Imperium osmańskie

Linki:
29 października, Administracja, Afryka, Ahmed III, Akindżi, Albańczycy, Algieria, Anatolia, Armia, Azja, Bitwa pod Wiedniem (1683), Biurokracja, Bliski Wschód, Brytyjski Mandat Palestyny, Bunt Czerwonych Turbanów, Bursa (miasto), Cesarstwo Bizantyńskie, Chanat Krymski, Dewiza, Dywan (rada doradcza), Edirne, Era Tulipanów, Europa, Fanarioci, Feudalizm, Flaga Imperium Osmańskiego, Gęstość zaludnienia, Głowa państwa, Godło Imperium Osmańskiego, Hospodarstwo Mołdawskie, Husaria, Iran, Islam, Język albański, Język arabski, Język bułgarski, Język grecki, Język kurdyjski, Język ormiański, Język osmańsko-turecki, Język ruski, Język serbsko-chorwacki, Język tatarski, Język turecki, Język urzędowy, Język węgierski, Język wołoski, Janczarzy, Kadiasker, Kalif, Kapitalizm, Kapudan pasza, Katafrakt, Klasa średnia, Konstantynopol, Królestwo Hidżazu, Królestwo Rumunii, Księstwo Serbii, Liczba ludności, Lira turecka, Lista tureckich wielkich wezyrów, Ludy tureckie, Młodoturcy, Mamelucy, Medyna (Arabia Saudyjska), Mehmed I, Mehmed VI, Mekka, Militaryzm, Monarchia absolutna, Murad I, Nacjonalizm, Osman I, Osmanowie, Półwysep Bałkański, Pierwsza Republika Grecka, Pole powierzchni, Rumelia Wschodnia, Rycerstwo, Söğüt, Safawidzi, Saloniki, Sefardyjczycy, Siedmiogród, Spahisi (Turcja), Stambuł, Stolica, Sułtan, Sułtanat (ustrój), Sułtanat Rum, Szariat, Tatarzy, Teokracja, Timur Chromy, Traktat pokojowy w Sèvres 1920, Traktat w Lozannie, Tunezja, Turcja, Turcy, Turcy osmańscy, Ustrój polityczny, Władcy Turcji, Waluta, Wasal, Wezyr, Wielki wezyr, Wołosi, Wołoszczyzna, Wojna polsko-turecka, Wojny bałkańskie, Wojny persko-tureckie, Wojny rosyjsko-tureckie, Wysoka Porta, XIII wiek, XIV wiek, XIX wiek, XVIII wiek, XVII wiek, XVI wiek, XV wiek, XX wiek,
Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część południowo-zachodniej Azji, północną Afrykę i południowo-wschodnią Europę. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.

Carstwo Tyrnowskie - państwo bułgarskie powstałe w XIII wieku, ze stolicą w Tyrnowie. Rozkwit państwa przypada na panowanie carów Kałojana (1197-1207) i Iwana Asena II (1218-41). Od połowy XIII wieku rozpoczął się powolny upadek państwa spowodowany zagrożeniem ze strony imperium mongolskiego i osmańskiego. W 1393 stolica państwa została zdobyta przez sułtana Bajazyda I, co położyło kres istnieniu tego państwa.

Upadek Belgradu w 1521 roku nastąpił w wyniku trzeciej tureckiej inwazji na tę wówczas węgierską fortyfikację w trakcie wojen osmańsko-węgierskich mających miejsce w okresie najintensywniejszej ekspansji Imperium osmańskiego na zachód.

Wojny rosyjsko-czerkieskie - określenie wojen, trwających od około 1763 roku do 1864 roku, toczonych pomiędzy Imperium Rosyjskim a Czerkiesję, wspieraną przez Imperium osmańskie i Imamat Kaukaski.

Meczet Bajrakli (serb. Bajrakli džamija) – jedyny meczet w Belgradzie, stolicy Serbii. Powstał w XVI w . podczas panowania Imperium Osmańskiego. Został wybudowany w typowym stylu osmańskim. Znajduje się on na ulicy Gospodar Jevremovej. Nazwa meczetu wywodzi się od tureckiego słowa Bayraklı - oznacza "z flagą".

Wojny bałkańskie - dwa konflikty zbrojne na terenie Bałkanów, które wybuchły na początku XX wieku. Pierwszy z nich miał charakter wielonarodowej wojny wyzwoleńczej. Drugi konflikt wybuchł na tle podziału terytoriów, uprzednio odebranych imperium osmańskiemu.

Nizam-ı Cedid (arabskie: َAl-Niẓām Al-Jadīd - "Nowy Porządek") seria reform przeprowadzonych w Imperium Osmańskim w czasie rządów sułtana Selima III w drugiej połowie XVIII wieku. Miały one na celu przekształcenie Turcji w nowoczesne państwo. Terminem tym nazywa się również nową regularną armię, powstałą w wyniku tych reform.

Wojny bałkańskie - dwa konflikty zbrojne na terenie Bałkanów, które wybuchły na początku XX wieku. Pierwszy z nich miał charakter wielonarodowej wojny wyzwoleńczej. Drugi konflikt wybuchł na tle podziału terytoriów, uprzednio odebranych imperium osmańskiemu.

Wojna rosyjsko-turecka 1710-1711 – wojna pomiędzy Carstwem Rosyjskim a imperium osmańskim, będąca częścią wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.

Wojna rosyjsko-turecka 1768-1774 – wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Osmańskim, doprowadziła do zdobycia przez Rosję południowej Ukrainy, Krymu i północnego Kaukazu.

Bitwa pod Stănileşti – bitwa stoczona w dniach 9 - 11 lipca 1711 roku (wg starego kalendarza 21 lipca) w czasie tzw. „wyprawy nad Prut” w wojnie pomiędzy Carstwem Rosyjskim a imperium osmańskim, w ramach wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.

Turcy osmańscy – nazwa nadawana pierwotnie jednemu ze szczepów oguzyjskich, który z Azji Środkowej przybył u schyłku XIII wieku do zachodniej Anatolii i tu, pod zwierzchnictwem anatolijskich Seldżuków, założył małe lenne księstwo ze stolicą w Söğüt. Pierwszym wodzem Turków osmańskich był Osman I (od jego imienia pochodzi nazwa dynastii, jak też ogółu zislamizowanej ludności Turcji osmańskiej). Po upadku Seldżuków Turcy osmańscy szybko rozszerzyli swe panowanie i w XV wieku władali już całą Azją Mniejszą i większością Bałkanów. Stworzyli silne, scentralizowane państwo – imperium osmańskie.

Raszka – państwo utworzone w II poł. X wieku we wschodniej części pierwszego państwa serbskiego w dorzeczu Tary, Pivy, Limu, Zachodniej Morawy i Ibaru. Od nazwy rzeki Raszki i położonego nad nią miasta Ras, będącego głównym ośrodkiem państwa otrzymała w XII wieku nazwę Raszki. Jej serbskich mieszkańców zaczęto nazywać Rascianami. Objęcie władzy przez Nemaniczów na przełomie XII i XIII wieku – uniezależnienie państwa od Bizancjum,zjednoczenie ziem serbskich, a potem utworzenie królestwa, spowodowały, że nazwa Raszki została porzucona na rzecz Serbii. Przez Węgry nazwa ta dotarła w XV-XVI wieku do Polski i stąd w literaturze polskiej tego okresu można się spotkać z nazwą Raców na określenie Serbów.

Ludobójstwo Greków – termin przyjęty przez współczesnych uczonych zajmujących się ludobójstwem na kampanię przemocy zapoczątkowaną przez rząd Imperium osmańskiego wobec ludności greckiej w okresie I wojny światowej (1914-1918) i krótko po niej (1918-1923).

Alfabet osmański (osm. الفبا, elifbâ) – wersja alfabetu perskiego używana dla języka osmańskiego w czasach Imperium Osmańskiego oraz wczesnym stadium Republiki Turcji, aż do zaadaptowania alfabetu łacińskiego dla tureckiego. Zmianę przyjęto oficjalnie poprzez prawo nr 1353, Prawo Przyjęcia i Używania Alfabetu Tureckiego, uchwalonego w listopadzie 1928. Weszło ono w życie wraz z początkiem roku 1929, całkowicie zastępując alfabet osmański.

I wojna berberyjska (toczona w latach 1801–1805), zwana również wojną trypolitańską, była pierwszą z dwóch wojen, do jakich doszło pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a muzułmańskimi państwami Afryki Północnej nazywanymi potocznie państwami berberyjskimi. Znajdowały się wśród nich Sułtanat Maroka i Trypolis, quasi-niepodległe miasto-państwo, nominalnie należące do Imperium osmańskiego.

Ak Kojunlu (albo Ak-Kojunlu, Akkojunlu, Ak Kojunłu) - po turecku znaczy dosłownie: "Biała Owca". Federacja mongolskich i tureckich plemion, zamieszkująca Mezopotamię, Azerbejdżan, Kaukaz i część Persji w latach 1378-1508. Wygrała walkę o dominację z plemionami Kara Kojunlu w 1469. W roku 1508 tereny ich państwa zostały podzielone pomiędzy Imperium osmańskie, a Safawidów.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja