Gajusz Oktawiusz

Gajusz Oktawiusz (Gaius Octavius) – członek ekwickiej gałęzi rzymskiego rodu Oktawiuszów, ojciec Augusta. Według wrogów Augusta zajmował się pożyczaniem pieniędzy i jako agent na Polu Marsowym przekupywaniem wyborców. Jest to prawdopodobnie nieprawda. Bogactwo zostawione mu przez ojca pozwoliło, jako pierwszemu w rodzinie, uzyskiwać kolejne publiczne urzędy w Rzymie. Warunkiem wejścia do senatu był cenzus majątkowy osiągnięty przez Oktawiuszów, dotąd tylko zamożnych ekwitów w Velitrae.

Gajusz Oktawiusz (Gaius Octavius), członek ekwickiej gałęzi rodu Oktawiuszów, ojciec Augusta. Według wrogów Augusta zajmował się pożyczaniem pieniędzy i jako agent na Polu Marsowym przekupywaniem wyborców. Jest to prawdopodobnie nieprawda. Bogactwo zostawione mu przez ojca pozwoliło, jako pierwszemu w rodzinie, uzyskiwać kolejne publiczne urzędy w Rzymie. Warunkiem wejścia do senatu był cenzus majątkowy osiągnięty przez Oktawiuszów, dotąd tylko zamożnych ekwitów w Velitrae.

Urodził się jako Gajusz Wipsaniusz Agrypa (Gaius Vipsanius Agrippa), po adopcji przez cesarza Augusta stał się Gajusz Juliusz Cezar Wipsanian (Gaius Iulius Caesar Vipsanianus), był nazywany Gajuszem Cezarem (Gaius Caesar) (ur 22 p.n.e. - zm. 24 lutego 4 r. n.e.) syn Julii - jedynej córki Oktawiana Augusta i jej drugiego męża - Marka Agrypy.

Oktawiusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, bezpośrednio pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Oktawiuszów, dosłownie oznaczające "ósmy z kolei". Patronem tego imienia jest św. Oktawiusz, wspominany razem ze śwśw. Salwatorem i Adwentorem.

Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 r.n.e. w Noli) – syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn. Oktawian był także pierwszym cesarzem rzymskim.

Cenzus majątkowy – to taki cenzus wyborczy, który nakłada obowiązek zgromadzenia określonego majątku, by móc brać czynny udział w wyborach. Nie należy go utożsamiać z ograniczeniem wyborczym.

Octavia Minor (ur. ok. 69 p.n.e., zm. 11 p.n.e.) – jedyna córka Gajusza Oktawiusza (Gaius Octavius) i jego drugiej żony Atii Starszej (Atia Balba Caesonia Maior). Siostra Gajusza Oktawiusza, po adopcji noszącego nazwisko Gajusza Juliusza Cezara Oktawiana (Gaius Iulius Caesar Octavianus), czyli późniejszego cesarza Augusta. August darzył ją zawsze miłością i szacunkiem i Oktawia miała na niego duży wpływ. Urodziła się w Noli w Italii około 69 p.n.e..

Gajusz Antoniusz Hybryda (Gaius Antonius Hybrida, zm. po , ale uniknął kary dzięki przekupstwom i poparciu rodu Antoniuszów. Został później w 70 r. p.n.e. usunięty przez cenzorów ze składu senatu na podstawie oskarżeń o okrucieństwa popełnione w Grecji.

Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.

Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. Cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku. Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara. Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.

Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku. Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara. Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.

Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. Cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku. Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara. Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.

Oktawian – imię męskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "członek rzymskiego rodu Oktawiuszów". W Polsce imię to pojawiło się dopiero w XIX w.

Agrypa Postumus (Marcus Vipsanius Agrippa Postumus; ur. 12 p.n.e., zm. 14 n.e.) - syn Marka Agrypy i Julii, córki Augusta. Urodzony po śmierci ojca, stąd przydomek "Postumus" czyli "Pogrobowiec". W 12 p.n.e. po śmierci ojca, Marka Agrypy, August adoptował dwóch starszych braci Postumusa: Gajusza Juliusza Cezara i Lucjusza Juliusza Cezara widząc w nich swoich dziedziców. Przez wzgląd na szacunek do swojego przyjaciela Agrypy, nie adoptował najmłodszego Postumusa, by ten kontynuował ród Agrypów. Jednak po śmierci Lucjusza i Gajusza w 4 roku n.e. cesarz ostatecznie adoptował go i odtąd używał imion Marek Juliusz Cezar Agrypa. Równoległa adopcja Tyberiusza i kwestia, kto z nich zostanie następcą, ustawiała ich jako wrogów. Adopcja została cofnięta dwa lata później. Niewiele jest współczesnych źródeł o nim, we wszystkich przedstawiany jest jako bardzo brutalny i cieszący się złą sławą. Na przykład Swetoniusz pisze o nim: "tępego i dzikiego umysłu", "z dnia na dzień bardziej obłąkanego". Podobnie Tacyt: "prostaka, (...) nierozumnie pyszniącego się swą siłą fizyczną". Prawdopodobnie intrygowała przeciwko niemu żona Augusta Liwia Druzylla chcąc usunąć ostatniego kandydata na cesarza, stojącego na drodze do tronu jej synowi, Tyberiuszowi. Postumus został w 6 n.e. lub 7 n.e. zesłany na wysepkę Planazję w pobliżu Korsyki i uchwałą senatu zastrzeżono, że pod strażą wojskową ma tam być trzymany do końca życia. Siostra Postumusa Julia Młodsza została również mniej więcej w tym czasie skazana na zesłanie, a jej mąż Lucjusz Emiliusz Paulus stracony za udział w spisku przeciw cesarzowi. Nie udała się też konspiracja Audazjusza i Epikadusa mająca na celu uwolnienie Julii i Postumusa z wysp, na które zostali zesłani. Tacyt przytacza pogłoski o tym, że August złożył sekretną wizytę na Planazji i doszło tam do pogodzenia się z Postumusem i obietnicy odwołania z wygnania. Prawdopodobnie to tylko legenda i August ani nie odwołał Postumusa z wygnania przed swoją śmiercią, ani nie wspomniał o nim w swoim testamencie. Tuż po śmierci Augusta Postumus został zabity przez swoją straż przyboczną na rozkaz przyniesiony pismem. Nie jest jasne, czy pismo to pozostawił umierający cesarz, czy w jego imieniu rozkaz wydała Liwia (za wiedzą czy bez wiedzy Tyberiusza, który publicznie wyparł się wydania takiego rozkazu).

Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca (idy marcowe) 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w dniu id marcowych przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. Przed śmiercią adoptował Oktawiana Augusta (wtedy jeszcze Gaiusa Octaviusa), wyznaczając go na swego spadkobiercę.

Gajusz Sencjusz Saturninus, Gaius Sentius Saturninus, był rzymskim politykiem za czasów Oktawiana Augusta i synem Gajusza Sencjusza Saturninusa, konsula w 19 p.n.e.


The Masters Tournament, także The Masters, lub The U.S. Masters – jeden z czterech prestiżowych turniejów golfowych mężczyzn (obok U.S. Open, The Open Championship, oraz PGA Championship), zaliczanych do Wielkiego Szlema. Odbywa się jako pierwszy, spośród pozostałych, wymienionych już zawodów, w pierwszym pełnym tygodniu kwietnia. Jest rozgrywany raz w roku, w tym samym miejscu – na polach golfowych Augusta National Golf Club (jest to prywatny klub golfowy w Augusta, USA). Masters powstał dzięki Cliffordowi Robertsowi i Bobbyemu Jonesowi, którzy zaprojektowali wraz z architektem Alisterem MacKenzie Augusta National. Turniej jest wliczany do klasyfikacji przez PGA Tour, PGA European Tour, i Japan Golf Tour. Liczba zawodników jest mniejsza, w porównaniu do innych głównych turniejów, ponieważ dawniej nie odbywały się tu kwalifikacje – do Augusta National Golf Club zawodnicy mogli wejść jedynie na zaproszenie.

Gaius Claudius Drusus Caesar Germanicus (ur. 24 maja 15 p.n.e., zm. 10 października 19 n.e.) – wódz rzymski, członek dynastii julijsko-klaudyjskiej (wnuk Liwii, żony cesarza Augusta). Bratanek cesarza Tyberiusza, ojciec cesarza Kaliguli, brat Klaudiusza. Poślubił wnuczkę Oktawiana Augusta, Agryppinę.

Kolumna Antonina Piusa i jego żony Faustyny została wzniesiona na Polu Marsowym, budowa trwała od 160 do 161 r. Kolumna została wystawiona przez Marka Aureliusza, zięcia i następcę cesarza Antonina Piusa. Kolumna ta, inaczej niż kolumna Trajana miała zdobioną tylko bazę. Trzon kolumny wykonany był czerwonego granitu sprowadzonego z Egiptu. Na jednej z ścian przedstawiona scena, w której nieżyjącą parę cesarską unosi w zaświaty bóg wiecznego czasu – Ajon. Bogini Roma również uwieczniona w tej scenie trzyma rzeźbę iglicy zegara słonecznego, ufundowanego przez Augusta (zegar znajdował się także na Polu Marsowym). Kolumna nie została zachowana. Płaskorzeźba znajduje się w Muzeum Watykańskim.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja