Linki:
29 października,
Administracja,
Afryka,
Ahmed III,
Akindżi,
Albańczycy,
Algieria,
Anatolia,
Armia,
Azja,
Bitwa pod Wiedniem (1683),
Biurokracja,
Bliski Wschód,
Brytyjski Mandat Palestyny,
Bunt Czerwonych Turbanów,
Bursa (miasto),
Cesarstwo Bizantyńskie,
Chanat Krymski,
Dewiza,
Dywan (rada doradcza),
Edirne,
Era Tulipanów,
Europa,
Fanarioci,
Feudalizm,
Flaga Imperium Osmańskiego,
Gęstość zaludnienia,
Głowa państwa,
Godło Imperium Osmańskiego,
Hospodarstwo Mołdawskie,
Husaria,
Iran,
Islam,
Język albański,
Język arabski,
Język bułgarski,
Język grecki,
Język kurdyjski,
Język ormiański,
Język osmańsko-turecki,
Język ruski,
Język serbsko-chorwacki,
Język tatarski,
Język turecki,
Język urzędowy,
Język węgierski,
Język wołoski,
Janczarzy,
Kadiasker,
Kalif,
Kapitalizm,
Kapudan pasza,
Katafrakt,
Klasa średnia,
Konstantynopol,
Królestwo Hidżazu,
Królestwo Rumunii,
Księstwo Serbii,
Liczba ludności,
Lira turecka,
Lista tureckich wielkich wezyrów,
Ludy tureckie,
Młodoturcy,
Mamelucy,
Medyna (Arabia Saudyjska),
Mehmed I,
Mehmed VI,
Mekka,
Militaryzm,
Monarchia absolutna,
Murad I,
Nacjonalizm,
Osman I,
Osmanowie,
Półwysep Bałkański,
Pierwsza Republika Grecka,
Pole powierzchni,
Rumelia Wschodnia,
Rycerstwo,
Söğüt,
Safawidzi,
Saloniki,
Sefardyjczycy,
Siedmiogród,
Spahisi (Turcja),
Stambuł,
Stolica,
Sułtan,
Sułtanat (ustrój),
Sułtanat Rum,
Szariat,
Tatarzy,
Teokracja,
Timur Chromy,
Traktat pokojowy w Sèvres 1920,
Traktat w Lozannie,
Tunezja,
Turcja,
Turcy,
Turcy osmańscy,
Ustrój polityczny,
Władcy Turcji,
Waluta,
Wasal,
Wezyr,
Wielki wezyr,
Wołosi,
Wołoszczyzna,
Wojna polsko-turecka,
Wojny bałkańskie,
Wojny persko-tureckie,
Wojny rosyjsko-tureckie,
Wysoka Porta,
XIII wiek,
XIV wiek,
XIX wiek,
XVIII wiek,
XVII wiek,
XVI wiek,
XV wiek,
XX wiek,
Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii
Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo
tureckie na
Bliskim Wschodzie, założone przez
Turków osmańskich, jedno z
plemion tureckich w zachodniej
Anatolii, obejmujące w okresie od
XIV do
XX wieku Anatolię, część południowo-zachodniej
Azji, północną
Afrykę i południowo-wschodnią
Europę. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu
sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin
Wysoka Porta.
Carstwo Tyrnowskie - państwo
bułgarskie powstałe w
XIII wieku, ze stolicą w
Tyrnowie. Rozkwit państwa przypada na panowanie carów
Kałojana (1197-1207) i
Iwana Asena II (1218-41). Od połowy
XIII wieku rozpoczął się powolny upadek państwa spowodowany zagrożeniem ze strony
imperium mongolskiego i
osmańskiego. W
1393 stolica państwa została zdobyta przez sułtana
Bajazyda I, co położyło kres istnieniu tego państwa.
Upadek Belgradu w 1521 roku nastąpił w wyniku trzeciej tureckiej inwazji na tę wówczas węgierską fortyfikację w trakcie wojen osmańsko-węgierskich mających miejsce w okresie najintensywniejszej ekspansji
Imperium osmańskiego na zachód.
Wojny rosyjsko-czerkieskie - określenie wojen, trwających od około
1763 roku do
1864 roku, toczonych pomiędzy
Imperium Rosyjskim a
Czerkiesję, wspieraną przez
Imperium osmańskie i
Imamat Kaukaski.
Meczet Bajrakli (
serb. Bajrakli džamija) – jedyny
meczet w
Belgradzie, stolicy
Serbii. Powstał w XVI w . podczas panowania
Imperium Osmańskiego. Został wybudowany w typowym stylu osmańskim. Znajduje się on na ulicy Gospodar Jevremovej. Nazwa meczetu wywodzi się od tureckiego słowa Bayraklı - oznacza "z flagą".
Wojny bałkańskie - dwa konflikty zbrojne na terenie
Bałkanów, które wybuchły na początku
XX wieku. Pierwszy z nich miał charakter wielonarodowej wojny wyzwoleńczej. Drugi konflikt wybuchł na tle podziału terytoriów, uprzednio odebranych
imperium osmańskiemu.
Nizam-ı Cedid (arabskie: َAl-Niẓām Al-Jadīd - "Nowy Porządek") seria reform przeprowadzonych w
Imperium Osmańskim w czasie rządów sułtana
Selima III w drugiej połowie XVIII wieku. Miały one na celu przekształcenie
Turcji w nowoczesne państwo. Terminem tym nazywa się również nową regularną armię, powstałą w wyniku tych reform.
Wojny bałkańskie - dwa konflikty zbrojne na terenie
Bałkanów, które wybuchły na początku
XX wieku. Pierwszy z nich miał charakter wielonarodowej wojny wyzwoleńczej. Drugi konflikt wybuchł na tle podziału terytoriów, uprzednio odebranych
imperium osmańskiemu.
Wojna rosyjsko-turecka 1710-1711 – wojna pomiędzy
Carstwem Rosyjskim a
imperium osmańskim, będąca częścią
wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.
Wojna rosyjsko-turecka 1768-1774 – wojna pomiędzy
Imperium Rosyjskim a
Imperium Osmańskim, doprowadziła do zdobycia przez Rosję
południowej Ukrainy,
Krymu i
północnego Kaukazu.
Bitwa pod Stănileşti – bitwa stoczona w dniach 9 - 11 lipca 1711 roku (wg starego kalendarza 21 lipca) w czasie tzw. „wyprawy nad Prut” w wojnie pomiędzy
Carstwem Rosyjskim a
imperium osmańskim, w ramach
wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.
Turcy osmańscy – nazwa nadawana pierwotnie jednemu ze szczepów
oguzyjskich, który z
Azji Środkowej przybył u schyłku
XIII wieku do zachodniej
Anatolii i tu, pod zwierzchnictwem
anatolijskich Seldżuków, założył małe lenne
księstwo ze
stolicą w Söğüt. Pierwszym wodzem Turków osmańskich był
Osman I (od jego imienia pochodzi nazwa dynastii, jak też ogółu zislamizowanej ludności
Turcji osmańskiej). Po upadku Seldżuków Turcy osmańscy szybko rozszerzyli swe panowanie i w
XV wieku władali już całą
Azją Mniejszą i większością
Bałkanów. Stworzyli silne, scentralizowane państwo –
imperium osmańskie.
Raszka – państwo utworzone w II poł. X wieku we wschodniej części
pierwszego państwa serbskiego w dorzeczu Tary, Pivy, Limu, Zachodniej Morawy i Ibaru. Od nazwy rzeki Raszki i położonego nad nią miasta Ras, będącego głównym ośrodkiem państwa otrzymała w XII wieku nazwę Raszki. Jej serbskich mieszkańców zaczęto nazywać Rascianami. Objęcie władzy przez Nemaniczów na przełomie XII i XIII wieku – uniezależnienie państwa od
Bizancjum,zjednoczenie ziem serbskich, a potem utworzenie królestwa, spowodowały, że nazwa Raszki została porzucona na rzecz Serbii. Przez Węgry nazwa ta dotarła w XV-XVI wieku do Polski i stąd w literaturze polskiej tego okresu można się spotkać z nazwą Raców na określenie Serbów.
Ludobójstwo Greków – termin przyjęty przez współczesnych uczonych zajmujących się
ludobójstwem na kampanię przemocy zapoczątkowaną przez rząd
Imperium osmańskiego wobec ludności greckiej w okresie
I wojny światowej (1914-1918) i krótko po niej (1918-1923).
Alfabet osmański (
osm. الفبا, elifbâ) – wersja alfabetu perskiego używana dla
języka osmańskiego w czasach
Imperium Osmańskiego oraz wczesnym stadium
Republiki Turcji, aż do zaadaptowania
alfabetu łacińskiego dla tureckiego. Zmianę przyjęto oficjalnie poprzez prawo nr 1353, Prawo Przyjęcia i Używania Alfabetu Tureckiego, uchwalonego w
listopadzie 1928. Weszło ono w życie wraz z początkiem roku
1929, całkowicie zastępując alfabet osmański.
I wojna berberyjska (toczona w latach 1801–1805), zwana również wojną trypolitańską, była pierwszą z dwóch wojen, do jakich doszło pomiędzy
Stanami Zjednoczonymi a muzułmańskimi państwami
Afryki Północnej nazywanymi potocznie
państwami berberyjskimi. Znajdowały się wśród nich
Sułtanat Maroka i
Trypolis, quasi-niepodległe miasto-państwo, nominalnie należące do
Imperium osmańskiego.
Ak Kojunlu (albo Ak-Kojunlu, Akkojunlu, Ak Kojunłu) - po turecku znaczy dosłownie: "Biała Owca". Federacja
mongolskich i
tureckich plemion, zamieszkująca
Mezopotamię,
Azerbejdżan,
Kaukaz i część
Persji w latach
1378-
1508. Wygrała walkę o dominację z plemionami
Kara Kojunlu w 1469. W roku 1508 tereny ich państwa zostały podzielone pomiędzy
Imperium osmańskie, a
Safawidów.