Henryk IV Probus

Linki:
Ścinawa, Śląsk, Środa Śląska, 22 lipca, 23 czerwca, 24 czerwca, 24 kwietnia, 26 lutego, 30 września, Aleksander Jagiellończyk, Andegawenowie, Anna Jagiellonka (1523-1596), Arpadowie, August III Sas, August II Mocny, Barycz (województwo dolnośląskie), Bezprym, Biskupi gnieźnieńscy, Biskupi krakowscy, Biskupi wrocławscy, Bitwa pod Legnicą, Bitwa pod Siewierzem, Bitwa pod Stolcem, Bitwa pod Suchymi Krutami, Bolesław III Krzywousty, Bolesław II Rogatka, Bolesław II Szczodry, Bolesław II mazowiecki, Bolesław IV Kędzierzawy, Bolesław I Chrobry, Bolesław Pobożny, Bolesław V Wstydliwy, Bolesław Zapomniany, Bolko I Surowy, Bolko I opolski, Codex Manesse, Czechy, Ekskomunika, Głogów, Henryk III Biały, Henryk III Walezy, Henryk III głogowski, Henryk II Pobożny, Henryk I Brodaty, Henryk V Brzuchaty, Hołd lenny, II wojna światowa, Interdykt, Język średnio-wysoko-niemiecki, Jadwiga Andegaweńska, Jagiellonowie, Jakub Świnka, Jan Chrzciciel, Jan III Sobieski, Jan II Kazimierz Waza, Jan I Olbracht, Jelcz, Kłodzko, Kalisz, Kazimierz III Wielki, Kazimierz II Sprawiedliwy, Kazimierz IV Jagiellończyk, Kazimierz I Odnowiciel, Kazimierz bytomski, Kluczbork, Kolegiata Świętego Krzyża i św. Bartłomieja we Wrocławiu, Konrad II Garbaty, Konrad I głogowski, Konrad I mazowiecki, Konstancja wodzisławska, Kraków, Krosno Odrzańskie, Książęta śląscy, Książęta głogowsko-żagańscy, Książęta krakowscy, Książęta kujawscy, Książęta legnicko-brzescy, Książęta mazowieccy, Książęta opolsko-raciborscy, Książęta wielkopolscy, Książęta wrocławscy, Legnica, Leszek Biały, Leszek Czarny, Ludwik Węgierski, Lwów, Małopolska, Marchia Brandenburska, Marcin IV, Matylda brandenburska, Michał Korybut Wiśniowiecki, Mieszko I, Mieszko III Stary, Mieszko II Lambert, Mieszko I Plątonogi, Mieszko cieszyński, Minnesingerzy, Minstrel, Namysłów, Nysa, Ołobok (województwo wielkopolskie), Opole, Oswald Balzer, Otmuchów, Papież, Paweł z Przemankowa, Piastowie, Praga, Przemko ścinawski, Przemyślidzi, Przemysł II, Przemysł Ottokar II, Przemysław raciborski, Racibórz, Ruda (powiat wieluński), Rudolf I Habsburg, Rzesza, Rzym, Sądowel, Salzburg, Sandomierz, Skała (województwo małopolskie), Stanisław August Poniatowski, Stanisław Leszczyński, Stefan Batory, Styria, Tomasz II Zaremba, Turniej rycerski, Węgry, Władcy Polski, Władcy ziem polskich w czasie rozbiorów, Władysław III Laskonogi, Władysław III Warneńczyk, Władysław II Jagiełło, Władysław II Wygnaniec, Władysław IV Waza, Władysław I Łokietek, Władysław I Herman, Władysław opolski, Władysław wrocławski, Wacław II, Wacław III, Wawel, Wenecja, Wiedeń, Wielkopolska, Wieluń, Wiland, Wleń, Wolna elekcja, Wrocław, Zakon Braci Mniejszych, Zamek na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu, Zbigniew (polski książę), Ziemia kłodzka, Ziemia wieluńska, Zygmunt III Waza, Zygmunt II August, Zygmunt I Stary,
Henryk IV Prawy, także Henryk IV Probus (ur. 1257 lub 1258, zm. 23 czerwca 1290) – książę wrocławski w latach 1270-1290, książę krakowski w latach 1288-1290.

Matylda brandenburska (ur. po 1270, zm. między 23 czerwca 1290 a 1 kwietnia 1298) – żona księcia wrocławskiego Henryka Prawego, córka margrabiego brandenburskiego Ottona V Długiego.

Księstwo wrocławskie – rezultat podziału w latach 1248-1251 istniejącego wcześniej księstwa śląskiego pomiędzy synów Henryka Pobożnego. Po podziale tym Bolesław Rogatka otrzymał księstwo legnickie, Konrad Iksięstwo głogowskie, a księstwo wrocławskie przypadło Henrykowi III Białemu. Po jego śmierci w 1266 objął je arcybiskup salzburski Władysław, w 1270 do 1290Henryk Prawy, po nim w 1291Henryk V Brzuchaty. Po Henryku Grubym, jako opiekun małoletnich książąt, księstwem wrocławskim władał od 1296 do 1301 Bolko Surowy. W 1311 władanie księstwem przypadło Henrykowi VI Dobremu, który w umowie z Janem Luksemburskim w zamian za dożywocie przekazał księstwo królowi Czech. Wskutek tej umowy, po śmierci Henryka Dobrego, od 1325 księstwo wrocławskie należało do królów Czech, który władał nim za pośrednictwem starostów aż do przejęcia w latach 1740-1742 terytorium całego Śląska przez Królestwo Prus. Jakkolwiek do czasu przejścia we władanie czeskie terytorium księstwa wrocławskiego ulegało zmianom w zależności od bieżącej sytuacji politycznej, to w okresie czeskim księstwo wrocławskie obejmowało już trwale ziemię wrocławską, średzką i namysłowską.

Bitwa pod Siewierzem (26 lutego 1289) odbyła się między koalicją kujawsko-mazowiecką Bolesława II, księcia Płocka i Władysława Łokietka a siłami Henryka IV Probusa, księcia wrocławskiego pod Siewierzem w księstwie bytomskim. Bitwa ta jest traktowana jako jeden z etapów walki o Małopolskę w latach 1288-1290

Henryk XIII(I) (ur. 19 listopada 1235, zm. 3 lutego 1290, Burghausen) - książę Bawarii i palatyn reński w latach 1253-1255, książę Dolnej Bawarii (jako Henryk I) po podziale Bawarii w latach 1255-1290, z dynastii Wittelsbachów.

Przemysł II (ur. 14 października 1257 w Poznaniu, zm. 8 lutego 1296 w Rogoźnie) – władca z dynastii Piastów (ostatni męski przedstawiciel linii wielkopolskiej), książę poznański w latach 1257-1279, książę wielkopolski w latach 1279–1296, książę krakowski w latach 12901291, książę pomorski w latach 1294–1296, król Polski w latach 1295-1296.

Przemysł II (ur. 14 października 1257 w Poznaniu, zm. 8 lutego 1296 w Rogoźnie) – władca z dynastii Piastów (ostatni męski przedstawiciel linii wielkopolskiej), książę poznański w latach 1257[1]-1279, książę wielkopolski w latach 1279–1296, książę krakowski w latach 12901291[2], książę pomorski w latach 1294–1296, król Polski w latach 1295-1296.

Henryk V Brzuchaty (Gruby) (ur. między 1245 a 1250, zm. 22 lutego 1296) – książę jaworski 1273-1278, od 1278 legnicki, a od 1290 wrocławski i brzeski, w latach 1290-1294 w Namysłowie i Oleśnicy.

Andrzej III, węg. III. András, Velencei (ur. między 1265 a 1270 w Wenecji, zm. 14 stycznia 1301 w Budzie) – ostatni król Węgier z dynastii Arpadów w latach 1290-1301.

Karol Robert (1288 - 16 lipca 1342) - pierwszy z Andegawenów na tronie węgierskim (od 1308), koronowany w 1310. Syn Karola Martela, tytularnego króla Węgier w latach 1290-1295 i Klemencji Habsburg.

Prijezda II (ur. przed 1242 r., zm. 1290 r.) - ban Bośni od 1287 r. Był najstarszym synem Prijezdy I. Początkowo po śmierci ojca panował samodzielnie, ale jeszcze w 1287 r. współrządził z bratem Stefanem I Kotromanem. Uznał zwierzchnictwo Węgier. Zmarł w 1290 r.

Béarn - historyczna prowincja francuska w południowo - zachodniej Francji, na skraju Pirenejów. W okresie Merowingów była hrabstwem, a następnie weszła w skład Gaskonii. Od 1290 należała do hrabstwa Foix a potem Nawarry. W 1589 Henryk IV Burbon włączył część prowincji do Francji (resztę przyłączono w 1620).

Władysław I (urodzony ok. 1275-1280 - zmarł pomiędzy 1321 a 1324), od 1290 koregent w księstwie cieszyńsko-oświęcimskim, od 1314/5 w wyniku podziału książę oświęcimski.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja