Gottfried Wilhelm Leibniz

Gottfried Wilhelm Leibniz, znany także pod nazwiskiem Leibnitz (ur. 1 lipca 1646 w Lipsku, zm. 14 listopada 1716 w Hanowerze) – niemiecki filozof, matematyk, prawnik, inżynier–mechanik, fizyk, historyk i dyplomata.

Gottfried Wilhelm Leibniz, znany także pod nazwiskiem Leibnitz (ur. 1 lipca 1646 w Lipsku, zm. 14 listopada 1716 w Hanowerze) – niemiecki filozof, matematyk, prawnik, inżynier–mechanik, fizyk, historyk[1] i dyplomata.

Bernard Bartlicius (ur. 13 lutego 1646 r., Strážnice, zm. 20 lipca 1716 r., Lipník nad Bečvou) – czeski pijarski historyk, prowincjał i asystent generała zakonu. Urodził się jako Matěj Peldřimovský, przyjął imię zakonne Bernardus a S. Philippo Nerio. Był rektorem kolegiów w Litomyšlu, u, Příborze i Lipníku nad Bečvou. Uporządkował archiwum pijarów w Rzymie i opracował historię zakonu.

Christian Wolff (ur. 24 stycznia 1679, zm. 9 kwietnia 1754) – niemiecki filozof, matematyk, i prawnik; profesor na Uniwersytecie w Halle, jeden z czołowych przedstawicieli wczesnego oświecenia. Uchodzi za najwybitniejszego filozofa niemieckiego między Leibnizem a Kantem. Rozwijał także inne dyscypliny wiedzy, takie jak ekonomia, prawo czy administracja. Jeden z twórców nauki o prawach natury. Usiłował godzić myśl racjonalistyczną z objawieniem.

Elena Lucrezia Cornaro Piscopia (ur. 5 czerwca 1646, zm. 26 lipca 1684), włoska matematyk i filozof, pierwsza kobieta, która otrzymała stopień naukowy doktora.

Friedrich Ludwig Gottlob Frege (ur. 8 listopada 1848 w Wismarze, zm. 26 lipca 1925 w Bad Kleinen) – niemiecki matematyk, logik i filozof, profesor matematyki w Jenie.

Adam Adamandy Kochański herbu Lubicz (ur. 5 sierpnia 1631 w Dobrzyniu, zm. 17 maja 1700 w Cieplicach w Czechach) – jezuita, wybitny polski matematyk i mechanik, a także filozof i fizyk.

Mindaugas Stakvilevičius (ur. 24 lipca 1931 w Stebuliai w powiecie olickim) – litewski nauczyciel i wykładowca, fizyk i matematyk, polityk, przewodniczący Litewskiej Partii Socjalistycznej (1997–2006).

Powiat Leibnitz (niem. Bezirk Leibnitz) – powiat w Austrii, w kraju związkowym Styria, przy granicy ze Słowenią. Siedziba znajduje się w Leibnitz, starostą jest dr. Manfred Walch.

Heinrich Wilhelm Brandes (ur. 27 lipca 1777 w Groden, zm. 17 maja 1834 w Lipsku) – niemiecki meteorolog i fizyk. Jako pierwszy opracował on całoroczną serię map pogody. Badał zjawiska optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej. Był profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu w Lipsku.

Hugo Grocjusz, Hugo Grotius, Huig de Groot (ur. 10 kwietnia 1583 w Delft, zm. 28 sierpnia 1645 w Rostocku) – holenderski prawnik, filozof i dyplomata, zwany "ojcem" prawa międzynarodowego.

Christian Gottfried Hoffmann (także: Hofmann; ur. 8 listopada 1692 w Lauban (ob. Lubań); zm. 1 września 1735 we Frankfurcie nad Odrą) war – niemiecki historyk i prawnik, uczony, profesor.

Steven Runciman, właściwie Sir James Cochran Stevenson Runciman (ur. 7 lipca 1903 w Northumberland, zm. 1 listopada 2000 w Radway, Warwickshire) - brytyjski historyk i dyplomata.

Hugo Grocjusz, Hugo Grotius, Huig de Groot (ur. 10 kwietnia 1583 w Delft, zm. 28 sierpnia 1645 w Rostocku) – holenderski prawnik, filozof i dyplomata, zwany "ojcem" prawa międzynarodowego.

Monadologia - książka Gottfrieda Wilhelma Leibniza przedstawiająca podstawy jego systemu ontologicznego. Napisana w roku 1714 i wydana w 1720 roku. Leibniz przedstawiał w niej tezę, ze cała rzeczywistość składa się z nieprzeliczonych cząstek, monad, które są szczelne i niezależne od siebie, a rozwijają się tylko w miarę swych z góry określonych możliwości.

Johann Lorenz Boeckmann, znany także jako Ioannes Laurentius Boeckmann (ur. 8 maja 1741 w Lubece, zm. 15 grudnia 1802 w Karlsruhe, Badenia) – niemiecki fizyk, matematyk i mechanik.

Wilhelm Zahn (ur. 29 lipca 1910 w Ebensfelde, Staffelstein, zm. 14 listopada 1976) - niemiecki podwodniak, jeden z 4 kapitanów ostatniego rejsu MS "Wilhelm Gustloff".

Christian August Crusius (ur. 10 stycznia 1715, zm. 18 października 1775) - niemiecki filozof i teolog. Urodził się w miejscowości Leuna w Saksonii. Wykształcenie zdobył na uniwersytecie w Lipsku, gdzie został profesorem w roku 1750. Był zagorzałym przeciwnikiem filozofii Gottfrieda Leibniza i Christiana Wolffa. Odrzucał dowód ontologiczny na rzecz istnienia Boga, kładł nacisk na ograniczenia ludzkiego poznania i niemożliwość wzniesienia gmachu wiedzy tylko przy użyciu środków logiki i matematyki. Wywarł znaczący wpływ na poglądy Immanuela Kanta. Był pietystą.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja