Hrabstwo Edessy

Joscelin III z Courtenay (zm. 1200) – wasal Królestwa Jerozolimskiego 11761200. Jedyny syn Joscelina II z możnego rodu de Courtenay, i jego żony - Beatrycze.

Joscelin I z Courtenay – książę Galilei (1112-1119), hrabia Edessy (1118-1131). Syn Joscelina de Courtenay i Izabeli (lub Elżbiety) - córki Gwidona I de Montlhéry i Adelajdy de Crécy.

Baldwin II z Le Bourg (zm. 21 sierpnia 1131 w Jerozolimie) - hrabia Edessy (11001118) i król Jerozolimy (11181131). Kuzyn Baldwina I, po którym objął najpierw hrabstwo Edessy, a później Królestwo Jerozolimskie.

Morfia z Meliteny, Morphia, Moraphia - córka Gabriela, namiestnika Meliteny i nieznanej z imienia armeńskiej księżniczki, córki Konstantyna I, księcia Armenii i Cylicji z dynastii Rupenidów.

Robert de Courtenay (zm. 1228, zapewne w styczniu) - władca Cesarstwa Łacińskiego, młodszy syn poprzedniego cesarza - Piotra II, z możnego rodu de Courtenay (potomek króla Francji - Ludwika VI Grubego).

Baldwin I Flandryjski (Baldwin IX, lipiec 11721205) - pierwszy cesarz Cesarstwa Łacińskiego, hrabia Flandrii (jako Baldwin IX) i Hainaut (jako Baldwin VI), jeden z przywódców IV wyprawy krzyżowej, której efektem było zdobycie Konstantynopola i podbicie większej części Cesarstwa Bizantyjskiego.

Bitwa pod Zeugminem. W roku 1162 cesarz Bizancjum Manuel I Komnen wmieszał się w dynastyczne walki na Węgrzech, aby utwierdzić wpływy bizantyńskie w państwie Arpadów.

Filip I de Courtenay, fr. Philip de Courtenay (1243, Konstantynopol1283, Viterbo), tytularny cesarz Konstantynopola w latach 12731283. Syn Baldwina II z Konstantynopola, z kapetyńskiej gałęzi rodu de Courtenay, i Marii de Brienne, córki Jana de Brienne, króla Jerozolimy.

Agnieszka de Courtenay (ur 1136, zm.1184) - pierwsza żona Amalryka, hrabiego Jaffy i Aszkelonu, późniejszego króla Jerozolimy. Matka Sybilli Jerozolimskiej i Baldwina IV.

Piotr I de Courtenay, fr. Pierre I de Courteney - najmłodszy syn Ludwika VI Grubego, króla Francji, i jego drugiej żony - Adelajdy de Maurienne. Ojciec władcy Cesarstwa Łacińskiego - Piotra II de Courtenay.

de Courtenay - średniowieczna dynastia francuska wywodząca się od Atona, pierwszego pana Courtenay w dzisiejszym departamencie Loiret, który był prawdopodobnie potomkiem hrabiów Sens i samego króla Faramunda (założyciela francuskiej monarchii w 420 roku).

Max Julius Friedrich Vasmer (ros. Макс Юлиус Фридрих Фасмер, Максимилиан Романович Фасмер) (ur. 28 lutego 1886 w Petersburgu - zm. 30 listopada 1962 w Berlinie Zachodnim) – niemiecki językoznawca, który zajmował się etymologią języków indoeuropejskich, ugrofińskich i tureckich a także historią Słowian, Bałtów, ludów irańskich, i ugrofińskich. Był pierwszym mężem polskiej etnograf Cezarii Baudouin de Courtenay, córki Jana Niecisława Baudouin de Courtenay.

Teodora Komnena, gr. Θεοδώρα Κομνηνή - Theodōra Komnēnē (ur. ok. 1145) - siostrzenica cesarza bizantyńskiego, Manuela I. Królowa Jerozolimy jako żona Baldwina III. Kochanka cesarza Andronika I.

Outremer (z francuskiego outre-mer) - dosłownie "Zamorze" - zbiorcze określenie używane w średniowieczu na oznaczenie państw powstałych w wyniku I wyprawy krzyżowej, to jest Królestwa Jerozolimskiego, Hrabstwa Trypolisu, Księstwa Antiochii i Hrabstwa Edessy.

Jolanta Flandryjska (ur. ok. 1175; zm. pod koniec września 1219) – w latach 1217-1219 regentka Cesarstwa Łacińskiego w imieniu uwięzionego męża Piotra de Courtenay.

Kazańska szkoła językoznawcza - grupa językoznawców na Państwowym Uniwersytecie w Kazaniu w drugiej połowie XIX- go wieku. Założycielem tej szkoły był Jan Niecisław Baudouin de Courtenay, a jego najbliższy współpracownik i uczeń to Mikołaj Kruszewski.

Bitwa pod Kotyeon (współcześnie miasto w Turcji Kütahya) – starcie zbrojne wojsk najstarszego syna Kilidż Arslana – Malikszaha – z armią bizantyńską, dowodzoną przez Aleksego I Komnena, w 1113 roku. Była jednym z epizodów wojen bizantyńsko-tureckich na początku XII wieku, w której cesarstwo odniosło sukces.

Baldwin I Flandryjski (Baldwin IX, lipiec 11721205) - pierwszy cesarz Cesarstwa Łacińskiego, hrabia Flandrii (jako Baldwin IX) i Hainaut (jako Baldwin VI), jeden z przywódców IV wyprawy krzyżowej, której efektem było zdobycie Konstantynopola i podbicie większej części Cesarstwa Bizantyjskiego.

Bitwa pod Montgisard została stoczona pomiędzy siłami egipskich Ajjubidów a wojskami Królestwa Jerozolimskiego dnia 25 listopada 1177 roku. 16-letni, trędowaty król Baldwin IV dowodził nielicznym wojskiem chrześcijan w boju z armią Saladyna. Zaskoczone wojska muzułmanów zostały pokonane, a ich straty - według ówczesnych kronikarzy chrześcijańskich - były ogromne w porównaniu do strat ludzi Baldwina.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja