Linki:
Łacina,
Adiunkt,
Australia,
Austria,
Białoruś,
Biblia,
Brandenburgia-Prusy,
Bułgaria,
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów,
Czechy,
Docent,
Doktor (stopień naukowy),
Doktor nauk,
Dziennik Ustaw,
Francja,
II wojna światowa,
Irlandia,
Kanada,
Kandydat nauk,
Katedra (jednostka organizacyjna),
Kolokwium,
Magister,
Marcowy docent,
Monografia,
Nakład (poligrafia),
Niemcy,
Polska,
Portugalia,
Privatdozent,
Profesor,
Publikacja naukowa,
Rosja,
Słowacja,
Słowenia,
Samodzielny pracownik nauki,
Stany Zjednoczone,
Stopień naukowy,
Superrecenzent,
Szwajcaria,
Tenure,
Tytuł naukowy,
Tytuł zawodowy,
Ukraina,
Uniwersytet,
Węgry,
Wielka Brytania,
Wspólnota Niepodległych Państw,
Wydawca,
XIX wiek,
XVIII wiek,
XVII wiek,
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich,
Zysk (ekonomia),
Habilitacja (z
łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę
stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie
profesora tytularnego.
Dysertacja – pisemna praca naukowa (
praca dyplomowa) pisana w celu uzyskania
stopnia naukowego, zazwyczaj w formie
rozprawy. W Polsce napisanie i przedstawienie do
recenzji dysertacji jest warunkiem koniecznym otrzymania stopnia doktora i doktora habilitowanego.
Profesor wizytujący (z
ang. visiting professor lub sessional instructor) – stanowisko na
uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada
stopień naukowy doktora habilitowanego lub
tytuł naukowy profesora i jest na stałe pracownikiem innej uczelni.
Wydział Budowy Maszyn i Informatyki – jeden z 5 wydziałów wchodzących w skład
Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej. Wydział posiada pełnię praw akademickich, dzięki czemu ma prawo do nadawania tytułu
doktora i
doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie Budowa i Eksploatacja Maszyn. Może również występować z wnioskami o nadanie tytułu naukowego
profesora.
Piotr Kacejko (ur.
1955,
Profesor zwyczajny dr hab. inż. Piotr Antoni Kacejko) - jest absolwentem Wydziału Elektrycznego
Politechniki Lubelskiej. Pracę zawodową rozpoczął w swojej macierzystej uczelni w
1979 r. jako asystent. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w
1983 r. W latach
1983-
1999 pracował jako
adiunkt, początkowo w Zakładzie Elektroenergetyki, a po reorganizacji Wydziału w Katedrze Sieci Elektrycznych i Zabezpieczeń. Po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego na
Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, został zatrudniony w
2000 r. na stanowisku
profesora nadzwyczajnego.
Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) - nadawany przez
Prezydenta RP osobie, która najczęściej uzyskała już stopień naukowy
doktora habilitowanego, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.
Postępowanie następcze - jedna z kategorii
postępowania dodatkowego. Prowadzi się je już po uprawomocnieniu się wyroku. Zalicza się do niego postępowanie w sprawie o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, aresztowanie lub zatrzymanie, postępowanie ułaskawieniowe i postępowanie w sprawie wyroku łącznego.
Profesor uczelniany - w odróżnieniu od
profesora tytularnego (tytułu naukowego) nazwa potoczna zajmowanego przez nauczycieli akademickich stanowisk, obok takich stanowisk jak:
asystent,
adiunkt,
docent czy
wykładowca. Tytuł profesora uczelnianego nie powinien być zapisywany przed nazwiskiem, a jedynie opcjonalnie po nazwisku jako dodatkowa informacja. Obecnie w Polsce występują trzy stanowiska profesora uczelnianego:
Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) - nadawany przez
Prezydenta RP osobie, która najczęściej uzyskała już stopień naukowy
doktora habilitowanego, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.
Studia trzeciego stopnia (studia doktoranckie) – studia umożliwiające uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie nauki, przygotowujące do samodzielnej działalności badawczej i twórczej oraz uzyskania stopnia naukowego
doktora.
Profesor nadzwyczajny (z
łac. professor extraordinarius , z
niem. außerordentlicher Professor, skrót: ao. Prof.) - stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada
stopień naukowy doktora habilitowanego lub
tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 2 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym,
Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Ustawodawca dopuszcza jednak zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która posiada tylko stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę (art. 115, ust. 1 i 5 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym,
Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska
profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora, który dodatkowo posiada najwyższy dyplom morski, tj.
kapitana żeglugi wielkiej bądź
starszego mechanika.
Privatdozent – termin oznaczający w krajach
niemieckojęzycznych specyficzną pozycję
pracownika naukowego, który po uzyskaniu
stopnia doktora uzyskał
habilitację, a nie został zatrudniony na żadnym
uniwersytecie na stanowisku
profesora.
Wydziały medycyny weterynaryjnej to jednostki naukowo-dydaktyczne posiadające uprawnienia do kształcenia lekarzy weterynarii, a także do nadawania tytułów naukowych: doktora nauk weterynaryjnych i doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych oraz mogące występować o nadanie tytułu profesora nauk weterynaryjnych.