Fotograf

Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne - fotografia otworkowa, rayografia.

Format DX to stosowane przez firmę Nikon Corporation oznaczenie matrycy światłoczułej lustrzanek cyfrowych, o wymiarach 23,1–23,6 mm na 15,4–15,8 mm. Format DX jest o ok. 1,5x mniejszy od wymiarów klatki filmu małoobrazkowego. W lustrzankach Nikona stosuje się obecnie matryce światłoczułe dwóch rozmiarów: mniejsze matryce DX i tak zwane pełnoklatkowe FX.

Format FX to stosowane od 2007 roku przez Nikon Corporation oznaczenie pełnoklatkowej matrycy lustrzanki cyfrowej. Matryca Nikon FX ma wymiary 36 x 23,9 mm, więc niemal identyczne z wymiarami klatki filmu formatu 35 mm. W lustrzankach Nikona stosowane są od 1999 roku (Nikon D1) do dziś również mniejsze matryce światłoczułe, zwane Nikon DX (rozmiar 23,6 x 15,8 mm). Format Nikon FX wykorzystał od razu zalety technologii CMOS. Format Nikon FX, w porównaniu do formatu DX (opartego generalnie na technologii CCD aż do 2009 roku – Nikon D3000) odznacza się większymi rozmiarami pojedynczego piksela, a dzięki temu wyższą światłoczułością. Połączenie zalet większej powierzchni klatki z technologią CMOS i algorytmami obróbki obrazu EXPEED owocuje mniejszą podatnością na zakłócenia, tak zwane szumy, dzięki czemu matryce te generują obraz wyższej jakości, o lepszym oddaniu barw i z płynniejszymi przejściami tonalnymi.

Wywoływacz fotograficzny to mieszanina związków chemicznych, służąca do przekształcenia obrazu utajonego na naświetlonym materiale światłoczułym w obraz powstały z przetworzonej substancji światłoczułej. Proces ten nazywamy wywoływaniem i zachodzi on najczęściej w kąpieli fotograficznej sporządzonej jako roztwór wywoływacza. Istnieje wiele różnych wywoływaczy, służących do wywoływania różnorodnych materiałów światłoczułych, a także do uzyskiwania zróżnicowanych efektów w obrębie jednego materiału (np. określonego stopnia kontrastowości, ziarnistości lub akutancji).

Czujnik fotoelektryczny odbiciowy także czujnik fotoelektryczny refleksyjny element automatyki przemysłowej działający na zasadzie przerwania strumienia światła wysłanego z czujnika i odbijanego z powrotem od reflektora. Czujniki fotoelektryczne odbiciowe wykorzystują światło widzialne i niewidzialne (najczęściej podczerwień ale też i ultrafiolet) zwykłe i laserowe. Kiedyś wykorzystywano żarowe lub wyładowcze (UV) źródła światła, obecnie półprzewodnikowe. Czujniki te mają nadajnik i odbiornik we wspólnej obudowie. Obiekt obserwowany (np. płytka znormalizowana o 90% odbiciu) przerywa strumień światła odbitego i wywołuje zmianę sygnału wyjściowego. Przy powierzchniach lustrzanych zaleca się, aby światło odbite przed wejściem do układu odbiornika przepuścić przez filtr polaryzacyjny, żeby uniknąć ewentualnych zakłóceń od innych sygnałów. Sposób wycelowania na badany obiekt jest w dużej mierze nieistotny.

Złącza światłowodowe – złączki do wielokrotnego łączenia światłowodów. Typowa złączka łączy jedno lub dwa włókna światłowodowe. Podstawową cechą złączki jest możliwość wielokrotnego łączenia i rozłączania światłowodów za pomocą gniazd i wtyków (w odróżnieniu od połączeń spawanych). Najpopularniejsze złącza to (w kolejności historycznej): ST (z kołnierzem bagnetowym), FC (z korpusem gwintowanym) i SC (o przekroju prostokątnym).

Stacking - technika poprawiania ostrości obrazu w zdjęciach astronomicznych, których słaba ostrość wynika z małej ilości światła oraz drgań atmosferycznych. Do wykorzystania tej techniki wykonuje się kilka takich samych zdjęć. W technice wykorzystuje się różnice w jasności punktów obrazu do określenia obrazów tych samych punktów, następnie tworzy się obraz przez uśrednianie jasności poszczególnych obrazów. W wyniku tych zabiegów zmniejsza szum obrazu, zwiększa ostrość.

Zoom cyfrowy - cyfrowa symulacja zmiany ogniskowej, odbywa się poprzez rozciągnięcie wycinka obrazu do rozmiarów obrazu początkowego. Za pomocą zoomu cyfrowego można powiększyć obraz ponad możliwości układu optycznego. Wadą cyfrowego zoomu jest pogarszanie jakości robionego zdjęcia.

Czułość to wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło. Znajomość czułości umożliwia określenie prawidłowej ekspozycji.

Czas naświetlania – w fotografii jest to czas, w jakim naświetlany jest materiał światłoczuły negatywowy lub pozytywowy w urządzeniach analogowych (np. aparat fotograficzny, powiększalnik), lub światłoczuły element elektroniczny (CCD) w aparacie cyfrowym.

Lustrzanka cyfrowa (ang. DSLR, Digital Single Lens Reflex Camera) – rodzaj lustrzanki, w której rolę materiału światłoczułego spełnia matryca fotograficzna. Aparat tego typu początkowo przeznaczony był głównie do zastosowań profesjonalnych, jednak aktualnie z powodu bardziej przystępnej ceny stał się popularny wśród amatorskich fotografów.

Dynamic Range Increase, DRI (zwiększenie zakresu tonalnego) – technika w fotografii polegająca na wykonaniu kilku ekspozycji tego samego kadru, z których część jest niedoświetlona, a pozostała część prześwietlona. Połączenie w jeden obraz mający większy zakres tonalny następuje przez nałożenie na siebie poszczególnych obrazów i zastąpienie partii niedoświetlonych i prześwietlonych wycinkami z obrazu prawidłowo naświetlonego. Jest to technika dająca ten sam efekt co HDRI, jednak w tym wypadku przemiany nie następują w każdym pikselu obrazu, lecz jest wymieniany cały wycinek obrazu np. połać nieba. Technika HDR daje w efekcie większą głębię bitową pliku finalnego z uwagi na wykorzystanie plików RAW które w zależności od własnej głębi dadzą obraz o wadze 32-64 bitów podczas gdy przy DRI praca zaczyna się na JPG i kończy na JPG o tej samej (8,16 bitów) głębi

Fotografia tradycyjna (inaczej, chociaż nie do końca poprawnie: fotografia analogowa, w odróżnieniu od cyfrowej) - to taka, w której nośnikiem obrazu są chemiczne materiały światłoczułe (filmy, błony, płyty, czy papiery itp.). W fotografii tradycyjnej dominującą jest fotografia srebrowa, czyli fotografia oparta o światłoczułe halogenki srebra. Do fotografii tradycyjnej zaliczają się też szlachetne techniki fotograficzne wykorzystujące światłoczułe właściwości chromianów.

Fotografia społeczna, fotografia socjologiczna - rodzaj fotografii rejestrującej zjawiska społeczne, przedstawiając je w krytycznym świetle. Twórcą fotografii społecznej był John Thompson.

Obraz – najczęscięj kojarzony z malarstwem, przeważnie płaski utwór plastyczny, na którym za pomocą farb, przy zastosowaniu różnych technik malarskich i graficznych autor dokonał zapisu pewnych treści. Ewolucja podejścia do obrazu jako samodzielnego przedmiotu (magii lub sztuki) liczy ok. 30 000 lat. Obraz zazwyczaj wiąże się z pojęciem działalności artystycznej, choć bywa też wyrazem doraźnej potrzeby osobistej lub lokalnego obyczaju (np. malowanie pisanek). Drugie znaczenie obrazu to zdarzenie wizualne płaskie lub przestrzenne, najczęśćiej kojarzone z działaniem artystycznym.

Wykrywanie krawędzi - Celem detekcji krawędzi jest zaznaczenie punktów cyfrowego obrazu w których gwałtownie zmienia się luminancja. Ostre krawędzie na obrazie przeważnie odzwierciedlają ważne zdarzenia i zmiany w przedmiotach przedstawionych na zdjęciach. Obejmuje to (I) brak ciągłości głębokości, (II) brak ciągłości powierzchni zorientowanej, (III) zmiany właściwości materiału i (IV) zmiany oświetlenia scen. Wykrywanie krawędzi jest częścią badań zajmujących się przetwarzaniem obrazu i postrzeganiem świata przez maszyny, z naciskiem na przyszłe jego wykorzystanie.

Pompowanie optyczne - wzbudzanie atomów metodami optycznymi do określonego stanu, co osiąga się dobierając odpowiednio warunki wzbudzenia (oświetlenie, polaryzacja). Jeśli wskutek absorpcji światła liczba atomów osiągających dany stan w jednostce czasu jest większa od odwrotności średniego czasu życia (tj. całkowita liczba atomów w danym stanie) rośnie. Dzięki zastosowaniu pola magnetycznego i spolaryzowanego światła wzbudzającego można za pomocą pompowania optycznego uzyskać częściowe uporządkowanie (tj. ustawienie równoległe) wektorów atomowych momentów magnetycznych. Czyni to metodę pompowania optycznego cennym narzędziem w badaniach fizyki atomowej i jądrowej. Zwiększenie obsadzenia wybranego stanu drogą pompowania optycznego jest podstawą działania lasera. Metodę pompowania optycznego zaproponował fizyk francuski Alfred Kastler; dostał za to w 1966 roku nagrodę Nobla.

Ostrość obrazu (fotografia) - stan w którym obraz zarejestrowany na kliszy/pamięci aparatu jest równy pod względem wyrazistości obrazowi rzeczywistemu które chcieliśmy sfotografować.

Retusz oznacza poprawianie fotografii, poprzez jej odnowienie, zmianę barwną fotografii, wykadrowanie, poprawę szczegółów, a także zmiany poza obszarem kadru np. dodanie ramki. Retuszem jest również wykreowanie fotografii na styl dawnych fotografii.

Fotografia społeczna, fotografia socjologiczna - rodzaj fotografii rejestrującej zjawiska społeczne, przedstawiając je w krytycznym świetle. Twórcą fotografii społecznej był John Thompson.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja