciw znacznej części niższego duchowieństwa i wiernych rosyjskich, dla których wszelka ingerencja w tradycyjne obrzędy była niedopuszczalna.

Barnaba, imię świeckie: Władimir Wiktorowicz Kiedrow, Владимир Викторович Кедров (ur. 21 kwietnia 1931 w Wysokim) – metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Urodził się w religijnej rodzinie, wielu z jego przodków było kapłanami prawosławnymi (ojciec był absolwentem seminarium duchownego, lecz nie przyjął święceń). Po ukończeniu szkoły średniej zaczął służyć jako hipodiakon w soborze św. św. Borysa i Gleba w Riazaniu. W maju 1955 został posłusznikiem w Ławrze Troicko-Siergijewskiej; w grudniu tego samego roku złożył tam wieczyste śluby zakonne przed jej przełożonym, archimandrytą Pimenem (Izwiekowem). 15 lutego 1956 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I udzielił mu święceń diakońskich. 9 marca 1957 został hieromnichem.

Sobór Objawienia Pańskiego w Moskwie – prawosławny sobór w Moskwie-Jełochowie. Wzniesiony na przełomie XVII i XVIII w. Od l938 do 1992 pełnił funkcję soboru patriarszego, głównej świątyni Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Miejsce pochówku patriarchów moskiewskich i całej Rusi Sergiusza (zm. 1944) oraz Aleksego II (zm. 2008).

Gennadiusz I (gr. Άγιος Γεννάδιος, zm. 25 sierpnia 471 w Konstantynopolu) - wczesnochrześcijański pisarz i teolog, patriarcha Konstantynopola w latach 458 - 471.

Aleksy, imię świeckie: Ołeksandr Hromadśkyj (ur. 3 września 1882 w Dokudowie - zm. 8 maja 1943 w Smydze) - biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w latach 1923-1940 Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. W latach 1940-1943 zwierzchnik Ukraińskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego.

Gennadiusz I (gr. Άγιος Γεννάδιος, zm. 25 sierpnia 471 w Konstantynopolu) - wczesnochrześcijański pisarz i teolog, patriarcha Konstantynopola w latach 458 - 471.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja