Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk - instytucja państwowa utworzona w 1945 (pierwotnie pod nazwą Centralne Biuro KPPiW), która zajmowała się kontrolą i weryfikacją publikacji prasowych, radiowych i telewizyjnych, wydawnictw książkowych, filmów, spektakli teatralnych, widowisk, wystaw itp. Jego centrala mieściła się w Warszawie, na ulicy Mysiej 2.

Cenzura w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – zjawisko nadzoru władz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej nad informacjami (prasą, publikacjami naukowymi i kulturalnymi, widowiskami) przeznaczonymi do rozpowszechnienia. Cenzura w Polsce Ludowej trwała w okresie od 1944 do 1990 i funkcjonowała pod postacią instytucji Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk (GUKPPiW) powołanego dekretem z 1946, a od lipca 1981 ze zmienioną nazwą – "Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk".

Cenzura w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej - zjawisko nadzoru władz Polski Rzeczypospolitej Ludowej nad treściami mającymi zostać upublicznione. Cenzura w Polsce Ludowej trwała w okresie od 1944 do 1990 i funkcjonowała pod postacią instytucji Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk (GUKPPiW) powołanego dekretem z 1946, a od lipca 1981 ze zmienioną nazwą – "Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk".

Józef Siemek, pseud. Baca (ur. 15 marca 1913 w Nowym Sączu, zm. 1 lipca 1983 w Warszawie) – dziennikarz polski, działacz państwowy, prezes Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy.

Wydawnictwa podziemne (bibuła, drugi obieg) - wydawnictwa wydawane w krajach, w których obowiązywała cenzura (PRL, ZSRR itp.). Były to publikacje bezdebitowe, czyli bez dopuszczenia do rozpowszechniania przez stosowny urząd (w Polsce do 1989 był to Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk), ignorujące prawo autorskie. Bywały wydawane w nakładach od kilkunastu kopii do kilku a nawet kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy przez nielegalne ("podziemne") wydawnictwa lub przez osoby prywatne. Niektóre z takich nielegalnych instytucji po roku 1989 przekształciły się w normalnie prosperujące instytucje wydawnicze (np. "NOWA").

Wydawnictwa podziemne (bibuła, drugi obieg) - wydawnictwa wydawane w krajach, w których obowiązywała cenzura (PRL, ZSRR itp.). Były to publikacje bezdebitowe, czyli bez dopuszczenia do rozpowszechniania przez stosowny urząd (w Polsce do 1989 był to Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk), ignorujące prawo autorskie. Bywały wydawane w nakładach od kilkunastu kopii do kilku a nawet kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy przez nielegalne ("podziemne") wydawnictwa lub przez osoby prywatne. Niektóre z takich nielegalnych instytucji po roku 1989 przekształciły się w normalnie prosperujące instytucje wydawnicze (np. "NOWA").

Wydawnictwo Lucrum - polska firma działająca w branży wydawniczej. Producent kalendarzy barwnych oraz książkowych, a także wykonawca usług poligraficznych w zakresie publikacji książkowych i folderowych oraz przygotowywania gadżetów reklamowych.

Piotr Figiel (ur. 13 kwietnia 1940 w Warszawie) - polski kompozytor, aranżer, pianista, organista; sporadycznie także wokalista. Absolwent Konserwatorium Muzycznego w Krakowie w klasie fortepianu (1960). Autor muzyki filmowej do wielu filmów, programów telewizyjnych, widowisk teatralnych oraz radiowych, a także piosenek dla znanych artystów muzycznych.

Jan Kazimierz Siwek (ur. 25 sierpnia 1945 roku w Warszawie) – poeta, bajkopisarz, satyryk, autor słuchowisk radiowych, tekstów piosenek, a także skeczy, monologów, scenariuszy programów telewizyjnych i widowisk teatralnych.

Henryk Czarnecki (ur. 14 listopada 1925 w Lipnie, zm. 3 grudnia 1997 w Łodzi) – polski pisarz, autor słuchowisk radiowych, powieści, spektakli teatralnych, widowisk telewizyjnych oraz scenarzysta filmowy.

Biuro Wystaw Artystycznych w Kaliszu, galeria sztuki współczesnej w Kaliszu, założona w 1977 przez Centralne Biuro Wystaw Artystycznych, od 1979 gromadzi zbiory własne, od 1989 samorządowa instytucja kultury; dokumentuje historię sztuki współczesnej.

Jestem ziarnkiem piasku – drugi singel zespołu Śmierć Kliniczna. Nagrań dokonano w "Studio Wawrzyszew" w Warszawie na początku 1984. Podczas sesji zarejestrowano dwa utwory: "Jestem ziarnkiem piasku" i "Psychopata". Piosenka "Psychopata" nie została dopuszczona przez cenzurę do publikacji ze względu na tekst (ukazała się dopiero w 2000 przy okazji reedycji kompilacji Jeszcze młodsza generacja). W tej sytuacji na singlu został wydany nagrany rok wcześniej (poddczas sesji do singla "Nienormalny świat") utwór "ASP".

Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach − wojewódzka samorządowa instytucja kultury, która zajmuje się dokumentowaniem wartości materialnych, duchowych i przestrzennych należących do dziedzictwa kulturowego Górnego Śląska. Centrum prezentuje gromadzone materiały w formie publikacji książkowych, filmów, wystaw i seminariów. Przy centrum działa biblioteka. Placówka dysponuje zbiorem fotografii miast i osiedli wiejskich, a także zdjęć lotniczych nadających się do wykorzystania w przygotowaniu opracowań dokumentacyjnych, plakatów, folderów, albumów.

Krystyna Gucewicz-Przybora ps. "Ewa Mińska" (ur. 27 czerwca 1947) – dziennikarka, krytyk sztuki, satyryk, recenzentka teatralna, reżyser. Pisze scenariusze widowisk teatralnych, programów telewizyjnych, filmów. Wykładowczyni na uniwersytecie, poetka i pisarka.

Państwowa Inspekcja Farmaceutyczna – państwowa instytucja kontroli i nadzoru nad produkcją i obrotem produktami leczniczymi. Podlega Ministrowi Zdrowia. Pracami Inspekcji kieruje Główny Inspektor Farmaceutyczny.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja