Linki:
Dowód (matematyka),
Filozofia,
Hipoteza (prawo),
Hipoteza Goldbacha,
Hipoteza Poincarégo,
Hipoteza Riemanna,
Hipoteza Sapira-Whorfa,
Hipoteza continuum,
Hipoteza ergodyczna,
Józef Pieter,
Język grecki,
Językoznawstwo,
Kazimierz Ajdukiewicz,
Lemat,
Logika,
Mechanika statystyczna,
Nauka,
Pierre de Fermat,
Rozumowanie indukcyjne,
Tadeusz Kotarbiński,
Teoria,
Teoria liczb,
Teoria mnogości,
Teza,
Weryfikacja hipotez statystycznych,
Wielkie twierdzenie Fermata,
Wikicytaty,
Wikisłownik,
Hipoteza (
gr. hypóthesis – przypuszczenie) – osąd, który podlega weryfikacji. Zdanie, które stwierdza spodziewaną relację między jakimiś zjawiskami, propozycja twierdzenia naukowego, które zakłada możliwą lub oczekiwaną w danym kontekście sytuacyjnym naturę związku.
Uzasadnienie – uzasadnić zdanie P, to tyle co wskazać inne zdanie Q, które pozostaje w
relacji wynikania ze zdaniem P, a które jest mniej niepewne co zdanie P. Gdy wskazywane zdanie Q wynika dedukcyjnie ze zdania P, mamy do czynienia z
potwierdzeniem zdania P, gdy zaś ze zdania Q wynika dedukcyjnie uzasadniane zdanie P – z
dowodzeniem zdania P.
Twierdzenie to sformalizowana wypowiedź
sądu, stosowana we wszystkich
naukach ścisłych, składająca się z dwóch zbiorów zdań, które łączy
relacja implikacji. Pierwszy zbiór zdań określa ściśle warunki dla których dane twierdzenie jest spełnione i nazywa się założeniem twierdzenia, a drugi zbiór zdań jest właściwym sądem, będącym istotną treścią wypowiadanego twierdzenia i zwany jest tezą twierdzenia.
Zdanie deontyczne -
zdanie, które stwierdza że danego rodzaju zachowanie jest
nakazane, zakazane lub obojętne ze względu na fakt obowiązywania określonej
normy postępowania lub określonego systemu takich norm (np.
systemu prawnego).
Zdanie dopełnieniowe (
łac. sententia obiectiva) jest to zdanie podrzędne, które zastępuje dopełnienie orzeczenia zdania głównego (innymi słowy, odpowiada na pytanie: kogo? lub co?). Orzeczenie zdania dopełnieniowego podlega zasadom następstwa czasów na ogólnych zasadach.
Słaba hipoteza Goldbacha to przypuszczenie w
teorii liczb, które mówi, że każda liczba naturalna nieparzysta i większa od 7 jest sumą trzech nieparzystych liczb pierwszych (niekoniecznie różnych).
Przypuszczenie jest
sądem, który nie został
dowiedziony, ale jest uważany za prawdziwy i nie został obalony. W
matematyce, przypuszczenie jest niedowiedzionym
twierdzeniem, które wydaje się być poprawne.
Model statystyczny –
Hipoteza lub układ hipotez, sformułowanych w sposób
matematyczny (odpowiednio w postaci
równania lub
układu równań), który przedstawia zasadnicze powiązania występujące pomiędzy rozpatrywanymi zjawiskami rzeczywistymi.
Subiektywna oczekiwana użyteczność (SEU), antycypowana wartość gratyfikacyjna - ilościowa charakterystyka
celu aktywności podmiotu, związana z jego spodziewaną zdolnością do zaspokojenia
potrzeb, czyli redukcją
napięcia motywacyjnego.
Twierdzenie przeciwstawne (także: kontrapozycja lub transpozycja) – dla danego
twierdzenia zdanie orzekające wynikanie
zaprzeczenia założenia z zaprzeczenia tezy. Twierdzeniem przeciwstawnym do twierdzenia jeżeli A, to B jest zdanie jeżeli nieprawda, że B, to nieprawda, że A.
Twierdzenie przeciwne do danego
twierdzenia T (ang. contrary theorem) to zdanie stwierdzające, że zaprzeczenie założenia tego twierdzenia pociąga za sobą zaprzeczenie jego tezy. Twierdzeniem przeciwnym do twierdzenia jeśli A, to B jest zdanie jeśli nieprawda, że A, to nieprawda, że B. Twierdzenie przeciwne jest równoważne
twierdzeniu odwrotnemu i, podobnie jak to ostatnie, nie musi być prawdziwe wraz z twierdzeniem T.
Zdanie w sensie logiki (zdanie logiczne) –
wypowiedź, która stwierdza określony
stan rzeczy. Zdanie z języka J stwierdza (na mocy reguł semantycznych J) stan rzeczy s zawsze i tylko wtedy, gdy na mocy reguł semantycznych języka J: zdanie z jest prawdziwe zawsze i tylko wtedy, gdy s a z jest fałszywe zawsze i tylko wtedy, gdy nie jest tak, że s.
Efekt potwierdzenia; błąd konfirmacji; strategia konfirmacyjna – tendencja do preferowania informacji, które potwierdzają wcześniejsze oczekiwania i
hipotezy, niezależnie od tego, czy te informacje są prawdziwe. Powoduje, że ludzie poszukują informacji i zapamiętują je w sposób selektywny, interpretując je w
błędny sposób. Efekt ten jest szczególnie silny w przypadku zagadnień wywołujących silne
emocje i dotyczących mocno ugruntowanych opinii. Przykładowo, czytając o polityce dostępu do broni, ludzie zwykle preferują źródła, które potwierdzają to, co sami na ten temat sądzą. Mają również tendencję do interpretowania niejednoznacznych dowodów jako potwierdzających ich własne zdanie.