Linki:
12 sierpnia,
14 października,
18 marca,
19 marca,
23 lutego,
25 marca,
5 czerwca,
7 grudnia,
8 grudnia,
9 kwietnia,
Agnieszka wrocławska,
Agnieszka wrocławska (1230/1236-po 1277),
Aleksander Jagiellończyk,
Andegawenowie,
Anna Jagiellonka (1523-1596),
Anna Przemyślidka,
August III Sas,
August II Mocny,
Batu-chan,
Bezprym,
Bitwa pod Chmielnikiem,
Bitwa pod Legnicą,
Bitwa pod Lubuszem (1239),
Bitwa pod Tarczkiem,
Bitwa pod Turskiem,
Bolesław III Krzywousty,
Bolesław II Rogatka,
Bolesław II Szczodry,
Bolesław IV Kędzierzawy,
Bolesław I Chrobry,
Bolesław I Wysoki,
Bolesław I mazowiecki,
Bolesław Mieszkowic,
Bolesław Pobożny,
Bolesław V Wstydliwy,
Bolesław Zapomniany,
Bolesław oleśnicki,
Cystersi,
Czechy,
Dekapitacja,
Elżbieta wrocławska,
Festung Breslau,
Gąsawa,
Gniezno,
Henryk III Biały,
Henryk III Walezy,
Henryk III głogowski,
Henryk IV Prawy,
Henryk IV Wierny,
Henryk I Brodaty,
Henryk Pobożny (Saksonia),
Hohenstaufowie,
I najazd mongolski na Polskę,
Jadwiga Śląska,
Jadwiga Andegaweńska,
Jadwiga wrocławska,
Jagiellonowie,
Jan ścinawski,
Jan Długosz (historyk),
Jan III Sobieski,
Jan II Kazimierz Waza,
Jan I Olbracht,
Kasztelanowie krakowscy,
Kazimierz III Wielki,
Kazimierz II Sprawiedliwy,
Kazimierz IV Jagiellończyk,
Kazimierz I Odnowiciel,
Kazimierz I kujawski,
Klemens z Brzeźnicy,
Konrad I głogowski,
Konrad I mazowiecki,
Konrad I oleśnicki,
Konrad Kędzierzawy,
Konstancja wrocławska,
Kraków,
Krystyna (żona Bolesława I Wysokiego),
Książęta wielkopolscy,
Książęta wrocławscy,
Legnica,
Leszek Biały,
Leszek Czarny,
Lublin,
Lubusz,
Ludwik Węgierski,
Marchia Brandenburska,
Michał Korybut Wiśniowiecki,
Mieszko I,
Mieszko III Stary,
Mieszko II Lambert,
Mieszko II Otyły,
Mieszko I Plątonogi,
Mieszko Młodszy,
Mieszko lubuski,
Mongołowie,
Morawy,
Nakło nad Notecią,
Odon Mieszkowic,
Opole,
Ordu (Mongoł),
Pełka (arcybiskup gnieźnieński),
Piastowie,
Piastowie śląscy,
Piastowie głogowsko-żagańscy,
Piastowie kujawscy,
Piastowie wielkopolscy,
Polidaktylia,
Przemko głogowski,
Przemyślidzi,
Przemysł I,
Przemysł II,
Przemysł Ottokar I,
Regent,
Salzburg,
Sandomierz,
Santok,
Sobór św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu,
Stanisław August Poniatowski,
Stanisław Leszczyński,
Stefan Batory,
Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy z Rodos i z Malty,
Templariusze,
Trzebnica,
Ujście (miasto),
Węgry,
Władcy Polski,
Władcy ziem polskich w czasie rozbiorów,
Władysław III Laskonogi,
Władysław III Warneńczyk,
Władysław II Jagiełło,
Władysław II Wygnaniec,
Władysław IV Waza,
Władysław I Łokietek,
Władysław I Herman,
Władysław Odonic,
Władysław opolski,
Władysław wrocławski,
Włodzimierz (wojewoda krakowski),
Wacław II,
Wacław III,
Wacław I Przemyślida,
Warta,
Wielkopolska,
Wojewodowie krakowscy,
Wolna elekcja,
Wrocław,
Zakon świętej Klary,
Zawichost,
Zbigniew (polski książę),
Ziemia kaliska,
Ziemia krakowska,
Ziemia wieluńska,
Zygmunt III Waza,
Zygmunt II August,
Zygmunt I Stary,
Henryk II Pobożny (ur.
1196/
1207, zm.
9 kwietnia 1241) – książę śląski, krakowski i wielkopolski
1238-
1241 (do
1239 tylko w południowej
Wielkopolsce po linię rzeki
Warty). Przez cały okres nad ziemią kaliską i
wieluńską (rudzką) wyłącznie opieka nad małoletnimi książętami. W latach
1238 -
1239 rządy w księstwie opolskim i opieka nad sandomierskim.
Henryk II Pobożny (ur.
1196/
1207, zm.
9 kwietnia 1241[1]) – książę śląski, krakowski i wielkopolski
1238-
1241 (do
1239 tylko w południowej
Wielkopolsce po linię rzeki
Warty). Przez cały okres nad ziemią kaliską i
wieluńską (rudzką) wyłącznie opieka nad małoletnimi książętami. W latach
1238 -
1239 rządy w księstwie opolskim i opieka nad sandomierskim.
Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy
1165/
1170, zm.
19 marca 1238 w
Krośnie Odrzańskim) –
książę wrocławski w latach
1201-
1238,
opolski 1201-
1202,
kaliski 1206-
1207 i od
1234, władca
ziemi lubuskiej do
1206,
1210-
1218 i od
1230, od
1232 książę
krakowski, od
1234 w południowej
Wielkopolsce po rzekę
Wartę, od
1230 opieka nad
Opolem, od
1232 opieka nad
Sandomierzem, od
1234 pełnia władzy nad
Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze
śląskiej linii dynastii
Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.
Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy
1165/
1170[1], zm.
19 marca 1238[2] w
Krośnie Odrzańskim) –
książę wrocławski w latach
1201-
1238,
opolski 1201-
1202,
kaliski 1206-
1207 i od
1234, władca
ziemi lubuskiej do
1206,
1210-
1218 i od
1230, od
1232 książę
krakowski, od
1234 w południowej
Wielkopolsce po rzekę
Wartę, od
1230 opieka nad
Opolem, od
1232 opieka nad
Sandomierzem, od
1234 pełnia władzy nad
Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze
śląskiej linii dynastii
Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.
Anastazja Barnimówna (ur. w okr.
1239–
1245, zm. 15 marca
1317 w Rybnicy) – księżniczka szczecińska, księżna meklemburska, żona
Henryka I Pielgrzyma,
księcia meklemburskiego na
Wyszomierzu, córka
Barnima I Dobrego,
księcia szczecińskiego i Marianny.
Władysław (Włodzisław) Odonic (Plwacz) (ur. ok.
1190, zm.
5 czerwca 1239) –
książę wielkopolski,
1207-
1217 książę kaliski,
1216-
1217 w południowo-zachodniej
Wielkopolsce (wg innych historyków w całej
dzielnicy poznańskiej), od
1223 książę na
Ujściu nad Notecią, od
1225 dodatkowo w
Nakle,
1229-
1234 w całej Wielkopolsce,
1234-
1239 tylko na północ i wschód od rzeki
Warty (niektórzy historycy przypuszczają, że na krótko przed śmiercią ponownie usunięty do Ujścia i Nakła).
Przemysł I (niepoprawnie Przemysław I) (ur. pomiędzy
5 czerwca 1220 a
4 czerwca 1221, zm.
4 czerwca 1257 w
Poznaniu),
książę wielkopolski w latach
1239-
1247 (współrządy z bratem), (według niektórych historyków w latach
1239-
1241 tylko książę na
Ujściu),
1247-
1249 w
Poznaniu i
Gnieźnie,
1249-
1250 w Poznaniu i Kaliszu,
1250-
1253 w całej
Wielkopolsce,
1253-
1257 w Poznaniu.
Bolesław Pobożny (ur. między
1224 a
1227, zm.
13 lub
14 kwietnia 1279) –
książę wielkopolski w latach 1239–1247 (według niektórych historyków tylko książę na
Ujściu w latach
1239–
1241), książę
kaliski w latach
1247–
1249, książę
gnieźnieński w latach 1249–
1250, w latach 1250–
1253 usunięty, książę gnieźnieńsko-kaliski w latach 1253–1257, w całej Wielkopolsce w latach
1257–
1273, od
1261 roku w
Lądzie, książę regent na
Mazowszu w latach
1262–
1264, w
Bydgoszczy w latach
1268–
1273, w
Inowrocławiu w latach
1271–
1273, od 1273 roku książę gnieźnieńsko-kaliski.
Manuel Angelos Dukas Komnen (zm.
1241) – cesarz Tesaloniki w latach 1230 – 1237, władca Tesalii w latach 1239 - 1241. Brat
Teodora Angelosa Dukasa Komnena.
Bitwa pod Lubuszem (1239) – bitwa stoczona w
1239 r. pomiędzy wojskami
księcia polskiego i śląskiego Henryka Pobożnego a wojskami
margrabiów brandenburskich Ottona III i
Jana I z
dynastii askańskiej.
Księstwo podolskie – kraina historyczna leżąca na
Rusi między rzekami
Dniestr a
Uszycą. Dzieliło się na Podole Zachodnie - Podniestrze i Podole Wschodnie - Pobuże. Pierwotnie ziemie podolskie wchodziły w skład
księstwa halickiego i
Wielkiego Księstwa Kijowskiego. Panujący władcy wywodzili się z dynastii
Rurykowiczów. Podczas najazdu mongolskiego na Ruś w
1238 r. zniszczeniu uległy wszystkie ważniejsze grody
Podola, m.in. Bakota, ówczesna stolica księstwa. Po ustaniu zawieruchy mongolskiej tereny zasiedliła ponownie ludność ruska. Na ten czas datuje się założenie
Kamieńca Podolskiego,
Bracławia,
Winnicy.
Liber fundationis claustri sanctae Mariae Virginis in Heinrichow (Księga założenia klasztoru świętej Marii Dziewicy w Henrykowie, także: Księga Henrykowska) – stustronicowa spisana po
łacinie kronika opactwa cystersów w
Henrykowie na
Dolnym Śląsku. Jej autorem jest Piotr, opat klasztoru. Powstała początkowo jako spis dóbr klasztornych (w celu wyjaśnienia praw klasztoru do nich), w związku z niestabilną sytuacją (także prawną) po
najeździe mongolskim w
1241.
Kazimierz I, "Kazimierz Konradowicz" zwany kujawskim (ur. ok.
1211, zm.
14 grudnia 1267) – książę
kujawski od
1233, w
wielkopolskim Lądzie w latach
1239-
1261, w Wyszogrodzie od
1242, książę
sieradzki w latach
1247-
1261, książę
łęczycki od
1247, książę dobrzyński
1248.
Bogusław I Raciborowic (ur. najp.
1183, zm.
1238) – domniemany książę pomorski (sławieński)?, przypuszczalny syn
Racibora Bogusławowica i Salomei?.
Bolesław II Rogatka, także Łysy i Cudaczny (ur. między
1220 a
1225, zm.
26 grudnia 1278) –
książę krakowski w
1241, w latach
1241-
1247 książę południowo-zachodniej
Wielkopolski, książę śląski w latach
1241-
1248,
legnicko-
głogowski w latach
1248-
1249/
1251, w
1249 strata
Lubusza, od
1249 tylko w Legnicy, od
1277 także w
Środzie Śląskiej.
Parafia Świętego Klemensa w Czerminie -
parafia rzymskokatolicka w
dekanacie Mielec Północ w
diecezji tarnowskiej. Erygowana w
1238. Mieści się pod numerem 477. Prowadzą ją księża diecezjalni.
Mieszko II Otyły (ur. ok.
1220, zm.
18 lub
22 października 1246) – książę
opolsko-
raciborski w latach
1230-
1246 (samodzielne rządy od
1239 roku, w latach
1234-
1239 przeniesiony przez
Henryka I Brodatego do
Kalisza).
Dymek –
wieś w
Polsce położona w
województwie łódzkim, w
powiecie wieluńskim, w
gminie Ostrówek. Pierwsze wzmianki o wsi (jeszcze bez nazwy) pojawiły się w
1238 roku. Wieś jako wieś Dymek istnieje od około
1450 roku.