Import (z
łac. in "do" + portare "nieść") - przywóz
towarów,
usług lub
kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na
rynku wewnętrznym (krajowym). Innymi słowy, zakup towarów i usług produkowanych za granicą, prościej: przywóz czegoś spoza granic obszaru celnego. Zazwyczaj obszarem tym jest terytorium państwa, ale na przykład dla krajów należących do
Unii Europejskiej import dotyczy zakupu towarów lub usług w krajach spoza Unii Europejskiej. Zakup towarów w obrębie Unii Europejskiej nie jest importem. Jest to tak zwany zakup wewnątrzwspólnotowy.
Eksport (z
łac. ex "poza" + portare "nieść") - wywóz za
granicę dóbr, które zostały wytworzone w danym kraju. Dla krajów należących do
Unii Europejskiej eksport dotyczy sprzedaży towarów lub usług poza UE. Sprzedaż towarów w obrębie państw należących do Unii Europejskiej to tak zwana sprzedaż wewnątrzwspólnotowa a nie eksport.
Swobodny przepływ towarów to jedna ze swobód wspólnego rynku
Unii Europejskiej. Powstała, by zapewnić swobodny przepływu towarów na obszarze krajów Unii.
Eksport (z
łac. ex "poza" + portare "nieść") - wywóz za
granicę dóbr, które zostały wytworzone w danym kraju. Dla krajów należących do
Unii Europejskiej eksport dotyczy sprzedaży towarów lub usług poza UE. Sprzedaż towarów w obrębie państw należących do Unii Europejskiej to tak zwana sprzedaż wewnątrzwspólnotowa a nie eksport.
Podatek importowy –
podatek o charakterze nadzwyczajnym, wprowadzony w Polsce ustawą o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy, z powodu trudnej sytuacji finansowej państwa. Wraz z tak zwanymi opłatami wyrównawczymi był przejawem
protekcjonistycznej polityki finansowej (dodatkowe obciążenie towarów importowanych w celu ochrony rynku krajowego, przed konkurencją towarów zagranicznych). Podstawę opodatkowania stanowiła wartość celna towaru powiększona o cło, stawka podatku wynosiła 5%. Został zlikwidowany w 1997 roku w wyniku negocjacji związanych z przystąpieniem Polski do
Unii Europejskiej.
Polityka „zubożania sąsiada” - wywołana jest przez ekspansywny
eksport. Ogólnie nazywamy tak sytuację, gdy
import danego kraju (eksport reszty świata) zmniejsza się.
Eksport jednego kraju jest
importem jego partnera. Poprzez
eksport napędzana jest
koniunktura w jednym kraju, ale w wyniku tego u sąsiada następuje spadek sprzedaży jego towarów na jego wewnętrznym
rynku, co prowadzi do
recesji i
bezrobocia. Taka polityka związana jest z wprowadzeniem przez inne państwa posunięć odwetowych np.:
Intrastat – wprowadzony w
Polsce 1 maja 2004, a funkcjonujący w
Unii Europejskiej od 1993 system statystyk związanych z obrotem handlowym pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Dzięki Intrastat przekazywane są informacje przedsiębiorców o dokonanym przywozie lub wywozie towarów między krajami należącymi do Wspólnoty Europejskiej.
Dostawa wewnątrzwspólnotowa, wewnątrzwspólnotowa dostawa towaru (WDT) - zgodnie z Ustawą o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku (
Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) to wywóz towarów z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego (art. 13 Ustawy).
Kartki – w
gospodarkach, w których obowiązuje
reglamentacja towarów, nazwa bonów bądź kuponów uprawniających do zakupu określonych towarów. Stosowana praktycznie we wszystkich krajach
Europy w czasie trwania i tuż po
II wojnie światowej (najczęściej na zakup
żywności i
paliwa), ale w większości krajów wkrótce wycofane.
Wewnątrzwspólnotowe Nabycie Towaru (WNT) - nabycie prawa do dysponowania jako właściciel rzeczą ruchomą, wysłaną lub przywieziona przez dostawcę albo w imieniu jednego z nich do państwa członkowskiego
UE, do osoby nabywającej te towary. Po wejściu Polski do UE w
2004 WNT zastąpiło
import z krajów członkowskich Unii.
Restrykcje importowe – jest to część
polityki zagranicznej państwa, mająca na celu zmniejszenie ilości i kontrolowanie towarów
importowanych. Środkami realizującymi ten rodzaj polityki państwa są:
Ambasadorzy Unii Europejskiej - są oni zagranicznymi przedstawicielami
Komisji Europejskiej w krajach jak i przy organizacjach międzynarodowych. Poniższe zestawienia zawierają obecnych ambasadorów Unii Europejskiej.
Ambasadorzy Unii Europejskiej – zagraniczni przedstawiciele
Komisji Europejskiej w krajach i przy organizacjach międzynarodowych. Poniższe zestawienia zawierają obecnych ambasadorów Unii Europejskiej.
Europejska Agencja Obrony (
ang. European Defence Agency, EDA) to jedna z
agencji Unii Europejskiej. Została powołana do życia przez tzw. wspólne działanie
Rady Unii Europejskiej 12 lipca 2004 r. (2004/551/WPZiB), by działać na rzecz poprawy zdolności obronnych
Unii Europejskiej, wspierać badania, koordynować zamówienia rządów krajów członkowskich w zakresie uzbrojenia i przemysłu obronnego UE.
Reglamentacja towarów w PRL – system kontroli dystrybucji towarów w
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, będący wynikiem silnych
niedoborów na rynku i polegający m.in. na wydawaniu ludności kartek, które uprawniały do zakupu ściśle określonych ilości określonych towarów (przede wszystkim żywnościowych).
Polska Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (PCN) – została opracowana przez ścisłe wykorzystanie systemu Nomenklatury Scalonej (CN), stosowanej w krajach
Unii Europejskiej, która stanowi rozwinięcie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Jest klasyfikacją sześciopoziomową. Pierwsze cztery poziomy klasyfikacyjne są powtórzeniem układu klasyfikacyjnego przyjętego w HS, pierwszych pięć poziomów stanowi powtórzenie CN, szóstym poziomem jest pozycja dziewięcioznakowa wprowadzona dla potrzeb krajowych. Pozycje niepodlegające podziałowi na poziomie krajowym uzupełniane są cyfrą 0.
Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013 (NSRO) to dokument opracowany w celu realizacji w latach 2007-2013 na terytorium Polski
polityki spójności Unii Europejskiej.
Prezydencja Rady Unii Europejskiej to okres, w którym dane
państwo członkowskie przewodniczy posiedzeniom
Rady Unii Europejskiej. Reprezentuje także Radę na arenie międzynarodowej. System ten, zapoczątkowany jeszcze w ramach
Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, kontynuowany był także po ogłoszeniu powstania Unii Europejskiej w
1993 i utrzymał się po uzyskaniu przez UE podmiotowości prawnej w
2009 roku.
Rynek wewnętrzny - w systemie prawnym Unii Europejskiej, definicja rynku wewnętrznego znajduje się w Art. 14 ust. 2 TWE, który definuje go jako:"
obszar bez
granic wewnętrznych, na którym zostaje zapewniony wolny przepływ
towarów,
osób,
usług i
kapitału zgodnie z postanowieniami niniejszego Traktatu."
Skład konsygnacyjny - (
ang. consignment warehouse), jednostka organizacyjna
obrotu handlowego występująca najczęściej w
imporcie towarów, a także w obrocie krajowym.