Linki:
Światowa Organizacja Handlu,
Angela Merkel,
Bank Światowy,
Barack Obama,
Brazylia,
Carlo Giuliani,
Chińska Republika Ludowa,
David Cameron,
Deauville,
François Hollande,
Francja,
G8+5,
G8 (ujednoznacznienie),
Genua,
Globalizacja,
Indie,
Język angielski,
Język rosyjski,
Japonia,
José Manuel Durão Barroso,
Kanada,
Kanclerze Niemiec,
Korporacja,
Mario Monti,
Meksyk,
Międzynarodowy Fundusz Walutowy,
Niemcy,
Organizacja międzynarodowa,
Premier Kanady,
Premierzy Japonii,
Premierzy Włoch,
Premierzy Wielkiej Brytanii,
Prezydenci Francji,
Prezydenci Rosji,
Prezydenci Stanów Zjednoczonych,
Przewodniczący Komisji Europejskiej,
Republika Południowej Afryki,
Rosja,
Ruch alterglobalistyczny,
Stany Zjednoczone,
Stephen Harper,
Szkocja,
Unia Europejska,
Władimir Putin,
Włochy,
Wielka Brytania,
Wikinews,
Yoshihiko Noda,
Grupa ośmiu najbardziej wpływowych państw świata (G8), (
ang. Group of Eight,
ros. Большая восьмёрка) G8 - forum polityczno-gospodarcze zrzeszające państwa:
Wielka Brytania,
Francja,
Niemcy,
Włochy,
Japonia i
Stany Zjednoczone (G6, od
1975),
Kanada (G7, od
1976) i
Rosja (od
1997). Na szczyty G8 zapraszany jest także
Przewodniczący Komisji Europejskiej, który jest przedstawicielem
Unii Europejskiej. Przywódcy państw G8 spotykają się na corocznych szczytach gospodarczych i politycznych. Szczyty te są okazją do protestów organizowanych przez
alterglobalistów. Lokalizacja szczytu zmienia się rotacyjnie według następującej kolejności: Francja, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Japonia, Włochy, Kanada, Rosja. Ostatni, 37. szczyt G8 odbył się w
2011 roku w
Deauville we
Francji. Przyjmuje się, że w skład G8 wchodzą państwa najbardziej wpływowe i najbogatsze, co nie jest ścisłe, ponieważ nie obejmuje ona np.
Chin - obecnie drugiej potęgi gospodarczej świata. Dlatego też, w celu zwiększenia reprezentatywności forum, od 2005 odbywają się spotkania określane jako
G8+5, z udziałem przedstawicieli
Chin,
Brazylii,
Meksyku,
Indii i
RPA. Przed zaproszeniem Rosji do składu grupy w 1997, od 1994 odbywały się spotkania po szczytach G7 z przedstawicielami Rosji, określane wówczas jako G7+1.
Grupa G8+5, nieformalnie G13[
potrzebne źródło] – grupa skupiająca przywódców z
G8 (
Francja,
Japonia,
Kanada,
Niemcy,
Rosja,
Stany Zjednoczone,
Wielka Brytania,
Włochy) oraz pięciu przywódców krajów
gospodarek wschodzących (
Brazylia,
Chiny,
Indie,
Meksyk,
Republika Południowej Afryki).
Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (KMSR, ang. IASC - International Accounting Standards Commitee) - założony w
1973 r. przez 16 organizacji zawodowych z dziedziny
rachunkowości z 9 krajów (
Australia,
Kanada,
Francja,
Niemcy,
Japonia,
Meksyk,
Holandia,
Wielka Brytania,
Stany Zjednoczone).
Pod koniec
XIX wieku Chiny, zadłużone wobec
Rosji, po przegranej wojnie z
Japonią odstąpiły jej na 80 lat Półwysep Liaotuński wraz z portem
Port Artur oraz zgodziły się na budowę
kolei transsyberyjskiej przez teren
Mandżurii do
Władywostoku. W ten sposób Rosja wzięła udział, wraz z zachodnimi mocarstwami morskimi:
Wielką Brytanią,
Francją i
Niemcami, w akcji zajmowania przez nie różnych enklaw portowych na wybrzeżu Chin na swe bazy handlowe. Wzięła też udział w walkach przeciwko chińskiemu
powstaniu bokserów, okupując terytorium Mandżurii.
Traktat waszyngtoński (Waszyngtoński traktat morski) – porozumienie międzynarodowe podpisane
6 lutego 1922, regulujące i ograniczające zbrojenia morskie, zawarte na skutek
konferencji waszyngtońskiej (12 listopada 1921 – 6 lutego 1922), przez
Stany Zjednoczone,
Wielką Brytanię,
Francję,
Włochy i
Japonię. Traktat ogłoszono po ratyfikowaniu przez państwa 21 sierpnia
1923.
Koncert mocarstw – inaczej Czwórprzymierze. Utworzone
20 listopada 1815 przez
Wielką Brytanię,
Rosję,
Austrię (od
1867 jako
Austro-Węgry),
Prusy (od
1871 jako
Niemcy). W
1818 przystąpiła
Francja, następnie po zjednoczeniu w
1861 także
Włochy. W przypadku wojny kraje czwórprzymierza miały ustalić wspólną politykę dążącą do zachowania równowagi europejskiej tak, aby żadne państwo nie wybiło się na hegemona. Ostateczny kres temu porozumieniu położył wybuch
I wojny światowej w
1914. Jednak już wcześniej doszło do wewnętrznego podziału na dwa przeciwstawne bloki państw:
Trójprzymierze (
1882; Niemcy, Austro-Węgry, Włochy) i
Trójporozumienie (
1907; Wielka Brytania, Francja, Rosja).
Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 27 członków Unii Europejskiej są również członkami
ONZ.
Francja i
Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta
Rady Bezpieczeństwa.
Państwa członkowskie Unii Europejskiej z
Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami
Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r.
Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielki trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji .
Druga wojna trzydziestoletnia – określenie używane przez niektórych historyków wobec wojen lat 1914-1945 toczonych w Europie i w skali globalnej, na podobieństwo
wojny trzydziestoletniej lat 1618-1648, toczonej w Europie, która też nie była jednolitym konfliktem zbrojnym. Wychodzą oni z założenia że dwie wojny światowe które były toczone w tych latach stanowią tak naprawdę jeden globalny konflikt zbrojny,zaś okres "międzywojenny" (1919-1939) to jedynie dwudziestoletnie "zawieszenie broni". Cechą wspólną tych konfliktów jest fakt że były one prowokowane przez imperialistyczną politykę Niemiec wymierzoną w Wielką Brytanię, oraz że brały w nich udział wszystkie mocarstwa ówczesnego świata:
Francja,
Rosja/
ZSRR,
USA, oraz - w różnych konfiguracjach:
Włochy i
Japonia.
Austria podobnie jak
Niemcy jest tzw.
społeczną gospodarką rynkową . Należy do najbardziej rozwiniętych ekonomicznie krajów w
UE. Wskaźnik 39 200 $
PKB per capita wg
PSN daje jej 4 miejsce w Unii Europejskiej, wyprzedzając takie państwa jak
Wielka Brytania,
Niemcy czy
Francja. Główny środek płatniczy to
euro.
Polski Fundusz Stabilizacyjny - fundusz stabilizacji wymienialności złotego, utworzony przez osiemnaście państw 1 stycznia
1990 r., na podstawie porozumienie ramowego (Memorandum of Understanding - MOU) z 28 grudnia
1989 r., obowiązującego początkowo przez jeden rok. Ogólna kwota wkładów wyniosła 1.017.964.721,25 USD, a poszczególne udziały zostały wniesione w formie:
- darowizn (
USA,
Wielka Brytania,
Austria,
Australia,
Turcja,
Finlandia,
Islandia) - w sumie ok. 35%,
- pożyczek oprocentowanych (
Włochy,
Dania,
Luksemburg,
Hiszpania,
Szwajcaria),
- pożyczek nieoprocentowanych (
Kanada,
Szwecja,
Norwegia),
- linii kredytowych (
Francja,
Niemcy),
- kredytu towarowego (
Japonia).
Indywidualne wkłady państw członkowskich do Polskiego Funduszu Stabilizacyjnego
Telegram
Wodza Naczelnego Armii Polskiej Józefa Piłsudskiego z dnia
16 listopada 1918 – notyfikujący powstanie państwa polskiego prezydentowi
Stanów Zjednoczonych oraz rządom:
brytyjskiemu,
francuskiemu,
włoskiemu,
japońskiemu,
niemieckiemu i rządom wszystkich państw wojujących i neutralnych.
Gap Inc. jest największą siecią handlową sprzedającą
odzież w
USA. Główna siedziba administracyjna GAP Inc. znajduje się w
San Francisco, w
Kalifornii. Posiadana przez GAP Inc. sieć, o tej samej nazwie - GAP - operuje w USA,
Kanadzie,
UK,
Francji i
Japonii. GAP Inc. również posiada sieci sklepów odzieżowych Old Navy, Banana Republic oraz Forth & Towne.
Zwierzęta w kosmosie –
zwierzęta wysyłane przez ludzi w
przestrzeń kosmiczną w ramach programów badawczych mających na celu sprawdzenie możliwości przeżycia warunków lotu przed planowanym wysłaniem ludzi oraz w celu zbadania wpływu warunków panujących w kosmosie na procesy biologiczne zachodzące w
organizmach. Programy badawcze z udziałem zwierząt wysyłanych w
pojazdach kosmicznych były prowadzone początkowo przez
Stany Zjednoczone i
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (obecnie
Rosja). Później dołączyła do nich
Francja, a następnie
Chiny,
Japonia i
Iran.
Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB,
ang. Common Foreign and Security Policy, CFSP) stanowi jeden z obszarów działalności
Unii Europejskiej, który obejmuje wszelkie dziedziny polityki zagranicznej i ogół kwestii dotyczących bezpieczeństwa Unii, w tym stopniowe określanie wspólnej polityki obronnej, która może prowadzić do wspólnej obrony. Została powołana na mocy
traktatu z Maastricht, podpisanego
7 lutego 1992 roku, a następnie rozwinięta przez traktaty
z Amsterdamu (
1997 r.),
z Nicei (
2001 r.) oraz
z Lizbony (
2007 r.). Jej podstawowym zadaniem jest koordynowanie polityki
zagranicznej oraz
bezpieczeństwa zewnętrznego państw członkowskich Unii Europejskiej w celu ochrony wspólnych wartości, podstawowych interesów, niezawisłości i integralności Unii. Współpracując w jej ramach, państwa członkowskie starają się wspólnie skuteczniej wpływać na globalną politykę i umacniać pozycję Europy na arenie międzynarodowej, dbając o pokój, przestrzeganie praw człowieka i rządów prawa na całym świecie.
AUSCANNZUKUS – porozumienie międzynarodowe zawarte przez państwa anglojęzyczne, od których angielskich skrótów bierze się nazwa (AUS –
Australia, CAN –
Kanada, NZ –
Nowa Zelandia, UK –
Wielka Brytania, US –
Stany Zjednoczone). W ramach porozumienia ustalono zasady współpracy
marynarki wojennej tych państw na poziomie dowodzenia, kontroli, komunikacji i komputerów (z ang. C4 – Command, Control, Communications and Computers).
Puchar Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2011 odbył się w dniach 20 listopada - 4 grudnia 2011 w
Japonii. Turniej był pierwszą okazją do zakwalifikowania się do
Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie. Najlepsze trzy drużyny (Rosja, Polska i Brazylia) uzyskały awans na igrzyska i dołączyły do
Wielkiej Brytanii, która ma zapewniony udział w igrzyskach jako gospodarz.
Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 27 członków Unii Europejskiej są również członkami
ONZ.
Francja i
Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta
Rady Bezpieczeństwa.
Państwa członkowskie Unii Europejskiej z
Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami
Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r.
Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielki trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji .
Federación Canina Internacional perros de pura raza (F.C.I.) to międzynarodowa federacja
kynologiczna z siedzibą w Hiszpanii. Jest to organizacja skupiająca
stowarzyszenia kynologiczne z całego świata (m.in. z
Hiszpanii,
Niemiec,
Chin,
Rosji,
Polski,
Kanady,
Stanów Zjednoczonych,
Meksyku czy
Filipin). Nie należy mylić z
Międzynarodową Federacją Kynologiczną (FCI, Fédération Cynologique Internationale).
KORONAS-F (Kompleksowe Orbitalne Obserwatorium Aktywności Słońca) – międzynarodowe obserwatorium słoneczne pod przewodnictwem rosyjskiego instytutu IZMIRAN. Zainstalowane instrumenty obserwują
Słońce głównie w
promieniach X i
UV. W projekcie tym biorą udział:
Rosja,
Ukraina,
Gruzja,
Polska,
Niemcy,
Francja,
Wielka Brytania i
USA. Był pierwszą rosyjską misją naukową od
1996 roku.
Laura Live World Tour 09 – czwarty koncertowy album włoskiej piosenkarki
Laury Pausini, wydany w dniu 24 listopada 2009 roku. Tour rozpoczął się 28 lutego 2009 roku natomiast skończył się 23 grudnia tego samego roku. Trasa obejmowała takie kontynenty jak Europa (m.in
Włochy,
Francja,
Niemcy,
Hiszpania), Ameryka Północna (m.in
Kanada,
Stany Zjednoczone) i Ameryka Południowa (m.in
Chile,
Argentyna,
Brazylia). Każda piosenka z płyty DVD została nakręcona w innym mieście. Dodatkowo dodano do płyty trzy nowe nieopublikowane piosenki czyli Con la musica alla radio, Non sono lei i Casomai.