Linki:
Łęczyca,
Łużyce,
Śląsk,
Śląsk Opolski,
Śrem,
Środa Śląska,
Świętopełk II Wielki,
Żnin,
14 października,
19 marca,
23 lutego,
24 listopada,
24 stycznia,
25 listopada,
25 stycznia,
26 marca,
30 maja,
6 maja,
7 grudnia,
8 grudnia,
Agnieszka Babenberg,
Aleksander Jagiellończyk,
Altenburg (Turyngia),
Andegawenowie,
Andrzej II węgierski,
Anna Jagiellonka (1523-1596),
Anna Przemyślidka,
Arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski,
Arkana,
August III Sas,
August II Mocny,
Austria,
Bałtowie,
Barnim I,
Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie,
Bezprym,
Biskupi gnieźnieńscy,
Biskupi krakowscy,
Biskupi wrocławscy,
Bitwa pod Legnicą,
Bitwa pod Międzyborzem,
Bitwa pod Skałą (1228),
Bitwa pod Wrocieryżem,
Bogusław I,
Bolesław III Krzywousty,
Bolesław II Rogatka,
Bolesław II Szczodry,
Bolesław IV Kędzierzawy,
Bolesław I Chrobry,
Bolesław I Wysoki,
Bolesław I mazowiecki,
Bolesław Mieszkowic,
Bolesław Pobożny,
Bolesław V Wstydliwy,
Bolesław Zapomniany,
Bolesław oleśnicki,
Borzykowa (województwo łódzkie),
Cedynia,
Chełm,
Cyprian (biskup),
Czechy,
Danków (województwo śląskie),
Dypold III Borzywoj,
Filip Szwabski,
Francja,
Fryderyk II Hohenstauf,
Fulko (biskup krakowski),
Gąsawa,
Głogów,
Gdańsk,
Gniezno,
Gryfici (Świebodzice),
Grzywna (jednostka miar),
Gubin,
Henryk III Walezy,
Henryk III głogowski,
Henryk II Pobożny,
Henryk IV Prawy,
Henryk IV Wierny,
Henryk Kietlicz,
Hohenstaufowie,
Innocenty III,
Iwo Odrowąż,
Jadwiga Śląska,
Jadwiga Andegaweńska,
Jagiellonowie,
Jan ścinawski,
Jan III Sobieski,
Jan II Kazimierz Waza,
Jan I Olbracht,
Jarosław opolski,
Kalisz,
Kazimierz III Wielki,
Kazimierz II Sprawiedliwy,
Kazimierz IV Jagiellończyk,
Kazimierz I Odnowiciel,
Kazimierz I opolski,
Klemens IV,
Konrad II (margrabia Łużyc),
Konrad I mazowiecki,
Konrad I oleśnicki,
Konrad Kędzierzawy,
Kraków,
Krosno Odrzańskie,
Krystyna (żona Bolesława I Wysokiego),
Książę,
Książęta opolsko-raciborscy,
Książęta pomorscy,
Książęta wielkopolscy,
Książęta wrocławscy,
Kujawy,
Leszek Biały,
Leszek Czarny,
Lubusz,
Ludwik Węgierski,
Marcinkowo Górne,
Michał Korybut Wiśniowiecki,
Mieszko I,
Mieszko III Stary,
Mieszko II Lambert,
Mieszko II Otyły,
Mieszko I Plątonogi,
Mieszko Młodszy,
Mongołowie,
Nakło nad Notecią,
Niemcy,
Nysa,
Odon Mieszkowic,
Opole,
Otmuchów,
Otto IV,
Otto VIII Wittelsbach,
Płock,
Pełka (arcybiskup gnieźnieński),
Piastowie,
Piastowie śląscy,
Piastowie głogowsko-żagańscy,
Piastowie kujawscy,
Piastowie wielkopolscy,
Pomorze Gdańskie,
Pomorze Zachodnie,
Poznań,
Prusowie,
Przemko głogowski,
Przemyślidzi,
Przemysł I,
Przemysł II,
Przemysł Ottokar I,
Przywilej z Cieni,
Racibórz,
Rzym,
Sądowel,
Sandomierz,
Seniorat,
Sieradz,
Spytkowice (powiat wadowicki),
Stanisław August Poniatowski,
Stanisław Leszczyński,
Stefan Batory,
Trzebnica,
Turyngia,
Ujście (miasto),
Układ o przeżycie,
Węgry,
Władcy Polski,
Władcy ziem polskich w czasie rozbiorów,
Władysław III Laskonogi,
Władysław III Warneńczyk,
Władysław II Jagiełło,
Władysław II Wygnaniec,
Władysław IV Waza,
Władysław I Łokietek,
Władysław I Herman,
Władysław Odonic,
Władysław opolski,
Wacław II,
Wacław III,
Warta,
Welfowie,
Wielkopolska,
Wiola opolska,
Wolna elekcja,
Wrocław,
Złotoryja,
Zakon krzyżacki,
Zbigniew (polski książę),
Zbrodnia gąsawska,
Ziemia kaliska,
Ziemia lubuska,
Ziemia wieluńska,
Zygmunt III Waza,
Zygmunt II August,
Zygmunt I Stary,
Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy
1165/
1170, zm.
19 marca 1238 w
Krośnie Odrzańskim) –
książę wrocławski w latach
1201-
1238,
opolski 1201-
1202,
kaliski 1206-
1207 i od
1234, władca
ziemi lubuskiej do
1206,
1210-
1218 i od
1230, od
1232 książę
krakowski, od
1234 w południowej
Wielkopolsce po rzekę
Wartę, od
1230 opieka nad
Opolem, od
1232 opieka nad
Sandomierzem, od
1234 pełnia władzy nad
Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze
śląskiej linii dynastii
Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.
Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy
1165/
1170[1], zm.
19 marca 1238[2] w
Krośnie Odrzańskim) –
książę wrocławski w latach
1201-
1238,
opolski 1201-
1202,
kaliski 1206-
1207 i od
1234, władca
ziemi lubuskiej do
1206,
1210-
1218 i od
1230, od
1232 książę
krakowski, od
1234 w południowej
Wielkopolsce po rzekę
Wartę, od
1230 opieka nad
Opolem, od
1232 opieka nad
Sandomierzem, od
1234 pełnia władzy nad
Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze
śląskiej linii dynastii
Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.
Władysław III Laskonogi (ur.
1161-
1166/
1167, zm.
3 listopada 1231) –
książę wielkopolski, w latach
1194-
1202 w południowej
Wielkopolsce, w latach
1202-
1229 w
Wielkopolsce, w latach
1202-
1206,
1228-
1229 książę krakowski, w
1206 oddał
Kalisz Henrykowi I Brodatemu z
linii śląskiej,
1206-
1210 i
1218-
1225 w
Lubuszu,
1216-
1217 tylko w
Gnieźnie, choć według innych prawdopodobniejszych wersji oddał wtedy bratankowi tylko południowo-zachodnią Wielkopolskę.
Henryk II Pobożny (ur.
1196/
1207, zm.
9 kwietnia 1241) – książę śląski, krakowski i wielkopolski
1238-
1241 (do
1239 tylko w południowej
Wielkopolsce po linię rzeki
Warty). Przez cały okres nad ziemią kaliską i
wieluńską (rudzką) wyłącznie opieka nad małoletnimi książętami. W latach
1238 -
1239 rządy w księstwie opolskim i opieka nad sandomierskim.
Henryk II Pobożny (ur.
1196/
1207, zm.
9 kwietnia 1241[1]) – książę śląski, krakowski i wielkopolski
1238-
1241 (do
1239 tylko w południowej
Wielkopolsce po linię rzeki
Warty). Przez cały okres nad ziemią kaliską i
wieluńską (rudzką) wyłącznie opieka nad małoletnimi książętami. W latach
1238 -
1239 rządy w księstwie opolskim i opieka nad sandomierskim.
Mieszko II Otyły (ur. ok.
1220, zm.
18 lub
22 października 1246) – książę
opolsko-
raciborski w latach
1230-
1246 (samodzielne rządy od
1239 roku, w latach
1234-
1239 przeniesiony przez
Henryka I Brodatego do
Kalisza).
Władysław (Włodzisław) Odonic (Plwacz) (ur. ok.
1190, zm.
5 czerwca 1239) –
książę wielkopolski,
1207-
1217 książę kaliski,
1216-
1217 w południowo-zachodniej
Wielkopolsce (wg innych historyków w całej
dzielnicy poznańskiej), od
1223 książę na
Ujściu nad Notecią, od
1225 dodatkowo w
Nakle,
1229-
1234 w całej Wielkopolsce,
1234-
1239 tylko na północ i wschód od rzeki
Warty (niektórzy historycy przypuszczają, że na krótko przed śmiercią ponownie usunięty do Ujścia i Nakła).
Małgorzata Sambiria (Samborówna) przyd. Sprænghest (duń. Margrethe Sambiria) - córka
księcia pomorskiego Sambora II, królowa
Danii (ur.
1230-
1234 - zm. w grudniu (po 4 grudnia)
1282 r. w
Rostocku).
Konrad z Turyngii, właściwe Konrad I von Thüringen (ur. ok.
1206; zm.
24 listopada 1240 w
Rzymie) – w latach
1231-
1234 landgraf Turyngii i
palatyn saski (wespół z bratem
Henrykiem Raspe), a później także
wielki mistrz zakonu krzyżackiego (
1239-
1240), pochodzący z
niemieckiego rodu książęcego
Ludowingów.
Tybald IV z Szampanii (ur.
30 maja 1201 w
Troyes, zm.
8 lipca 1253 w
Pampelunie) zwany Trubadurem i Pogrobowcem – hrabia
Szampanii od
1201 r. oraz król
Nawarry od
1234 r. Syn
Tybalda III, hrabiego Szampanii, oraz Blanki z Nawarry, córki króla
Sancha VI.
Helena znojemska (ur. w latach 40.
XII w., zm.
2 kwietnia między
1202 a
1206) – księżniczka
morawska,
księżna krakowska i
sandomierska od około
1165 do
1194 oraz
mazowiecka w latach
1186-
1194, regentka w księstwach
krakowskim,
sandomierskim i
mazowieckim w imieniu małoletnich synów
Leszka Białego i
Konrada mazowieckiego w latach
1194-
1199/
1200, córka
Konrada II z dynastii
Przemyślidów.
Ottaviano Conti di Segni (zm.
29 stycznia 1234) — włoski
kardynał, bratanek
papieża Innocentego III.
Kamerling Św. Kościoła Rzymskiego w początkowym okresie pontyfikatu swego wuja (1200 do 1206). Nominację kardynalską (z tytułem diakona SS. Sergio e Bacco) otrzymał prawdopodobnie w maju
1206 roku. Uczestniczył w
papieskiej elekcji 1216 i
1227. Jako kardynał-
protodiakon (od
1221) koronował papieża
Grzegorza IX, który także był jego krewnym. Zmarł w Rzymie.
Ruryk II Wasyl – książę owrucki, wielki książę kijowski w latach
1173,
1180-
1181,
1194-
1202,
1203,
1205-
1206,
1207-
1210, książę czernihowski około 1205 r. Syn
Rościsława I.
Floris IV (ur.
24 czerwca 1210 w
Hadze - zm.
19 lipca 1234 w
Corbie) -
hrabia Holandii od
1222 do
1234, z dynastii
Gerolfingów, syn
Wilhelma I i Adelajdy Geldern. Regentem Florisa był Baldwin Bentheim. Floris podbił
Altenę. Był rycerzem, osobiście uczestniczył w krucjatach przeciwko Sedingenom (północna
Brema), zmarł podczas wyprawy do
Francji. Jego następcą był
Wilhelm II.