Linki:
Święty,
11 marca,
Archeologia,
Bóg,
Bałwochwalstwo,
Biblia,
Cerkiew prawosławna,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Chrześcijaństwo,
Frankowie,
Fresk,
Greka,
Hagia Sophia,
IX wiek,
Ikonodulia,
Ikonostas,
Islam,
Jan z Damaszku,
Jezus Chrystus,
Judaizm,
Karol Wielki,
Karolingowie,
Klaudiusz z Turynu,
Konstantyn V Kopronim,
Księga Wyjścia,
Kult obrazów,
Kult religijny,
Leon III Izauryjczyk,
Leon V Armeńczyk,
Ludwik I Pobożny,
Maria z Nazaretu,
Michał III Metystes,
Michał II Amoryjczyk,
Monoteizm,
Niderlandy (region historyczny),
Oblężenie Konstantynopola (717-718),
Papież,
Sacrum,
Sobór nicejski II,
Teodora (żona cesarza Teofila),
Teofil (cesarz bizantyjski),
Teologia,
Transcendencja (religia),
Turyn,
VIII wiek,
Wielki post,
XVI wiek,
Ikonoklazm (
gr. eikōn – "obraz"; klao – "łamać", "obrazoburstwo") – ruch szerzący się w
VIII-
IX wieku na terenach
Bizancjum i państwa
Franków oraz w
Niderlandach w
XVI w.
Hezychazm (‘ησυχασμóς, hesychasmos; od greckiego ‘ησυχία, hēsychía – wyciszenie: w teologii rozumiane jako „nieprzerwana cześć i służba Bogu ” ) –
bizantyński nurt
mistyczny, który osiągnął szczytowy rozwój i popularność w wieku XIV. Hezychaści twierdzili, że można odnaleźć zjednoczenie z Bogiem jedynie poprzez Chrystusa, praktykując cnoty i modlitwę. Głosili możliwość ujrzenia Światłości Bożej dzięki intensywnej modlitwie, kontemplacji i specyficznym praktykom ascetycznym polegającym na wstrzymywaniu oddechu w trakcie modlitewnego wyciszenia. Ruch wzbudził poważne kontrowersje w Kościele greckim, gdzie tradycja zażartych sporów teologicznych (por.
spory chrystologiczne,
ikonoklazm) była długa. Ostatecznie jednak na kilku kolejnych synodach konstantynopolitańskich w połowie XIV wieku hezychazm odniósł trwałe zwycięstwo nad swymi przeciwnikami.
Gasmouloi (
grecki: γασμοῦλοι) lub Vasmouloi (
grecki:βασμοῦλοι) to historyczne określenie na dzieci z mieszanych małżeństw grecko-łacińskich. Funkcjonowało w ostatnich wiekach istnienia
Bizancjum, od czasu
IV krucjaty, która spowodowała powstanie państw łacińskich na terenach cesarstwa a co za tym idzie, także duży napływ kupców, osadników i rycerzy z Europy Zachodniej. Termin stracił swoje etniczne konotacje w wyniku działalności cesarza
Michała VIII Paleologa, który masowo powoływał Gasmouloi do służby we flocie bizantyjskiej. Z powodu dużej liczby Gasmouloi służących na statkach,zaczęto w końcu określać tak wszystkich marynarzy.
Choroby cywilizacyjne (zwane także chorobami XXI wieku) - globalnie szerzące się, powszechnie znane choroby, spowodowane rozwojem cywilizacji. Częstotliwość ich występowania zależy od stopnia rozwoju cywilizacyjnego społeczeństwa. Nie ma dokładnego podziału i nie można jednoznacznie powiedzieć czy dana choroba jest chorobą cywilizacyjną.
Irena Paleologina (
gr.: Ειρήνη Παλαιολογίνα, Eirēnē Palaiologina;
bułg.: Ирина Палеологина, Irina Paleołogina) – księżniczka
bizantyńska, córka cesarza
Michała VIII Paleologa, żona
Iwana Asena III cara
Bułgarii.
Raszka – państwo utworzone w II poł. X wieku we wschodniej części
pierwszego państwa serbskiego w dorzeczu Tary, Pivy, Limu, Zachodniej Morawy i Ibaru. Od nazwy rzeki Raszki i położonego nad nią miasta Ras, będącego głównym ośrodkiem państwa otrzymała w XII wieku nazwę Raszki. Jej serbskich mieszkańców zaczęto nazywać Rascianami. Objęcie władzy przez Nemaniczów na przełomie XII i XIII wieku – uniezależnienie państwa od
Bizancjum,zjednoczenie ziem serbskich, a potem utworzenie królestwa, spowodowały, że nazwa Raszki została porzucona na rzecz Serbii. Przez Węgry nazwa ta dotarła w XV-XVI wieku do Polski i stąd w literaturze polskiej tego okresu można się spotkać z nazwą Raców na określenie Serbów.
Frank burundyjski (oznaczenie wg
ISO 4217: BIF) -
waluta Burundi. 1 frank burundyjski dzieli się na 100
centymów. Banknoty występują w nominałach: 50 franków, 100 franków, 500 franków, 1000 franków oraz 5000 franków.
Psałterz Chłudowa (od nazwiska moskiewskiego kupca i kolekcjonera) - jest
iluminowanym psałterzem powstałym w
IX wieku. Jest unikalnym zabytkiem
sztuki bizantyjskiej z okresu
Ikonoklazmu i jedynym psałterzem tego rodzaju, który zachował się do naszych czasów.
Dynastia izauryjska - zwana też syryjską panowała w
Bizancjum w latach 717-802. Wywodziła z niższych warstw społecznych - wieśniaków z okolic w
Germanikei na północy Syrii. Byli więc Syryjczykami a nie jak wskazują późniejsze źródła Izauryjczykami. Za ich panowania nastapiły walki z kultem obrazów (ikonoklazm), lecz także powstrzymnaie ekspansji arabskiej i bułgarskiej.
Podział złamań miednicy wg Judeta i Letournela jest to najbardziej rozpowszechniony obecnie i obowiązujący podział
złamań miednicy, który po raz pierwszy opublikowano w
1964 roku. Judet i Letournel wprowadzili takie pojęcia, jak tylna i przednia kolumna. Wyróżnili łącznie 10 stopni złamań miednicy, uwzględniając podział na:
Cú Roí mac Dáire, również Cú Ruí, Curroi, Cú Raoi - to postać występująca w wielu
legendach irlandzkich, w tym w przekazach datowanych na pierwszą połowę
VIII wieku.
Jezu ufam Tobie – tytuł obrazów przedstawiających
Jezusa Chrystusa. Obraz ten występuje też pod nazwami Obraz Jezusa Miłosiernego oraz Obraz Miłosierdzia Bożego. Pierwszy obraz namalował
Eugeniusz Kazimirowski w 1934, jednak bardziej znaną wersją jest obraz Adolfa Hyły z 1944.
Secure by design – program, którego naczelnym założeniem jest odpowiednie zaaranżowanie przestrzeni jeszcze w fazie projektu tak, aby była przestrzenią bezpieczną.Tam gdzie program został wdrożony liczba włamań zmniejszyła się o 30%, a subiektywne poczucie bezpieczeństwa wzrosło aż o 70%.
Język pranordycki - język ludów
germańskich, używany na terenach
Skandynawii między
III a
VII w. n.e., zaświadczony w kilku inskrypcjach
runicznych. Stanowi późne stadium rozwojowe rekonstruowanego
języka pragermańskiego, od którego prawdopodobnie niewiele się różnił. Na początku
VIII wieku wyewoluowały z niego dialekty
języka staronordyckiego.
Portret Filipa Dobrego - obraz namalowany przez
Rogiera van der Weydena. Przykład malarstwa portretowego w
Niderlandach doby późnego
gotyku. Obraz powstał po
1450 r. Znajduje się w zbiorach Musée des Beaux-Arts, w
Dijon.
Religia kananejska – system wierzeń ludów, zamieszkałych w drugim i pierwszym tysiącleciu p.n.e. na terenie
Kanaanu. Jej zniekształcony obraz z
helleńskimi naleciałościami przedstawił w II wieku p.n.e.
Filon.