Linki:
25 października,
3 czerwca,
3 marca,
Bougival,
Carmen (opera),
Charles Garnier,
Charles Gounod,
Cmentarz Père-Lachaise,
Fortepian,
Francja,
Harmonia (muzyka),
Język angielski,
Jacques Fromental Halévy,
Johann Strauss (syn),
Kompozytorzy muzyki poważnej,
Konserwatorium Paryskie,
Opera,
Organy,
Paryż,
Poławiacze pereł,
Scherzo,
Georges Bizet (właściwie Alexandre-César-Léopold Bizet, ur.
25 października 1838 roku w
Paryżu - zm.
3 czerwca 1875 roku w
Bougival koło Paryża) – kompozytor
francuski, pisał przede wszystkim
opery.
Joseph-Maurice Ravel (ur.
7 marca 1875 w
Ciboure, zm.
28 grudnia 1937 w
Paryżu) -
francuski kompozytor i pianista, jeden z przedstawicieli
impresjonizmu. Choć większość jego dzieł stanowią pieśni i utwory fortepianowe, to najbardziej znane są jego utwory orkiestrowe, a przede wszystkim
Boléro.
Guillaume Jean Maxime Antoine Depardieu (ur.
7 kwietnia 1971 roku w
Bougival, zm.
13 października 2008 w
Garches) –
francuski aktor filmowy i telewizyjny.
Iwan Siergiejewicz Turgieniew (ur.
9 listopada,
28 października wg kalendarza juliańskiego
1818 w
Orle,
Rosja, zm.
3 września,
22 sierpnia 1883 w
Bougival koło
Paryża,
Francja) – pisarz
rosyjski, jeden z głównych przedstawicieli
rosyjskiego realizmu krytycznego.
Georges Mouton (ur.
21 lutego 1770 w
Phalsbourgu -
27 listopada 1838 w
Paryżu), wojskowy narodowości austriackiej, francuski
generał doby Rewolucji Francuskiej oraz Cesarstwa Francuskiego,
marszałek Francji i
par Francji.
Antoine-Louis Barye (ur.
24 września 1796 w
Paryżu, zm.
25 czerwca 1875 tamże) - francuski rzeźbiarz, od 1818 uczeń F. J. Bosio w Szkole Sztuk Pięknych.
René-Auguste Caillié (ur. w
1799 roku w Mauze, w departamencie Deux-Sévres, zm. w
1838 roku w
Paryżu) –
francuski podróżnik i odkrywca, badacz zachodniej
Afryki.
Havre - Caumartin - stacja
3 i
9 linii metra w
Paryżu. Stacja znajduje się w
9. dzielnicy Paryża. Na linii 3 stacja została otwarta
19 października 1904, a na linii 9 -
3 czerwca 1923.
Bernard Courtois (
1777 —
27 września 1838 w
Paryżu) - francuski przemysłowiec i chemik, właściciel wytwórni
saletry w Paryżu (przy rue S.-Ambroise 9). W roku
1811 odkrył gazowy
jod wydzielając go z
sody.
René-Auguste Caillié (ur. w
1799 roku w Mauze, w departamencie Deux-Sévres, zm. w
1838 roku w
Paryżu) –
francuski podróżnik i odkrywca, badacz zachodniej
Afryki.
André Léri (ur.
1875 w
Paryżu, zm.
8 września 1930 w Szwajcarii) –
francuski neurolog. Studiował na Uniwersytecie w Paryżu u
Mariego i
Babińskiego, doktorem medycyny został w 1904 roku.
Heinrich Schulz-Beuthen (ur.
19 czerwca 1838 w
Bytomiu, zm.
12 marca 1915 w Löbtau, obecnie dzielnica
Drezna) – niemiecki
kompozytor,
pedagog i krytyk muzyczny.
Władysław Mickiewicz (ur.
23 czerwca 1838 w
Paryżu, zm.
9 czerwca 1926 tamże) – działacz sprawy polskiej na emigracji, najstarszy syn
Adama Mickiewicza i
Celiny z Szymanowskich.
Alexandre-Achille Souques (ur. 6 lutego 1860 w
Comprégnac, zm. 1944) –
francuski lekarz
neurolog. Jeden z członków założycieli Societé de Neurologie de Paris. Zajmował się przede wszystkim
parkinsonizmem. Wprowadził do medycyny termin kamptokormii. Objawem Souquesa określa się przymusowe wyprostowanie i rozpostarcie palców ręki po jej biernym uniesieniu, spotykane w porażeniu.
Bernhard Henrik Crusell (ur.
15 października 1775, zm.
28 lipca 1838) – fiński
klarnecista i
kompozytor przełomu
klasycyzmu i
romantyzmu. Od
1791 przebywał w
Sztokholmie, gdzie grał na klarnecie w Royal Court Orchestra. Skomponował utwory klarnetowe, które do dziś zajmują ważne miejsce w praktyce wykonawczej.
Georges Dumézil (ur.
4 marca 1898 w
Paryżu, zm.
11 października 1986 w
Paryżu) –
francuski filolog, komparatysta, mitograf, autor hipotezy o trzech funkcjach klas społecznych.
Henri Labrouste (ur.
11 maja 1801 w
Paryżu – zm.
24 czerwca 1875 w
Fontainebleau) – francuski
architekt, ukończył uczelnię École des Beaux Arts. W swoich projektach używał w bardzo nowatorski sposób elementów konstrukcyjnych z
żeliwa.
Awetik Isahakian (
orm.: Ավետիք Իսահակյան) (ur.
31 października 1875 w
Aleksandropolu, zm.
17 października 1957) - ormiański pisarz . Pierwszy tomik poetycki "Jerker jew werker" (Pieśni i rany) opublikował w
1897 r. Znany jest przede wszystkim jako autor poematu "Abúl-Alá al-Maari", wydanego w
1911 r, a także poetyckiej parafrazy znanego poematu ludowego "Mher z Sasunu" (
1922 r.).