Linki:
Łohojsk,
Średniowiecze,
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego,
Świeckie oznaki godności,
Arystokracja,
Baron,
Baronet,
Berdyczów,
Blazonowanie,
Bychów,
Dania,
Dewiza herbowa,
Diuk,
Duke,
Dux,
Dynastia,
Earl,
Figura heraldyczna,
Frankowie,
Górkowie,
Gmina Nowa Mysz,
Godło,
Graf (tytuł szlachecki),
Hłusk,
Habsburgowie,
Hełm heraldyczny,
Heraldyka,
Heraldyka fantazyjna,
Heraldyka kaszubska,
Heraldyka napoleońska,
Heraldyka polska,
Heraldyka szkocka,
Herb,
Herb chłopski,
Herb korporacji,
Herb miejski,
Herb mieszczański,
Herb państwowy,
Herb szlachecki,
Herbarz (heraldyka),
Herold,
Historia polskich rodów szlacheckich,
Hrabia cesarstwa,
Hrabstwo,
Język czeski,
Język niemiecki,
Jan Karol Chodkiewicz,
Kamon,
Kasztelan,
Klejnot herbowy,
Kmitowie herbu Szreniawa,
Kniaź,
Kościelne oznaki godności,
Komes,
Komitat,
Koniecpolscy,
Konstytucja marcowa,
Korona heraldyczna,
Korona rangowa,
Król Polski,
Krzyż heraldyczny,
Książę,
Książę krwi,
Labry (heraldyka),
Leszczyńscy,
Lista polskich rodów hrabiowskich,
Lubomirscy,
Magnateria polska,
Markiz,
Miączyńscy,
Mobilia herbowe,
Niemcy,
Nowy Wiśnicz,
Order herbowy,
Ostrogscy,
Otto von Habsburg,
Oznaki godności,
Płaszcz heraldyczny,
Państwo Kościelne,
Papież,
Podpory heraldyczne,
Podział administracyjny Anglii,
Podział administracyjny Węgier,
Ponińscy,
Poniatowscy herbu Ciołek,
Postument heraldyczny,
Rozbiory Polski,
Rzeczpospolita Obojga Narodów,
Sapiehowie,
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,
Senator,
Sieniawscy,
Szkłów,
Szlachta,
Szrafowanie,
Szwecja,
Szydłowieccy,
Tęczyńscy,
Tarcza herbowa,
Tarnowscy,
Totem (religia),
Trzymacze heraldyczne,
Tynktura (heraldyka),
Tyszkiewiczowie,
Tytuły szlacheckie,
Unia lubelska,
Urzędy ziemskie,
Wielka Brytania,
Wielopolscy,
Wojewoda,
Zawój (heraldyka),
Zawołanie,
Zygmunt II August,
Hrabia –
tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i grof, wyraz pochodzenia
czeskiego i
niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych
comes, jednakże
średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami,
kasztelanami oraz
wojewodami.
Wyraz pochodny –
wyraz utworzony na podstawie
wyrazu podstawowego, np. "
jagoda" (wyraz podstawowy), "jagodowy" (wyraz pochodny). Wyrazy pochodne są też wyrazami podstawowymi względem innych wyrazów.
Szlachecki ród Bonaparte (pierwotnie: Buonaparte) pojawił się już w XII stuleciu w okolicach
Florencji,
San Miniato i
Genui. W XVI stuleciu Francesco Buonaparte przeniósł się na
Korsykę, która wówczas należała do Republiki Genueńskiej. Potomkowie Francesca byli głównie
adwokatami i urzędnikami na Korsyce.
Błąd leksykalny – nieświadome użycie określonego
wyrazu w niewłaściwym znaczeniu (np. nostalgia jako tęsknota za kimś), jego zniekształcenie lub użycie wyrazu obcego zamiast jego polskiego odpowiednika (np. tabloid zamiast gazeta brukowa) Zazwyczaj kwalifikowany jest jako
błąd stylistyczny.
Landgraf (
łac. comes magnus, comes patriae, comes provinciae, comes terrae, comes principalis, lantgravius,
niem. Landgraf) - tytuł władcy feudalnego w
Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego, który jako
hrabia, bezpośrednio podlegał
cesarzowi - zarządzając ziemią nadaną bezpośrednio przez samego władcę.
Leksykalizacja – zjawisko
językowe, które polega na rozbieżności między aktualnym znaczeniem
wyrazu a jego
morfologiczną strukturą, która była uformowana przez znaczenie pierwotne. Czasem rozbieżność ta jest tak silna, że związek między budową
słowotwórczą a znaczeniem wyrazu ulega całkowitemu zatarciu.
Dysjunkcja (
gr. dialyton,
łac. disiunctio,
pol. rozłączenie) -
figura retoryczna polegająca na użyciu - zamiast
zdania, w którym od jednego
wyrazu zależnych jest szereg innych wyrazów - kilku zdań lub członów z powtarzaniem tego wyrazu.
Przedrostek, prefiks – w
językoznawstwie jest to fragment
wyrazu (tzw.
morfem) dodawany po lewej stronie do słowa podstawowego lub jego rdzenia (czyli do
podstawy słowotwórczej), służący tworzeniu
wyrazów pochodnych. Wyraz może nie posiadać żadnego prefiksu, może posiadać jeden lub więcej prefiksów.
Nicholas John Higham –
brytyjski historyk, wykładowca na University of Manchester. Specjalizuje się w dziejach
wczesnośredniowiecznych Wysp Brytyjskich.
Oksza (Ascia, Bradacica, Bradaczyca, Brodacica, Halabarda, Hoksza, Oksa, Oxa, Kołda) –
polski herb szlachecki z okresu dynastii Piastów, pochodzenia czeskiego.
Malapropizm (
fr. mal-à-propos - nie w porę) -
błąd językowy polegający na użyciu w
wypowiedzi niewłaściwego
wyrazu o niepasującym
znaczeniu zamiast podobnego w brzmieniu poprawnego wyrazu. Najczęściej efekty takiej wypowiedzi są
komiczne.
Paradygmat fleksyjny
leksemu – zbiór wszystkich form
fleksyjnych danego
wyrazu. Na opis paradygmatu oprócz informacji, w jakich formach fleksyjnych może dany wyraz występować, składa się także informacja o właściwych poszczególnym formom końcówkach fleksyjnych.
Jarand z Grabia, Jarand z Grabi i Brudzewa, Jarand z Grabia, Stawu, Brudzewa i Dąbrówki, Jarand Brudzewski (współcześnie: Jarand z Grabia, Jarand z Brudzewa, Jarand z Dąbrówki, zm. po
1452) – rycerz herbu
Pomian,
wojewoda sieradzki i
inowrocławski w
1427,
stolnik brzeski od
1402.
Oksza (Ascia, Bradacica, Bradaczyca, Brodacica, Halabarda, Hoksza, Oksa, Oxa, Kołda) –
polski herb szlachecki z okresu dynastii Piastów, pochodzenia czeskiego.
Kohiponimy – znaczenia podrzędne danego
wyrazu (np. pies - jamnik; buldog; wilczur; itd.)
rzeczowniki: stokrotka, niezapominajka czy tulipan względem siebie są kohiponimami.
Amplifikacja, rozszerzenie -
figura retoryczna polegająca na zastąpieniu
wyrazu obszernym, szczegółowym opisem, nagromadzeniu w zamian wielu bliskoznacznych określeń
Opozycja fonologiczna - relacja wiążąca dwie głoski takie, że istnieje co najmniej jeden kontekst, w którym ich wzajemna substytucja powoduje zmianę znaczenia segmentu językowego (
wyrazu). Jest ona
relacją symetryczną. Przykładowo, głoski [m] oraz [s] znajdują się w relacji opozycji fonologicznej, gdyż zamieniając m w wyrazie mama na s, otrzymujemy sama, które ma własne, niezależne znaczenie.