Linki:
Arystoteles,
Bawaria,
Fotogrametria,
Główny Urząd Geodezji i Kartografii,
Geodeta,
Geodezja górnicza,
Geodezja leśna,
Geodezja niższa,
Geodezja satelitarna,
Geodezja wyższa,
Geodezyjne urządzanie terenów rolnych i leśnych,
Geofizyka,
Geografia,
Geoikonometria,
Geoinformatyka,
Global Positioning System,
Grawimetria,
Inwentaryzacja powykonawcza,
Język polski,
Kartografia,
Kataster nieruchomości,
Mapa,
Mapa zasadnicza,
Miernictwo,
Mierniczy przysięgły,
Monachium,
Nauka,
Nauki o Ziemi,
Nauki techniczne,
Nawigacja,
Nieruchomość,
Niwelacja,
Osnowa geodezyjna,
Planowanie przestrzenne,
Prace geodezyjne,
Profil topograficzny,
Rozgraniczenie nieruchomości,
Służba Geodezyjna i Kartograficzna,
Statyw,
Tachimetr,
Tachimetria,
Teledetekcja,
Teodolit,
Topografia (geografia),
Triangulacja (geodezja),
Wycena nieruchomości,
Zawód zaufania publicznego,
Ziemia,
Wytyczne techniczne K-1.2 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z aktualizacją i modernizacją
mapy zasadniczej, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Stanisława Różanka z 2 stycznia 1981 roku do stosowania wytycznych K-1.2 "Mapa zasadnicza. Aktualizacja i modernizacja". Obowiązującym wydaniem jest wydanie drugie z 1987 roku.
Wytyczne techniczne K-1.3 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z opracowaniem pierworysu
mapy zasadniczej na podstawie pomiarów bezpośrednich, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Stanisława Różanka z 6 stycznia 1981 do stosowania wytycznych K-1.3 "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu z pomiarów bezpośrednich". Obowiązującym wydaniem jest wydanie pierwsze z 1981 roku.
Wytyczne techniczne K-1.4 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z opracowaniem
pierworysu rzeźby terenu z istniejących materiałów kartograficznych, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Andrzeja Zglińskiego z 28 października 1982 do stosowania wytycznych K-1.4 "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu rzeźby terenu z istniejących materiałów kartograficznych". Obowiązującym wydaniem jest wydanie drugie z 1987 roku.
Wytyczne techniczne K-1.6 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z opracowaniem
pierworysu na podstawie
fotomapy lub
ortofotomapy, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Andrzeja Zglińskiego z 5 lipca 1982 roku, do stosowania wytycznych K-1.6 "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu na podkładzie fotomapy lub ortofotomapy". Obowiązującym wydaniem jest wydanie pierwsze z 1982 roku.
Wytyczne techniczne K-1.5 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych z opracowaniem
pierworysu autogrametrycznego
sytuacji i
rzeźby terenu, wprowadzony zaleceniem p.o. Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 3 grudnia 1981 roku, do stosowania wytycznych K-1.5 "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu autogrametrycznego sytuacji i rzeźby terenu". Obowiązującym wydaniem jest wydanie drugie z 1990 roku.
Wytyczne techniczne K-1.1 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych ze sporządzaniem metryki
mapy zasadniczej, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Stanisława Różanka z 27 marca 1981 roku do stosowania wytycznych K-1.1 "Metryka mapy zasadniczej". Obowiązującym wydaniem jest wydanie pierwsze z 1980 roku.
GEODETA – Magazyn Geoinformacyjny (wcześniej: GEODETA – Magazyn Geodezyjny), jest największym polskim miesięcznikiem prezentującym aktualne zagadnienia z zakresu:
geodezji,
kartografii,
katastru,
GIS-u,
fotogrametrii,
teledetekcji,
nawigacji satelitarnej. Przedstawia najnowsze rozwiązania techniczne stosowane w kraju i za granicą, informuje o pracach polskich naukowców, zmianach w prawie oraz sytuacji panującej na krajowym rynku geoinformacji. Ukazuje się od czerwca 1995 roku. Wydawcą jest firma GEODETA Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.
Geodezja niższa, inaczej geodezja ogólna, geodezja szczegółowa, geodezja na płaszczyźnie,
miernictwo – dział
geodezji zajmujący się pomiarami „małych obszarów”, dla których
powierzchnią odniesienia może być
płaszczyzna pozioma.
Geodezja inżynieryjno-przemysłowa – zakres działań
geodezji, który jest związany z projektowaniem, obsługą i eksploatacją obiektów budowlanych. Dział
geodezji zajmujący się projektowaniem pomiarów przy budowie i w czasie eksploatacji budynku.
Wytyczne techniczne K-3.2 – obowiązujący
geodetów w
Polsce zbiór zasad technicznych dotyczących wykonywania prac
geodezyjnych związanych ze sporządzaniem map inżynieryjno-gospodarczych zakładów przemysłowych metodą stereofotogrametryczną na podstawie zdjęć lotniczych, wprowadzony zaleceniem Dyrektora Biura Rozwoju Nauki i Techniki
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii Stanisława Różanka z 11 lutego 1981 do stosowania wytycznych K-3.2 "Sporządzanie map inżynieryjno-gospodarczych zakładów przemysłowych metodą stereofotogrametryczną". Obowiązującym wydaniem jest wydanie pierwsze z 1981 roku.
Instrukcja techniczna K-1 – obowiązujący w
Polsce, na podstawie
rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz. U. Nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących opracowania
mapy zasadniczej w
geodezji wprowadzony
zarządzeniem nr 2 Prezesa
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 9 lutego 1979 w sprawie wprowadzenia do stosowania instrukcji technicznej "K-1 Mapa zasadnicza". Aktualnie obowiązującym wydaniem jest wydanie III z 1987 opracowane przez: Bronisława Bucewicza, Jana Ciesielskiego, Wiesława Januszko, Andrzeja Kowalczyka oraz Ryszarda Umeckiego zgodnie z opinią Rady Geodezyjnej i Kartograficznej oraz zaleceniami Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii reprezentowanego przez Tadeusza Pilitowskiego, Edwarda Jarosińskiego i Alicję Madzińską.
Instrukcja techniczna K-3 – obowiązujący w
Polsce, na podstawie
rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz. U. Nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących tworzenia
map tematycznych w
geodezji wprowadzony
zarządzeniem Prezesa
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 12 stycznia 1980 w sprawie stosowania instrukcji technicznej "K - 3 Mapy tematyczne". Aktualnie obowiązującym wydaniem jest wydanie II z 1984 opracowane w Instytucie Geodezji i Kartografii przez: Barbarę Sakławską, Mirosławę Wodzińską zgodnie z zaleceniami technicznymi wydanymi przez Biuro Rozwoju Nauki i Techniki oraz Biuro Kartografii Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii reprezentowane przez Stefana Czarneckiego, Edwarda Jarosińskiego i Alicję Madzińską.
Międzynarodowa Asocjacja Geodezji (International Association of Geodesy, IAG) – organizacja
geodezyjna, która promuje współpracę naukową oraz badania w dziedzinie
geodezji na skalę światową. Należy do
Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki (IUGG).
Autograf - instrument
geodezyjny przystosowany do opracowywania
zdjęć fotogrametrycznych. Umożliwia odczytywanie
współrzędnych przestrzennych oraz automatyczne kreślenie w żądanej skali
map sytuacyjno-wysokościowych. Ewolucja autografu:
Instrukcja techniczna B-IX – archiwalna instrukcja
geodezyjna stosowana w
Polsce, będąca częścią przepisów Pomiary szczegółowe (dział "B" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) i obowiązująca w latach 1959–1979, zatwierdzona i wprowadzona obwieszczeniem Prezesa
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK) z 5 marca 1959 w sprawie wprowadzenia instrukcji "Pomiary uzupełniające i aktualizacja map i operatów".
Instrukcja techniczna C-III – archiwalna instrukcja
geodezyjna w
Polsce, będąca częścią przepisów Pomiary szczegółów terenowych (dział "C" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) i obowiązująca w latach 1962–1979, wprowadzona i zatwierdzona decyzją Prezesa
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK) z 18 sierpnia 1962 w sprawie "Opracowania
mapy zasadniczej w skali 1:5000 na podkładzie fotogrametrycznym". Instrukcja została opracowana w latach 1961–1962 w Biurze Techniki GUGiK z uwzględnieniem doświadczeń uzyskanych przy stosowaniu w latach 1957–1961 ulepszanych projektów instrukcji oraz opinii Ministerstwa Rolnictwa oraz Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
Geodezja leśna
1 wchodzi w skład
geodezji, czyli nauki ustalającej metody wykonywania pomiarów na małych powierzchniach do 50 kilometrów kwadratowych z pominięciem wpływu kulistości Ziemi zwanej także
geodezją niższą Wyniki tych pomiarów rozpatruje się w odniesieniu do płaszczyzny poziomej, umożliwiającej sporządzenie map terenu w płąskim układzie współrzędnych. Dokładna mapa terenu ma ogromne znaczenie nie tylko w
leśnictwie, ale również w wielu innych dziedzinach życia gospodarczego. Na podstawie
map projektuje się rozbudowę
miast, infrastruktury komunikacyjnej, zakładów pracy, urządzeń wodnomelioracyjnych i innych. Mapa stanowi również podstawę planowania w gospodarstwie leśnym oraz jest niezbędną pomocą w
urządzaniu lasu. Pomiary geodezyjne wykonywane na terenach leśnych mają na celu:
Główny Geodeta Kraju – centralny
organ administracji rządowej ds.
geodezji i
kartografi. Wykonuje zadania określone w ustawie
Prawo geodezyjne i kartograficzne, przy pomocy
Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Wchodzi w skład
Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. Przy Głównym Geodecie Kraju działa Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w
Warszawie.
Ewa Krzywicka-Blum (ur. 9 marca
1933 we
Lwowie) –
kartograf, matematyk,
geodeta,
geoinformatyk. Profesor nauk technicznych. Wynalazczyni digitizera sonorycznego – urządzenia do nauki dzieci niewidomych przy pomocy dźwięku.
Instrukcja techniczna K-1 – obowiązujący w
Polsce, na podstawie
rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz. U. Nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących tworzenia
mapy zasadniczej w
geodezji wprowadzony w 1998 przez
Głównego Geodetę Kraju pismem w sprawie stosowania instrukcji technicznej "K-1 Mapa zasadnicza". Aktualnie obowiązującym wydaniem jest wydanie III z 1998 opracowane przez Zdzisława Adamczewskiego, Andrzeja Bąka, Mariolę Gilską, Edwarda Mechę, Ryszarda Staniszewskiego, Zygmunta Szumskiego, Wojciecha Wilkowskiego oraz Stanisławę Mogiłło-Suchowerę.