Gajusz Klaudiusz Marcellus - konsul 50

Gaius Claudius Marcellus (ur. 88 p.n.e. - zm. 40 p.n.e.) – członek wpływowej plebejskiej gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszy (Claudii) noszącej przydomek Marcellus. Ród Marcellusów odgrywał ważną rolę w okresie republiki. Urodzony około 93 p.n.e.

Marcellus (Marcelli) to przydomek plebejskiej gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszy (Claudii). Ród Marcellusów odgrywał ważną rolę w okresie republiki. Zobacz drzewo genealogiczne Klaudiuszów Marcellusów.

Marcus Claudius Marcellus (ok. 268 - 208 p.n.e.) - konsul rzymski, jeden z generałów armii Republiki Rzymskiej podczas drugiej wojny punickiej. Najbardziej znany jako zdobywca Syrakuz. Jeden z najwybitniejszych polityków rzymskich okresu republiki, dowódca w trakcie II wojny punickiej. Pochodził z plebejskiej gałęzi Klaudiuszów noszących przydomek Marcellus. Urodzony ok. 268 p.n.e; zmarł 208 p.n.e. Pięciokrotny konsul w latach 222 (z Gnaeus Cornelius Scipio Calvus), 215, 214, 210, 208 p.n.e.

Marcela Młodsza (Claudia Marcella Minor) - córka Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej, siostry cesarza Augusta. Urodzona w 40 p.n.e. już po śmierci ojca. Siostra Marka Klaudiusza Marcellusa i Marceli Starszej. Blisko spokrewniona z przedstawicielami dynastii julijsko-klaudyjskiej. Około 25 p.n.e. poślubiła Appiusza Klaudiusza Pulchra, który później został adoptowany do rodu Waleriuszów Messalów. Ich dziećmi byli Klaudia Pulchra i Marek Waleriusz Messala Barbatus. Około 12 p.n.e. po śmierci pierwszego męża poślubiła Lucjusza Emiliusza Lepidusa Paullusa.

Klaudiusze to patrycjuszowski ród rzymski, pochodzenia sabińskiego, którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej. Poszczególne gałęzie rodu Klaudiuszów nosiły przydomki (cognomen) Pulcher, Neron, Gento, Krassus. Odrębnym rodem plebejskim byli Klaudiusze z przydomkiem Marcellus.

Marcela Starsza (Claudia Marcella Maior) córka Gajusza Klaudiusza Marcelusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej, siostry cesarza Augusta. Urodzona ok. 44 p.n.e.. W 28 p.n.e. poślubiła Marka Agrypę z którym miała dwie córki. Był to dowód zaufania ze strony Augusta, który oddawał swojemu wiernemu generałowi rękę siostrzenicy. W 21 roku August, który po śmierci Marka Klaudiusza Marcellusa upatrywał w Agrypie swojego następcę, kazał mu się rozwieść z Marcelą i poślubić swoją córkę Julię. Marcela wyszła potem za mąż za Antoniusza Jullusa, syna Marka Antoniusza i miała z nim syna Lucjusza .

Marek Klaudiusz Marcellus (Marcus Claudius Marcellus) (ur. 42 p.n.e.; zm. 22 p.n.e.) syn Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej (Octavia Minor) Będąc jednym z najbliższych krewnych Oktawiana stał się przedmiotem politycznych zabiegów. W wieku trzech lat został zaręczony z Pompeją, córką Sekstusa Pompejusza, gdy triumwirowie Oktawian i Marek Antoniusz zawarli z nim pokój w Puteoli . Gdy Pompejusz został trzy lata później pokonany Pompeja wraz z ojcem uciekła do Azji i małżeństwo nie doszło do skutku. Od 30 p.n.e. roku August rozpoczął wprowadzać Marcellusa w działalność publiczną, dając do zrozumienia, że widzi w nim swojego dziedzica. W 29 p.n.e. Marcellus uczestniczył w potrójnym tryumfie Oktawiana, na podobieństwo udziału Oktawiana w tryumfie Cezara w 46 p.n.e. W 25 p.n.e. jako trybun wojskowy brał udział w wyprawie Oktawiana do Hiszpanii. W tymże roku poślubił wówczas 14-letnią Julię, jedyną córkę cesarza Augusta. W 24 p.n.e. został pontyfikiem, uzyskał prawo bycia senatorem wśród ekspretorów oraz ubiegania sie o konsulat 10 lat wcześniej, niż zwyczajowo. W 23 p.n.e. sprawował swój pierwszy urząd publiczny jako edyl. Zorganizował wtedy wspaniałe igrzyska w celu pozyskania poparcia dla dalszej kariery politycznej. W końcu tego roku zachorował i przedwcześnieumarł w Bajach. Był pierwszą osobą pochowaną w nowo zbudowanym Mauzoleum Augusta. Dla uczczenia jego pamięci Oktawia założyła bibliotekę zaś August nazwał teatr imieniem Marcellusa. O jego przedwczesnej śmierci wspomina Wergiliusz w "Eneidzie".

Appius Claudius Pulcher - członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Gajusza Klaudiusza Pulchra, pretora w 56 p.n.e. Urodzony ok. 75 p.n.e.; zmarł po 21 p.n.e.

Marcelina – żeński odpowiednik imienia Marcelin. Pochodzenie i znaczenie: z łaciny: Marcellus, liczba mnoga Marcelli – plebejski, później patrycjuszowski ród rzymski, jedna z gałęzi rodu Klaudiuszów. Zdrobnienia imienia Marcelina to: Marcysia, Marcelka, Marcelinka, Celinka, Cysia, Marcela.

Klaudiusze Neronowie (Claudii Nero) gałąź rzymskiego rodu Klaudiuszy (zobacz: Drzewo genealogiczne Klaudiuszów) z której wywodzą się cesarze Tyberiusz, Kaligula i Klaudiusz. Stąd nazwa dynastii - julijsko-klaudyjska.

Appius Claudius Pulcher – członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Appiusza Klaudiusza Pulchra, konsula w 143 r. p.n.e. i Antystii, urodzony przed 138 p.n.e; zmarł w 76 p.n.e.

Narcyz Jankowski (ur. 1827, zm. 14 kwietnia 1910) – powstaniec styczniowy, odgrywał ważną rolę w stronnictwie "czerwonych". Jeden z przywódców powstania, członek Tymczasowego Rządu Narodowego.

Publius Claudius Pulcher - członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Od niego bierze początek gałąź Klaudiuszów Pulcher. Syn Appiusza Klaudiusza Kaudeksa (Appius Claudius Caudex), konsula w 264 r. p.n.e.. edyl w 253 p.n.e.

Tyberiusz Klaudiusz Neron (ok. 85 - 33 p.n.e.) - arystokrata rzymski z rodu Klaudiuszy. Był potomkiem konsula - pierwszego Tyberiusza Klaudiusza Nerona, syna cenzora Appiusza Klaudiusza Ślepego. Jego ojcem był Druzus Klaudiusz Neron, który służył w armii Pompejusza. Jego matka również pochodziła z rodu Klaudiuszy.

Appius Claudius Pulcher - członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Appiusza Klaudiusza Pulchra konsula w 79 p.n.e. i Cecylii Metelli, córki Lucjusza Cecyliusza Metellusa Diademata. Urodzony w 97 p.n.e.; zmarł w 48 p.n.e.

Gajusz Kwinktyliusz Certus Publicjusz Maecellus, Gaius Quinctius Certus Publius Marcellus, rzymski namiestnik Syrii ok. 133 n.e. Został wysłany przez Hadriana gdy namiestnik Judei, Kwintus Tinnejusz Rufus nie mógł sobie poradzić z powstaniem Bar-Kochby.

Gajusz Oktawiusz (Gaius Octavius) – członek ekwickiej gałęzi rzymskiego rodu Oktawiuszów, ojciec Augusta. Według wrogów Augusta zajmował się pożyczaniem pieniędzy i jako agent na Polu Marsowym przekupywaniem wyborców. Jest to prawdopodobnie nieprawda. Bogactwo zostawione mu przez ojca pozwoliło, jako pierwszemu w rodzinie, uzyskiwać kolejne publiczne urzędy w Rzymie. Warunkiem wejścia do senatu był cenzus majątkowy osiągnięty przez Oktawiuszów, dotąd tylko zamożnych ekwitów w Velitrae.

Przydomek Lepidus nosiła szacowna gałąź rzymskiego rodu Emiliuszów. Jej przedstawiciele pojawiają się w historii Rzymu od 3 wieku p.n.e. do 1 wieku n.e. w którym powiązali się rodzinnie z dynastia julijsko-klaudyjską. Poniższe drzewo genealogiczne pokazuje powiązania w części hipotetyczne lub dyskusyjne (co zaznaczane jest w poszczególnych hasłach) z braku źródeł, ale ma ukazać wielowiekowe trwanie znaczenia rzymskiego rodu.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja