Linki:
338 p.n.e.,
390 p.n.e.,
436 p.n.e.,
Ateny,
Attyka (kraina historyczna),
Bitwa pod Cheroneą,
Demostenes (mówca grecki),
Efor,
Gorgiasz,
Grecja,
Grecy,
Greka,
Hypereides,
Kanon dziesięciu mówców,
Likurg z Aten,
Macedonia,
Persowie,
Sofiści,
Sokrates,
Starożytna Persja,
Teopomp z Chios,
Wojny peloponeskie,
Izokrates (
gr. Ἰσοκράτης Isokrates;
436-
338 p.n.e.) – mówca
grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy
attyckiej. Zaliczany do
kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.
Dejnarchos (ur. ok.
360 p.n.e. – zm. ok.
290 p.n.e.), pochodzący z
Koryntu polityk i mówca
ateński. Był synem Sostartesa (Sokratesa). Zaliczany do
kanonu dziesięciu mówców, jednocześnie już
starożytni uważali, że jego oratorska twórczość wyznacza początek upadku
attyckiej sztuki krasomówczej.
Hospodská historka (pl. "historyjka z gospody") – termin
literaturoznawstwa czeskiego, odnoszący się do historyjek opowiadanych przez bohaterów prozy czeskiej (np. prozy
Bohumila Hrabala,
Jaroslava Haška).
Czarne kwiaty. Białe kwiaty – cykle prozy
Cypriana Kamila Norwida. Drukowane w Czasie w latach
1856-
1857. W obydwu autor nie starał się narzucać sobie jakiegokolwiek stylu literackiego – zależało mu na wierności faktom. Uważane za arcydzieło polskiej prozy.
Hyperejdes (ur.
390/
389 p.n.e. – zm.
322 p.n.e.), polityk i mówca
ateński, wymieniony w
kanonie dziesięciu mówców. Pochodził z zamożnej rodziny. Był uczniem
Platona i
Izokratesa.
Kanon dziesięciu mówców – to lista najwybitniejszych mówców
attyckich, zestawiona przez Cecyliusza z Kaleakte (
60-
5 p.n.e.), retora, teoretyka attycyzmu. Są to:
Antyfon,
Andokides,
Lizjasz,
Izajos,
Ajschines,
Hyperejdes,
Izokrates,
Likurg z Aten,
Demostenes,
Dejnarchos.
Hyperejdes (ur.
390/
389 p.n.e. – zm.
322 p.n.e.), polityk i mówca
ateński, wymieniony w
kanonie dziesięciu mówców. Pochodził z zamożnej rodziny. Był uczniem
Platona i
Izokratesa.
Języki zachodnioczadyjskie - gałąź
afroazjatyckiej rodziny
języków czadyjskich. Zaliczają się do niej 73 języki, używane w
Nigerii. Według klasyfikacji Paula Newmana z
1990 roku języki zachodnioczadyjskie dzielą się na dwie podgałęzie:
Języki kentum (od
łacińskiego słowa centum – według wymowy klasycznej: kentum – "100") – grupa
języków indoeuropejskich, w których spółgłoska palatalna k nie uległa, jak w językach satemowych,
spirantyzacji, czyli nie przeszła w spółgłoskę szczelinową ś/s.
Języki woltyjskie albo gur - podgrupa
języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji
Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki woltyjskie do
wolta-kongijskich w obrębie podgrupy
atlantycko-kongijskiej.
Ajschines (również Eschines) (ok
390 -
322 p.n.e.)
grecki polityk i mówca. Jeden z
10 najwybitniejszych mówców greckich. Pochodził z rodziny zubożałej po
II wojnie peloponeskiej. Zdecydowany zwolennik
Macedonii, w swych mowach zwalczał poglądy
Demostenesa.
Arabeska - określona przez
F. Schlegela w odniesieniu do literatury jako nowy gatunek prozy artystycznej, niewielki rozmiarami utwór nasycony elementami
baśniowej fantastyki, o kapryśnej kompozycji i ironiczno - humorystycznym stylu, kojarzący efekty poetyckie z komicznymi.
Języki afrykańskie - potoczne, czysto geograficzne określenie języków używanych na
kontynencie afrykańskim, obejmujące takie grupy i
rodziny językowe jak:
języki afroazjatyckie,
języki nigero-kongijskie (z rodziną
bantu),
języki nilo-saharyjskie i
języki khoisan (buszmeńsko-hotentockie), niekiedy także
język malgaski. Z języków objętych tą nazwą często wyklucza się jednak
języki semickie, zawężając jej zakres niemal wyłącznie do języków
Czarnej Afryki.
Języki kongo-saharyjskie lub nigero-saharyjskie -
fyla językowa, zaproponowana w
1972 przez E. A. Gregersena, mająca łączyć
języki nilo-saharyjskie z
nigero-kongijskimi (łącznie z wydzielanymi spośród nich według niektórych klasyfikacji
językami kordofańskimi i
językami mande). Istnienie fyli kongo-saharyjskiej jest dziś kwestionowane przez wielu językoznawców. Z drugiej strony niektórzy specjaliści próbują ostatnio ponownie udowodnić jej prawdziwość. Według niektórych specjalistów, języki te są spokrewnione również z
indopacyficznymi (z drugiej strony samo istnienie rodziny indopacyficznej jest kontrowersyjne).
Języki algonkińskie równinne - podrodzina
języków algonkińskich utworzona na zasadzie klasyfikacji bardziej geograficznej niż genetycznej (poszczególne języki tej grupy mają bliskie rozmieszczenie terytorialne). Obejmują zasięg środkowej i północnej części
Wielkich Równin.