Linki:
11 grudnia,
69288 Berlioz,
8 marca,
Altówka,
Benvenuto Cellini (opera),
Cmentarz Montmartre,
Cyprian Godebski (rzeźbiarz),
Francja,
Grenoble,
Kolorystyka (muzyka),
Kompozytor,
Kompozytorzy muzyki poważnej,
Krytyka muzyczna,
La Côte-Saint-André,
Niccolò Paganini,
Oratorium,
Orkiestra,
Paryż,
Potępienie Fausta,
Prekursor,
Requiem,
Romantyzm,
Stanisław Nicieja,
Symfonia,
Symfonia fantastyczna,
Wielkie koncerty instrumentalne,
XIX wiek,
Zakład Narodowy im. Ossolińskich,
Louis Hector Berlioz (ur.
11 grudnia 1803 w
La Côte-Saint-André koło
Grenoble, zm.
8 marca 1869 w
Paryżu) –
kompozytor francuski, twórca
symfonii romantycznej, prekursor nowoczesnej
kolorystyki, którego twórczość nadała kierunek rozwoju
XIX-wiecznej symfonice; pisarz i krytyk muzyczny.
Marie-Henri Beyle (ur.
23 stycznia 1783 w
Grenoble - zm.
23 marca 1842 w
Paryżu), bardziej znany jako Stendhal,
francuski pisarz romantyk, prekursor
realizmu w literaturze.
Paul Huet, malarz i rytownik francuski, (ur.
3 października 1803 w
Paryżu, zm.
9 stycznia 1869, tamże), uczeń
Grosa, w nawiązaniu do
Delacroix i romantyków wskazał nowe kierunki w swych krajobrazach. Najważniejsze prace: „Powódź w Saint Cloud” (
1855), „Czarne skały” (
1861), „Lasek koło Hagi” (
1866). Tworzył dzieła dekoracyjne, litografie, akwaforty i ilustracje do „Pawła i Wirginii" i „Chaty indyjskiej”
Bernardina de Saint-Pierre. Malując krajobrazy, często przedstawiał siłę żywiołów.
69288 Berlioz –
planetoida z grupy
pasa głównego asteroid okrążająca
Słońce w ciągu 4 lat i 82 dni w średniej odległości 2,61
j.a. Została odkryta
11 października 1990 roku w Karl Schwarzschild Observatory w Tautenburgu przez
Freimuta Börngena i
Lutza Schmadela. Nazwa planetoidy pochodzi od
Hectora Berlioza (1803-1869), francuskiego kompozytora. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (69288) 1990 TW11.
Juan Nepomuceno Almonte (ur.
15 maja 1803, zm.
21 marca 1869) –
meksykański urzędnik, żołnierz i dyplomata. Uczestnik
Bitwy o Alamo podczas Teksańskiej Rewolucji (1935–1936), lider konserwatystów w Meksyku w 1860 roku.
Benvenuto Cellini – opera w trzech aktach. Muzykę skomponował
Hector Berlioz a libretto napisali Léon de Wailly i
August Barbier (częściowo oparte na
autobiografii Benvenuto Celliniego).
Prapremiera miała miejsce dnia
10 września 1838 roku w Grand Opéra w
Paryżu.
Philippe Soupault (ur.
2 sierpnia 1897 w
Chaville, zm.
12 marca 1990 w
Paryżu) – francuski poeta, pisarz, krytyk literacki. Obok
André Bretona i
Louisa Aragona twórca
surrealizmu; związany także z
dadaizmem. W roku
1926 wykluczony z grupy surrealistów.
Julian Fontana (ur.
1810 w
Warszawie, zm.
24 grudnia 1869 w
Paryżu) – polski
pianista i
kompozytor, wychowanek
Liceum Warszawskiego, przyjaciel
Fryderyka Chopina, uczeń
Elsnera w konserwatorium warszawskim.
Achille-Claude Debussy (ur.
22 sierpnia 1862 w
Saint-Germain-en-Laye, zm.
25 marca 1918 w
Paryżu) pochowany na
Cmentarzu Passy –
francuski kompozytor, przedstawiciel
impresjonizmu w muzyce.
Étienne Joseph Théophile Thoré ps. William Bürger (ur.
1807 w
La Flèche, zm.
1869 w
Paryżu) – francuski krytyk i historyk sztuki, publicysta, kolekcjoner i działacz społeczny.
Julia Boggs Dent Grant (ur.
16 stycznia 1826 niedaleko
St. Louis, zm.
14 grudnia 1902 w White Haven) – żona
Ulyssesa Granta oraz
pierwsza dama Stanów Zjednoczonych w latach
1869-
1877.
André Adolphe Eugène Disdéri (ur. 28 marca 1819 w Paryżu, zm. 14 października 1889 w Paryżu) – francuski fotograf. W 1854 roku opatentował
carte de visite – zdjęcie niewielkich rozmiarów (ok. 6 × 9 cm), głównie o charakterze portretowym, które stało się jednym z najpopularniejszych w XIX wieku formatów fotograficznych. Powstanie i upowszechnienie się cartes de visite było jednym z czynników, dzięki którym fotografia stała się medium o charakterze masowym.
Jacques Louis César Alexandre de Randon (ur.
25 marca 1795 w
Grenoble, zm.
16 stycznia 1871 w
Genewie) francuski dowódca wojskowy i polityczny,
marszałek Francji i gubernator Algierii.
Emmanuel Mounier (ur.
1 marca 1905 w
Grenoble – zm.
23 marca 1950 w
Châtenay-Malabry pod
Paryżem),
francuski działacz społeczny, publicysta, krytyk
literacki i
filozof;
Arrigo Boito (Enrico Giuseppe Giovanni Boito),
1842 -
1918 -
kompozytor i
librecista, syn włoskiego malarza miniaturzysty i polskiej hrabiny Józefiny Radolińskiej. Największym jego dziełem była opera Mefistofeles, oparta na
Fauscie Goethego, napisał też operę Neron, jednak do historii przeszedł głównie jako autor libretta do
Otella i
Falstaffa Giuseppe Verdiego i, choć w nieco mniejszym stopniu, Giocondy
Amilcare Ponchiellego i innych. Studia, w zakresie teorii muzyki, gry na skrzypcach i fortepianie odbył w mediolańskim konserwatorium, z tego okresu pochodzą kompozycje, jakie Boito pisał wspólnie z F. Facciem. Po studiach nawiązał kontakt z takimi twórcami, jak
Victor Hugo,
Hector Berlioz,
Gioacchino Rossini, a przede wszystkim
Giuseppe Verdi.
Mino Cinelu, właśc. Dominique Cinelu (ur. 10 marca
1957 w
Saint-Cloud) −
francuski muzyk specjalizujący się w grze na
instrumentach perkusyjnych, kompozytor i producent muzyczny.
Jean-François Champollion (ur.
23 grudnia 1790 r. w
Figeac, zm.
4 marca 1832 r. w
Paryżu) -
francuski językoznawca,
archeolog,
egiptolog i
poliglota. Uznawany za twórcę nowoczesnej egiptologii.
Józef Brzowski (ur.
22 listopada 1805 (lub
1803) w
Warszawie, zm.
3 grudnia 1888 w Warszawie), polski kompozytor, pedagog, dyrygent, wiolonczelista i publicysta muzyczny.
Donatien-Alphonse-François de Sade (ur.
2 czerwca 1740 w
Paryżu, zm.
2 grudnia 1814 w
Saint-Maurice) –
francuski pisarz. Od jego nazwiska pochodzi nazwa
sadyzmu, jednego z zaburzeń seksualnych.