Inskrypcja

Inskrypcja (łac. inscriptio = napis) – napis wyryty w twardym materiale (drewno, metal, kamień, ceramika). Występuje najczęściej na nagrobkach, tablicach i monetach. Popularnym przykładem inskrypcji są inskrypcje nagrobne. Odczytywaniem i interpretacją inskrypcji zajmuje się nauka pomocnicza historii – epigrafika.

Inskrypcja z Behistun, jedna z najsłynniejszych irańskich inskrypcji, kazał ją wykuć Dariusz I Wielki, miała sławić jego imię. Tekst inskrypcji zapisano w trzech językach: akadyjskim, staroperskim oraz elamickim. To dzięki niej w XIX wieku zdołano odczytać pismo klinowe. Około tysiąc linii tekstu inskrypcji zostało wyrytych na skale około 100 metrów nad drogą.

Język południowoarabski epigraficzny - język znany z inskrypcji pochodzących z terenu obecnego Jemenu zapisanych pomiędzy VIII w. p.n.e. a VI w n.e. Są wśród nich inskrypcje naskalne, na stelach kamiennych oraz pisane na szypułkach liści palmowych. Język południowoarabski epigraficzny należy do języków południowosemickich. Zapisywano go pismem południowoarabskim, który miał dwie formy: monumentalną i kursywną. Wyróżnia się w nim 4 dialekty (niekiedy klasyfikowane jako osobne języki):

Cmentarz ewangelicko-reformowany w Zelowie - jest miejscem pochówku chrześcijan niekatolików z Zelowa i okolic, głownie zelowskich Czechów. Na cmentarzu znajdują się 453 groby z czego 222 ma inskrypcje w języku polskim, 216 w czeskim, 12 w niemieckim a 1 w angielskim. Częstym motywem na nagrobkach jest kielich co stanowi nawiązanie do ideologii husytów i braci czeskich, których potomkami są zelowscy Czesi. Większość inskrypcji zawiera cytaty biblijne - głównie z czeskiej Biblii Kralickiej, ale też z polskiej Biblii Gdańskiej.

Cmentarz żydowski w Zawierciu-Kromołowie - został założony w XVIII wieku i zajmuje powierzchnie 0,5 ha na której zachowało się około 920 nagrobków (z których najstarsze pochodzą z połowy XVIII wieku) oraz dom przedpogrzebowy. Inskrypcje nagrobne są języku hebrajskim, jidysz i polskim.

Cmentarz ewangelicko-reformowany w Zelowie - jest miejscem pochówku chrześcijan niekatolików z Zelowa i okolic, głownie zelowskich Czechów. Na cmentarzu znajdują się 453 groby z czego 222 ma inskrypcje w języku polskim, 216 w czeskim, 12 w niemieckim a 1 w angielskim. Częstym motywem na nagrobkach jest kielich co stanowi nawiązanie do ideologii husytów i braci czeskich, których potomkami są zelowscy Czesi. Większość inskrypcji zawiera cytaty biblijne - głównie z czeskiej Biblii Kralickiej, ale też z polskiej Biblii Gdańskiej.

Wolskowie – plemię italijskie (umbryjskie bądź oskijskie), które zamieszkiwało południową część Lacjum nad rzeką Liris (Garigliano). Ich głównym ośrodkiem była Ecetra. Wolskowie prowadzili wojny z Rzymem w V i IV w. p.n.e. Starcia z Rzymianami zakończyły się ostatecznie ich klęską w 338 p.n.e., a ich osady, takie jak Antium (w 338 p.n.e.), Anxur (w 329 p.n.e.), Sora (w 303 p.n.e.) zamieniono w kolonie. Ich język, w którym zachował się jeden napis w formie inskrypcji na tablicach z brązu, znalezionych w Velitrae, zbliżony był do języka umbryjskiego.

Inskrypcja z Dajr Alla – inskrypcja aramejska z IX–VIII w. p.n.e., odkryta przez holenderską ekspedycję kierowaną przez H. J. Frankena 17 marca 1967 w Dajr Alla w Jordanii. Tekst inskrypcji został opublikowany po raz pierwszy w 1976. Mówi o proroctwie Balaama, syna Beora, identyfikowanego z Balaamem opisanym w Biblii.

Decoupage — technika ozdabiania przedmiotów polegająca na przyklejaniu na odpowiednio spreparowaną powierzchnię (praktycznie każda powierzchnia: drewno, metal, szkło, tkanina, plastik, ceramika) wzoru wyciętego z papieru lub serwetki papierowej (technika serwetkowa).

Asinum (akad. Asīnum) - panujący w 2 połowie XVIII w. p.n.e. władca miasta-państwa Aszur, którego imię nie występuje w Asyryjskiej Liście Królów. Wymieniony w inskrypcji innego asyryjskiego władcy, Puzur-Sina, jako wnuk Szamszi-Adada I (1814-1782 p.n.e.). Według tejże inskrypcji pokonany został przez Puzur-Sina i usunięty z tronu asyryjskiego. Osoba Asinuma nie pojawia się w żadnych innych asyryjskich źródłach pisanych.

Podgłośniowe zapalenie krtani (łac. laryngitis subglottica) - stan zapalny podgłośni występujący głównie u dzieci najczęściej pomiędzy 3 miesiącem życia do 3 roku życia. Wywołany jest najczęściej przez wirusy: paragrypy, rzadziej adenowirusy, wirusa RSV. Może dochodzić także do wtórnego nadkażenia bakteryjnego. Schorzenie to występuje najczęściej jesienią lub wiosną. Częściej chorują chłopcy.

Agum II, Agum-kakrime - kasycki władca znany z tzw. inskrypcji Aguma-kakrime, której dwie kopie znalezione zostały w bibliotece asyryjskiego króla Aszurbanipala w Niniwie (VII w. p.n.e.). W inskrypcji tej występuje on jako piąty(?) władca z dynastii kasyckiej, syn Urzigurumasza. To samo źródło przypisuje mu sprowadzenie posągów Marduka i Sarpanitu, które Hetyci mieli zabrać ze sobą po zdobyciu Babilonu w 1595 r. p.n.e. Wielu badaczy podaje w wątpliwość historyczną wartość tej inskrypcji, dowodząc, iż tekst ten powstał najprawdopodobniej nie za życia Aguma II, lecz znacznie poźniej. Imię Aguma-kakrime nie pojawia się w żadnych innych źródłach pisanych. Zdaniem uczonych postać ta istniała naprawdę. Najprawdopodobniej jednak chodzi tu o jednego z wojskowych przywódców plemion kasyckich, ktore pod koniec okresu starobabilońskiego zaczęły osiedlać się w środkowej Babilonii.

Elogium (łac. z gr.) – w starożytnym Rzymie napis pochwalny, upamiętniający czyny zmarłych, umieszczany na nagrobkach, pomnikach lub wizerunkach zmarłych; również mowa pochwalna.

Podgłośniowe zapalenie krtani (łac. laryngitis subglottica) - stan zapalny podgłośni występujący głównie u dzieci najczęściej pomiędzy 3 miesiącem życia do 3 roku życia. Wywołany jest najczęściej przez wirusy: paragrypy, rzadziej adenowirusy, wirusa RSV. Może dochodzić także do wtórnego nadkażenia bakteryjnego. Schorzenie to występuje najczęściej jesienią lub wiosną. Częściej chorują chłopcy.

Meskalamdug - jeden z wczesnych sumeryjskich władców, który ok. 2500 r. p.n.e. panować miał w mieście Ur. Imię jego nie występuje w Sumeryjskiej Liście Królów, ale znany jest z inskrypcji znalezionych w dwóch grobach na Królewskim Cmentarzysku w Ur. Wspomniany jest również w inskrypcji pochodzącej z miasta Mari, która czyni go ojcem Mesanepady - władcy, który według Sumeryjskiej Listy Krolów założyć miał I dynastię z Ur.

Diogenes z Ojnoandy – grecki filozof epikurejczyk, żyjący najprawdopodobniej w II. w.n.e., znany wyłącznie jako autor ogromnej kamiennej inskrypcji będącej wykładem epikureizmu. Inskrypcja została wyryta w kamieniu, w ścianie specjalnie w tym celu wybudowanego portyku. Zawiera obszerne omówienie filozofii Epikura, koncentrując się na zagadnieniach fizyki, i etyki, oraz na polemice z innymi szkołami filozoficznymi. Inskrypcja zachowała się jedynie we fragmentach. Odkrycia dokonali badacze francuscy w 1884 r.

Język urartyjski (język alarodyjski, język chaldejski) – wymarły język z rodziny paleokaukaskiej, używany przez ludność starożytnego państwa Urartu w IX–VI w. p.n.e. Znany z kilkuset zapisanych nowoasyryjskim pismem klinowym inskrypcji skalnych i glinianych tabliczek znajdowanych w Anatolii, Syrii, Mezopotamii. Wykazuje związki z językiem huryckim. Dziś jest już prawie pewne, że jest on kontynuacją jednego z dialektów, który wyodrębnił się z huryckiego.

Zespół Hammana – spontanicznie powstała odma podskórna i odma śródpiersia, które czasami wiążą się z wystąpieniem bólu. Występuje najczęściej u młodych kobiet.

Amnezja dysocjacyjna (amnezja psychogenna) – niemożność przypomnienia sobie czegoś, najczęściej utrata pamięci ważnych wydarzeń życiowych, częściej występuje u mężczyzn. Częściej odnotowuje się je również w okresie wojny czy różnego rodzaju klęsk żywiołowych.

Przekroczenie indeksu (ang. subscript out of bounds). Jest to błąd programistyczny występujący w przypadku próby uzyskania dostępu do nieistniejącego elementu tablicy. Najczęściej w przypadku numerowania elementów n-elementowej tabeli od zera występuje błędne odwołania do elementu n.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja