Linki:
Biologia,
Chemia,
Ciało (matematyka),
Czysta Forma,
Filozofia,
Forma (biologia),
Forma (sztuka),
Forma cykliczna,
Forma czynności prawnej,
Forma drukowa,
Forma kopiowa,
Forma mezo,
Forma muzyczna,
Forma preneksowa,
Forma przejściowa języka,
Forma różniczkowa,
Forma słownikowa,
Forma sonatowa,
Forma substancjalna,
Forma zdaniowa sprzeczna,
Forma zdaniowa tożsamościowa,
Formy prawne przedsiębiorstw,
Formy ukształtowania terenu,
Funkcja,
Funkcjonał,
Funkcjonał dwuliniowy,
Funkcjonał liniowy,
Funkcjonał półtoraliniowy,
Geografia,
Iloczyn kartezjański,
Językoznawstwo,
Matematyka,
Metalurgia,
Poligrafia,
Prawo,
Przekształcenie antyliniowe,
Przekształcenie liniowe,
Przestrzeń liniowa,
Sztuka,
Teoria formy otwartej,
Burleska –
forma muzyczna powstała w
XVIII wieku jako część formy teatralnej o tej samej nazwie (zobacz
burleska). Zwykle oparta na formie
pieśni. Krzykliwa i oparta na przesadzie. Do miana sztuki podniesiona w okresie
romantyzmu jako
forma wokalna lub instrumentalna. Zachowała swój ludyczny charakter.
Forma silikonowa – narzędzie służące do produkcji różnych przedmiotów z różnych materiałów. Forma silikonowa jest wykonana z samego
silikonu (mała forma silikonowa) albo z silikonu oraz skorupy jej podtrzymującej (duża forma silikonowa). Skorupa wykonana jest z
żywicy poliestrowej.
Niech M = <U, ∆> i niech s będzie M-wartościowaniem. A M╞ A [s] oznaczać będzie, że
forma zdaniowa A jest spełniona przy interpretacji M przez M-wartościowanie s.
Forma twarda – narzędzie służące do produkcji różnych przedmiotów odzwierciedlonych poprzez formę która jest negatywem w stosunku do gotowego produktu.
Łysienie telogenowe – forma łysienia niebliznowaciejącego, charakteryzująca się rozproszonym, zwiększonym wypadaniem włosów. Inną odmianą choroby jest jej forma chroniczna.
Forma cykliczna – forma muzyczna oparta na następstwie dwu lub więcej części, które często spełniają kryteria zamkniętych całości, jednak powiązane w cykl wprowadzają nadrzędne wartości, przede wszystkim zróżnicowanie wyrazowe poszczególnych fragmentów i stopniowanie napięcia całego utworu.
Rusałka kratkowiec (Araschnia levana) - owad z rzędu
motyli. Skrzydła o rozpiętości 28-34 mm, od spodu fioletowo-brunatne z biało-żółtą przepaską i siatkowanym deseniem. Wierzch skrzydeł jest ceglasto-czerwony z czarnym deseniem (forma wiosenna), czarny z żółtawo-białą przepaską zewnętrzną (forma letnia). Czasem spotykana jest forma łącząca oba typy ubarwienia.
Poemat symfoniczny - instrumentalna
forma muzyczna, stworzona przez
Liszta (pierwszy poemat to Co słychać w górach? do tekstu V. Hugo). Dzieło o charakterze
programowym, zwykle sugerowanym już w tytule. Forma nie posiada określonej budowy i jest podporządkowana wymogom fabularnej treści. Dzieło zazwyczaj jednoczęściowe.
Utwór cykliczny, czyli wieloczęściowy. Forma cykliczna powstaje w wyniku zestawienia obok siebie form, które istnieją również samodzielnie (np.
tańce stylizowane,
scherzo,
preludium,
fuga,
rondo,
forma sonatowa, utwory liryczne).
Tlen singletowy to jedna z form występowania cząsteczki
tlenu (O2). Tlen może występować w dwóch formach: singletowej i trypletowej. Forma singletowa, czyli forma bez niesparowanych
elektronów, nie jest w przypadku tlenu O2 formą podstawową, lecz wzbudzoną, o wyższej energii, zaś stanem podstawowym jest forma trypletowa.
Maszyna płaska –
maszyna drukarska, w której
forma drukowa jest "płaska", a mówiąc dokładniej powierzchnie drukujące tej formy są położone w jednej płaszczyźnie.
Związek rządu (rekcja) – relacja między powiązanymi elementami zdania, w której jeden musi mieć pewną z góry ustaloną formę, niezależnie od formy drugiego. Związek rządu typowy jest dla
endocentryzmu – element centralny narzuca formę pozostałym elementom.
Ricercar (od wł. ricercare = szukać) jest to
forma muzyczna rozwinięta w XVI i XVII wieku komponowana na instrumenty solowe lub zespoły instrumentów, a we wczesnym okresie także do wykonania wokalnego. Nazwą tą określa się dwa typy utworów: imitacyjne i swobodne.
Naświetlarka, fotonaświetlarka – urządzenie wykorzystywane w
poligrafii do nanoszenia metodą optyczną
obrazu drukowego bezpośrednio na
formę drukową lub na
formę kopiową służącą później do wykonania formy drukowej.
Maszyna rotacyjna, tzw. "rotacja" –
maszyna drukarska, w której
forma drukowa jest zaokrąglona, a mówiąc dokładniej powierzchnie drukujące tej formy są położone na powierzchni
walca.
Utwór charakterystyczny (także utwór liryczny, miniatura instrumentalna) - krótka
forma muzyczna o nieustalonej budowie (najczęściej występują formy pieśniowe) i charakterze
miniatury. Przeznaczona najczęściej do wykonywania na
fortepianie, z reguły opatrzona pozamuzycznym
tytułem. Jest to forma pośrednia między
muzyką programową a
absolutną.
Forma rachunkowa (Hausbrandta), zwana również symbolem rachunkowym znacznie ułatwia i systematyzuje obliczenia wykonywane za pomocą kalkulatora. Wiele zadań wykazuje pewne powtarzające się działania, możliwe do ujednolicenia i usprawnienia w wyniku zastosowania form rachunkowych wprowadzonych w tym celu przez Stefana Hausbrandta. Podstawowym pojęciem w symbolice Hausbrandta jest forma pojedyncza, stanowiąca czteroelementowy zespół liczb, ujętych w prostokątna tabelę. Forma ta jest tylko sposobem zapisu liczb i nie określa żadnych działań matematycznych prowadzących do wyznaczenia konkretnej liczby. Są one możliwe po ustaleniu określonej funkcji formy rachunkowej.
Oratorium - wielka
forma muzyczna wokalno-instrumentalna (zbliżona do
opery, lecz bez akcji scenicznej), wykonywana na estradzie koncertowej (lub w kościele).
Forma muzyczna to ogólna budowa utworu muzycznego, efekt współdziałania
elementów muzycznych. Jest to środek realizacji wyrazu emocjonalnego dzieła muzycznego, za pomocą technik kompozytorskich. Każdy utwór, będąc dziełem niepowtarzalnym, pozostaje w różnym stosunku do formy, a w wielu utworach schematy formalne krzyżują się ze sobą (np. forma
pieśni z
rondem). Każdy twór kojarzony z daną formą jest nierozerwalnie związany z konkretnym środkiem wykonawczym (obsadą).
CtF (
ang. Computer to Film, a dokładniej: Computer-to-Film) – w dokładnym znaczeniu jest to ogólna nazwa technologii tworzenia
formy kopiowej na potrzeby
poligrafii, która polega na naświetlaniu z komputera klisz na urządzeniu zwanym
naświetlarką. W praktyce termin ten jest jednak stosowany w znaczeniu jednej z dwu podstawowych metod prowadzących do stworzenia
formy drukowej w druku
offsetowym. Drugą jest
CtP (ang. Computer-to-Plate). W obu przypadkach efektem końcowym jest taka sama forma drukowa, tzw. blacha. Różnica polega na technologii wykonania, a co za tym idzie – na czasie pracy i jakości efektu końcowego. W praktycznych zastosowaniach CtF jest poprzednikiem CtP.