Linki:
Łacina,
Świątynia Jerozolimska,
Żydzi,
11 lutego,
Aleksander (cesarz bizantyński),
Aleksandria,
Aleksy III Angelos,
Aleksy II Komnen,
Aleksy IV Angelos,
Aleksy I Komnen,
Aleksy V Murzuflos,
Amr Ibn al-As,
Anastazjusz I,
Anastazjusz II (cesarz bizantyński),
Andronik III Paleolog,
Andronik II Paleolog,
Andronik IV Paleolog,
Andronik I Komnen,
Antiochia Syryjska,
Arabowie,
Arkadiusz (cesarz bizantyński),
Artabasdes,
Awarowie,
Azja Mniejsza,
Bazyli II Bułgarobójca,
Bazyli I Macedończyk,
Bazyliskus,
Bitwa pod Niniwą,
Bosfor,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Cesarze bizantyńscy,
Cezarea Nadmorska,
Chalid ibn al-Walid,
Chalkedon,
Chosroes II,
Chrześcijaństwo,
Chrzest,
Cypr,
Cyrus z Aleksandrii,
Dalmacja,
Damaszek,
Dunaj,
Dynastia Angelosów,
Dynastia Dukasów,
Dynastia Niceforów,
Dynastia amoryjska,
Dynastia heraklijska,
Dynastia izauryjska,
Dynastia justyniańska,
Dynastia leońska,
Dynastia macedońska,
Dynastia teodozjańska,
Egipt,
Egzarcha,
Eleuterios,
Emesa,
Filipikos Bardanes,
Fokas,
Heliopolis (Egipt),
Herakleonas,
Irena (cesarzowa bizantyńska),
Izaak II Angelos,
Izaak I Komnen,
Język średniogrecki,
Język starogrecki,
Jan III Dukas Watatzes,
Jan II Komnen,
Jan IV Laskarys,
Jan I Tzimiskes,
Jan VIII Paleolog,
Jan VII Paleolog,
Jan VI Kantakuzen,
Jan V Paleolog,
Jarmuk,
Jerozolima,
Jezus Chrystus,
Justyn II (cesarz bizantyński),
Justyn I (cesarz bizantyński),
Justynian II Rhinotmetos,
Justynian I Wielki,
Kalif,
Kartagina,
Kawad II,
Komnenowie,
Konstans II (cesarz bizantyński),
Konstantyn III (cesarz bizantyński),
Konstantyn III (cesarz bizantyjski),
Konstantyn IV Pogonatos,
Konstantyn IX Monomach,
Konstantyn VIII,
Konstantyn VII Porfirogeneta,
Konstantyn VI (cesarz bizantyński),
Konstantyn V Kopronim,
Konstantyn XI Dragazes,
Konstantyn X Dukas,
Konstantynopol,
Koronacja,
Ktezyfont,
Laskarysowie,
Leon III Izauryjczyk,
Leon II (cesarz bizantyński),
Leon IV Chazar,
Leon I (cesarz bizantyński),
Leon VI Filozof,
Leon V Armeńczyk,
Leoncjusz II (cesarz bizantyński),
Manuel II Paleolog,
Manuel I Komnen,
Marcjan (cesarz bizantyński),
Mateusz Kantakuzen,
Maurycjusz (cesarz bizantyński),
Maurycjusz (cesarz bizantyjski),
Michał III Metystes,
Michał II Amoryjczyk,
Michał IV Paflagończyk,
Michał I Rangabe,
Michał VIII Paleolog,
Michał VII Dukas,
Michał VI Stratiotikos,
Michał V Kalafates,
Mikołaj Kanabos,
Monofizytyzm,
Monoteletyzm,
Nicefor III Botaniates,
Nicefor II Fokas,
Nicefor I Genik,
Półwysep Iberyjski,
Paleologowie,
Patriarcha,
Patriarcha Konstantynopola,
Persowie,
Powstanie przeciwko Herakliuszowi,
Pulcheria (cesarzowa),
Rawenna,
Relikwia,
Roman II,
Roman III Argyros,
Roman IV Diogenes,
Roman I Lekapen,
Sergiusz I (patriarcha Konstantynopola),
Sisebut,
Sobór chalcedoński,
Solid,
Staurakios,
Sycylia,
Teodor II Laskarys,
Teodor I Laskarys,
Teodora (cesarzowa bizantyńska),
Teodozjusz I,
Teodozjusz III,
Teodozjusz II (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyński),
Tremissis,
Tyberiusz III (cesarz bizantyński),
Tyberiusz II Konstantyn,
Umar Ibn al-Chattab,
Wezyr,
Wojna bizantyńsko-sasanidzka (602-628),
Zenon Izauryjczyk,
Zoe (cesarzowa bizantyńska),
Herakliusz (
łac. Flavius Heraclius,
gr. Ηρακλειος – Herakleios, ur. ok.
574, zm.
11 lutego 641) – cesarz
wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach 610–641. Syn Herakliusza –
egzarchy afrykańskiego z
Kartaginy, założyciel
dynastii heraklijskiej.
Herakliusz (
łac. Flavius Heraclius,
gr. Ηρακλειος - Herakleios)(ur. ok.
574, zm.
11 lutego 641) – cesarz
wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach
610–
641. Syn Herakliusza –
egzarchy afrykańskiego z
Kartaginy, założyciel dynastii heraklijskiej.
Dynastia heraklijska - zwana też Afrykańską - dynastia władająca
Cesarstwem Bizantyjskim w latach 610-711. Wywodziła się od Herakliusza egzarchy afrykańskiego z Kartaginy, potomka rodziny arystokratycznej z Kapadocji. Jego syn - również Herakliusz został w 610 cesarzem bizantyńskim. Ich panowanie charakteryzuje się problemami religijnymi (monoletyzm) i ekspansją Arabów.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Zeno (Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus) (ur. ok.
425, zm.
9 kwietnia 491) –
cesarz wschodniorzymski od
9 lutego 474 do
9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza
Leona I, mężem jego córki
Ariadny.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Zeno (Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus) (ur. ok.
425, zm.
9 kwietnia 491) –
cesarz wschodniorzymski od
9 lutego 474 do
9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza
Leona I, mężem jego córki
Ariadny.
Flawiusz Ardaburiusz Aspar
łac. Flavius Ardaburius Aspar (ur. ok.
400 - zm.
471 w
Konstantynopolu),
wschodniorzymski wódz pochodzący z plemienia
Alanów, mający w czasach panowania
Marcjana (
450-
457) i
Leona I (457-
474) przemożne wpływy w cesarstwie. Syn również wpływowego dowódcy, Ardabura.
Zeno (Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus) (ur. ok.
425, zm.
9 kwietnia 491) –
cesarz wschodniorzymski od
9 lutego 474 do
9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza
Leona I, mężem jego córki
Ariadny.
Flawiusz Ardaburiusz Aspar
łac. Flavius Ardaburius Aspar (ur. ok.
400 - zm.
471 w
Konstantynopolu),
wschodniorzymski wódz pochodzący z plemienia
Alanów, mający w czasach panowania
Marcjana (
450-
457) i
Leona I (457-
474) przemożne wpływy w cesarstwie. Syn również wpływowego dowódcy, Ardabura.
Arkadiusz (Flavius Arcadius) (ur.
377/
378, zm.
1 maja 408) –
cesarz wschodniorzymski w latach
395 -
408, syn
cesarza Teodozjusza I Wielkiego i
Aelii Flacilli, brat
cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz
Galli Placidii. Mąż
Aelii Eudoksji, z którą miał córkę
Pulcherię. Jego synem był również
Teodozjusz II.
Cyrus z Aleksandrii (zm.
642) –
melchicki biskup
Aleksandrii (lata
631-
642). Pertraktował z
Arabami za co został w roku
639 lub
640 deponowany przez cesarza
Herakliusza. W roku
641 ponownie został biskupem Aleksandrii, lecz w końcu musiał oddać miasto Arabom.
Arkadiusz (Flavius Arcadius) (ur.
377/
378, zm.
1 maja 408) –
cesarz wschodniorzymski w latach
395 -
408, syn
cesarza Teodozjusza I Wielkiego i
Aelii Flacilli, brat
cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz
Galli Placidii. Mąż
Aelii Eudoksji, z którą miał córkę
Pulcherię. Jego synem był również
Teodozjusz II.
Sobór konstantynopolitański III (zwany również Soborem in Trullo I
680 –
681) –
sobór powszechny biskupów chrześcijańskich stawiający sobie za cel rozwiązanie sporu, który narósł wokół nauki zwanej
monoteletyzmem, a sformułowanej w I poł.
VII wieku przez patriarchę konstantynopolitańskiego Sergiusza, popieranego przez cesarza bizantyjskiego
Herakliusza. Monoteletyzm uznawał istnienie w
Jezusie dwóch natur – boskiej i ludzkiej, lecz podkreślał istnienie jednej woli i działania.
Teofil (ur.
813, zm.
20 stycznia 842) –
cesarz bizantyjski od
829 (drugi cesarz z
dynastii amoryjskiej), syn
Michała II i jego pierwszej żony – Tekli.
Teodozjusz (ur. w
584, zm. w listopadzie
602) - panował jako współcesarz
bizantyjski od 26 marca 590 do listopada 602 roku u boku swego ojca
Maurycjusza.
Jowian, właściwie Flavius Iovianus (ok.
331 -
17 lutego 364),
cesarz rzymski (
27 czerwca 363 do 17 lutego 364). Panował jako Imperator Caesar Flavius Iovianus Augustus.
Justynian I Wielki, Iustinianus Flavius (właśc. Petrus Sabbatius) (ur.
11 maja 483 w
Tauresium,
Prowincja Iliria, zm.
13 listopada 565 w
Konstantynopolu) – cesarz
bizantyjski od
1 sierpnia 527 do
13 listopada 565, święty
Kościoła prawosławnego. Siostrzeniec cesarza
Justyna I.