Linki:
Ameryka,
Ameryka Łacińska,
Antoni Gaudí,
Antonio Banderas,
Arabowie,
Argentyna,
Benito Pérez Galdós,
Boliwia,
Brazylia,
Celtowie,
Chile,
Clarín (pisarz),
Dominikana,
Ekwador,
Ferdynand II Katolicki,
Francisco Goya,
Francja,
Francuzi,
Galisyjczycy,
Germanie,
Gwatemala,
Hernán Cortés,
Hiszpańscy Argentyńczycy,
Hiszpania,
Honduras,
Iberowie,
Ignacy Loyola,
Izabela I Katolicka,
Język hiszpański,
Jan Karol I Hiszpański,
Karol V Habsburg,
Katalończycy,
Katolicyzm,
Kolumbia,
Korrida,
Kostaryka,
Kreole,
Krzysztof Kolumb,
Kuba,
Meksyk,
Metys,
Miguel de Cervantes,
Naród,
Nikaragua,
Pablo Picasso,
Panama,
Paragwaj,
Peru,
Portoryko,
Portugalczycy,
Rafael Nadal,
Rekonkwista,
Rosalía de Castro,
Salvador Dalí,
Salwador,
Stany Zjednoczone,
Starożytny Rzym,
Teresa z Ávili,
Urugwaj,
Włosi,
Wenezuela,
Hiszpanie –
naród romański zamieszkujący głównie
Hiszpanię (około 40 mln). Posługują się
językiem hiszpańskim. Wyznają głównie
katolicyzm (schrystianizowani w I-V wiekach n.e. W etnogenezie Hiszpanów uczestniczyło wiele grup etnicznych na początku byli to głównie
Iberowie a w VI wieku p.n.e. także
Celtowie, w II wieku p.n.e romanizowani przez
Rzymian, później w V-VIII wiekach n.e. napływ
Germanów i
Arabów w VIII-XV n.e. Dla kształtowania się narodu hiszpańskiego miała duży wpływ
Rekonkwista i powstanie zjednoczonego, scentralizowanego państwa w XV w. Stopniowo Kastylia kulturowo wywierała największy wpływ na cały kraj. Tradycyjne zajęcia Hiszpanów to pasterstwo, sadownictwo, rybołówstwo, rzemiosło, uprawa roślin. W kulturze ludowej są wyraźne różnice pomiędzy regionami w Hiszpanii, duża świadomość regionalnej tożsamości, własne dialekty i tradycje. Żywy i bogaty folklor muzyczny i taneczny, rozwinięty kult loklanych świętych, popularna jest
Korrida. W okresie zdobywania Ameryki, Hiszpanie tworzyli podstawowy skład etniczny i wywierali największy wpływ kulturowy w Ameryce Łacińskiej.
Mudejar (z arab. mudadżdżan – ten, który mógł zostać w Hiszpanii) – styl w hiszpańskiej
architekturze i sztuce, który rozwinął się z połączenia elementów
islamskich i chrześcijańskich (
romańskich i
gotyckich). Pojawił się w
VIII wieku, i przetrwał do
XVII wieku. Największy jego rozkwit nastąpił w okresie gotyku (
XV-
XVI w.).
Irlandczycy (
ang.: Irish (people),
irl.: Muintir na hÉireann, na hÉireannaigh, na Gaeil) - naród pochodzenia
celtyckiego zamieszkujący
Irlandię. W przeszłości ich
językiem ojczystym był
język irlandzki, ale współcześnie jest to zazwyczaj
język angielski (tylko dla niespełna 1% Irlandczyków
językiem ojczystym jest
język irlandzki). Dominującym wyznaniem wśród Irlandczyków jest
katolicyzm, schrystianizowani w V wieku naszej ery. Zasadniczą rolę w etnogenezie odegrali
celtowie którzy w IV-III wieku p.n.e. opanowali
Irlandię. Od XII wieku świadomość narodowa kształtowała się w walce z
Anglikami. W XVII wieku utracili całkowicie niepodległość spowodowało to liczną emigrację w XIX i na początku XX wieku do Ameryki. Około 80 mln osób na całym świecie przyznaje się do pochodzenia irlandzkiego. Istnieje bardzo duża diaspora Irlandczyków mieszkających poza Irlandią, najwięcej w
Stanach Zjednoczonych bo 36,5 mln. Wielu zamieszkuje także
Kanadę 4,3 mln i
Australię 1,9 mln. W średniowieczu irlandzka kultura oddziaływała na Europę zachodnią, ale stopniowo ulegała kulturze angielskiej i traciła celtycki charakter. Od XIX wieku notuje się odrodzenie irlandzkiej kultury i zachowanie celtyckie tożsamości, zwłaszcza języka. W kulturze ludowej przetrwały do dziś elementy celtyckie, bogaty i żywy folklor muzyczny i słowny. Kult
Świętego Patryka bohatera narodowego.
Real Academia de la Historia (
pol.: Królewska Akademia Historyczna): to hiszpańska instytucja zajmująca się badaniem historii
Hiszpanii i
Hiszpanów. Skupieni w niej naukowcy zajmują się dziejami ludów zamieszkujących
półwysep Iberyjski od
prehistorii aż po czasy współczesne, badając wiele różnorodnych dziedzin: politykę, religię, społeczeństwo, wojskowość, kulturę itd.
Armada Española (Marynarka Wojenna Hiszpanii) – morski rodzaj
Hiszpańskich Sił Zbrojnych, jedna z najstarszych ciągle aktywnych formacji morskich na świecie. Jej początki sięgają końca XV i początku XVI wieku, gdy hiszpańskie królestwa
Kastylii i
Aragonii zjednoczyły się za panowania "Monarchów Katolickich". Hiszpańska marynarka odegrała istotną rolę w historii Hiszpanii, szczególnie w czasach
Hiszpańskiego imperium kolonialnego. Wśród największych osiągnięć Marynarki Wojennej są odkrycia Ameryki, pierwsze opłynięcie kuli ziemskiej przez
Juan Sebastián Elcano i odkrycie drogi morskiej między Azją i Ameryką przez
Andrés de Urdaneta. Hiszpańska Armada była najpotężniejsza na świecie w XVI, kres jej panowania na rzecz
Royal Navy trwał stopniowo od porażki
Wielkiej Armady do połowy XVII wieku, do XIX wieku pozostawała jednak trzecią siłą mórz (także za
Marine nationale).
Rajmund z Fitero, właśc.
hiszp. Raymond Sierra (ur. na początku
XII wieku w
Saint-Gaudens w
Królestwie Aragonii, zm. w
1163 w
Ciruelos k.
Toledo w
Nowej Kastylii) -
hiszpański duchowny
katolicki,
zakonnik cysterski (SOCist.) i
opat, założyciel rycerskiego
zakonu Calatravy,
święty Kościoła katolickiego.
Andorczycy - jeden z narodów romańskich, zamieszkuje
Andorę. Jedynie 38% mieszkańców księstwa ma jego obywatelstwo. Z pochodzenia są głównie
Katalończykami, a ich językiem narodowym jest kataloński. Tradycyjnymi zajęciami są wysokogórskie pasterstwo owiec, handel i przemyt. Od połowy XX w. zajmują się turystyką i bezcłowym handlem towarami importowanymi. Od VI w. wyznają chrześcijaństwo (rzymski katolicyzm).
Rapa-Nui - rdzenna ludność
Wyspy Wielkanocnej, odłam
Polinezyjczyków. Ich liczebność wynosi około 2 tysięcy osób. Posługują się
językiem rapanui z
rodziny polinezyjskiej, w użyciu jest także
język hiszpański. Wyznają
katolicyzm.
Ibo albo Igbo - grupa etniczna w
Nigerii, w
1995 roku licząca ok. 17 milionów osób. W czasach przedkolonialnych Ibo stworzyli ośrodek cywilizacyjny u zbiegu rzek
Niger i
Benue - odkryte tu ruiny Ibo-Ukuwu z
VIII wieku n.e. pozwalają stwierdzić, że lud ten zamieszkuje te tereny przynajmniej od kilkunastu wieków. Ibo nie stworzyli jednak nigdy scentralizowanego ośrodka władzy, a jedynie lokalne struktury do rozstrzygania o sprawach wsi. Struktura społeczeństwa opiera się na
rodach patrylinearnych, praktykowane jest także
wielożeństwo. Tradycyjnym zajęciem jest
uprawa roli (
jams,
taro,
maniok jadalny,
banany i
palma oleista), a także
handel i
rybołówstwo. W czasie nigeryjskiej wojny domowej (1967-1970) Ibo utworzyli niepodległą
Republikę Biafry.
Hiszpański pies wodny (Perro de agua español) – jedna z ras psów należąca do grupy VIII (psy aportujące, płochacze, psy wodne) sekcji 3 (psy wodne). Rasę tę spotyka się na wszystkich wybrzeżach Europy, ale głównie w Andaluzji. Wraz z osadnikami dostały się na wschodnie wybrzeże Ameryki.
Reprezentacja
Hiszpanii w rugby kobiet (
hiszp. Selección femenina de rugby de España) – zespół
rugby, biorący udział w imieniu
Hiszpanii w
meczach i
sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez
selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodniczki posiadające
obywatelstwo hiszpańskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Hiszpański Związek Rugby.
Mazatekowie – indiańska grupa etniczna z
Meksyku, zamieszkująca głównie górzysty region
Sierra Madre Oriental w północnej część stanu
Oaxaca w pobliżu rzeki
Papaloapan. Ich liczebność wynosi ok. 165 tys. Oprócz
języka hiszpańskiego poslugują się także rodzimym językiem mazateckim. W swoim ojczystym języku nazywają siebie Xuta Ñuma, czyli "ludzie mówiący językiem Numa". Miejscowy ludowy
katolicyzm jest silnie zmieszany z elementami rodzimych wierzeń (zob.
synkretyzm religijny). Obszar zamieszkały przez Mazateków znany jest głównie dzięki badaniom przeprowadzonym przez antropologa
R. G. Wassona wśród mazateckich czarownic (zob.
Maria Sabina) i czarowników. Badaniem społeczności mazateckiej zajmuje sie też m.in. polski antropolog W. Jacórzyński, współautor książki opisującej szczegółowo tradycje i wierzenia Mazateków pt. Porywacze dusz.
Reprezentacja
Hiszpanii w rugby mężczyzn (
hiszp. Selección de rugby de España) – zespół
rugby, biorący udział w imieniu
Hiszpanii w
meczach i
sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez
selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający
obywatelstwo hiszpańskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Hiszpański Związek Rugby. Drużyna występuje w Europejskiej 1 dywizji.
Diablada lub Danza de Diablos ((
hiszp.) taniec diabłów) – tradycyjny
taniec z
Ameryki Południowej pochodzący z andyjskiego
Altiplano, charakteryzuje się maskami i strojami diabła noszonymi przez przez tancerzy. Taniec jest mieszaniną tradycji teatralnych
Hiszpanów i andyjskich obrzędów religijnych, takich jak taniec Llama llama na cześć boga
Tiw ludu
Uru (ich opiekuna w kopalniach, jeziorach i rzekach) i rytuał
ajmarskich górników ku czci Anchanchu (strasznego demona - ducha jaskiń i innych odosobnionych miejsc).
Bitwa pod Panuco - odbyła się podczas
Podboju Meksyku przez Hiszpanów w
1520. Ekspedycja Hiszpanów badała około 1000 km wybrzeży
Zatoki Meksykańskiej, docierając do ujścia rzeki
Panuco. Tam w sporej osadzie Azteków, Hiszpanie po raz kolejny poznali bogaty kraj
Azteków. Aztekowie wyczuwając zagrożenie ze strony Europejczyków szykowali się do obrony bogatej osady. Zaskoczona armia hiszpańska podjęła jednak walkę.
Friulowie (Furlanie) – romańska
grupa etniczna, zamieszkująca w północno-wschodnich
Włoszech, przede wszystkim w autonomicznym regionie
Friuli-Wenecja Julijska (prowincje
Udine,
Pordenone i część
Gorycji). W
1990 roku ich liczebność wynosiła ponad 600 tys. osób, co czyni Friulów najliczniejszą z grup
Retoromanów. Posługują się
językiem friulskim z grupy
języków retoromańskich, w użyciu jest także
język włoski. Do tradycyjnych zajęć Friulów, wciąż grających dużą rolę w gospodarce regionu, zalicza się
rolnictwo i uprawa
winorośli na nizinach oraz hodowla
bydła i
pasterstwo na obszarach alpejskich.
Browarnictwo w Gdańsku - Przez wieki
Gdańsk stanowił centrum browarnictwa tej części Europy, Niemiec, jak również terenów uznawanych za należące do państwa polskiego. Potencjał tworzyły setki niewielkich browarów typu rzemieślniczego. Jednoczył ich bogaty i wpływowy Cech Browarników. Przez wiele stuleci, piwo, zwłaszcza tzw.
piwo jopejskie eksportowano do wielu krajów
Europy, głównie do
Anglii. Dla ułatwienia prac przy załadunku na statki głównie beczek z piwem zbudowano
Żuraw. W 1378 doszło do konfliktu z
Zakonem Krzyżackim, w okresie późniejszym, pomiędzy gdańszczanami, a browarnikami warszawskimi. Około 1416 najwięcej browarników (73) mieszkało przy Hundegasse, obecnej
ul. Ogarnej. W XV wieku nastąpił rozkwit browarnictwa – do około 250 tys. beczek. Wydawane spisy w 1565, i w latach następnych odnotowują wśród największych browarników w Gdańsku i na Pomorzu rodzinę Schröder (Hans Schröder, Joachim Schröder i Georg Schröder).