Linki:
Alfabet aramejski,
Arabowie,
Chrześcijaństwo,
III wiek p.n.e.,
IX wiek,
Język angielski,
Język assamski,
Język awestyjski,
Język beludżi,
Język bengalski,
Język bhili,
Język bhodźpuri,
Język bradź,
Język bucharski,
Język dogri,
Język domari,
Język garhwali,
Język gudźarati,
Język hindi,
Język hindustani,
Język jakati,
Język kaszmirski,
Język khowar,
Język konkani,
Język kumauni,
Język kurdyjski,
Język lahnda,
Język magahi,
Język maithili,
Język malediwski,
Język mandeali,
Język marathi,
Język marwari,
Język mazanderański,
Język nepalski,
Język orija,
Język osetyjski,
Język pali,
Język paszto,
Język pendżabski,
Język perski,
Język romski,
Język scytyjski,
Język staroperski,
Język syngaleski,
Język tadżycki,
Język urdu,
Język zazaki,
Języki indoaryjskie,
Języki indoeuropejskie,
Języki indoirańskie,
Języki irańskie,
Manicheizm,
Moneta,
Partia (kraina),
Partowie,
Pismo pahlavi,
Prakryty,
Sanskryt,
Sanskryt klasyczny,
Sanskryt wedyjski,
Sasanidzi,
Sindhi,
Starożytna Persja,
Zaratustrianizm,
Język pahlawi (język średnioperski) - język z podrodziny
irańskiej języków indoeuropejskich, używany w okresie dynastii
sasanidzkiej. Następca
języka staroperskiego.
Sanskryt wedyjski - wymarły
język z grupy
indoaryjskiej języków indoeuropejskich. Jest to najstarsza postać języka staroindyjskiego -
sanskrytu, używana w okresie od XV do V wieku p.n.e. Z niego wywodzi się
sanskryt klasyczny. Nazwa pochodzi od
Wed, zbioru tekstów indyjskich, której najstarsza część,
Rygweda (1500-1200 r. p.n.e.), została spisana właśnie w tym języku. Tym samym są jedne z najstarszych zapisów języków indoeuropejskich. Język wedyjski jest blisko spokrewniony z
językiem awestyjskim, najstarszym zachowanym
językiem irańskim.
Język gurani, howrami - język zaliczany do podgrupy zaza-gurani
języków irańskich,, używany przez około 40 tysięcy osób na pograniczu iracko-irańskim. Posiada bogate tradycje literackie.
Język mazandarani (tabari, mazenik, tabersi) –
język z
grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym natywnie posługuje się od 3 do 5 mln osób, zamieszkujących głównie
irańskie prowincje
Mazandaran i
Golestan. Blisko spokrewniony z językiem
gilańskim. Dzięki oddzieleniu od reszty Iranu, górami
Elburs, nie był w ciągu swej historii, poddany takiemu wpływowi języka arabskiego, jak
język perski - dlatego też lepiej zachował pra-irański słownik. Obecnie - wskutek rozwoju turystyki i braku edukacji w owym języku - pod coraz silniejszym wpływem perskiego.
Pismo pahlavi - system pisma używany do zapisywania różnych odmian
języka średnioperskiego w czasach panowania dynastii
Sasanidów (III-VII w.). Wywodzi się z
pisma aramejskiego i podobnie jak ono, zapisywane było od strony prawej do lewej. Posiadało kilka różnych wariantów. Pismo pahlavi zalicza się do tzw.
abdżadów, tzn. nie jest pełnym alfabetem, gdyż samogłoski nie są zapisywane. Dodatkowa trudność polegała na tym, że język średnioperski posiadał znacznie więcej spółgłosek, niż język aramejski, wobec czego niektóre litery reprezentowały różne dźwięki. Z pisma pahlavi powstał znacznie doskonalszy system pisma, tzw.
alfabet awestyjski, używany do zapisywania religijnych tekstów
zoroasztryjskich, gdzie wymagana była większa precyzja zapisu, oraz kilka innych systemów pisma.
Chosroes I Anoszirwan (
pahl. O nieśmiertelnej duszy) lub Sprawiedliwy – władca
Persji w latach
531 -
579 z
dynastii sasanidzkiej, syn
Kawada I. Jako następca tronu, dzięki podstępowi, rozgromił w
528 lub
529 roku mazdakitów i zgładził
Mazdaka.
Język perski (nowoperski, farsi albo parsi, per. فارسی albo پارسی) –
język z
grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie
Iran (40 mln),
Afganistan (7 mln) i
Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie
lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców
Środkowego Wschodu.
Języki wschodnioazjatyckie - termin używany w węższym znaczeniu na określenie głównych języków
Azji Wschodniej, naznaczonych silnym wpływem
klasycznego języka chińskiego, a więc języków:
Ali Reza Pahlawi II (
pers. علیرضا پهلوی ur.
28 kwietnia 1966 w
Teheranie) - młodszy syn ostatniego
szacha Iranu Mohammada Rezy Pahlawiego i jego trzeciej żony
Farah Pahlawi, po swoim starszym bracie
Cyrusie Rezie Pahlawim drugi w kolejności pretendent do objęcia irańskiego tronu w przypadku restaurowania dynastii
Pahlawich.
Polityka językowa – zbiór zasad i założeń przyjęty przez władze danego państwa w stosunku do języka lub języków obowiązujących bądź używanych na jego terenie. Obejmuje ona przyjęcie
języka urzędowego, określenie sposobu jego nauczania, status języków mniejszości narodowych a także stosunek do ochrony języka przed wpływem obcych kultur.
Język mykeński albo greka mykeńska, także:
dialekt mykeński -
wymarły język z grupy
helleńskiej języków
indoeuropejskich, najstarsze zaświadczone stadium
języka greckiego. Używany na
Półwyspie Peloponeskim i na
Krecie między
XVI a
XI wiekiem p.n.e., przed inwazją
Dorów. Zachowały się
inskrypcje na glinianych tabliczkach w
piśmie linearnym B. Odczytane przez
Michaela Ventrisa i
Johna Chadwicka w
1952, których badania udowodniły powiązania języka mykeńskiego ze współczesną greką.
Język kapuczyński (czasem używany jest także termin język beżtyjski, nazwa własna Бэжти) – jeden z niewielkich
języków kaukaskich, używany przez 6184 osób w południowym
Dagestanie. Język kapuczyński należy do
języków didojskich w
zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich. Kapuczyński jest blisko spokrewniony z
językiem chunzybskim.
Damaspia lub Damasapia (z języka staroperskiego Jāmāspi) - królowa
Persji jako żona króla
Artakserksesa I, matka jego jedynego ślubnego syna i następcy -
Kserksesa II. Najprawdopodobniej pochodziła z Persji.
Język bo (znany także jako Aka-bo) - wymarły język z grupy
andamańskiej. Występował w północno-zachodniej części Północnego Andamanu w Indiach. Jest uważany za jeden z najstarszych języków świata - szacowano, że może mieć nawet ok. 65-70 tys. lat. Przedrostek "Aka" w nazwie języka Aka-bo jest popularnym wśród języków andamańskich prefiksem dla słów związanych z językiem.
Kadżarowie - perska dynastia pochodzenia
turkmeńskiego, władająca
Iranem w latach
1794 -
1925. Założyciel dynastii
Agha Mohammad Chan Kadżar wszczął rebelię przeciwko rządzącej ówcześnie Iranem
dynastią Zandów, która zakończyła się jego zwycięstwem w roku 1794. Ostatni władca z dynastii Kadżarów
Ahmad Szah Kadżar został obalony z inspiracji
Wielkiej Brytanii przez
Rezę Szaha, założyciela dynastii
Pahlawi.
Llanito (lub yanito) -
dialekt angielski używany na co dzień przez rdzennych mieszkańców
Gibraltaru. Charakteryzuje się znaczną ilością zapożyczeń leksykalnych z andaluzyjskiej odmiany języka hiszpańskiego, do tego stopnia, że jest uważany za mieszaninę obu tych języków. Różni się jednak od tzw.
Spanglish używanego na obszarze przygranicznym między
USA a
Meksykiem. Llanito zawiera także wiele słów z innych języków, między innymi z dialektu genueńskiego, języka hebrajskiego, arabskiego, portugalskiego i maltańskiego.
Zazaki - język narodowości
Zaza używany we wschodniej
Anatolii, w dorzeczu
Eufratu i
Tygrysu. Należy on do północno-zachodniej grupy
języków irańskich. Najbliżej spokrewniony jest z językiem gorani. Nie można dokładnie określić liczby jego użytkowników – w zależności od źródła ich liczbę szacuje się od 1,5 do nawet 3 milionów.
Chosroes I Anoszirwan (
pahl. O nieśmiertelnej duszy) lub Sprawiedliwy - władca
Persji w latach
531 -
579 z
dynastii sasanidzkiej, syn
Kawada I. Jako następca tronu, dzięki podstępowi, rozgromił w
528 lub
529 roku mazdakitów i zgładził
Mazdaka.
Język starochiński, albo archaiczny język chiński, był używany w Chinach w okresie od XI do III wieku p.n.e., nazywanym w chińskiej historiografii okresem rządów dynastii
Zhou.