Linki:
Amiga Fast File System,
Andrew File System,
AtheOS File System,
Be File System,
Berkeley Fast File System,
Btrfs,
Cramfs,
DOS,
DVD,
EComStation,
ExFAT,
Ext,
Ext2,
Ext3,
Ext4,
FAT12,
FAT16,
FAT32,
File Allocation Table,
HAMMER,
HFS+,
HPFS,
Hierarchical File System,
Joliet,
Journaled File System,
Katalog (system plików),
Linux,
Mac OS,
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna,
Microsoft Windows,
Minix (system plików),
Mount Rainier (zapis pakietowy),
NTFS,
Network File System (protokół),
OCFS2,
OS/2,
Płyta kompaktowa,
Plik,
Reiser4,
ReiserFS,
Rock Ridge,
System operacyjny,
System plików,
UDF (system plików),
UFS2,
Universal Disk Format,
Unix,
Unix File System,
VFAT,
WinFS,
XFS,
Xiafs,
ZFS,
Standard ISO 9660 – standard, który definiuje
system plików przeznaczony do płyt
CD. Jest to standard obsługiwany przez różne
systemy operacyjne z rodziny
Unix (np.
Linux), a także
Mac OS,
MS Windows,
DOS i inne. Stworzony został przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).
Filesystem Hierarchy Standard (FHS) czyli Standard Hierarchii Systemu Plików - definiuje rozmieszczenie plików i katalogów w
systemach operacyjnych z rodziny
Linux i
Unix.
ISO/IEC 20000 - pierwszy międzynarodowy standard dla zarządzania serwisem
IT, opracowany przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. Norma bazuje na normie BS 15000 opracowanej w 2005 przez BSI Group. Standard jest przeznaczony dla każdej organizacji, w której funkcjonują usługi IT.
ISO 3103 –
standard opublikowany przez Międzynarodową Organizację Standaryzacyjną ISO (
International Organization for Standardization). Opisuje standaryzowaną metodę zaparzania
herbaty. Wydany w roku 1980 jako BS 6008:1980 przez Komitet Techniczny ISO nr 34 (produkty żywnościowe), podkomitet nr 8 (herbata) –
ang. ISO Technical Committee 34 (Food products), Sub-Committee 8 (Tea). Standard ten w skrócie mówi:
Ntfsprogs jest zbiorem
wolnych narzędzi systemu
Unix do zarządzania
systemem plików NTFS, który jest używany przez Systemy
Windows XP,
Microsoft Windows Server 2003,
Microsoft Windows 2000, system
Windows NT 4.0, Microsoft
Windows Vista, Microsoft Windows Serwer 2008 i
Microsoft Windows 7 do obsługi
partycji dysku twardego. Ntfsprogs było pierwszą metodą stabilnie zapisującą dane do partycji NTFS w systemie
Linux. Obsługuje wszystkie wersje systemu plików NTFS, włączne z system Windows 32- i 64-bitowych. Ntfsprogs pozostaje popularnym sposobem interakcji z partycją NTFS i jest zawarte w większości dystrybucji Linuksa i na Live CDs. Istnieją także wersje, które zostały skompilowane dla systemu Windows.
Joliet - hierarchiczny
system plików, pozwalający na zapis na
CD-R plików z nazwami o długości do 64 znaków z wykorzystaniem wszystkich znaków, również międzynarodowych, a także nazwy zapisane w standardzie
Unicode. System Joliet został wprowadzony przez firmę
Microsoft i rozpoznają go wszystkie najnowsze systemy
Windows (
95,
98,
NT 4.0,
XP,
Vista itd.). Format ten nie jest rozszerzeniem systemu plików
ISO 9660 - struktury opisujące zawartość płyty CD są w przypadku tych dwóch systemów są od siebie niezależne (rozszerzeniem formatu
ISO 9660 umożliwiającym stosowanie długich nazw
plików oraz zapisywania praw dostępu do nich jest
Rock Ridge, stosowany w systemach
uniksowych).
Standard de facto (
łac. standard faktyczny) -
standard lub zbiór zwyczajów i technologii stosowanych powszechnie przez informatyków i użytkowników komputerów, który nie jest uznany przez żadną z formalnych organizacji standaryzacyjnych.
Mapy tematów (
ang. Topic Maps) to standard reprezentacji wiedzy, z naciskiem na umożliwienie odnajdywania informacji. Formalnie standard map tematów określony jest przez normę
ISO/
IEC 13250:2003.
Standard de facto (
łac. standard faktyczny) -
standard lub zbiór zwyczajów i technologii stosowanych powszechnie przez informatyków i użytkowników komputerów, który nie jest uznany przez żadną z formalnych organizacji standaryzacyjnych.
ISO 8859-1, lub bardziej formalnie ISO/IEC 8859-1, czy też Latin-1, bądź "zachodnioeuropejskie", jest pierwszą częścią
ISO/IEC 8859 – standardu kodowania znaków ustalonego przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną, a później wspólnie utrzymywanym przez
ISO i
IEC.
Standard po rozszerzeniu o dodatkowe przypisania znaków, jest podstawą dla dwóch powszechnie używanych
mapowań znaków, znanych jako ISO-8859-1 (proszę zauważyć dodatkowy łącznik) i Windows-1252.
Free Standards Group – niedochodowa organizacja pracująca nad otwartymi standardami obejmującymi specyfikacje serwera o nazwie
Linux Standard Base. W październiku
2005 r. organizacja zapowiedziała prace nad standardem o nazwie Linux Standard Base Desktop Projekt. Oba standardy linuksowe zostały zintegrowane w nowej wersji (3.1) Linux Standard Base, która pojawiła się wiosną
2006 roku.
HFS (Macintosh Hierarchical Filesystem) - wydajny, obsługujący
księgowanie system plików stosowany przez
systemy operacyjne z rodziny
Mac OS w urządzeniach firmy
Apple Inc.. Pierwotnie zaprojektowany do wykorzystania w
nośnikach typu:
dyskietka oraz
dysk twardy znalazł również zastosowanie w
nośnikach przeznaczonych „tylko do odczytu” typu
CD-ROM. HFS jest również znany pod nazwą Mac OS Standard, a także błędną nazwą HFS Standard, w odróżnieniu od jego następcy – formatu plików
HFS Plus (
Mac OS Extended, również błędnie nazywanego HFS Extended).
Otwarty standard –
standard, do którego pełnej specyfikacji dostęp nie jest limitowany prawnie, finansowo lub tajemnicą handlową firmy, która standard opracowała. Ponadto standard uznawany jako otwarty jest opracowywany, zatwierdzany oraz później ewentualnie modyfikowany przez porozumienie (organizację) zainteresowanych tworzeniem tego standardu podmiotów, działające niedochodowo i zapewniające członkostwo wszystkim zainteresowanym.
OSI (
ang. Open System Interconnection) lub Model OSI (pełna nazwa ISO OSI RM,
ang. ISO OSI Reference Model – model odniesienia łączenia systemów otwartych) –
standard zdefiniowany przez
ISO oraz
ITU-T opisujący
strukturę komunikacji sieciowej.
ISO 3166-1 jest częścią
standardu ISO 3166, zawierającego zasady kodowania oraz kody dla nazw państw oraz terytoriów. Po raz pierwszy był opublikowany w
1974 roku przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Określa on trzy różne systemy kodowania: