Granica państwowa

Granica państwowa – powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną oddzielająca terytorium, podziemie i obszar powietrzny jednego państwa od innych państw lub obszarów niczyich. Do określania granic często używa się charakterystycznych elementów geograficznych, jak na przykład rzeki, łańcuchy górskie lub wybrzeża morskie. Oznaczana jest specjalnymi znakami . Stopień rozwinięcia granicy państwa określa współczynnik rozwinięcia granicy.

Ekwidystans – zasada w międzynarodowym prawie morza, a stosowana przy delimitacji (rozgraniczaniu) obszarów morskich państw leżących naprzeciwko siebie lub sąsiadujących ze sobą. Ekwidystans oznacza poprowadzenie morskich granic między państwami linią środkową między nimi, tj. linią równo odległą od najbliższych punktów ich wybrzeża. Stosownie do zasady ekwidystansu państwa nie mają prawa wysuwać roszczeń do obszarów znajdujących się poza linią środkową.

Rektyfikacja lub kalibracja – proces określania i przypisywania wprowadzonego do komputera skanu mapy, określonych współrzędnych geograficznych lub prostokątnych (do tego czasu zeskanowana mapa nie jest mapą tylko zdjęciem lub skanem mapy).

Wielokrotna akredytacja - w terminologii prawa międzynarodowego i dyplomacji określamy tak sytuację, gdy jeden szef misji dyplomatycznej (najczęściej ambasador) jest akredytowany w więcej niż jednym państwie przyjmującym. Rozwiązanie takie stosują często państwa o słabo rozwiniętej służbie dyplomatycznej. Używa się go również w relacjach między państwami znacznie od siebie oddalonymi i utrzymującymi kontakty przede wszystkim o charakterze kurtuazyjnym. Przykładem może być Ambasada RP w Nairobi, która oprócz goszczącej ją Kenii obsługuje jeszcze sześć innych państw z regionu Afryki Wschodniej. Na wielokrotną akredytację muszą wyrazić zgodę wszystkie objęte nią państwa (tzn. np. państwo A może zgodzić się na bycie obsługiwanym przez ambasadę państwa X w państwie B, ale jednocześnie może zastrzec, iż ta sama ambasada nie może obsługiwać równocześnie państwa C).

Rektyfikacja lub kalibracja – proces określania i przypisywania wprowadzonego do komputera skanu mapy, określonych współrzędnych geograficznych lub prostokątnych (do tego czasu zeskanowana mapa nie jest mapą tylko zdjęciem lub skanem mapy).

Demarkacja (rozgraniczenie) – wyznaczenie w terenie granicy między państwami. Demarkacja jest ostatnim etapem w ustalaniu przebiegu granicy między państwami. Dokonywana jest ona przez mieszane komisje międzypaństwowe i polega na szczegółowym wyznaczeniu granicy w terenie, oznaczeniu jej specjalnymi słupkami lub znakami granicznymi.

Terytorium neutralne, terytorium bezpaństwowe – obszar, który nie jest integralną częścią żadnego państwa ani terytorium, lecz na skutek braku zainteresowania ze strony państw lub w rezultacie umowy międzypaństwowej żadne z nich nie ustanawia na jego obszarze swojej jurysdykcji. Często takie terytorium jest określane mianem strefy neutralnej

System GC-NN – nazwa koncepcji specyficznego dla olfaktometrii wykorzystania chromatografii gazowej (GC) i sztucznych sieci neuronowych (NN) do określania cech zapachu próbki (np. intensywności wrażenia). Zasada systemu GC-NN jest wzorowana na koncepcji elektronicznego nosa. Chromatogramy nie są wykorzystywane do identyfikacji poszczególnych eluatów (jak w analizie jakościowej) i określenia ich stężenia w próbce (jak w analizie ilościowej), lecz ich interpretacja polega na określaniu stopnia podobieństwa chromatogramów próbek i wzorców o określonym zapachu. Porównywany jest kształt linii na wykresie, wyrażany przez sekwencję liczb – sygnałów detektora GC. Stopień podobieństwa określa się z użyciem sieci neuronowych lub innych metod analizy statystycznej (np. PCA).

Współczynnik Sørensena, znany także jako współczynnik podobieństwa Sørensena, to wielkość używana do porównania podobieństwa dwóch próbek. Został wprowadzony przez botanika Thorvalda Sørensena w 1948 roku.

Histogram to jeden z graficznych sposobów przedstawiania rozkładu empirycznego cechy. Składa się z szeregu prostokątów umieszczonych na osi współrzędnych. Prostokąty te są z jednej strony wyznaczone przez przedziały klasowe (patrz: Szereg rozdzielczy) wartości cechy, natomiast ich wysokość jest określona przez liczebności (lub częstości, ewentualnie gęstość prawdopodobieństwa) elementów wpadających do określonego przedziału klasowego.

W teorii prawdopodobieństwa, funkcja tworząca prawdopodobieństwa dyskretnej zmiennej losowej jest przedstawieniem szeregu potęgowego (funkcji tworzącej) funkcji masy prawdopodobieństwa zmiennej losowej. Funkcje tworzące prawdopodobieństwa są często wykorzystywane ze względu na ich zwięzły opis sekwencji prawdopodobieństw Pr (X = i) w funkcji masy prawdopodobieństwa zmiennej losowej X oraz do udostępnienia dobrze rozwiniętej teorii szeregów potęgowych z nieujemnymi współczynnikami.

Czarny budżet – określenie budżetu, który jest tworzony w tajemnicy z powodów bezpieczeństwa narodowego. Zazwyczaj pokrywa wydatki związane z badaniami militarnymi. Jest tworzony z dochodu państwa lub korporacji w różnych formach, na przykład w formie specjalnego departamentu.

Polityka migracyjna - całokształt zasad i działań państwa w odniesieniu do migracji zagranicznych z i do państwa (emigracji i imigracji). U jej źródeł znajdujemy podstawowy dylemat: kogo wpuszczamy na terytorium państwa, a kogo z niego wypuszczamy. Przyjmując powszechną w stosunkach międzynarodowych definicję państwa, dla którego istnienia konieczne są trzy elementy: ludność, terytorium i władza. Przez politykę migracyjną rozumiemy działania władzy, która określa, jaka ludność zamieszkuje w danym czasie dane terytorium.

Siła państwa (Siła kraju, Siła narodowa, Potęga państwa, Potęga narodowa) – jest określana jako suma wszystkich zasobów jakimi dysponuje naród lub państwo w osiąganiu narodowych celów.

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB, ang. Common Foreign and Security Policy, CFSP) stanowi jeden z obszarów działalności Unii Europejskiej, który obejmuje wszelkie dziedziny polityki zagranicznej i ogół kwestii dotyczących bezpieczeństwa Unii, w tym stopniowe określanie wspólnej polityki obronnej, która może prowadzić do wspólnej obrony. Została powołana na mocy traktatu z Maastricht, podpisanego 7 lutego 1992 roku, a następnie rozwinięta przez traktaty z Amsterdamu (1997 r.), z Nicei (2001 r.) oraz z Lizbony (2007 r.). Jej podstawowym zadaniem jest koordynowanie polityki zagranicznej oraz bezpieczeństwa zewnętrznego państw członkowskich Unii Europejskiej w celu ochrony wspólnych wartości, podstawowych interesów, niezawisłości i integralności Unii. Współpracując w jej ramach, państwa członkowskie starają się wspólnie skuteczniej wpływać na globalną politykę i umacniać pozycję Europy na arenie międzynarodowej, dbając o pokój, przestrzeganie praw człowieka i rządów prawa na całym świecie.

Współczynnik odpływu - współczynnik odpływu jest to stosunek ilości wody odpływającej z obszaru zlewni w rozpatrywanym czasie do ilości wody jaka w tym samym czasie spadła w postaci opadów atmosferycznych na obszar zlewni. Określa się go dla okresu wieloletniego, dla poszczególnych lat, półroczy oraz miesięcy. jest to wielkość niemianowana,ale można ją również wyrazić w procentach wysokości opadu:

Linia graniczna - miejsce przecięcia granicy państwowej z powierzchnią ziemi bądź z wodami powierzchniowymi. W terenie przebieg linii granicznej wyznaczają znaki graniczne. Jeśli umowy nie stanowią inaczej, linia graniczna przebiega w następujący sposób:

Wybrzeże – obszar na granicy lądu i zbiornika wodnego obejmującego część nadwodną i podwodną. Pas ten jest szerszy niż brzeg i strefa brzegowa, lecz jego zasięg nie jest precyzyjnie określony granicami. Zbiornik wodny i ląd wybrzeża są rozdzielone linią brzegową.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja