Język aramejski

Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ - Ārāmāyâ, hebr. ארמית - Arāmît) - język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.

Targum (aram./hebr. תרגום – "tłumaczenie"; od hetyckiego tarkummaj – "proklamacja", "wyjaśnienie", "tłumaczenie") – przekład Biblii Hebrajskiej na język aramejski. Targumy tworzono po powrocie z niewoli babilońskiej, gdy aramejski stał się powszechnie używanym językiem potocznym na Bliskim Wschodzie. Początkowo targumy tworzone były ustnie, z czasem zaczęli je spisywać tłumacze zwani meturgemanim (מתורגמנים). Targumy palestyńskie i babilońskie różniły się językowo. Ponadto targumy powstające w Palestynie były o wiele mniej dosłownymi tłumaczeniami, często stawały się faktycznie parafrazami oryginalnego tekstu.

Dialekt asyryjski języka akadyjskiego – odmiana języka akadyjskiego, która wykształciła się na przełomie trzeciego i drugiego tysiąclecia p.n.e. na północnych obszarach Mezopotamii. Zapisywany był pismem klinowym i używany do połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e., zanikł po upadku imperium asyryjskiego w 612 roku p.n.e. Poświadczony został przez teksty, zapisane na tabliczkach glinianych, z których największa część datowana jest na okres IX–VII wiek p.n.e.

Hetyckie pismo hieroglificzne, inne nazwy: hieroglify luwijskie, hieroglify anatolijskie – system znaków graficznych, którego używano w państwie Hetytów od około połowy drugiego tysiąclecia p.n.e. do około połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e. Zostało odkryte w pierwszej połowie XIX wieku, odczytane zaś – w pierwszych dekadach XX wieku. Pochodzenie pisma jest nieznane.

Aram – jest to imię męskie popularne na Bliskim Wschodzie. W języku kurdyjskim oznacza "spokojny". W Polsce nie obchodzi imienin. Aram był według Biblii synem Sema i wnukiem Noego.

Datowanie sotisowe leży u podstaw tradycyjnej chronologii starożytnego Egiptu, gdyż jest jedyną metodą pozwalającą na możliwie precyzyjne umiejscowienie w czasie królów egipskich rządzących w II tysiącleciu przed Chrystusem. Jako że praktycznie cała chronologia starożytna tego okresu (dla państw Żyznego Półksiężyca oraz basenu Morza Śródziemnego) opiera się na chronologii egipskiej można stwierdzić, iż cała chronologia starożytna II tysiąclecia p.n.e. została opracowana pośrednio przy użyciu datowania sotisowego. Daty uzyskane tą metodą mają oczywiście wpływ także na chronologię 2. połowy III tysiąclecia p.n.e. oraz 1. połowy I tysiąclecia p.n.e.

Park Krajobrazowy Nadgoplański Park Tysiąclecia – park krajobrazowy w województwie kujawsko-pomorskim utworzony na mocy rozporządzenia nr 252 z dn. 10.12.1992 wydanego przez Wojewodę Bydgoskiego. Powierzchnia parku to 8898 ha, w 2002 r. – 9982,71 ha. Park powstał na bazie istniejącego na tym terenie rezerwatu przyrody Rezerwat przyrody Nadgoplański Park Tysiąclecia. W rezultacie z rezerwatu powstał obszar chroniony, częściowo funkcjonujący jako park krajobrazowy, a częściowo jako rezerwat przyrody.

IX Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza w Katowicach – szkoła mieszcząca się przy alei Bolesława Krzywoustego w Katowicach, na Osiedlu Tysiąclecia.

Hatti (Ha-at-ti) - nazwa krainy historycznej z epoki brązu zamieszkanej przez lud Hatti (czasem zwany Protohetytami lub Hatytami) w okresie od trzeciego tysiąclecia p.n.e. do drugiego tysiąclecia p.n.e., później wyparci przez Hetytów. Stolicą w obu okresach było miasto Hattusa, którego ruiny znajdują się obecnie w północno-centralnej Turcji.

Rozwój architektury starożytnego Egiptu, a w nieco szerszym pojęciu sztuki starożytnego Egiptu, obejmuje okres od czwartego tysiąclecia p.n.e. do IV wieku naszej ery. Całą tę epokę cechowała jedność artystycznych form, ciągłość rozwoju oraz funkcja służebna wobec władców i religii. Sztuka pomagała w utrzymaniu i utrwalaniu ustalonego porządku społecznego. W dzisiejszych czasach jest źródłem do poznania historii Egiptu.

Stawy na Tysiącleciu (nazywane również Stawem Maroko) – użytek ekologiczny znajdujący się w Katowicach pomiędzy rzeką Rawą i dzielnicą Załęże a osiedlem Tysiąclecia.

Obwodnica miasta Niska dla pojazdów powyżej 3,5 tony. Łączy Warchoły z poprzez Osiedle Tysiąclecia w Nisku z drogą krajową K77. Nie jest wygodna dla mieszkańców Osiedle Tysiąclecia, z uwagi na to, iż przez to osiedle przebiega droga powiatowa, a eksploatowana jest jak droga krajowa - wynika to z tego, że "puszczenie" ruchu ul. Sandomierską doprowadzi w najlepszym przypadku do paraliżu miasta Niska, a w pesymistycznym do nieodwracalneg uszkodzenia tej ulicy (głównej arterii miasta). W jej skład wchodzą ulice: Tysiąclecia (ok. 1,5 km), Głowackiego (20 m), Kolejowa (500 m), Rzeszowska (ok. 1 km).

Nagroda TOTUS - nagroda przyznawana corocznie w przeddzień Dnia Papieskiego przez Fundację "Dzieło Nowego Tysiąclecia" dla docenienia dorobku i skutecznego promowania osób oraz instytucji, których działalność w sposób wybitny przyczynia się do podkreślenia wartości człowieka.

Kasyci, lud o niezidentyfikowanym pochodzeniu, napływali do południowej Mezopotamii z gór Zagros od przełomu III i II tysiąclecia p.n.e. W połowie II tysiąclecia p.n.e. założyli dynastię i panowali w Babilonii przez około 400 lat. Prawdopodobnie początkowo posiadali własny panteon, jednak ulegli asymilacji i przejęli miejscową religię, zachowując nieznaczną odrębność kulturową.

Aramejczycy to nazwa ludów semickich, które w II tysiącleciu p.n.e. żyły na pustyniach na zachód od Mezopotamii. W drugiej połowie II tysiąclecia zaczęły przenikać do Mezopotamii i Syrii. Najdawniejsze wzmianki o Aramejczykach (jako plemieniu Ahlamu) pochodzą z listów z Tell el-Amarna i dokumentów akadyjskich z XIV wieku p.n.e.. W XIII wieku p.n.e. utworzyły one na terenach Syrii niewielkie państewka. Najpotężniejszym z nich było Aram ze stolicą w Ibe (obecnie Damaszek). Dalszy rozwój nastąpił na przełomie XI i X wieku p.n.e., powstały wtedy takie panstwa-miasta jak Bit-Adimi, Bit-Bachiani, Bit-Zamani. Aramejscy koczownicy coraz liczniej osiedlali się również w Mezopotamii. W VIII w. p.n.e. państwa aramejskie w Syrii zostały podbite przez Asyrię. Jej królowie rozproszyli Aramejczyków przesiedleniami po całym Bliskim Wschodzie, przyczyniając się w ten sposób do rozpowszechnienia języka aramejskiego, który był także językiem ojczystym Jezusa.

Książę świata (w Wulgacie (łac.) Princeps huius mundi) lub, wg Biblii Tysiąclecia, Pan tego świata jest to jedno z określeń szatana użyte przez Chrystusa w Ewangelii wg św. Jana, (12,31 i 14,30).

Jemeńskie Siły Powietrzne zostały założone w 1990 roku. Dysponują ponad 200 samolotami głownie produkcji radzieckiej i są druga lotniczą siłą na Bliskim Wschodzie. W sumie obsługę naziemną stanowi 3 tysiące ludzi.

Cmentarz przy ul. Brackiej w Katowicach − cmentarz parafialny parafii św. Jana i Pawła w Dębie, zlokalizowany przy ulicy Brackiej, na pograniczu katowickich dzielnic Dąb i os. Tysiąclecia.

Abagta (inaczej Abachta) - według biblijnej Księgi Estery 1:10 jeden spośród z siedmiu służących Aswerusa w pałacu w Suzie, określany jako anioł zamętu. Inne przekłady biblijne utożsamiają go również z komornikiem (Biblia Gdańska) lub eunuchem (Biblia Tysiąclecia).

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja